Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018


Γένεση (14)


Γέν.α:11 Και είπεν ο Θεός, Ας βλαστήση η γη χλωρόν χόρτον, χόρτον κάμνοντα σπόρον, και δένδρον κάρπιμον κάμνον καρπόν κατά το είδος αυτού, του οποίου το σπέρμα να ήναι εν αυτώ επί της γης. Και έγεινεν ούτω.

Όταν λέει “χόρτο” αναφέρεται στο γρασίδι αντίθετα με το “δένδρον” που αναφέρεται σε κάθε είδους φυτική βλάστηση. Την ημέρα που ο Θεός δημιούργησε τη φυτική ζωή δεν υπήρχε ακόμα ο ήλιος-απαραίτητος για να γίνει η φωτοσύνθεση και να δημιουργηθεί η χλωροφύλλη-παρά μόνο εκείνο το φως. Δεχόμενοι όμως ότι οι ημέρες της δημιουργίας είναι 24ωρες, δεν υπάρχει πρόβλημα, γιατί την επόμενη μέρα έλαμψε ο ήλιος. Αν δεν ήταν 24ωρες, τότε τα φυτά θα μπορούσαν να αναπτυχθούν με το φως που είχε δημιουργήσει ο Θεός-όχι άστρο-και από το οποίο μάλλον πήρε κι έκανε τον ήλιο.

3 τρόποι που μιλάει ο Θεός

1.  Η Βίβλος

Β’ Τιμ.γ:16-17 / Ρωμ.ιβ:2 και Β’ Πέτρ.α:20-21 / Β’ Πέτρ.γ:15-16 και Τίτ.γ:8-9

   · Μας δίνει την άποψη του Θεού (Εντολές, υποσχέσεις, αρχές).

   · Περιέχει πραγματικές επιστολές σε πραγματικούς ανθρώπους.    

   · Ασχολείται με πράγματα ουσίας, όχι με ασαφή τα πράγματα.

Κ α λ η μ έ ρ α


Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018


Γένεση (13)


Γέν.α:9 Και είπεν ο Θεός, Ας συναχθώσι τα ύδατα τα υποκάτω του ουρανού εις τόπον ένα, και ας φανή η ξηρά. Και έγεινεν ούτω.

Παρ’ όλο που ο Θεός είχε πάρει πολλά νερά πάνω από τη γη, είχαν μείνει ακόμα αρκετά. Η γη ήταν ακόμη καλυμμένη με νερά. Έκανε λοιπόν ο Θεός αποξηραντικά έργα, ανοίγοντας λεκάνες κι έτσι φάνηκε η ξηρά. Το ίδιο έργο ο Θεός έκανε άλλη μια φορά μετά τον κατακλυσμό, όταν βάθυνε αυτές τις λεκάνες για να χωρέσουν τα νερά του κατακλυσμού που έπεσαν από τον ουρανό. Τότε έγινε η ορογένεσης με όλες τις μεγάλες οροσειρές που σήμερα υπάρχουν. (Ψαλμ.ρδ:5-9). 


Κοντά μας




Φιλ.δ:5 Η επιείκειά σας ας γείνη γνωστή εις πάντας τους ανθρώπους. Ο Κύριος είναι πλησίον.

Α’ Θεσ.δ:16-18 επειδή αυτός ο Κύριος θέλει καταβή απ' ουρανού με κέλευσμα, με φωνήν αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού, και οι αποθανόντες εν Χριστώ θέλουσιν αναστηθή πρώτον, έπειτα ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν θέλομεν αρπαχθή μετ' αυτών εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις τον αέρα, και ούτω θέλομεν είσθαι πάντοτε μετά του Κυρίου. Λοιπόν παρηγορείτε αλλήλους με τους λόγους τούτους.

Κ α λ η μ έ ρ α


Τρίτη, 22 Μαΐου 2018


Γένεση (12)


Γέν.α:7 Και εποίησεν ο Θεός το στερέωμα, και διεχώρισε τα ύδατα τα υποκάτωθεν του στερεώματος από των υδάτων των επάνωθεν του στερεώματος. Και έγεινεν ούτω.

