Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ

Α. Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Η επιστολή αυτή γράφτηκε από τον Ιούδα, τον αδελφό του Ιακώβου και ετεροθαλή αδελφό του Ιησού (Ιούδας 1). Αναφέρεται στα παρακάτω εδάφια: Ματθαίος ιγ:55 και Μάρκος ς:3.

Ο Ιούδας δεν ήταν απόστολος. Μετά την ανάσταση του Κυρίου μας παραδέχτηκε το Μεσσιανικό έργο του αδελφού του. Κατά τη διάρκεια της διακονίας του Κυρίου μας πάνω στη γη, ο Ιούδας ήταν άπιστος. Μετά την εμφάνιση του Ιησού στον Ιάκωβο πίστεψε ο Ιούδας.

Η ΤΡΙΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ

Α. Η ΤΡΙΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ

Η επιστολή αυτή είχε γραφτεί από τον απόστολο Ιωάννη περίπου τον ίδιο καιρό με τις δύο πρώτες του επιστολές.

Αυτή ήταν ένα πολύ προσωπικό γράμμα προς τον Γάϊο, που έδινε έμφαση στο καθήκον της φιλοξενίας και προειδοποιούσε κατά του κίνδυνου της άρχουσας ηγεσίας. Στο γράμμα αυτό ο Ιωάννης επαίνεσε τον Γάϊο για τη φιλοξενία του προς τους Χριστιανούς εργάτες (του Κυρίου) και κατήγγειλε την αφιλόξενη στάση του Διοτρεφή.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ

 

Α. Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ

Η επιστολή αυτή μοιάζει πολύ με την τρίτη επιστολή του Ιωάννη.

Ήταν σύντομα προσωπικά γράμματα σε φίλους, τα οποία διαφυλάχτηκαν για χάρη της Εκκλησίας.

Ήταν γραμμένα αναμφίβολα στο καθιερωμένο φύλλο παπύρου της εποχής εκείνη και κάθε ένα απ’ αυτά είχαν έκταση μίας σελίδας. Και τα δύο αυτά τα σύντομα γράμματα γράφτηκαν περίπου την ίδια εποχή και σχεδόν σίγουρα γράφτηκαν στην Έφεσο.

Η ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ (2)

 

ΜΕΡΟΣ ΙΙ

 

Α. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ

1. Η Ελπίδα του Καθαρισμού

Α΄ Ιωάννου γ:1-3

Η πιο αγιαστική επιρροή στη ζωή ενός πιστού είναι η ελπίδα, ότι θα δει τον Ιησού. Η αγάπη του Θεού μας επέτρεψε να γνωρίσουμε, ότι είμαστε γιοι του Θεού, αλλά δεν γνωρίζουμε ολοκληρωτικά, τι πρόκειται να είμαστε. Όμως, γνωρίζουμε, ότι θα δούμε τον Ιησού και ότι θα είμαστε όμοιοι με Αυτόν. Αυτή είναι η ελπίδα της Εκκλησίας, και έχει μια τρομακτική επιρροή καθαρισμού (αγιασμού) στη ζωή του κάθε αγίου.

Η ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ (1)

Α. Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Ο απόστολος Ιωάννης έγραψε πέντε βιβλία της Καινής Διαθήκης: ένα ευαγγέλιο, τρεις επιστολές και την Αποκάλυψη. Ήταν ο γιος του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης. (Η Σαλώμη ήταν φαινομενικά αδελφή της Μαρίας, της μητέρας του Ιησού).

Ήταν συνεργάτης σε μια αλιευτική επιχείρηση, η οποία προσλάμβανε μισθωτούς υπηρέτες (Μάρκος α:16-20) και είχε γνωριστεί με τον αρχιερέα (Ιωάν.ιη:15-16).

