«αναζωσθέντες τας οσφύας της διανοίας σας»

 Όταν διαβάζουμε παλιά βιβλικά κείμενα, συχνά συναντάμε περίεργους ιδιωματισμούς και εκφράσεις που ακούγονται εντελώς παράξενες στα σύγχρονα αυτιά μας.

Ένα κλασικό παράδειγμα είναι η φράση «Ας ήναι αι οσφύες σας περιεζωσμέναι», η οποία ακούγεται σαν αρχαϊκή ιατρική ορολογία ή παράξενη συμβουλή μόδας σήμερα.

Ωστόσο, για το αρχαίο κοινό, αυτή η φράση περιέγραφε μια πολύ οικεία, πρακτική ενέργεια να μαζεύουν τον χιτώνα που κρεμόταν.

Οι άνθρωποι φορούσαν μακριούς χιτώνες για την καθημερινή ζωή, αλλά αυτά τα φαρδιά ρούχα έκαναν το τρέξιμο ή την δουλειά αρκετά δύσκολη.

Για να έχουν ελευθερία κινήσεων, σήκωναν κυριολεκτικά το ύφασμα και το στερέωναν σφιχτά γύρω από τη μέση τους με μια ζώνη.

Αυτή η φυσική προετοιμασία ήταν γνωστή σαν ζώνη της οσφύος κάποιου, σηματοδοτώντας ότι κάποιος ήταν έτοιμος για επίπονη εργασία ή ταξίδι.

Η Γραφή χρησιμοποιεί αυτές τις καθημερινές εικόνες σε πολλά συναρπαστικά μέρη, ξεκινώντας από το πρώτο κιόλας Πάσχα στην Αίγυπτο.

Ο Θεός είπε στους Ισραηλίτες να φάνε το γεύμα «Εζωσμένοι τας οσφύας σας» και τα ραβδιά τους στο χέρι γιατί επρόκειτο να φύγουν από την αιχμαλωσία.

Ο Ηλίας έκανε κάτι παρόμοιο στο όρος Κάρμηλος όταν «συνέσφιγξε την οσφύν αυτού και έτρεχεν έμπροσθεν του Αχαάβ έως της εισόδου της Ιεζραέλ».

Αυτά τα αποσπάσματα μας υπενθυμίζουν ότι οι αρχαίοι συγγραφείς χρησιμοποιούσαν ζωντανές, καθημερινές εικόνες για να περιγράψουν συγκεκριμένες ενέργειες ετοιμότητας και κίνησης.

Αλλά η εικόνα γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακή όταν ο απόστολος Πέτρος τη δανείζεται για να περιγράψει την εσωτερική μας ζωή στην πρώτη του επιστολή.

Γράφει «αναζωσθέντες τας οσφύας της διανοίας σας», μεταφράζοντας ένα τέχνασμα σωματικής ενδυμασίας σε πνευματική πειθαρχία.

Ακριβώς όπως ένας αρχαίος ταξιδιώτης που εξασφαλίζει έναν χαλαρό χιτώνα πριν από ένα μακρύ ταξίδι, καλούμαστε να μαζέψουμε τις σκόρπιες σκέψεις μας.

Συχνά αφήνουμε το μυαλό μας να περιπλανιέται σε άγχος, απόσπαση προσοχής και σε τεμπέλικες σκέψεις, αφήνοντάς μας εντελώς απροετοίμαστους για πνευματική αντίσταση.

Ο Πέτρος μας καλεί να ασκήσουμε μια ήσυχη κρίση και να αγκυροβολήσουμε σταθερά την ελπίδα μας στη χάρη που έρχεται με την επιστροφή του Χριστού.

Αυτό σημαίνει να παίρνουμε σκόπιμα τον έλεγχο των νοητικών μας συνηθειών αντί να αφήνουμε τα συναισθήματά μας να οργιάζουν στον αυτόματο πιλότο.

Αυτό το είδος ψυχικής ετοιμότητας βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο του τρόπου με τον οποίο εργαζόμαστε για τη Βασιλεία του Θεού στην καθημερινή μας ζωή.

Όταν πειθαρχούμε τις σκέψεις μας, σταματάμε να αντιδρούμε από πανικό σπασμωδικά και αρχίζουμε να ανταποκρινόμαστε με τη σταθερή σοφία του Ιησού.

Γινόμαστε ζωντανοί οδοδείκτες μιας ανανεωμένης ανθρωπότητας, φέρνοντας ηρεμία και διαύγεια σε έναν κόσμο που αισθάνεται χρόνια σαν χαμένος.

