Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2016

ΠΩΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΝΙΚΗΤΗΣ (5)

Διάβολος - ο δυνατός εχθρός

Είναι πάντα ωραίο να βρίσκεσαι στην πλευρά που νικά. Κανείς μας δεν θέλει να χάνει. Είτε πρόκειται για έναν φιλικό αγώνα, είτε για μια σοβαρή πάλη. Ο σκοπός μας είναι να βγούμε νικητές. Σ’ ένα αθλητικό αγώνισμα ή ακόμα κι ένα παιχνίδι που παίζει κάνεις για να ξεσκάσει η νίκη είναι πάντα ευχάριστη. Αυτός είναι ο σκοπός. Αλλά στον πόλεμο, όπου παίζεται η ζωή ή ο θάνατός μας, η νίκη ναι βασική! Είναι ζωτική!


Όπως ήδη είδαμε, ο πιστός στον Ιησού Χριστό βρίσκεται σε μια σοβαρή μάχη που εκτείνεται σε τρία διαφορετικά μέτωπα. Τον πολεμούν αδιάκοπα ο κόσμος (αυτό το πονηρό σύστημα), η σάρκα, και ο Διάβολος. Για να μπορεί να έχει καλά αποτελέσματα στις μάχες του και να ακούσει το «εύγε» του Αρχηγού του στο τέλος του πολέμου, ο χριστιανός πρέπει να αγωνίζεται κι αυτός αδιάκοπα ενάντια στους τρεις αυτούς εχθρούς σαν καλός στρατιώτης του Ιησού Χριστού.

Ως τώρα συζητήσαμε την αντίσταση του κόσμου και της σάρκας. Εδώ θα ασχοληθούμε με τον τρίτο ισχυρό εχθρό τον Διάβολο. Αυτόν που είναι ο ενάντιος κάθε πιστού, και γι’ αυτό πρέπει να γνωρίζουμε καλά τους σκοπούς και την τακτική του.

Είτε υπηρετεί κανείς στον στρατό μιας χώρας είτε στον στρατό του Κυρίου, είναι σπουδαίο να αποκτήσει όλες τις δυνατές πληροφορίες σχετικά με την ταυτότητα, τη δύναμη, και τη στρατηγική των αντιπάλων του. Ποιοι είναι; Πού στηρίζουν τη δύναμή τους; Τι σχέδια χρησιμοποιούν; Πόσοι είναι; Όλα αυτά τα ζωτικά ερωτήματα πρέπει να απαντηθούν, πριν οι φίλιες δυνάμεις μπορέσουν να ενεργήσουν αποτελεσματικά. Και ο χριστιανός, αν ενδιαφέρεται να πετύχει στη συνεχιζόμενη μάχη του ενάντια στον πονηρό, πρέπει επίσης να μάθει γι’ αυτόν, όσα περισσότερα μπορεί.

Ένα μέρος από την εκπαίδευση που γίνεται στους στρατιωτικούς είναι και η μελέτη των μεγάλων συγκρούσεων της ιστορίας. Θα συγκεντρώσουμε την προσοχή μας στον τρόπο που ο απόστολος Παύλος αντιμετώπισε τον εχθρό, και τι μας συνιστά για να φτάσουμε στην νίκη.

Μια μελέτη της δικής του εμπειρίας θα μας διδάξει μερικά πολύτιμα μαθήματα για να αντισταθούμε σ’ αυτόν τον δύσκολο εχθρό κάθε αληθινού πιστού.

Η ταυτότητα του εχθρού

Ο απόστολος Παύλος δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για την ταυτότητα του εχθρού μας. Γράφει στην πρώτη επιστολή προς τους Θεσσαλονικείς: «Αλλ’ ημείς, αδελφοί, ορφανισθέντες αφ’ υμών προς ολίγον καιρόν προσωπικώς, ουχί κατά την καρδίαν, εσπουδάσαμεν περισσότερον μετά πολλής επιθυμίας να ίδωμεν το πρόσωπόν σας. Δια τούτο ηθελήσαμεν να έλθωμεν προς εσάς (εγώ μάλιστα ο Παύλος) και άπαξ και δις, και εμπόδισεν ημάς ο Σατανάς». (Α' Θεσ.β:17-18).

Σε τούτη την τελική φράση, ο απόστολος Παύλος ξεχωρίζει και αναφέρει τον εχθρό με το όνομά του. Ήταν ο Διάβολος. Ναι, ο Σατανάς ήταν που εμπόδιζε τον Παύλο για να μη μπορέσει να επισκεφθεί τους αδελφούς στην Θεσσαλονίκη.

Βέβαια δεν χρειάζεται να πούμε πως όταν ο Παύλος έλεγε «μας εμπόδισε ο Σατανάς» είχε μπροστά του έναν προσωπικό Διάβολο. Μάλιστα ονοματίζει τον αντίπαλό του «Σατανάς».

