Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2019


Η αλήθεια για το Ματθαίος κη:19 (1)



Τι έγραψε πραγματικά ο Ματθαίος, "βαφτίζοντας τους στο όνομα του Πατέρα, και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος," ή "πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη βαπτίζοντες αυτούς ΕΝ ΤΩ ΟΝΟΜΑΤΙ ΜΟΥ";

Αυτό το άρθρο είναι βασισμένο σε μια δημοσίευση που γράφτηκε αρχικά το 1961 και με τον τίτλο "Συλλογή στοιχείων Υπέρ και Κατά της Παραδοσιακής διατύπωσης της φράσης που αφορά το βάπτισμα στο Ματθαίο κη:19 ".

Ο συντάκτης ήταν ένας εργάτης του ευαγγελίου, πιθανόν Διαμαρτυρόμενος. Υπέγραφε την εργασία του απλά ως Α. Ploughman. Έζησε στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας.

Η εξέταση της αυθεντικότητας του Ματθαίου κη:19 δεν είναι ένα θέμα που εύκολα μπορεί ή δεν μπορεί να εξηγηθεί μέσα στο πλαίσιο των καθιερωμένων δογματικών απόψεων. Μάλλον, είναι θέμα ανακάλυψης των ίδιων των σκέψεων του Θεού μας, ενθυμούμενοι ότι οι αλήθειες Του, και όχι οι παραδόσεις μας, είναι αιώνιες.

Ασφαλές στήριγμα




Ψαλμός ριθ:49-56

Το πρώτο εδάφιο του σημερινού αναγνώσματος μας, δείχνει κάποιον που αληθινά έχει μαθητεύσει στον άγιο λόγο του Θεού. Ενώ στα εδάφια 42,43, έχουμε το «ελπίζω» και «ήλπισα» στο λόγο του Θεού και τούτο δείχνει μια προσωπική ευλογημένη πείρα, στο εδ.49 έχουμε το «με ε- πήλπισας», που δείχνει ότι ο Θεός έμαθε τον πιστό δούλο Του, να στηρίζεται στο λόγο Του. Είναι, ας το ξαναπούμε, μια γλυκιά, καρποφόρος μαθητεία.

Κ α λ η μ έ ρ α


Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2019


Βίαιες αποφάσεις



Δαν.β:1-24

«Διά τι η βιαία αυτή απόφασις;» (εδ.15). Να υπήρχε ένας Δανιήλ μπροστά μας, όσες φορές κάποια βίαιη απόφαση εκτροχιάζει τη σκέψη μας, λερώνει τα χείλη μας, κηλιδώνει την οικογενειακή ή κοινωνική μας υπόληψη και σκορπίζει γύρω τόσο και τέτοιο κακό, που τίποτα - ούτε και η μετέπειτα μεταμέλειά μας - να μη μπορεί αργότερα να επανορθώσει!..

Αποδείξεις της επικείμενης αρπαγής



(Επικείμενη: που πρόκειται να συμβεί σε σύντομο χρονικό διάστημα)

Ο Παύλος δίδαξε ότι η Αρπαγή θα μπορούσε να συμβεί ανά πάσα στιγμή (επικείμενη) στους παραλήπτες της επιστολής. Το κλειδί για τις αναφορές του Παύλου στην Αρπαγή, είναι οι λέξεις «εμείς, εσείς, μας, σας». Με άλλα λόγια, οι πιστοί ΤΩΡΑ πρέπει να είναι έτοιμοι γι’ αυτή την ώρα!

Τα εδάφια που περιέχουν αυτές τις λέξεις «εσείς, εμείς, εμάς, εσάς» και απευθύνονται προς το σώμα του Χριστού, την Εκκλησία των αγίων.

