Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

«ΕΝ»: (Ιωάν.ι:30) Εγώ και ο Πατήρ εν είμεθα.




Αυτό το εδάφιο μιλά για την απόλυτη μονότητα και ενότητα του Ιησού με τον Πατέρα. Δεν λέει, «εγώ και ο πατέρας συμφωνούμε στο ίδιο», σαν να ήταν ενωμένοι στον σκοπό την προστασία ή οτιδήποτε άλλο, αλλά «εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα». Αυτό δείχνει ότι ο Ιησούς αναγνωρίζει ότι είναι ο Πατέρας. Ο Ιησούς, σαν Πατέρας μας, είναι προστάτης μας, ενωμένος με την σάρκα με τέτοιο τρόπο ώστε να σχηματίζουν ένα πρόσωπο, τον Ιησού Χριστό. Ο ισχυρισμός αυτός του Χριστού, δεν πέρασε απαρατήρητος από τους αυστηρά μονοθεϊστές Εβραίους που αποτελούσαν το ακροατήριό Του. Κατάλαβαν πολύ καλά τι έλεγε και Του το είπαν. Γι’ αυτό πήραν πέτρες για να Τον σκοτώσουν, «διότι συ άνθρωπος ων κάμνεις σεαυτόν Θεόν» (εδ.33).


Επιπλέον, τα συμφραζόμενα, αυτό επιβεβαιώνουν. Ο Ιησούς είναι ο καλός ποιμένας, και εμείς είμαστε τα πρόβατά Του. Οι γραφές ξεκάθαρα δηλώνουν ότι υπάρχει «μία ποίμνη, εις ποιμήν», μόνο (Ιωάν.ι:16). Το κείμενο μας λέει ότι τα πρόβατα είναι στο χέρι του Ιησού (εδ.28), και τα ίδια πρόβατα, είναι στο χέρι του Πατέρα (εδ.29). Αν έχεις πέντε ευρώ στο χέρι σου, πώς μπορούν τα ίδια πέντε ευρώ να είναι και στο χέρι μου την ίδια στιγμή; Τα πρόβατα δεν μπορεί να είναι σε δύο μέρη ταυτόχρονα, εκτός και αν ο Ιησούς είναι ο Πατέρας. Και οι δύο έχουν το ίδιο χέρι, άρα πρέπει να είναι το ίδιο πρόσωπο. Ο Ιησούς είπε, «όστις είδεν εμέ είδε τον Πατέρα» (Ιωάν.ιδ:9). Άσχετα με το πόσο ενωμένος είναι ένας Χριστιανός με τον Θεό, ποτέ δεν θα μπορούσε να πει κάτι τέτοιο. Δεν έχει σημασία πόσο ενωμένοι είναι δύο Χριστιανοί, δεν θα μπορούσε να πει κανείς, «Εάν βλέπετε εμένα, έχετε δει και τον φίλο μου». Το ίδιο ισχύει και για ένα παντρεμένο ζευγάρι, όσο και αν είναι μία σάρκα (Γέν.β:24).

Ιωάν.ιζ:21-22 διά να ήναι πάντες εν, καθώς συ, Πάτερ, είσαι εν εμοί και εγώ εν σοι, να ήναι και αυτοί εν ημίν εν, διά να πιστεύση ο κόσμος ότι συ με απέστειλας. Και εγώ την δόξαν την οποίαν μοι έδωκας έδωκα εις αυτούς, διά να ήναι εν καθώς ημείς είμεθα εν,

Σε αυτό το απόσπασμα, ο Ιησούς προσευχόταν στον Πατέρα. Οι προσευχές του Χριστού δεν υποδηλώνουν διάκριση προσώπων μεταξύ του Ιησού και του Πατέρα, αλλά δείχνουν μια διάκριση μεταξύ της ανθρώπινης και θείας φύσης του Χριστού. Ο Ιησούς προσευχήθηκε σαν άνθρωπος, όχι σαν ο Θεός. Προσευχήθηκε σαν ο Γιος και ποτέ σαν ο Θεός. Ο Ιησούς προσευχήθηκε μόνο «εν ταις ημέραις της σαρκός αυτού» (Εβρ.ε:7). Στο διάστημα αυτό ο Ιησούς προσευχήθηκε σαν ο Υιός του Θεού. Θεός δεν προσεύχεται σε Θεό, αλλά ο γιος Του, ο άνθρωπος προσευχήθηκε στο αιώνιο Πνεύμα, που ήταν ο Πατέρας.

Μέσω της προσευχής, η ανθρώπινη φύση Του έμαθε να υποτάσσεται και να υπακούει στον Πατέρα Θεό (Φιλιπ.β:8, Εβρ.ε:7-8). Η θεία φύση Του δεν χρειαζόταν βοήθεια, μόνο η ανθρώπινη. Σαν γιος, ή άνθρωπος, ο Ιησούς προσευχήθηκε, αλλά σαν ο ίδιος ο Θεός απάντησε στην προσευχή. Αν ο Ιησούς ήταν ο θεός υιός και προσευχήθηκε στον Θεό Πατέρα σαν ξεχωριστό θείο πρόσωπο, τότε έχουμε ένα θεό να προσεύχεται σε ένα άλλο θεό. Πώς μπορεί ένας Θεός να προσεύχεται σε ένα άλλο Θεό, χωρίς να μειώνεται ο Θεός που προσεύχεται; Τι είδους βοήθεια θα μπορούσε ο Θεός Πατέρας να δώσει στον Θεό Γιο, αν είναι ισότιμοι; Γιατί έπρεπε ο Θεός να προσεύχεται στο Θεό; Αν ο Ιησούς προσευχήθηκε σαν Θεός, τότε η θέση Του στη θεότητα θα ήταν κατώτερη από τα άλλα πρόσωπα. Ο Ιησούς ποτέ δεν προσευχήθηκε σαν Θεός. Προσευχήθηκε σαν άνθρωπος ή Γιος, στο Πνεύμα του Πατέρα. Ο Ιησούς δεν προσευχήθηκε στον εαυτό Του, γιατί αυτό υπονοεί εσφαλμένα ότι είχε μόνο μία φύση. Η επιλογή είναι απλή. Είτε ο Ιησούς σαν Θεός προσευχήθηκε στον Πατέρα, πράγμα που δημιουργεί μια μορφή κατωτερότητας (κατώτερη θεότητα), που είναι άρνηση της πλήρους θεότητας του Χριστού, ή ο Ιησού σαν άνθρωπος προσευχήθηκε στον Πατέρα, γεγονός που δείχνει διάκριση μεταξύ ανθρώπινης και θείας φύσης και όχι μεταξύ μεγάλου Θεού και μικρού Θεού.

Στο Ιωάν.ιζ:21-22, ο Ιησούς μιλούσε σαν άνθρωπος. Αυτό είναι εμφανές, επειδή προσευχόταν. Σαν άνθρωπος, ο Ιησούς ήταν ένα με τον πατέρα με την έννοια της ενότητας του σκοπού, του νου και της θέλησης. Με αυτή την έννοια και οι Χριστιανοί μπορούν να είναι ένα με τον Θεό και ο ένας με τον άλλο (Πράξ.δ:32, Α’ Κορ.γ:8, Εφες.β:14).

Σαν Θεός, ο Ιησούς είναι ένα με τον Πατέρα, με την έννοια της ταυτότητας του Πατέρα - ότι είναι ο Πατέρας (Ιωάν.ι:30, ιδ:9).