Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

Υπάρχουν σήμερα απόστολοι;


Δεν υπάρχουν απόστολοι με στενή έννοια και απόστολοι με φαρδιά έννοια. Τουλάχιστον δεν αναφέρει τέτοιο διαχωρισμό ο λόγος του Θεού.


Απόστολος, κυριολεκτικά, είναι αυτός που αποστέλλεται με κάποιο σκοπό, ο αγγελιοφόρος, ο πρεσβευτής. Βέβαια, την θέση των 12 αποστόλων του Αρνίου – ο Παύλος δεν είναι ανάμεσα σ’ αυτούς – δεν μπορεί να την πάρει κανείς.


Αποκ.κα:14 Και το τείχος της πόλεως είχε θεμέλια δώδεκα, και εν αυτοίς τα ονόματα των δώδεκα αποστόλων του Αρνίου.



Οι 12 ήταν αυτόπτες μάρτυρες του Χριστού, αλλά άλλοι μπορούν να ονομαστούν απόστολοι εργαζόμενοι σαν πρωτεργάτες σ’ ένα καινούριο αγρό αποσταλμένοι από την εκκλησία τους.


Παραδείγματος χάριν, η εκκλησία της Αντιόχειας έστειλε τον Παύλο και το Βαρνάβα σαν πρωτεργάτες ιεραποστόλους, και έγιναν γνωστοί σαν απόστολοι έστω κι αν κανένας τους δεν ανήκε στους δώδεκα. (Πράξ.ιγ:24 ιδ:14, Α΄ Κορ.θ:2). Το ίδιο, ο Ιάκωβος ο αδελφός του Κυρίου ήταν απόστολος (Γαλ.α:19), αν και δεν ήταν ένας από τους δώδεκα. Ήταν ηγέτης της εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ. (Πράξ.ιε:13 κα:18). Ο Ανδρόνικος και ο Ιουνιάς ήταν προφανώς κι αυτοί απόστολοι (Ρωμ.ις:7).


Ο Ιησούς, «έδωκεν άλλους μεν αποστόλους, άλλους δε προφήτας, άλλους δε ευαγγελιστάς, άλλους δε ποιμένας και διδασκάλους, προς την τελειοποίησιν των αγίων, διά το έργον της διακονίας, διά την οικοδομήν του σώματος του Χριστού, εωσού καταντήσωμεν πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του Υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού». (Εφες.δ:11-13)


Δεν αναφέρεται στους 12 αποστόλους μόνο, αλλά και σε όσους αν προσκαλέσει ο Κύριος. Με την ίδια λογική της κατάργησης του χαρίσματος της διακονίας «απόστολος», πρέπει να καταργηθεί και ο προφήτης, ο δάσκαλος, ο ποιμένας, ο ευαγγελιστής. Αλλά επειδή όλα αυτά χρειάζονται «διά το έργον της διακονίας, διά την οικοδομήν του σώματος του Χριστού», και αυτό «εωσού καταντήσωμεν πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του Υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού», κάτι που δεν έχει τελειώσει ακόμα, ο Κύριος της εκκλησίας, όπως δίνει τα άλλα χαρίσματα της διακονίας, δίνει και το χάρισμα του αποστόλου.


Είναι άλλο θέμα αν κάποιος έχει πραγματικά καλεστεί από τον Ιησού σ’ αυτή τη θέση, ή την πήρε μόνος του για εντυπωσιασμό. Αλλά επειδή συμβαίνουν ευτράπελα, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει το γνήσιο, ή ότι πρέπει να το αρνιόμαστε.


Διότι οι τοιούτοι είναι ψευδαπόστολοι, εργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εις αποστόλους Χριστού (Β’ Κορ.ια:13).


Ακριβώς επειδή πάντοτε υπήρχαν οι «τοιούτοι», που προσπαθούσαν να σφετεριστούν τον τίτλο του αποστόλου κι επειδή ζούμε σε καιρούς κακούς και μέρες πονηρές (Β’ Τιμ.γ:1 & Εφες.ε:16), καλό θα είναι να ξέρουμε ποια είναι τα χαρακτηριστικά του αποστόλου σύμφωνα με το λόγο του Θεού.


Επειδή η εκκλησία είναι «ο στύλος και το εδραίωμα της αληθείας» (Α’ Τιμ.γ:15), θα πρέπει να ξέρει και να προσέχει τους περιφερόμενους «αποστόλους». Εδώ, δεν ισχύει είμαι ότι δηλώσω!


Τους 12 αποστόλους τους διάλεξε ο Κύριος για να κρίνουν τις 12 φυλές του λαού Ισραήλ (Ματ.ιθ:28) και αυτό βέβαια ήταν ένα μέρος της διακονίας τους. Όταν αργότερα οι απόστολοι θέλησαν να αντικαταστήσουν τον Ιούδα, έθεσαν σαν απαραίτητους ορούς ο υποψήφιος να ήταν άντρας, μαζί τους από την αρχή μέχρι το τέλος Πραξ.α:15-26. (εισήλθε και εξήλθε, είναι Εβραϊσμός που σημαίνει περπάτησε, έζησε ανάμεσά μας).