Κ α λ η μ έ ρ α



Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2019


Η διττή υπόσταση



Ιωάν.ιζ:9-12

Εγώ περί αυτών παρακαλώ· δεν παρακαλώ περί του κόσμου, αλλά περί εκείνων, τους οποίους μοι έδωκας, διότι ιδικοί σου είναι. Και τα εμά πάντα σα είναι και τα σα εμά, και εδοξάσθην εν αυτοίς. Και δεν είμαι πλέον εν τω κόσμω, αλλ' ούτοι είναι εν τω κόσμω, και εγώ έρχομαι προς σε. Πάτερ άγιε, φύλαξον αυτούς εν τω ονόματί σου, τους οποίους μοι έδωκας, διά να ήναι εν καθώς ημείς. Ότε ήμην μετ' αυτών εν τω κόσμω, εγώ εφύλαττον αυτούς εν τω ονόματί σου· εκείνους τους οποίους μοι έδωκας εφύλαξα, και ουδείς εξ αυτών απωλέσθη ειμή ο υιός της απωλείας, διά να πληρωθή η γραφή.


Γάμος, Δεύτερη έλευση


Αποκ.δ:1 Μετά ταύτα είδον, και ιδού, θύρα ανεωγμένη εν τω ουρανώ, και η φωνή η πρώτη, την οποίαν ήκουσα ως σάλπιγγος λαλούσης μετ' εμού, έλεγεν· Ανάβα εδώ και θέλω σοι δείξει όσα πρέπει να γείνωσι μετά ταύτα.

Όταν μαθαίνεις πώς να ορθοτομείς το λόγο του Θεού, όπως μας λέει ο απόστολος Παύλος, ένα πράγμα μεταξύ πολλών γίνεται κρυστάλλινα ξεκάθαρο, πολύ γρήγορα: Ότι η Αρπαγή της εκκλησίας πρέπει να γίνει πριν ξεκινήσει η στενοχωρία του Ιακώβ.

Κ α λ η μ έ ρ α


Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2019


10 εντολές


1) Κράτα τη γλώσσα σου υπό έλεγχο. «Θάνατος και ζωή είναι εις την χείρα της γλώσσης» (Παρ.ιη: 21). Λέγε λιγότερα απ’ όσα σκέφτεσαι. Το πώς λες κάτι, συνήθως σημαίνει περισσότερα απ’ αυτό που λες.

2) Δίνε υποσχέσεις με φειδώ αλλά όταν υποσχεθείς κάτι, πραγματοποίησέ το, ανεξάρτητα από το κόστος

3) Εκμεταλλεύσου κάθε ευκαιρία να πεις ένα καλό λόγο σε κάποιον ή για κάποιον. Επαίνεσε τη δουλειά που έγινε σωστά, ανεξάρτητα από το ποιος την έκανε. Να επαινείς δημόσια και να διορθώνεις ιδιωτικά.

ΑΠΟ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΚΡΙΣΗ;



Ιεζ.θ:1 – ι:2

Στο παραπάνω ερώτημα, ένας θα βιαζόταν να απαντήσει: «βέβαια από κει που η αμαρτία έχει απελπιστικά πληθύνει». 

Τέτοια είναι η ανθρώπινη λογική και διαδικασία: Τιμωρείται ο πολύ φταίχτης, έπειτα ο λιγότερο και ούτω καθεξής. 

Όμως στο σημερινό μας ανάγνωσμα - και όχι μόνο σ’ αυτό - διδασκόμαστε ότι αντίστροφη είναι η διαδικασία του Θεού.
«Αρχίσατε από του αγιαστηρίου μου» (6).

Κ α λ η μ έ ρ α


Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2019


«Εάν δε και αγωνίζηταί τις, δεν στεφανούται, εάν νομίμως δεν αγωνισθή»


Β’ Τιμ.β

Ο Παύλος προτρέπει τον Τιμόθεο να ενδυναμώνεται στη χάρη που είναι μόνο στο Χριστό Ιησού. Σαν εργάτης του ευαγγελίου, έπρεπε να είναι όλα τα παρακάτω:
1. Οικονόμος (β:1-2)
Στον Τιμόθεο είχαν εμπιστευθεί μεγάλες αλήθειες. Η υπευθυνότητά του ήταν να τις διδάξει σε αξιόπιστους ανθρώπους οι οποίοι με τη σειρά τους θα δίδασκαν άλλους. Αυτό είναι το μεγάλο τεστ του ικανού δασκάλου. Οι αλήθειες πρέπει να διδάσκονται τόσο καθαρά ώστε εύκολα να γίνονται κατανοητές. Ο Τιμόθεος ήταν οικονόμος αυτών των αληθειών του ευαγγελίου.
2. Στρατιώτης (β:3-4)
Ο Τιμόθεος έπρεπε να συγκακοπαθήσει σαν καλός στρατιώτης του Χριστού. Έπρεπε να παραιτηθεί από κάθε βιοτική απασχόληση και να αφιερωθεί απόλυτα στο να ευαρεστεί Αυτόν που τον στρατολόγησε.

ΑΜΦΙΔΡΟΜΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ





Ψαλμός ριθ:97-104
Μεμ. Πόσον αγαπώ τον νόμον σου· όλην την ημέραν είναι μελέτη μου. Διά των προσταγμάτων σου με έκαμες σοφώτερον των εχθρών μου, διότι είναι πάντοτε μετ' εμού. Είμαι συνετώτερος πάντων των διδασκόντων με· διότι τα μαρτύριά σου είναι μελέτη μου. Είμαι συνετώτερος των γερόντων· διότι εφύλαξα τας εντολάς σου. Από πάσης οδού πονηράς εκώλυσα τους πόδας μου, διά να φυλάξω τον λόγον σου. Από των κρίσεών σου δεν εξέκλινα· διότι συ με εδίδαξας. Πόσον γλυκείς είναι οι λόγοι σου εις τον ουρανίσκον μου· είναι υπέρ μέλι εις το στόμα μου. Εκ των εντολών σου έγεινα συνετός· διά τούτο εμίσησα πάσαν οδόν ψεύδους.

Κ α λ η μ έ ρ α


Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2019


Αμετακίνητο στήριγμα

Ψαλμ.ριθ:41-48 Και ας έλθη επ εμέ το έλεός σου, Κύριε, και η σωτηρία σου κατά τον λόγον σου. Τότε θέλω αποκριθή προς τον ονειδίζοντά με· διότι ελπίζω επί τον λόγον σου. Και μη αφαιρέσης ολοτελώς από του στόματός μου τον λόγον της αληθείας· διότι ήλπισα επί τας κρίσεις σου. Και θέλω φυλάττει τον νόμον σου διαπαντός, εις τον αιώνα του αιώνος. Και θέλω περιπατεί εν ευρυχωρία· διότι εξεζήτησα τας εντολάς σου. Και θέλω ομιλεί περί των μαρτυρίων σου έμπροσθεν βασιλέων, και δεν θέλω αισχυνθή. Και θέλω εντρυφά εις τα προστάγματά σου, τα οποία ηγάπησα. Και θέλω υψόνει τας χείρας μου προς τα προστάγματά σου, τα οποία ηγάπησα· και θέλω μελετά εις τα διατάγματά σου.

Δεν πενθήσατε......


Κύριο χαρακτηριστικό του πιστού ανθρώπου που ξέπεσε, της εκκλησίας που πήρε τον κατήφορο, είναι η απώλεια της πνευματικής ευαισθησίας.

Έχει χαρά και ικανοποίηση για πράγματα, που καμιά αξία δεν έχουν. Αντίθετα, μένει απαθής και αδιάφορη εκεί που έπρεπε να πέσει σε μεγάλη θλίψη και πένθος μπροστά στον Κύριο, με «σάκο και σποδό». Δεν υπάρχει πιο χαρακτηριστικό στοιχείο, που να φανερώνει την κατάσταση.

Δεν πενθήσατε όταν τα παιδιά σας έπαυσαν να δείχνουν ενδιαφέρον για τα αιώνια πράγματα του Θεού. Την προσοχή σας τη στρέψατε αλλού, στους καλούς βαθμούς του ελέγχου ή στις προοπτικές ενός επιτυχημένου, κατά κόσμο, μέλλοντος.

