Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

«Δεν δύναμαι εγώ να κάμνω απ' εμαυτού ουδέν»



Ιωάν.η:28 Είπε λοιπόν προς αυτούς ο Ιησούς· Όταν υψώσητε τον Υιόν του άνθρώπου, τότε θέλετε γνωρίσει ότι εγώ είμαι, και απ' εμαυτού δεν κάμνω ουδέν, αλλά καθώς με εδίδαξεν ο Πατήρ μου, ταύτα λαλώ.

Ρωμ.ιε:3 επειδή και ο Χριστός δεν ήρεσεν εις εαυτόν, αλλά καθώς είναι γεγραμμένον, Οι ονειδισμοί των ονειδιζόντων σε επέπεσον επ' εμέ.

Αν ο Ιησούς ήταν ο θεός υιός, ένα ξεχωριστό πρόσωπο από τον Πατέρα, γιατί δεν μπορούσε να κάνει τίποτα μόνος Του; 


Ο Ιησούς είπε, «Δεν δύναμαι εγώ να κάμνω απ' εμαυτού ουδέν» (Ιωάν.ε:30). Ήταν θεϊκό πρόσωπο, μέλος της θεότητας, αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτα από μόνος του; Εδώ και πάλι προβάλουν ένα υποβαθμισμένο θεό έναντι ενός άλλου Θεού. Πού είναι η ισότητα μεταξύ των μελών της θεότητας;

Στην πραγματικότητα, αυτές οι γραφές αναδεικνύουν τη διπλή φύση του Ιησού Χριστού. Σαν άνθρωπος, δεν μπορούσε να κάνει τίποτα για τον εαυτό του, αλλά σαν ο ίδιος ο Θεός μπορούσε να κάνει τα πάντα. Ο Ιησούς ήταν τέλειος άνθρωπος και ο Θεός. Η μία φύση ήταν η ανθρώπινη, η σαρκική, η άλλη φύση είναι θεϊκή, το Πνεύμα, ο Θεός. Όταν διαβάζουμε μια δήλωση σχετικά με τον Ιησού πρέπει να καθορίζουμε αν περιγράφει τον Ιησού σαν άνθρωπο ή σαν τον Θεό. Κάθε φορά που βλέπουμε μια περιγραφή των δύο φύσεων, σε σχέση με τον Ιησού, δεν θα πρέπει να σκεφτόμαστε δύο πρόσωπα στην θεότητα ή δύο θεούς, αλλά το Πνεύμα και την σάρκα. Αυτό είναι το κλειδί για την κατανόηση της θεότητας. Όταν καταλάβεις ποιος ήταν στην πραγματικότητα ο Ιησούς, ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης «εν σαρκί», τότε όλες οι Γραφές μπαίνουν στη θέση τους!