Όμως ο Διάβολος δεν σηκώνει μόνος όλο το φορτίο του πολέμου ενάντια στους χριστιανούς. Στην πραγματικότητα είναι επικεφαλής ολόκληρου στρατού πονηρών πνευμάτων οργανωμένων σε μια ιεραρχία κακίας, και μαζί μ’ αυτά τα συμμαχικά του στρατεύματα αντιμάχεται τον Χριστό και τον λαό Του. Γράφει σχετικά ο απόστολος Παύλος: «Διότι δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ’ εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου εναντίον εις τα πνεύματα της πονηριάς εν τοις επουρανίοις (Εφεσ.ς:12).

Ο Διάβολος κι’ οι ορδές του είναι παραταγμένοι ενάντια στον Θεό. Μισούν καθέναν που εμπιστεύεται στον Χριστό. Αν ειλικρινά και τίμια επιθυμείς να υπηρετείς τον Κύριο, μπορείς να περιμένεις με βεβαιότητα την αντίδραση αυτών των αόρατων εχθρών. Είτε με φανερή επίθεση ή με κάποιον ύπουλο τρόπο, να είσαι σίγουρος πως ο Σατανάς θα κάνει ό,τι μπορεί για να καταστρέψει τη χριστιανική σου ζωή. Η ίδια πονηρή προσωπικότητα που εμπόδισε τον Παύλο να επισκεφθεί τους πιστούς στη Θεσσαλονίκη είναι σήμερα ζωντανή και συνεχίζει να εργάζεται εναντίον μας.

Εν τούτοις, χριστιανέ, μη φοβάσαι! Στη δύσκολη αυτή κατάσταση δεν είσαι χωρίς καμιά ελπίδα, καμιά βοήθεια. Δεν εγκαταλείφθηκες μόνος να πολεμήσεις τον εχθρό με τις δικές σου μόνο δυνάμεις. Ο απόστολος Ιωάννης μας λέει: «...μεγαλύτερος είναι εκείνος όστις είναι εν υμίν, παρά όστις είναι εν τω κόσμω». (Α’ Ιωάν.δ:4).

Δεν γνωρίζουμε, πώς ο Σατανάς εμπόδισε τον Παύλο να ταξιδέψει στην Θεσσαλονίκη. Μερικοί ερμηνευτές της Βίβλου έχουν τη γνώμη πως οι πολιτικές εξουσίες, εξαιτίας της εχθρότητάς τους προς το Ευαγγέλιο, ήταν τα όργανα του Διαβόλου που εμπόδισαν τον Παύλο να ταξιδέψει. Δεν είναι απίθανη μια παρόμοια υπόθεση γιατί ο Σατανάς πράγματι χρησιμοποιεί ανθρώπους και περιστάσεις για να πετύχει τους διαβολικούς του σκοπούς. Πάνω απ’ όλα, του αρέσει να εργάζεται στο παρασκήνιο, αφήνοντας άλλα πρόσωπα να εμφανίζονται στο προσκήνιο των ενεργειών του. Με τον τρόπο αυτό μπορεί ευκολότερα να μας πιάσει αφύλακτους, να μας πλανήσει και να μας φέρει σε πνευματική ήττα. Ο απόστολος Παύλος μας μιλάει ακόμα και για θρησκευόμενους ανθρώπους που χρησιμοποιήθηκαν από τον Σατανά για να εμποδίσουν το έργο του Θεού. Λέει γι’ αυτούς: «Διότι οι τοιούτοι είναι ψευδαπόστολοι, εργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εις αποστόλους Χριστού. Και ουδέν θαυμαστον διότι αυτός ο Σατανάς μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός. Δεν είναι λοιπόν μέγα αν και οι διάκονοι αυτού μετασχηματίζονται εις διακόνους δικαιοσύνης των οποίων το τέλος θέλει είσθαι κατά τα έργα αυτών» (Β’  Κορ.ια:13-15).

Οι επιθέσεις του Σατανά δεν έρχονται πάντοτε με φανερές μορφές. Η δράση του είναι συχνά πολύ πιο ύπουλη και πανούργα. Ο Παύλος προειδοποίησε σχετικά τον Τιμόθεο: «Το δε Πνεύμα ρητώς λέγει, ότι εν υστέροις καιροίς θέλουσιν αποστατήσει τινές από της πίστεως, προσέχοντες εις πνεύματα πλάνης, και εις διδασκαλίας δαιμόνιων, δια της υποκρίσεως ψευδολόγων, εχόντων την εαυτών συνείδησιν κεκαυτηριασμένην εμποδιζόντων τον γάμον, προσταζόντων αποχήν βρωμάτων, τα οποία ο Θεός έκτισε δια να μεταλαμβάνωσι μετά ευχαριστίας οι πιστοί και οι γνωρίσαντες την αλήθειαν» (Α’ Τιμ.δ:1-3).