Αυτή η ατμόσφαιρα για την οποία μας μιλάει εδώ ο λόγος του Θεού είναι τελείως διαφορετική απ’ αυτήν που έχουμε σήμερα. Πρέπει να το καταλάβουμε καλά αυτό, γιατί ανατρέπει τη θεωρία της εξέλιξης, δικαιολογεί τον κατακλυσμό, δικαιολογεί τη διαφορά ηλικίας των πρώτων ανθρώπων μ’ εμάς σήμερα, είναι δηλαδή η απάντηση σε πολλά ερωτηματικά που μπορεί να προκύψουν στη μελέτη της Αγίας Γραφής.

Σοφές συμβουλές από τις Παροιμίες σχετικά με την φιλία

Οι Παροιμίες μας προειδοποιούν να επιλέγουμε προσεκτικά τους φίλους μας, αποφεύγοντας τους ανθρώπους που:
  
   1. Κερδίζουν χρήματα ανέντιμα.

Παρ.α:10-19 Υιέ μου, εάν θελήσωσιν οι αμαρτωλοί να σε δελεάσωσι, μη θελήσης· εάν είπωσιν, Ελθέ μεθ' ημών, ας ενεδρεύσωμεν δι' αίμα, ας επιβουλευθώμεν αναιτίως τον αθώον, Ας καταπίωμεν αυτούς ζώντας, ως ο άδης, και ολοκλήρους ως τους καταβαίνοντας εις τον λάκκον· θέλομεν ευρεί παν πολύτιμον αγαθόν, θέλομεν γεμίσει τους οίκους ημών από λαφύρων· θες τον κλήρόν σου μεταξύ ημών, εν βαλάντιον ας ήναι εις πάντας ημάς· υιέ μου, μη περιπατήσης εν οδώ μετ' αυτών· άπεχε τον πόδα σου από των τρίβων αυτών· διότι οι πόδες αυτών τρέχουσιν εις το κακόν, και σπεύδουσιν εις το να χύσωσιν αίμα. Διότι ματαίως εξαπλόνεται δίκτυον έμπροσθεν των οφθαλμών παντός πτερωτού. Διότι ούτοι ενεδρεύουσι κατά του ιδίου αυτών αίματος, επιβουλεύονται τας εαυτών ψυχάς· Τοιαύται είναι αι οδοί παντός πλεονέκτου· η πλεονεξία αφαιρεί την ζωήν των κυριευομένων υπ' αυτής.

Κ α λ η μ έ ρ α


Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018


Γένεση (11)


Γέν.α:6 Και είπεν ο Θεός, Γενηθήτω στερέωμα αναμέσον των υδάτων, και ας διαχωρίζη ύδατα από υδάτων.

Και είπεν ο Θεός: Αυτή η φράση επαναλαμβάνεται 10 φορές για την υλική δημιουργία (α:3,6,9,11,14,20,24,26,29 & β:18) όπως δόθηκαν 10 εντολές για την πνευματική δημιουργία.

στερέωμα: Στα Εβραϊκά είναι “ρακιγιά” και αναφέρεται σε κάτι που εκτείνεται. Eδώ εννοεί τον αέρα ή την ατμόσφαιρα.

Μάρκ.θ:49 Πᾶς γὰρ πυρὶ ἁλισθήσεται.


Ανάμεσα στα δύσκολα λόγια του Ιησού, το Μάρκ.θ:49 είναι ένα από τα πιο αινιγματικά: «Πᾶς γὰρ πυρὶ ἁλισθήσεται». «Διότι πας τις με πυρ θέλει αλατισθή». 

Τι εννοεί ο Ιησούς με αυτό το περίεργο μείγμα από «αλάτι» και «φωτιά», έχει μπερδέψει τους Έλληνες λόγιους για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.

Πολλές ερμηνείες.

Έχουν δοθεί τουλάχιστον δεκαπέντε διαφορετικές εξηγήσεις γι’ αυτό το εδάφιο. Οι περισσότεροι μελετητές συνδέουν το αλάτι και τη φωτιά με εξαγνισμό επειδή και τα δύο χρησιμοποιήθηκαν στις θυσίες του ναού.

Κ α λ η μ έ ρ α


Κυριακή, 20 Μαΐου 2018


Το άλας


Λευ.β:13 Και παν δώρον της εξ αλφίτων προσφοράς σου θέλεις αλατίζει με άλας· και δεν θέλεις αφήσει να λείψη από της εξ αλφίτων προσφοράς σου το άλας της διαθήκης του Θεού σου· επί παντός δώρου σου θέλεις προσφέρει άλας.