Κ α λ η μ έ ρ α


Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2019


Το Ματθ.κδ:30-31 αναφέρεται στην Αρπαγή ή στην Δεύτερη Έλευση;



Ερώτηση:
Πιστεύω στην Αρπαγή πριν από την Μ. Θλίψη. Το Ματθ.κδ:15 αναφέρεται στο βδέλυγμα της ερήμωσης που νόμιζα ότι εμφανίζεται στη μέση της θλίψης. Αλλά έχω μπερδευτεί με το Ματθ.κδ:30. Αυτό αναφέρεται στην Αρπαγή ή στη Δεύτερη Έλευση του Χριστού; 

Βιβλική απάντηση:
Το κλειδί για την κατανόηση του τι περιγράφεται στο Ματθ.κδ:30 είναι να καταλάβουμε το χρονοδιάγραμμα του Ματθ.κδ. Θα εξετάσουμε αυτό το χρονοδιάγραμμα, ξεκινώντας από το εδάφιο 3.
Χρονοδιάγραμμα των γεγονότων πριν από την επιστροφή του Χριστού
Τα Ματθ.κδ & κε περιγράφουν την επί του όρους ομιλία του Χριστού. Και τα δύο κεφάλαια μαζί μας δίνουν μια επισκόπηση των μελλοντικών γεγονότων. Στο Ματθ.κδ:3 οι μαθητές ζήτησαν από τον Ιησού να τους πει τι θα γίνει στο μέλλον και τα κεφάλαια κδ και κε καταγράφουν την απάντηση του Χριστού.
Ματθ.κδ:3 Και ενώ εκάθητο επί του όρους των Ελαιών, προσήλθον προς αυτόν οι μαθηταί κατ' ιδίαν, λέγοντες· Ειπέ προς ημάς πότε θέλουσι γείνει ταύτα, και τι το σημείον της παρουσίας σου και της συντελείας του αιώνος;

Παρατηρήστε ότι οι μαθητές ενδιαφέρονται κυρίως για τα σημάδια του ερχομού Του, ή τα σημαντικά γεγονότα που θα συμβούν πριν από την Δεύτερη Έλευση του Χριστού. Ως εκ τούτου, το Ματθ.κδ είναι χρονολογικής φύσης, με αποκορύφωμα την επιστροφή του Χριστού. Στο εδάφιο 4 ο Χριστός αρχίζει να περιγράφει τα γεγονότα που θα συμβούν πριν από την επιστροφή Του.

Εδάφια για την Αρπαγή και την Δεύτερη Έλευση


Εδάφια για την Αρπαγή

Ιωάν.ιδ:1-3 Ας μη ταράττηται η καρδία σας· πιστεύετε εις τον Θεόν, και εις εμέ πιστεύετε. Εν τη οικία του Πατρός μου είναι πολλά οικήματα· ει δε μη, ήθελον σας ειπεί· υπάγω να σας ετοιμάσω τόπον· και αφού υπάγω και σας ετοιμάσω τόπον, πάλιν έρχομαι και θέλω σας παραλάβει προς εμαυτόν, διά να είσθε και σεις, όπου είμαι εγώ.

Ρωμ.η:19 Διότι η μεγάλη προσδοκία της κτίσεως προσμένει την φανέρωσιν των υιών του Θεού.

Α’ Κορ.α:7-8 ώστε δεν μένετε οπίσω εις ουδέν χάρισμα, προσμένοντες την αποκάλυψιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού· όστις και θέλει σας στηρίξει έως τέλους αμέμπτους εν τη ημέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Κ α λ η μ έ ρ α


Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2019


Αδειανά δίχτυα



Ιωάν.κα:1-14

Πείρα και τούτη!..

Έπειτα από τον άγονο ιδρώτα μιας ολόκληρης νύχτας, να στέκεσαι στο γιαλό της αποτυχίας σου, χωρίς να ’χεις πιάσει λέπι και με τα δίχτυα των προσπαθειών σου σκισμένα. Έχω δει, σαν νησιώτης, τέτοιες σκηνές στους γιαλούς του νησιού μου και πρέπει να 'ναι κάποιος πολύ ανευαίσθητος, να μη κατανοήσει και να μη συμπονέσει. Τρύπια δίχτυα, άδεια καλάθια και το πιο πολύ, καρδιές πικραμένες κι απογοητευμένες.