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ (1)

Α.  ΙΑΚΩΒΟΣ

Δύο από τους μαθητές του Κυρίου μας είχαν αυτό το όνομα. Ο αδελφός του Ιωάννη, ο Ιάκωβος, ήταν ο γιος του Ζεβεδαίου. Ήταν ψαράδες, και ζούσαν στην Καπερναούμ. Ο Ιάκωβος ήταν ο μεγαλύτερος απ' τους δύο αδελφούς επειδή πάντα αναφέρεται πρώτος. Πάντα βλέπουμε, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης. Το έτος 44 μ.Χ., αποκεφαλίστηκε από τον Ηρώδη Αγρύπα τον πρώτο, που σημαίνει ότι ήταν ο πρώτος απόστολος, ο οποίος μαρτύρησε. Ο άλλος μαθητής που ονομαζόταν Ιάκωβος, ήταν ο γιος του Αλφαίου. Ήταν ένας από τους αποστόλους, αλλά γνωρίζουμε πολύ λίγα για τη διακονία του.

Προς Εβραίους (5)

 

ΜΕΡΟΣ V

 

 

Α. ΑΠΟΒΛΕΠΟΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥΝ

ιβ:1-4

Προτρεπόμαστε να τρέχουμε με υπομονή τον προκείμενο σ’ εμάς αγώνα χωρίς να βαρύνουμε. Οι ήρωες της πίστης που είδαμε στο προηγούμενο κεφάλαιο, τώρα περιγράφονται σαν ένα μεγάλο νέφος μαρτύρων. Αυτοί οι μάρτυρες είναι τώρα θεατές σ’ ένα μεγάλο στάδιο και παρακολουθούν με μεγάλο ενδιαφέρον τον δικό μας αγώνα. Αυτοί έτρεξαν και νίκησαν και τώρα ενθαρρύνουν κι εμάς να κάνουμε το ίδιο.

Προς Εβραίους (4)

 

ΜΕΡΟΣ IV

 

Α. ΓΕΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

ι:38  «Ο δε δίκαιος θέλει ζήσει εκ πίστεως και εάν τις συρθή οπίσω, η ψυχή μου δεν ευαρεστείται εις αυτόν»

Αυτό το κεφάλαιο είναι πάρα πολύ σημαντικό. Κάθε Χριστιανός πρέπει να το μελετήσει πολύ καλά εξαιτίας της σπουδαιότητας που έχει για την πίστη στην προσωπική του ζωή. Είναι γνωστό σαν «το κεφάλαιο της πίστης».

Προς Εβραίους (3)

 

ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ

 

Α. ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ

ζ:1-28

Η σύγκριση της ιεροσύνης του Χριστού, μ’ αυτή του Ααρών συνεχίζεται. Σ’ αυτό το κεφάλαιο ο Μελχισεδέκ εμφανίζεται ανώτερος του Αβραάμ ο οποίος είναι ανώτερος του Ααρών. Αφού λοιπόν ο Χριστός είναι Αρχιερέας κατά την τάξη Μελχισεδέκ, είναι ανώτερος απ’ τον Ααρών.

Ποιος ήταν ο Μελχισεδέκ; Στις Γραφές αναφέρεται σε τρία σημεία: Γεν.ιδ, Ψαλμ.ρι, κι εδώ στην επιστολή προς Εβραίους.

Προς Εβραίους (2)

 

ΜΕΡΟΣ ΙΙ

 

Α. ΜΙΑ ΣΟΒΑΡΗ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΛΕΙΑ

β:1-4

Αν ο λόγος που λαλήθηκε απ’ αγγέλους ήταν αληθινός, αξιόπιστος κι έπρεπε να του δοθεί προσοχή, πόσο μάλλον τα λόγια του Κυρίου μας που επιβεβαιώθηκαν με σημεία και θαύματα, αλλά και με τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος. Στην Παλαιά Διαθήκη, δεν υπήρχε περίπτωση να ξεφύγει κανείς την κρίση που ακολουθούσε κάθε παράβαση και ανυπακοή. 

Προς Εβραίους (1)

  

ΜΕΡΟΣ Ι

 

 

Α. ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ

Αυτή η επιστολή, μαζί μ’ αυτή του Ιακώβου, γράφτηκε για Εβραίους Χριστιανούς. Του Ιακώβου γράφτηκε για τους Εβραίους της διασποράς, ενώ αυτή για τους Εβραίους Χριστιανούς της Ιερουσαλήμ.