Η χριστιανική σκέψη μας λειτουργεί σαν ήσυχος μάρτυρας της μεταμορφωτικής δύναμης του ευαγγελίου ακριβώς εκεί που ζούμε.

Σίγουρα δεν είμαι ο πνευματικός δάσκαλος που κρατά το μυαλό του τέλεια συγκεντρωμένο και πειθαρχημένο κάθε λεπτό της ημέρας.

Υπάρχουν πολλές μέρες που οι σκέψεις μου διασκορπίζονται σε ένα σωρό κατευθύνσεις, οδηγούμενες από το άγχος, την κούραση και τους ατελείωτους ψηφιακούς περισπασμούς.

Αλλά το να μάθω να σταματώ και να παραδίδω το ψυχικό μου χάος στον Θεό έχει φέρει μια βαθιά αίσθηση σταθερής γαλήνης στο ταξίδι μου.

Όλοι ανακαλύπτουμε αυτόν τον περίπατο μαθητείας, σκοντάφτοντας σαν συμμαθητές που στηρίζονται στην καθημερινή χάρη.

Καθώς περπατάμε σε αυτόν τον δρόμο της πίστης, ας εξασκηθούμε στην προετοιμασία του μυαλού μας για δράση αντί να περιπλανιόμαστε άσκοπα στις μέρες μας.

Δεν χρειάζεται να αφήσεις τις ανησυχίες σου να σε κρατήσουν αιχμάλωτο επειδή το Άγιο Πνεύμα είναι εδώ για να σταθεροποιήσει τις σκέψεις σου.

Ας ανταλλάξουμε την ψυχική μας ακαταστασία με μια σταθερή ελπίδα στον ερχόμενο Βασιλιά μας σήμερα.

Είθε η καθημερινή μας ζωή να αντανακλά την ήρεμη δύναμη ενός λαού του οποίου το μυαλό είναι αγκυροβολημένο στην αλήθεια Του.

 

Θρ.γ:26 Καλόν είναι και να ελπίζη τις και να εφησυχάζη εις την σωτηρίαν του Κυρίου.

·        «Πρόσεχε να μένης ήσυχος» (Ης.ζ:4)

·        «μη φοβηθής μηδέ μικροψυχήσης» (Ης.ζ:4)

·        «εν τη ησυχία και πεποιθήσει θέλει είσθαι η δύναμίς σας» (Ης.λ:15)

Τέτοια λόγια μας αποκαλύπτουν τη στενή σχέση μεταξύ ησυχίας και πίστης και μας δείχνουν πόσο βαθιά ανάγκη υπάρχει της ησυχίας, σαν στοιχείο αληθινής αναμονής του Θεού.

Αν θέλουμε να έχουμε όλη μας την καρδιά στραμμένη προς τον Θεό, πρέπει να την απομακρύνουμε από το πλάσμα, από όλα όσα απασχολούν και ενδιαφέρουν, είτε είναι χαρά είτε λύπη.

Ο Θεός είναι ον τόσο άπειρου μεγαλείου και δόξας, και η φύση μας έχει αποξενωθεί τόσο πολύ από Αυτόν, που χρειάζεται όλη μας καρδιά και οι επιθυμίες μας να είναι στραμμένες πάνω Του, για να Τον γνωρίσουμε και να Τον δεχτούμε.

Οτιδήποτε δεν διεγείρει τις προσπάθειές μας, δεν ξυπνά τις ελπίδες μας, ή δεν μας κάνει χαρούμενους, μας εμποδίζει στην τέλεια αναμονή Του.

Το μήνυμα έχει βαθύ νόημα:

«Πρόσεχε να μένης ήσυχος»

«εν τη ησυχία και πεποιθήσει θέλει είσθαι η δύναμίς σας».

«Καλόν είναι να εφησυχάζη τις»

Αββ.β:20 Αλλ' ο Κύριος είναι εν τω ναώ τω αγίω αυτού· σιώπα ενώπιον αυτού, πάσα η γη.

Σοφ.α:7 Σιώπα ενώπιον Κυρίου του Θεού, διότι εγγύς είναι η ημέρα του Κυρίου· διότι ο Κύριος ητοίμασε θυσίαν, διώρισε τους κεκλημένους αυτού.

Ζαχ.β:13 Σιώπα, πάσα σαρξ, ενώπιον του Κυρίου· διότι εξηγέρθη από της κατοικίας της αγιότητος αυτού.

Όσο η προσμονή του Θεού θεωρείται κυρίως σαν σκοπός για μια πιο αποτελεσματική προσευχή και την απόκτηση των αιτημάτων μας, αυτό το πνεύμα της τέλειας ησυχίας δεν θα αποκτηθεί.