Όπως το αλάτι θεωρείται απαραίτητο συστατικό στην καθημερινή διατροφή και σε όλες τις θυσίες που προσφερόταν στον Γιάχβε, έγινε σύμβολο της δημιουργίας μιας στέρεης, παντοτινής διαθήκης.

Είναι γνωστή η έκφραση «εμείς φάγαμε μαζί ψωμί κι αλάτι», που σημαίνει ένα πολύ ισχυρό δεσμό φιλίας. Δεδομένου ότι το αλάτι είναι ένα συντηρητικό, εύκολα γίνεται σύμβολο μιας διαρκούς Διαθήκης.

3 πράγματα που ΔΕΝ πρέπει να πεις όταν κάποιος περνά μια δοκιμασία


Μια από τις πρώτες περιγραφές του Θεού για τον εαυτό Του, από τον ίδιο, είναι: «οικτίρμων και ελεήμων, μακρόθυμος και πολυέλεος» (Έξοδ.λδ:6). Αυτό σημαίνει ότι τόσο τα βάσανά μας, όσο και οι προσευχές μας, Τον επηρεάζουν και μας έχει στην καρδιά του. Παίρνει τα βάρη μας πάνω Του και μας θυμάται. Καθώς μιμούμαστε τον Πατέρα μας, θέλουμε κι εμείς να αισθανόμαστε τα βάρη των άλλων.

Γαλ.ς:2 Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε και ούτως εκπληρώσατε τον νόμον του Χριστού.

Κ α λ η μ έ ρ α


Σάββατο, 19 Μαΐου 2018


Γένεση (10)


Επτά χριστιανικές θεωρίες για τη δημιουργία


Η εξιστόρηση της Δημιουργίας του κόσμου, όπως αναφέρεται στο Βιβλίο της Γένεσης, έχει δώσει αφορμή στους μελετητές των ιερών κειμένων και γενικά στους θεολογικούς κύκλους, να διατυπώσουν διάφορες ερμηνευτικές εκδοχές, ιδιαίτερα πάνω στο νόημα που έχουν οι χρονικές περίοδοι της Δημιουργίας.

1. Η θεωρία περί Ημέρας = Εποχή Η άποψη αυτή υποστηρίζει ότι πρέπει να καταλάβουμε τις 6 μέρες της δημιουργίας με τη μεταφορική έννοια, δηλαδή σαν μεγάλες χρονικές περιόδους και όχι σαν περιόδους 24 ωρών. Υπάρχει βιβλική αιτιολογία που στηρίζει την άποψη, ότι η 7η ημέρα δεν έχει ακόμα τελειώσει. Η άποψη Ημέρα = Εποχή, έχει για έρεισμά της την αρχαιότητα της γης. Mερικοί από τους υποστηριχτές αυτής της θεωρίας δέχονται μια εξελικτική προέλευση των ζωντανών οργανισμών ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι ο Θεός δημιούργησε τις μείζονες ομάδες των έμβιων όντων, και ότι η εξέλιξη έγινε μόνο μέσα σ’ αυτές τις ομάδες.

«Θέλω ησυχάσει και θέλω επιβλέψει εκ του κατοικητηρίου μου». (Ησαΐας ιη:4)


Η Ασσυρία βάδιζε εναντίον της Αιθιοπίας, ο λαός της οποίας είναι άνθρωποι ψηλοί και μαλακοί. Ενώ προχωρεί ο στρατός, ο Θεός δεν τους σταματά. Φαίνεται σα να τους άφησε ελεύθερους να κάνουν ό,τι θέλουν. Ενώ ήσυχα τους παρατηρεί από τη σκοπιά Του, ο ήλιος εξακολουθεί να λάμπει πάνω τους. Αλλά πριν από το θέρος, όλος ο περήφανος στρατός της Ασσυρίας τσακίζεται μ’ ευκολία, όπως πέφτουν τα κλαδιά κάτω από το κλαδευτήρι του γεωργού.

Κ α λ η μ έ ρ α


Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018


Γένεση (09)


Γέν.α:5 και εκάλεσεν ο Θεός το φως, Ημέραν· το δε σκότος εκάλεσε, Νύκτα. Και έγεινεν εσπέρα και έγεινε πρωΐ, ημέρα πρώτη.