Κάθε χριστιανός πρέπει να είναι προσεκτικός για να μη ξεγελαστεί από λύκους ντυμένους με προβιές προβάτων, από αυτούς που παρουσιάζονται σαν δούλοι του Θεού αλλά στην πραγματικότητα χρησιμοποιούνται από τον Σατανά για να προάγουν ψεύτικες διδασκαλίες. Πρέπει να είμαστε άγρυπνοι προσέχοντας καθένα που έρχεται σε μας με εντυπωσιακά λόγια και ευσεβή ομιλία αλλά στο βάθος είναι ψευδαπόστολος. Να θυμόμαστε πως ο ίδιος ο Σατανάς μετασχηματίζεται σε φωτεινό άγγελο.

Αποθάρρυνση

Ο διάβολος όχι μόνο πολεμά τους χριστιανούς με πανούργες μεθόδους, υπολογίζει επίσης και στην ανθρώπινη αδυναμία. Ιδιαίτερα θέλει να μας αποθαρρύνει για δύο κυρίως λόγους. Όταν ο χριστιανός στενοχωρείται και χάνει την εμπιστοσύνη του, είναι μια κακή μαρτυρία για τη δύναμη του Χριστού που σώζει και μεταμορφώνει. Ακόμα εξασθενίζει την εκκλησία, καθώς η αποθάρρυνση του ενός θα έχει κάποια επίδραση και στους υπόλοιπους αδελφούς.

Λυπηρό, αλλά πρέπει να παραδεχτούμε, ότι πολλοί πρεσβύτεροι σήμερα είναι υποχρεωμένοι να διαθέτουν αρκετό χρόνο για να βοηθήσουν αποκαρδιωμένους διακόνους, αποκαμωμένους δάσκαλους Κυριακών σχολείων και απογοητευμένους αδελφούς που υπηρετούν τους νέους. Αυτό έγινε αναγκαίο επειδή ο Σατανάς μπόρεσε να τους αποθαρρύνει και να τους στενοχωρήσει. Όπως ανάφερα πιο πάνω, ένα άτομο που έχει χάσει το θάρρος του, δεν μπορεί να είναι επιτυχημένος δούλος του Χριστού. Έτσι ο Διάβολος δουλεύει σκληρά για να μας φέρει σε μια τέτοια κατάσταση λιποψυχίας, ιδιαίτερα εκείνους που ασχολούνται με το έργο του Κυρίου.

Ο Παύλος φοβόταν μήπως ο πιστός αυτός, ύστερα από τη μετάνοιά του για το κακό που είχε κάνει, δεν εύρισκε στην εκκλησία αρκετή αγάπη από τους αδελφούς, πράγμα που θα είχε άσχημες συνέπειες για το πνευματικό του μέλλον. Γι’ αυτό και συμβουλεύει τους άλλους αδελφούς να τον ενθαρρύνουν στην πίστη. Αυτή πρέπει να είναι και η δική μας συμπεριφορά σε ανάλογες περιπτώσεις

Αν είσαι παιδί του Θεού και ποθείς να υπηρετήσεις τον Κύριό σου, μπορείς να είσαι απόλυτα βέβαιος ότι ο Διάβολος θα κάνει ότι μπορεί για να σε κάνει να πιστέψεις πως είσαι αποτυχημένος και πως το έργο που μέχρι τώρα έχεις κάνει είναι απαράδεκτο. Θα σου πει πως κάποιος άλλος θα μπορούσε να κάνει τη διακονία σου καλύτερα. Η απογοήτευση είναι ένα από τα πιο ύπουλα όπλα που διαθέτει ο Σατανάς για να μειώσει την αποτελεσματικότητα της διακονίας σου.

Αδελφέ μου, μήπως είσαι απογοητευμένος και στενοχωρημένος; Μήπως νοιώθεις πως σε έχουν προσβάλει; Μήπως είπαν σκληρά και άπρεπα λόγια σε βάρος σου; Μήπως αισθάνεσαι πως δεν σε εκτιμούν; Θέλω να σου κάνω ακόμα μια ερώτηση: Πώς αντιμετωπίζεις την κατάσταση;

Αν αρχίσεις να υποχωρείς εξαιτίας των πιο πάνω καταστάσεων έχεις ήδη παραδώσει τον εαυτό σου στα χέρια του εχθρού. Μ’ αυτό τον τρόπο του χαρίζεις την πρώτη επιτυχία που θα σε οδηγήσει σε μεγαλύτερη ήττα.

Κάθε φορά που διακρίνεις απαισιοδοξία και απελπισία να φαίνονται μέσα στην καρδιά σου να θυμάσαι τούτη την βιβλική αλήθεια: «Η μάχη δεν είναι υμών αλλά του Θεού» (В' Χρον.κ:15).

Καμιά ενέργεια των οργάνων του εχθρού αλλά κι’ αυτού του ίδιου του Σατανά δεν είναι τόσο δυνατή ώστε να ματαιώσει τα σχέδια του Θεού χωρίς και τη δική μας θέληση. Ο Κύριος δίνει το θάρρος και τη δύναμη που χρειαζόμαστε όταν αποβλέπουμε σ’ Αυτόν με πίστη.