6. Οι ευθύνες των μαθητών κδ:32-κε:30
Στη συνέχεια, ο Ιησούς προέτρεψε τους μαθητές Του με βάση
αυτή την αποκάλυψη σχετικά με το μέλλον. Τους δίδαξε χρησιμοποιώντας επτά
παραβολές.
Η σημασία της επαγρύπνησης κδ:32-44
Ο Ιησούς είπε στους μαθητές Του τέσσερις παραβολές που
υποστηρίζουν την επαγρύπνηση ενόψει του καιρού της επιστροφής Του. Αυτές οι παραβολές
ήταν εικονογραφήσεις των κύριων σημείων Του στην επί του όρους ομιλία.
Η παραβολή της συκιάς κδ:32-36 (Μάρκ.ιγ:28-32, Λουκ.κα:29-33).
Αυτή η παραβολή τονίζει τη σημασία των σημείων που
σηματοδοτούν την επιστροφή του Ιησού.
Ματθ.κδ:32,33 Από δε της συκής μάθετε την
παραβολήν· Όταν ο κλάδος αυτής γείνη ήδη απαλός και εκβλαστάνη τα φύλλα,
γνωρίζετε ότι πλησιάζει το θέρος· ούτω και σεις, όταν ίδητε πάντα ταύτα,
εξεύρετε ότι πλησίον είναι επί τας θύρας.
Το μάθημα «της συκιάς» είναι αρκετά απλό. Καθώς η εμφάνιση
των «τρυφερών» κλαδιών και «φύλλων» στην «συκιά», δείχνει την εγγύτητα του
«καλοκαιριού», έτσι και η εμφάνιση των σημείων που εξήγησε ο Ιησούς θα δείξουν
ότι ο ερχομός Του, είναι κοντά.
Μια δημοφιλής ερμηνεία αυτής της παραβολής εξισώνει την
παρουσία του σύγχρονου Ισραήλ στη Γη της Επαγγελίας με το μπουμπούκιασμα της
συκιάς. Αυτή η άποψη μπορεί να δίνει υπερβολική έμφαση στην ταύτιση της συκιάς
με το σύγχρονο κράτος του Ισραήλ (Ιερ.κδ:1-8, κθ:17). Από την άλλη, αυτό θα
μπορούσε να είναι τουλάχιστον μέρος αυτού που ο Ιησούς σκόπευε. Οι συκιές
παράγουν συνήθως φρούτα και φύλλα τον ίδιο καιρό, έτσι ίσως η παραβολή
αναφέρεται σε ευλογίες για το Ισραήλ που θα συμβούν γρήγορα. Πολλοί σχολιαστές θεωρούν
αυτή την παραβολή σαν περιγραφή της καταστροφής της Ιερουσαλήμ. Όπως αναφέρθηκε
προηγουμένως, αυτό δεν είναι πιθανώς σωστό.
Ματθ.κδ:34 Αληθώς σας λέγω, δεν θέλει παρέλθει η
γενεά αύτη, εωσού γείνωσι πάντα ταύτα.
Ο Ιησούς τόνισε πρώτα την σημασία αυτών που θα έλεγε.
Τι εννοούσε με το «η γενεά αύτη»; Πολλοί διερμηνείς
κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Ιησούς εννοούσε τη γενιά των μαθητών στους
οποίους μίλησε (ια:16, ιβ:39, 41-42, 45, ις:4, ιζ:17, κγ:36). Μερικοί μέσα σε
αυτή την ομάδα διερμηνέων κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι επειδή αυτά τα σημάδια
δεν συνέβησαν πριν πεθάνει αυτή η γενιά μαθητών, ο Ιησούς έκανε ένα λάθος. Αυτή
η λύση είναι απαράδεκτη ενόψει του ποιος ήταν ο Ιησούς.
Άλλοι διερμηνείς σε αυτή την ομάδα κατέληξαν στο συμπέρασμα
ότι, επειδή αυτά τα σημάδια δεν εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής αυτής
της γενιάς μαθητών, ο Ιησούς πρέπει να μιλούσε μεταφορικά, όχι κυριολεκτικά.
Λένε ότι η καταστροφή της Ιερουσαλήμ εκπλήρωσε αυτό που προέβλεψε ο Ιησούς.
Αυτή η λύση είναι επίσης απαράδεκτη, επειδή δεν υπάρχει τίποτα στο κείμενο που
να υποδεικνύει ότι ο Ιησούς σήμαινε ότι οι μαθητές θα πρέπει να κατανοήσουν τα
σημεία και την Δεύτερη Έλευση του Ιησού μη κυριολεκτικά. Επιπλέον, πολλές
παρόμοιες προφητείες σχετικά με την πρώτη έλευση του Μεσσία συνέβησαν
κυριολεκτικά.