Αυτό είναι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον εδάφιο γιατί δηλώνει καθαρά, ότι το φως και το σκοτάδι, Νύχτα και Ημέρα, είναι και τα δύο παρόντα την ίδια ώρα πάνω στην επιφάνεια της γης, αφ’ ότου έλαβε χώρα ο διαχωρισμός πριν από την πρώτη βραδιά.

Για χιλιάδες χρόνια ο άνθρωπος έχει εξοικειωθεί στην ιδέα μιας γραμμής, που χωρίζει το φως απ’ το σκοτάδι στην επιφάνεια της σελήνης, αλλά μέχρι την εποχή του Κοπέρνικου (1543 μ.Χ.) κανείς δεν ήξερε πως (για τον παρατηρητή που βρίσκεται στο διάστημα) μια παρόμοια γραμμή διαχωρίζει το φως απ’ το σκοτάδι στην επιφάνεια της γης. Πράγματι εδώ και μερικά χρόνια οι αστροναύτες άρχισαν να φωτογραφίζουν τη γη «εκ των έξω» κι έτσι συνηθίσαμε στην ιδέα μιας σφαίρας, κατά μέρος φωτεινή και κατά μέρος σκοτεινή.

Γατί τα λέμε;


Μπορεί κάποια πράγματα να έχουν δημοσιευτεί και στο παρελθόν, αλλά «Το να σας γράφω τα αυτά εις εμέ μεν δεν είναι οχληρόν, εις εσάς δε ασφαλές» (Φιλιπ.γ:1).

Μπορεί κάποιοι, από εμπάθεια, μη ικανότητα κατανόησης, για λόγους σκοπιμότητας, να διαστρευλώνουν τα γραφόμενα, αλλά αυτό πάντοτε γινόταν (Β' Πέτρ.γ:16). Σκοπός τους είναι να ταράτουν με λόγους και να διαστρέφουν τις ψυχές σας. Αυτούς, ο λόγος του Θεού τους ονομάζει "παρεισάκτους ψευδαδέλφους".

Επειδή κάποια θέματα είναι πολύ σοβαρά, αντίθετα με το τι πιστεύουν οι περισσότεροι, και η εκκλησία έχει ανάγκη από υγιαίνουσα διδασκαλία, γι’ αυτό ασχολούμαστε μ’ αυτά.

Κ α λ η μ έ ρ α


Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018


Γένεση (08)


Γέν.α:4 και είδεν ο Θεός το φως ότι ήτο καλόν· και διεχώρισεν ο Θεός το φως από του σκότους·

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Θεός αφού έκανε το φως μετά κάθισε και το περιεργάστηκε και κατέληξε ότι είναι καλό! Εδώ έχουμε τα δύο μεγάλα σύμβολα που τόσο συχνά χρησιμοποιούνται μέσα στο λόγο του Θεού. Η παρουσία του φωτός αποτελεί την ημέρα και η απουσία του τη νύχτα. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Υπάρχουν «τέκνα φωτός» και «τέκνα του σκότους» και η διαφορά είναι εμφαντική και σαφής.

Γιατί θα πρέπει να περιμένουμε δοκιμασίες



Η σύγχρονη κουλτούρα, διακατέχεται από ναρκισσισμό. Και η εκκλησία δεν είναι άτρωτη από αυτόν τον ιό. Σήμερα, ο τρόπος ζωής και οι επιθυμίες πολλών χριστιανών, συχνά δεν έχουν καμία αξιόλογη διαφορά από εκείνο των μη-χριστιανών γειτόνων ή συνεργατών.

Από κάποια στιγμή και μετά, κατά τη διάρκεια της τελευταίας 25ετίας, έγινε πολύ κοινό να σταματήσει το κήρυγμα του ευαγγελίου που απευθυνόταν στις πραγματικές πνευματικές ανάγκες των ανθρώπων και να επικεντρωθεί στα θέλω και τις επιθυμίες των εκκλησιασμάτων. Αντί να φαίνεται η ζωή της πρώτης εκκλησίας, αυτό που αντανακλάται στη ζωή των σύγχρονων χριστιανών είναι ένας αγώνας διαφήμισης, προβολής επιτυχίας, ανταγωνισμού, κτλ.

Κ α λ η μ έ ρ α