Γράφτηκε πριν καταστραφεί η Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. κι ενώ ο ναός ήταν ακόμα στη θέση του με όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Οι τελετουργίες και οι θυσίες συνέχιζαν να γίνονται. Πιθανή ημερομηνία που γράφτηκε η επιστολή είναι μεταξύ 62 και 68 μ.Χ.

Προς Ρωμαίους (4)

 

Μέρος IV

Κεφάλαια θ - ις

 

Α. ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Ρωμ.θ - ια

 

1. Γιατί ο Ισραήλ μπήκε στο περιθώριο.

Ο Παύλος έκφρασε την βαθιά του λύπη για την κατάσταση που επικρατούσε στον Ισραήλ εξαιτίας του ότι απέρριψαν τον Χριστό. Μετά, απαρίθμησε τα ιδιαίτερα προνόμια που απήλαυσε ο Ισραήλ.

Στα εδ.4 & 5 αναφέρονται οχτώ απ’ αυτά: υιοθεσία, δόξα, διαθήκη, Νόμος, λατρεία, επαγγελίες, πατέρες και Χριστός.

Προς Ρωμαίους (3)

 

ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ

Ρωμ.ε:1 - η:39

 

Α. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ (Ρωμ.ε:1 - η:17)

 

1. Ρωμ.κεφ.ε

α. Τα αποτελέσματα της δικαίωσης δια πίστεως

Υπάρχουν συγκεκριμένα αποτελέσματα της ενέργειας του Θεού να μας δικαιώνει μέσω της πίστης. Ο Παύλος είπε ότι η ειρήνη, η χαρά και η ελπίδα συμπεριλαμβάνονται σ’ αυτά τα οφέλη.

Προς Ρωμαίους (2)

 

ΜΕΡΟΣ ΙΙ

 

Α. Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΣΤΟΥΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

 

α:18-γ:20

 

1. Ανάλυση

Η δικαιοσύνη είναι το κλειδί στην σχέση του ανθρώπου με τον Θεό. Ο άνθρωπος είναι ασεβής κι έτσι δεν μπορεί να έχει κοινωνία με τον Θεό της άπειρης αγιότητας, του οποίου ο θρόνος έχει εγκαθιδρυθεί εν δικαιοσύνη.

Προς Ρωμαίους (1)

 

ΜΕΡΟΣ Ι

 

Α. ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Γράφτηκε από τον απόστολο Παύλο. Απ’ το πρώτο κιόλας εδάφιο συστήνει τον εαυτό του σαν υπηρέτη του Ιησού Χριστού, που έχει καλεστεί να είναι απόστολος και ξεχωρισμένος για το ευαγγέλιο του Θεού.

Ο όρος υπηρέτης σημαίνει «υπηρέτης σε δεσμά». Ο απόστολος Παύλος βλέπει τον εαυτό του σαν ένα δεμένο δούλο του Ιησού Χριστού. Σ’ αυτό το μάθημα βλέπουμε την αρχή που στην πραγματικότητα οδήγησε την ζωή του Παύλου: «Ούτω πρόθυμος είμαι, το κατ’ εμέ, να κηρύξω το ευαγγέλιον» (εδαφ.15). Σ’ αυτή την δήλωση βρίσκουμε αυτό που οδήγησε τον Παύλο μέσα σ’ ολόκληρη την διακονία του και τον έκανε να είναι τόσο σπουδαίος απόστολος.

Προς Τίτο

 

Α. Ο ΤΙΤΟΣ

Ο Τίτος πίστεψε απ’ τον Παύλο γιατί τον αναφέρει σαν “γνήσιον τέκνον κατά κοινήν ημών πίστιν” (α:4).

Υπήρξε ένας απ’ τους έμπιστους και αφοσιωμένους συνεργάτες του Παύλου. Ήταν ένας γεμάτος πίστη εργάτης του Κυρίου, Έλληνας στην εθνικότητα (Γαλ.β:3) και είχε επιστρέψει στο Χριστό από την ειδωλολατρία.

