Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2015

Καρδιά διατεθειμένη να αναγνωρίζει τα λάθη


Σωτηρία δεν είναι η τήρηση ενός καταλόγου με καλές πράξεις, καλές προσπάθειες, στόχους ηθικής ζωής.

Αμαρτία δεν είναι ένας κατάλογος με κακές πράξεις, αμαρτωλές προθέσεις, εκδηλώσεις ανήθικης ζωής.

Αμαρτία = θάνατος!


Ιωάν.ε:24 Αληθώς, αληθώς σας λέγω ότι ο ακούων τον λόγον μου και πιστεύων εις τον πέμψαντά με έχει ζωήν αιώνιον, και εις κρίσιν δεν έρχεται, αλλά μετέβη εκ του θανάτου εις την ζωήν.

Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να μεταβεί από το θάνατο στη ζωή.

Η αμαρτία δεν προσδιορίζεται με το να αριθμήσει κανείς τις λίγες ή τις πολλές αμαρτίες του.

Η αμαρτία είναι δύναμη, είναι τρόπος ζωής. Είναι ο θάνατος που αγκαλιάζει όλη την ύπαρξη.

Η ανάγκη του αμαρτωλού δεν είναι μόνο να συγχωρεθούν οι αμαρτίες του, είναι κάτι πιο βαθύ. Τα βάθη του ανθρώπου.

Ο αμαρτωλός έχει ανάγκη από ζωή, να ζήσει σωστά, άγια.

Καρδιά: η εσωτερική προσωπικότητα, εκεί έχει την έδρα της η βούληση, τα συναισθήματα και οι επιθυμίες.

Ματθ.ιε:19 Διότι εκ της καρδίας εξέρχονται διαλογισμοί πονηροί, φόνοι, μοιχείαι, πορνείαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι.

Υγιής καρδιά: όταν ζει σε πλήρη αρμονία με το θέλημα του Θεού, για το οποίο και φτιάχτηκε.

Ψαλ.μ:8 χαίρω, Θεέ μου, να εκτελώ το θέλημά σου· και ο νόμος σου είναι εν τω μέσω της καρδίας μου.

Ο Δαβίδ, ήταν άνθρωπος κατά την καρδίαν του Θεού.

Ψαλ.ρλθ:23-24 Δοκίμασόν με, Θεέ, και γνώρισον την καρδίαν μου· εξέτασόν με και μάθε τους στοχασμούς μου· και ιδέ, αν υπάρχη εν εμοί οδός ανομίας· και οδήγησόν με εις την οδόν την αιώνιον.

Ψαλ.να:10 Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί, Θεέ· και πνεύμα ευθές ανανέωσον εντός μου.

Ψαλ.κς:1-2 «Ψαλμός του Δαβίδ.» Κρίνον με, Κύριε· διότι εγώ περιεπάτησα εν ακακία μου· και επί τον Κύριον ήλπισα, και δεν θέλω σαλευθή. Εξέτασόν με, Κύριε, και δοκίμασόν με· δοκίμασον τους νεφρούς μου και την καρδίαν μου.

Ο Δαβίδ, ήταν γιος του Ιεσαί. Ο πιο επιφανής βασιλιάς του Ισραήλ. Μικρός ήταν βοσκός. Πολέμησε τους Φιλισταίους. Έκανε την Ιερουσαλήμ πρωτεύουσα. Φρόντισε την κιβωτό. Σχεδίασε να φτιάξει ναό.

Ο Θεός του αποκάλυψε ότι θα στερέωνε το θρόνο του στον αιώνα.

Κυνηγημένος από τον Σαούλ και άλλους. Οργάνωσε τη Λευιτική υπηρεσία. Έκτεινε το βασίλειο προς κάθε κατεύθυνση.

Μέσα στους ψαλμούς έγραψε για:

  • Τη θεότητα
  • Την ιεροσύνη του Ιησού Χριστού
  • Το θάνατο (θυσία), την ανάσταση και την ερχόμενη βασιλεία.

Έπεσε σε σειρά παραπτωμάτων, ΑΛΛΑ η καρδιά του ήταν διατεθειμένη να αναγνωρίζει τα λάθη της.

Παρ.δ:23 Μετά πάσης φυλάξεως φύλαττε την καρδίαν σου· διότι εκ ταύτης προέρχονται αι εκβάσεις της ζωής.

Οδηγούμαστε στη μετάνοια, αναγνωρίζοντας την αμαρτία.

Α’ Βασ.η:38-39 πάσαν προσευχήν, πάσαν δέησιν γινομένην υπό παντός ανθρώπου, υπό παντός του λαού σου Ισραήλ, όταν γνωρίση έκαστος την πληγήν της καρδίας αυτού και εκτείνη τας χείρας αυτού προς τον οίκον τούτον, τότε συ επάκουσον εκ του ουρανού, του τόπου της κατοικήσεώς σου, και συγχώρησον και ενέργησον και δος εις έκαστον κατά πάσας τας οδούς αυτού, όπως γνωρίζεις την καρδίαν αυτού, διότι συ, μόνος συ, γνωρίζεις τας καρδίας πάντων των υιών ανθρώπων.

Παρ.κη:13 Ο κρύπτων τας αμαρτίας αυτού δεν θέλει ευοδωθή· ο δε εξομολογούμενος και παραιτών αυτάς θέλει ελεηθή.

Ψαλ.λβ:1 «Ψαλμός του Δαβίδ. Μασχίλ.» Μακάριος εκείνος, του οποίου συνεχωρήθη η παράβασις, του οποίου εσκεπάσθη η αμαρτία. (όλο)!

Α’ Ιωάν.α:8-9 Εάν είπωμεν ότι αμαρτίαν δεν έχομεν, εαυτούς πλανώμεν και η αλήθεια δεν είναι εν ημίν. Εάν ομολογώμεν τας αμαρτίας ημών, είναι πιστός και δίκαιος, ώστε να συγχωρήση εις ημάς τας αμαρτίας και καθαρίση ημάς από πάσης αδικίας.