Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

ΜΕΛΕΤΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ (11)

ΙΙΙ. Η ΔΟΞΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

Α. Ο Χριστός θα δοξαστεί στους αγίους

Ο σκοπός του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού είναι να οδηγήσει τον άνθρωπο ώστε να γίνει - πνευματικά - κατά την ομοίωση του Χριστού, έτσι ώστε η ομορφιά του Χριστού να φανερώνεται στη ζωή του. Ο Ιησούς αλλάζει και μεταμορφώνει ζωές, φέρνοντάς τις από το σκοτάδι στο θαυμαστό Του φως. Ό Ιησούς κατοικεί στην καρδιά του ανθρώπου και τον μετατρέπει σ’ ένα νέο κτίσμα εν Χριστώ Ιησού. Ο Κύριος δοξάζεται σ’ αυτή την πλήρη αλλαγή της ζωής του ανθρώπου. Αλλάζουν οι ιδέες, η συμπεριφορά, ο δρόμος της ζωής είναι τώρα στο σύνολό του καινούριος.


Ο Ιησούς θα δοξαστεί ακόμα στην επιστροφή Του, όταν κυριολεκτικά θα επιστρέψει για να παραλάβει την εκκλησία Του, ώστε να είναι πάντοτε μαζί. Όταν ένας άνθρωπος σώζεται, αποκτά μια πολύ βαθιά και αξέχαστη εμπειρία. Το ίδιο, όταν ο Κύριος επιστρέψει για να πάρει τους αγίους Του, αυτό θα είναι μια πραγματικά μοναδική εμπειρία που κανείς δεν θα ήθελε να χάσει. Είναι προνόμιο, να έχουμε το Χριστό δοξασμένο μέσα μας.

Β. Η ανάσταση και ο μετασχηματισμός των πιστών.

Είναι πλάνη να πιστεύει κανείς ότι με το θάνατο τελειώνουν όλα κι ότι δεν υπάρχει τίποτα μετά. Ο πιστός που πεθαίνει δεν στερείται τίποτα από το μέλλον. Αντίθετα, η Γραφή πολύ καθαρά μας διδάσκει ότι υπάρχει ένα βραβείο για το Χριστιανό, είτε νεκρός είναι, είτε ζωντανός, όταν επιστρέψει ο Κύριος. Το αν θα αρπαχτεί κάποιος, θα εξαρτηθεί από την κατάσταση της καρδιά του και τον τρόπο της ζωής του. Κανείς δεν θέλει να πεθάνει, αλλά δεν είναι απαραίτητο να είναι κάποιος ζωντανός για να πάρει μέρος στην Αρπαγή.

Επιπλέον απόδειξη αυτού είναι τα λόγια του αποστόλου Παύλου στην Α’ Θες.δ:15: «Δια τούτο σας λέγομεν δια του λόγου του Κυρίου, ότι ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν εις την παρουσίαν του Κυρίου, δεν θέλομεν προλάβει τους κοιμηθέντας». Οι ζωντανοί εν Χριστώ τη στιγμή του ερχομού του Κυρίου, δεν θα γίνουν εμπόδιο στους κοιμηθέντες, ούτε θα έχουν κάποιο πλεονέκτημα σε σχέση με τους νεκρούς εν Χριστώ, γιατί όλοι, την ίδια στιγμή, θ’ ακούσουν το σήμα του ερχομού Του. Η δύναμη της ανάστασης θα σηκώσει πρώτα αυτούς που είναι νεκροί και θα ακολουθήσουν οι ζωντανοί. Θ’ ακουστεί ένα κέλευσμα, μια φωνή αρχαγγέλου και ο ήχος από σάλπιγγα, που όλοι οι νεκροί εν Χριστώ θα καταλάβουν. Το κέλευσμα που θ’ ακουστεί από τις αγγελικές υπάρξεις του ουρανού, θα είναι προτροπή ξεσηκωμού, για τον τελικό θρίαμβο και τη μεγάλη νίκη που πραγματοποιείται.  Δεν είναι οι άγιοι που ζητωκραυγάζουν, αλλά ο ουρανός που χαίρεται για το λαό του Θεού που πηγαίνει στο αιώνιο σπίτι του.

Τόσος είναι ο ενθουσιασμός που επικρατεί ανάμεσα στις αγγελικές δυνάμεις του ουρανού, που είναι δύσκολο να φανταστούμε πόσο συναρπαστικά θα είναι τα συναισθήματα των λυτρωμένων που απέβλεψαν προς το Σωτήρα, έζησαν γι’ Αυτόν, Τον υπηρέτησαν, περίμεναν με υπομονή την επιστροφή Του και τώρα αρπάζονται.

