Μέρος IV
Κεφάλαια θ - ις
Α. ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΝ ΤΗΝ
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Ρωμ.θ - ια
1. Γιατί ο Ισραήλ μπήκε στο περιθώριο.
Ο
Παύλος έκφρασε την βαθιά του λύπη για την κατάσταση που επικρατούσε στον Ισραήλ
εξαιτίας του ότι απέρριψαν τον Χριστό. Μετά, απαρίθμησε τα ιδιαίτερα προνόμια
που απήλαυσε ο Ισραήλ.
Στα εδ.4 & 5 αναφέρονται οχτώ απ’ αυτά: υιοθεσία, δόξα, διαθήκη, Νόμος, λατρεία, επαγγελίες, πατέρες και Χριστός.
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ
Ρωμ.ε:1 - η:39
Α. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ (Ρωμ.ε:1 - η:17)
1. Ρωμ.κεφ.ε
α. Τα
αποτελέσματα της δικαίωσης δια πίστεως
Υπάρχουν συγκεκριμένα αποτελέσματα της ενέργειας του Θεού να μας δικαιώνει μέσω της πίστης. Ο Παύλος είπε ότι η ειρήνη, η χαρά και η ελπίδα συμπεριλαμβάνονται σ’ αυτά τα οφέλη.
ΜΕΡΟΣ ΙΙ
Α. Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΣΤΟΥΣ
ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
α:18-γ:20
1. Ανάλυση
Η δικαιοσύνη είναι το κλειδί στην σχέση του ανθρώπου με τον Θεό. Ο άνθρωπος είναι ασεβής κι έτσι δεν μπορεί να έχει κοινωνία με τον Θεό της άπειρης αγιότητας, του οποίου ο θρόνος έχει εγκαθιδρυθεί εν δικαιοσύνη.
ΜΕΡΟΣ Ι
Α. ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Γράφτηκε
από τον απόστολο Παύλο. Απ’ το πρώτο κιόλας εδάφιο συστήνει τον εαυτό του σαν
υπηρέτη του Ιησού Χριστού, που έχει καλεστεί να είναι απόστολος και
ξεχωρισμένος για το ευαγγέλιο του Θεού.
Ο όρος υπηρέτης σημαίνει «υπηρέτης σε δεσμά». Ο απόστολος Παύλος βλέπει τον εαυτό του σαν ένα δεμένο δούλο του Ιησού Χριστού. Σ’ αυτό το μάθημα βλέπουμε την αρχή που στην πραγματικότητα οδήγησε την ζωή του Παύλου: «Ούτω πρόθυμος είμαι, το κατ’ εμέ, να κηρύξω το ευαγγέλιον» (εδαφ.15). Σ’ αυτή την δήλωση βρίσκουμε αυτό που οδήγησε τον Παύλο μέσα σ’ ολόκληρη την διακονία του και τον έκανε να είναι τόσο σπουδαίος απόστολος.