Αλλά όταν φανεί ότι η προσμονή του Θεού είναι από μόνη της μια ανείπωτη μακαριότητα, μια από τις υψηλότερες μορφές κοινωνίας με τον Άγιο, η λατρεία Του θα ταπεινώσει αναγκαστικά την ψυχή σε μια άγια ακινησία, ανοίγοντας τον δρόμο για τον Θεό να μιλήσει και να αποκαλύψει τον εαυτό του.

Τότε έρχεται η εκπλήρωση της πολύτιμης υπόσχεσης, ότι όλο το είναι μας και κάθε προσπάθειά μας θα ταπεινωθούν:

Ησ.β:11 Οι υπερήφανοι οφθαλμοί του ανθρώπου θέλουσι ταπεινωθή, και η έπαρσις των ανθρώπων θέλει υποκύψει· μόνος δε ο Κύριος θέλει υψωθή εν εκείνη τη ημέρα.

Ησ.β:17 Και το ύψος του ανθρώπου θέλει υποκύψει, και η έπαρσις των ανθρώπων θέλει ταπεινωθή· μόνος δε ο Κύριος θέλει υψωθή εν εκείνη τη ημέρα.

Όλοι όσοι θέλουν να μάθουν την τέχνη της αναμονής του Θεού, ας θυμούνται το μάθημα:

·        «Πρόσεχε να μένης ήσυχος».

·        «Καλόν είναι τις να εφησυχάζη».

Αφιέρωσε χρόνο που θα είσαι αποκομμένος από όλους τους φίλους και όλα τις υποχρεώσεις, όλες τις έγνοιες και όλες τις χαρές.

Χρόνος για να μείνεις ακίνητος και ήσυχος ενώπιον του Θεού.

Αφιέρωσε χρόνο όχι μόνο για να ηρεμίσεις από τους ανθρώπους και τον κόσμο, αλλά και από τον εαυτό σου και την ενέργειά του.

Άφησε τον λόγο του Θεού και την προσευχή να είναι πολύτιμα.

Αλλά να θυμάσαι, ακόμη και αυτά μπορεί να εμποδίσουν την ήσυχη αναμονή.

Η δραστηριότητα του νου στη μελέτη του λόγου ή στην έκφραση των σκέψεων του στην προσευχή, οι δραστηριότητες της καρδιάς, με τις επιθυμίες, τις ελπίδες και τους φόβους της, μπορεί να σε απασχολήσουν τόσο πολύ ώστε να μην φτάσεις στην αναμονή Του.

Αν και στην αρχή μπορεί να φαίνεται δύσκολο να γνωρίζουμε πώς να περιμένουμε τόσο ήσυχα, με τις δραστηριότητες του νου και της καρδιάς για λίγο υποταγμένες, κάθε προσπάθεια μετά από αυτό θα ανταμειφθεί.

Θα διαπιστώσουμε ότι μεγαλώνει, η σιωπηλή λατρεία που θα φέρει ειρήνη και ανάπαυση και στη συνέχεια ευλογία, όχι μόνο στην προσευχή, αλλά όλη την ημέρα.

Θρ.γ:26 Καλόν είναι και να ελπίζη τις και να εφησυχάζη εις την σωτηρίαν του Κυρίου.

Ναι, είναι καλό. Η ησυχία είναι η ομολογία της ανικανότητάς μας, ότι με όλη μας τη θέληση και το τρέξιμο, με όλη μας τη σκέψη και την προσευχή, δεν θα γίνει: πρέπει να τη λάβουμε από τον Θεό.

Είναι η ομολογία της εμπιστοσύνης μας ότι ο Θεός μας στον καιρό Του θα έρθει σε βοήθειά μας – η ησυχία που αναπαύεται μόνο σε Αυτόν.

Είναι η ομολογία της επιθυμίας μας να βυθιστούμε στη μηδαμινότητά μας και να Τον αφήσουμε να εργαστεί και να αποκαλυφθεί.

Ας περιμένουμε ήσυχα.

Στην καθημερινή ζωή ας υπάρχει στην ψυχή που περιμένει τον μεγάλο Θεό να κάνει το θαυμαστό έργο Του, μια ήρεμη ευλάβεια, μια διαρκής επαγρύπνηση ενάντια στην πολύ βαθιά ενασχόληση με τον κόσμο, και ολόκληρος ο χαρακτήρας θα φέρει την όμορφη σφραγίδα:

Περιμένοντας ήσυχα τη σωτηρία του Θεού.