Ο Παύλος τον είχε αφήσει να χειριστεί μερικές σημαντικές περιπτώσεις σχετικά με την εκκλησία στην Κόρινθο και ο Τίτος τα κατάφερε καλά. Αργότερα ο Παύλος τον άφησε στην Κρήτη για να οργανώσει την εκκλησία εκεί.

Προς Φιλήμωνα

A. ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΩΝΑ

Αυτή η επιστολή αν και μικρή, είναι απ’ τις πιο όμορφες του Παύλου. Ήταν ένα ιδιωτικό γράμμα που ασχολείται μ’ ένα προσωπικό πρόβλημα και μας δίνει μια βαθιά γνώση των σχέσεων του Παύλου με τους πιστούς. Βλέπουμε την αφιέρωση της αγάπης του αποστόλου για κάθε μια ψυχή ξεχωριστά, που ήταν ένας απ’ τους λόγους της επιτυχίας του σαν απόστολος.

Προς Φιλιππησίους (2)

 

ΜΕΡΟΣ ΙΙ

 

 Κεφάλαια 3 & 4

 

Α. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ

1. Προειδοποίηση κατά των Ιουδαϊζόντων

γ:1,2

Προφανώς μερικοί Ιουδαΐζοντες είχαν έρθει στους Φιλίππους και δίδασκαν τους πιστούς ότι πρέπει να κρατάνε τις Ιουδαϊκές παραδόσεις.

Σ’ αυτά τα εδάφια, ο Παύλος δεν γράφει στους Φιλιππησίους εναντίον τριών κατηγοριών ανθρώπων, αλλά για μια κατηγορία με τρία χαρακτηριστικά: κύνες, κακοί εργάτες, κατατομή.

Προς Φιλιππησίους (1)

  

ΜΕΡΟΣ Ι

 

Α. ΦΙΛΙΠΠΟΙ

Οι Φίλιπποι ήταν μια πόλη της Μακεδονίας πάνω στην Εγνατία οδό που ιδρύθηκε απ’ τον Αύγουστο. Το 356 π.Χ. ο Φίλιππος ο Μακεδόνας την αύξησε και την εξέτεινε λόγω της στρατηγικής της θέσης. 

Από Κρηνίδες που ονομαζόταν τη μετονόμασε σε Φιλίππους δίνοντάς της το δικό του όνομα. Η θέση της ήταν σε μια πολύ εύφορη πεδιάδα σε απόσταση περίπου 6 χλμ. από την θάλασσα και γι’ αυτό είχε σαν επίνειο την σημερινή Καβάλα. Τον καιρό του Παύλου ήταν Ρωμαϊκό στρατιωτικό κέντρο με πολύ λίγους Εβραίους ανάμεσα στον Εθνικό πληθυσμό.

Προς Κολοσσαείς (2)

 

ΜΕΡΟΣ ΙΙ

 

Α. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β’

1. Λαοδίκεια

β:1

Ο Παύλος θα ήθελε οι Κολοσσαείς και οι Λαοδικείς να καταλάβαιναν τον μεγάλο αγώνα του γι’ αυτούς.

Η Λαοδίκεια απείχε από τις Κολοσσαίς περίπου 16 χλμ. έτσι αυτή η επιστολή θα μπορούσε να διαβαστεί κι απ’ την εκκλησία των Λαοδικαίων. Περίπου την ίδια εποχή ο Παύλος έγραψε ένα γράμμα για την εκκλησία των Λαοδικαίων, που όπως λέει θα ήθελε να διαβαστεί κι απ’ την εκκλησία των Κολοσσαίων. Και στις δύο εκκλησίες υπήρχαν άτομα που δεν είχαν δει ποτέ τον Παύλο. Και μάλλον σ’ αυτούς αναφέρεται περισσότερο όταν λέει ότι θα ήθελε να γνωρίζουν τον αγώνα του γι’ αυτούς.