Σκέψεις...


«Μετριότητα» δεν σημαίνει μέτρια νοημοσύνη. Είναι μία μέτρια νοημοσύνη που μισεί και φθονεί αυτούς που είναι καλύτεροι.

Ένας στενόμυαλος άνθρωπος δεν έχει άλλο τρόπο να δείξει ότι είναι άξιος, από το να προσπαθεί να περνάει πάντα το δικό του.

Η επιθυμία για δύναμη και εξουσία δεν είναι χαρακτηριστικό των δυνατών, αλλά -όπως ο φθόνος και η πλεονεξία- είναι ελάττωμα των αδύναμων ψυχών και, συχνά, πολύ επικίνδυνο.

Κ α λ η μ έ ρ α


Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2019


ΜΙΑ ΘΕΟΤΗΤΑ & ΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ



Οι τριαδικοί διδάσκουν ότι ο Θεός δίνει έμφαση στη μονότητά Του, μόνο σε αντίθεση με τις παγανιστικές θεότητες ή είδωλα, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει σαν πλειονότητα προσώπων ή υποστάσεων. Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε γιατί ο Θεός δεν το έκανε σαφές στους Εβραίους, ιδιαίτερα σ’ αυτούς που έγραψαν την Παλαιά Διαθήκη, που επέμεναν στον απόλυτο μονοθεϊσμό και όχι σε μια θεολογία προσώπων;

Δύναμη για να Συνεχίσουμε το Ταξίδι


Μια από τις μεγαλύτερες βιβλικές φυσιογνωμίες της Παλαιάς Διαθήκης είναι ο προφήτης Ησαΐας. Η κλήση του στο προφητικό λειτούργημα πραγματοποιήθηκε το 740 π. Χ., τη χρονιά δηλαδή που ο βασιλιάς Οζίας πέθανε. Ο Θεός τον κάλεσε να υπηρετήσει σε μια από τις δυσκολότερες περιόδους της ιστορίας του λαού Ισραήλ. Δυσκολότατη περίοδος, γιατί εσωτερικά υπήρχε πνευματική παρακμή και εξωτερικά η χώρα κινδύνευε από την επικείμενη εισβολή των Βαβυλωνίων.

Κ α λ η μ έ ρ α


Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2019


ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΟ



Αν ο Χριστός περίμενε να Τον καλωσορίσει ο κόσμος, ακόμη θα περίμενε να γεννηθεί στη Βηθλεέμ. Αντιμετώπισε την απόρριψη από τους περισσότερους. Άλλες φορές Τον καλοδέχονταν στην αρχή, για να Τον εγκαταλείψουν αργότερα όταν έβλεπαν ποιες είναι οι απαιτήσεις της μαθητείας δίπλα Του. Δεν νομίζω ότι υπήρξε κανείς ποτέ τόσο ανεπιθύμητος όσο ήταν ο Ιησούς. Οι άγγελοι ίσως να ήρθαν ένδοξα για να Τον προϋπαντήσουν, αλλά ελάχιστοι άνθρωποι τους μιμήθηκαν. Και στο ψηλότερο σημείο της διακονίας Του, η μοναξιά Του ήταν απίστευτη.

Μιλώντας μειωτικά


Το πράγμα είναι απλό: μειώνουμε κάποιον για να αυξήσουμε τη δική μας αυτοαξία. Για να νιώσουμε πιο έξυπνοι, πιο όμορφοι, πιο ψηλοί, για να δώσουμε στον εαυτό μας την αίσθηση της υπεροχής και της εκτίμησης. Επίσης υποδηλώνονται οι δικοί μας φόβοι. Ό,τι χαρακτηρίζουμε με κακία είναι αυτό που ουσιαστικά φοβόμαστε.

Υπάρχει και η περίπτωση της ανταποδοτικότητας: μειώνουμε κάποιον, γιατί νιώθουμε απειλή από αυτόν ή προσπαθούμε να αμυνθούμε, γιατί κάποτε νιώσαμε απειλή ή και καταπίεση. 

Κ α λ η μ έ ρ α