Ο λόγος του Θεού μας αναφέρει μόνο ένα αρχάγγελο ονομαστικά κι αυτός είναι ο Μιχαήλ. Υπάρχουν πολλοί άγγελοι, αλλά μόνο ένας αρχάγγελος. Αναφέρεται στο βιβλίο του Δανιήλ και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη κι εδώ αναφέρεται σαν η πηγή της φωνής από τον ουρανό. Ο αρχάγγελος χρησιμοποιείται μέσα στη Γραφή για να προαναγγέλλει σημαντικά γεγονότα, όπως βλέπουμε στο Δαν.ιβ:1-2. Ο Μιχαήλ είναι αυτός που θα προαναγγείλει τον ερχομό του Κυρίου για την εκκλησία Του.

Η σάλπιγγα χρησιμοποιείται στη Γραφή, αλλά και στις μέρες μας για να επιστήσει την προσοχή. Όταν δόθηκε ο Νόμος στο όρος Σινά, ακούστηκε φωνή σάλπιγγας και θα ακουστεί πάλι για να σημάνει την Αρπαγή της εκκλησίας και το τέλος της οικονομίας της χάρης του Θεού προς τους ανθρώπους.

Γ. Τα βραβεία των πιστών.

Εκτός από την εκκλησία, το πιο χαρούμενο μέρος για τον καθένα πάνω στη γη, φυσιολογικά πρέπει να είναι το σπίτι του. Στο σπίτι είναι που αναπαυόμαστε από την ένταση της ημέρας, εκεί ξεχνάμε τα προβλήματα με τα οποία παλεύαμε όλη μέρα, εκεί είναι που απολαμβάνουμε την κοινωνία της οικογένειας. Το σπίτι, είναι ο τόπος όπου χαρούμενες μητέρες, χαρούμενοι πατέρες και χαρούμενα παιδιά μπορούν να κουβεντιάζουν και να γελάνε χωρίς περιορισμούς.

Ο ουρανός θα είναι σα να πηγαίνουμε σπίτι – αλλά σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα. Εκεί είναι που θα μεταφερθούμε τελικά και για πάντα χωρίς τους περιορισμούς και τα εμπόδια που καθημερινά αντιμετωπίζουμε τώρα. Σώματα που έχουν γεράσει, που είναι κουρασμένα ή άρρωστα στη γη, θα αλλαχτούν και θα γίνουν σαν το ένδοξο σώμα του Χριστού. Μυαλά αδυνατισμένα, ταραγμένα και μελαγχολικά θα ανακουφιστούν και θ’ αποκτήσουν μια γαλήνια κατάσταση. Ο ουρανός θα ικανοποιήσει όλους όσους βρεθούν εκεί, άσχετα με τους διαφορετικούς χαρακτήρες τους, τις συμπάθειες ή τις αντιπάθειες τους. Εκεί δεν θα υπάρχει δυσφορία ή ανησυχία.

Ακόμα, το ταξίδι αυτό προς τον ουρανό, δεν θα είναι απλά σαν μια επίσκεψη, δεν θα είναι πρόσκαιρο, αλλά για πάντα! «και ούτω θέλομεν είσθαι πάντοτε μετά του Κυρίου» (Α’ Θες.δ:17). Θα είναι τόπος χωρίς επιστροφή, τόπος που δεν θα γερνάμε, αλλά ούτε θα χρειαστεί ποτέ να φύγουμε. Είναι πραγματικά θαυμαστό το γεγονός αυτό που περιμένει ο λαός του Θεού, για το οποίο πρέπει να σχεδιάζει και να προετοιμάζεται.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Αξίζει ιδιαίτερης προσοχής το γεγονός ότι ο ένας Θεός που δημιούργησε το σύμπαν και όλα όσα υπάρχουν πάνω στη γη, που πρόσφερε την τέλεια θυσία πάνω στο Γολγοθά, προσφέροντας έτσι σωτηρία στον άνθρωπο και το προνόμιο να γίνει όμοιος με Αυτόν, είναι ο ίδιος ζωντανός Θεός που θα επιστρέψει για τους λυτρωμένους Του. Με την Αρπαγή θα μας πάρει από τη γη στον τόπο που έχει ετοιμάσει για το λαό Του.

Με προσμονή λοιπόν, ο λυτρωμένος λαός του Θεού περιμένει την ευλογημένη εκείνη μέρα και ζει έτσι ώστε να πληροί τις προϋποθέσεις, για να συμμετέχει στην Αρπαγή. Η Αρπαγή θα είναι η υλοποίηση της ελπίδας των έτοιμων και η ώρα της απογοήτευσης για τους ανέτοιμους. Ο καθένας πρέπει να κάνει τα πάντα προκειμένου να είναι έτοιμος εκείνη τη στιγμή.