Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015

Συνειδητή ταπείνωση


Δαν.δ:28-37

Ο Ναβουχοδονόσορ είχε πιστέψει πως ήταν ένας απόλυτος μονάρχης, και ότι η εξουσία του ήταν απεριόριστη. Πως κανένας δεν μπορούσε ν’ αντιταχθεί στο θέλημά του, και πως η δύναμή του ήταν ακαταμάχητη. Τώρα όμως, για πρώτη φορά στη ζωή του κατάλαβε πως ήταν μόνον «ο Ύψιστος» (34) που κατείχε όλες αυτές τις ιδιότητες, και όχι αυτός ο ίδιος.
 


Η εξουσία του Θεού (34). Ο βασιλιάς ήταν πολύ υπερήφανος για την αυτοκρατορία του, τα παλάτια του και τις πόλεις του, μα τώρα αναγνώριζε πως η βασιλεία του Θεού είναι αιώνια, και ότι το βασίλειό Του είναι άπειρο. Δεν υπάρχει σημείο σύγκρισης μ’ αυτά που μ’ αυταρέσκεια λέμε - εξουσία, ανώτατοι άρχοντες κλπ.
 

Το θέλημα του Θεού (35). Κανένας δεν μπορεί να προκαλέσει το Θεό, ατιμωρητί. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να Του πει «τι κάνεις;», γιατί το θέλημά Του είναι αγαθό και τέλειο και ευάρεστο για όσους αγαπούν το Θεό (Ρωμ.ιβ:1-2).
 

Η δύναμη του Θεού (37). Ο βασιλιάς νόμιζε πως κατείχε μια απόλυτη δύναμη - προάγοντας τον ένα, αποπέμποντας τον άλλο, βραβεύοντας, τιμωρώντας, καταστρέφοντας κατά βούληση. Τώρα όμως αναγνωρίζει πως υπήρχε Κάποιος πιο μεγάλος απ’ αυτόν, ο Οποίος μπορούσε να ταπεινώσει εκείνους που, (σαν τον εαυτό του) ζούσαν σε αλαζονεία και υπερηφάνια. Μήπως θυμάσαι τι λέει ο Σίμων Πέτρος, ο οποίος διδάχτηκε την ταπείνωση με σκληρό τρόπο, για τη στάση του Θεού ενάντια στους υπερήφανους;
 
Α’ Πέτρ.ε:5 Ομοίως οι νεώτεροι υποτάχθητε εις τους πρεσβυτέρους. Πάντες δε υποτασσόμενοι εις αλλήλους ενδύθητε την ταπεινοφροσύνην· διότι ο Θεός αντιτάσσεται εις τους υπερηφάνους, εις δε τους ταπεινούς δίδει χάριν.