Υπάρχει η γνώμη - ιδιαίτερα μέσα στους «ορθόδοξους κύκλους» - ότι ο Παύλος είναι ο 13ος απόστολος κι από κει και πέρα δεν υπάρχουν άλλοι. Κάποιοι, φτάνουν στο σημείο να πουν ότι ο απόστολος Πέτρος βιάστηκε και δεν άφησε το Πνεύμα του Θεού να σηκώσει τον Παύλο, αλλά έχρισε τον Ματθία.


Είναι δυνατόν, στη Γραφή που είναι θεόπνευστος και ωφέλιμος προς διδασκαλίαν, προς έλεγχον, προς επανόρθωσιν, προς εκπαίδευσιν, να υπάρχουν τέτοια λάθη;


Ο Πέτρος, στον οποίο ο Κύριος είχε δώσει τα κλειδιά της Βασιλείας των ουρανών, υπό του Πνεύματος του Αγίου κινούμενος, όπως ο ίδιος είπε (Β’ Πέτρ.α:21), έδωσε οδηγίες για την αντικατάσταση του Ιούδα Και έδωκαν τους κλήρους αυτών, και έπεσεν ο κλήρος εις τον Ματθίαν, και συγκατεψηφίσθη μετά των ένδεκα αποστόλων (Πράξ.α:26).


Ποιος θα πει στον Θεό, πώς πρέπει να κάνει κάτι;


Ο Ματθίας λοιπόν είναι ο δωδέκατος απόστολος και όχι ο Παύλος.


Ο απόστολος Παύλος δεν μπορούσε να είναι ένας από τους 12, δεν ήταν μαζί με τον Κύριο από την αρχή μέχρι το τέλος και φυσικά έτσι δεν μπορούσε να μαρτυρήσει στους Ισραηλίτες. Δεν μπορούσε να μιλήσει όπως ο Πέτρος:


Β’ Πέτρ.α:16 Διότι σας εγνωστοποιήσαμεν την δύναμιν και παρουσίαν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ουχί μύθους σοφιστικούς ακολουθήσαντες, αλλ' αυτόπται γενόμενοι της εκείνου μεγαλειότητος.


Υπάρχει η άποψη σε αρκετούς κύκλους, ότι απόστολοι ήταν μόνο οι 12 κι εδώ στηρίζουν την ψευδοδιδασκαλία τους ότι, για να πάρει κανείς το Πνεύμα το Άγιο έπρεπε να είναι παρών κάποιος απόστολος και αφού μετά τους 12+1(Παύλος) δεν υπήρξαν άλλοι απόστολοι, άρα ούτε Πνεύμα Άγιο υπάρχει, όπως στην αρχή, ούτε χαρίσματα. 


Αντίθετα ο λόγος του Θεού λέει ότι δεν ήταν μόνο 12 απόστολοι: Πράξ.ι.δ:14 Ακούσαντες δε οι απόστολοι Βαρνάβας και Παύλος,.... (Πράξ.ιγ:2) Βλέπουμε ότι και ο Βαρνάβας ήταν απόστολος.


Ρωμ.ις:7 Ασπάσθητε τον Ανδρόνικον και Ιουνιάν τους συγγενείς μου, και συναιχμαλώτους μου, οίτινες είναι επίσημοι μεταξύ των αποστόλων....


Α' Θεσ.α:1 & β:6 Παύλος και Σιλουανός και Τιμόθεος, πρός την εκκλησίαν των Θεσσαλονικέων εν Θεώ τω Πατρί.... Ούτε εζητήσαμεν δόξαν εξ ανθρώπων, ούτε αφ' υμών, ούτε απ' άλλων, καίτοι δυνάμενοι να δίδωμεν βάρος, ως απόστολοι του Χριστού


Αυτοί που γράφουν είναι ο Παύλος, ο Σιλουανός (Σίλας) και ο Τιμόθεος, άρα άλλοι δύο απόστολοι, ο Σίλας και ο Τιμόθεος.


Γαλ.α:19 άλλον δε των αποστόλων δεν είδον, ειμή Ιάκωβον τον αδελφόν του Κυρίου.


Και ο Ιάκωβος ήταν απόστολος.


Β' Κορ.η:23 Όσον μεν περί Τίτου, είναι κοινωνός εμού και εις εσάς συνεργός όσον δε περί των αδελφών ημών, είναι απόστολοι των εκκλησιών, δόξα Χριστού.


Και ο Τίτος ήταν απόστολος (Tίτ.α:5).


Φιλιπ.β:25 Εστοχάσθην όμως αναγκαίον να πέμψω προς εσάς τον Επαφρόδιτον τον αδελφόν και συνεργόν και συστρατιώτην μου, απεσταλμένον δε από σάς....


Ο Παύλος έστειλε τον Επαφρόδιτο για να στηρίξει, να οικοδομήσει και να προτρέψει την εκκλησία.


Ακόμα σύμφωνα με την παράδοση, ο Λουκάς και ο Μάρκος είχαν διακονία αποστόλου.