Ίσως ο Ιησούς εννοούσε ότι η γενιά των μαθητών που θα έβλεπε
τα μελλοντικά σημάδια θα ήταν επίσης μάρτυρας της επιστροφής Του. Ωστόσο, η
δεικτική αντωνυμία «αύτη» φαίνεται να τονίζει τη γενιά που ο Ιησούς μιλούσε.
Ακόμα κι έτσι, αυτή η αντωνυμία θα μπορούσε να αναφέρεται στους χρόνους λήξης
παρά σε εκείνη την γενεά.
Άλλοι Έλληνες μελετητές και διερμηνείς έχουν σημειώσει ότι «γενεά»
μπορεί να αναφέρεται σε μια φυλή ανθρώπων, όχι μόνο σε μία γενιά (ις:4, Φιλ.β:15
Α’ Πέτρ.β:9). Καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο Ιησούς εννοούσε ότι η εβραϊκή
φυλή δεν θα τελείωνε προτού όλα αυτά τα σημάδια εκπληρωθούν. Αυτή είναι μια
πιθανή λύση, αλλά φαίνεται ασυνήθιστο ο Ιησούς να συνιστούσε την συνεχή ύπαρξη
της εβραϊκής φυλής για να επιβεβαιώσει την εκπλήρωση αυτών των σημείων.
Μια άλλη άποψη εστιάζει την προσοχή της στην λέξη «γείνωσι»
που εμφανίζεται και στις τρεις συνοπτικές αναφορές. Οι υποστηρικτές λένε ότι ο
Ιησούς εννοούσε ότι η εκπλήρωση ορισμένων από τα «πάντα ταύτα» θα άρχιζε
στη γενιά των τότε μαθητών Του (βλ. εδ.33), αλλά η πλήρης εκπλήρωση δεν θα συμβεί
μέχρι αργότερα.
Ωστόσο, ο Ιησούς είπε ότι «πάντα ταύτα» θα αρχίσουν
κατά την διάρκεια αυτής της γενιάς. Είναι πιθανό ότι «πάντα ταύτα» θα
αρχίσουν κατά τη διάρκεια αυτής της γενιάς, αν κάποιος ερμηνεύει τα «πάντα
ταύτα» σαν τα σημεία στο σύνολό τους (εδ.32). Τα πρώτα σημεία τότε θα
αντιστοιχούσαν στα κλαδιά της συκιάς που γίνονται τρυφερά. Αυτή θα ήταν η πρώτη
απόδειξη της εκπλήρωσης. «Αυτή η γενιά» τότε «αντιπροσωπεύει μια κακή τάξη
ανθρώπων που θα αντιταχθούν στους μαθητές του Ιησού μέχρι την ημέρα που θα επιστρέψει».
Ματθ.κδ:35 Ο ουρανός και η γη θέλουσι παρέλθει, οι
δε λόγοι μου δεν θέλουσι παρέλθει.
Ο Ιησούς τόνισε περαιτέρω την βαρύτητα αυτών των λόγων Του.
Ισχυρίστηκε ότι οι προβλέψεις Του είχαν εξουσία και αιώνια ισχύ σαν λόγια Θεού
(Ψαλμ.ριθ:89-90, Ης.μ:6-8).
Ματθ.κδ:36 Περί δε της ημέρας εκείνης και της ώρας
ουδείς γινώσκει, ουδέ οι άγγελοι των ουρανών, ειμή ο Πατήρ μου μόνος·
Η βεβαιότητα της εκπλήρωσης δεν θα πρέπει να οδηγήσει τους
μαθητές στο συμπέρασμα ότι θα μπορούσαν να προβλέψουν ακριβώς, τον χρόνο της
εκπλήρωσης. Ο Ιησούς εξήγησε ότι μόνο ο ουράνιος Πατέρας ήξερε ακριβώς πότε θα
επέστρεφε ο Υιός (Πράξ.α:7).
Αυτό το εδάφιο γίνεται το κυρίως θέμα που αναπτύσσεται από
αυτό το σημείο μέχρι τον Ματθ.κε:30.
Η άγρυπνη προετοιμασία είναι απαραίτητη, αφού «κανείς δεν
γνωρίζει» την «ημέρα» ή την «ώρα» που θα επιστρέψει ο Ιησούς. Ούτε εμείς
γνωρίζουμε το έτος ούτε το μήνα. Η εναλλακτική λύση αντί την προετοιμασία, θα
ήταν να ζήσουν την ζωή όπως συνήθως, ανεξάρτητα από την επιστροφή του Βασιλιά.
Ο Ιησούς αποθάρρυνε σκόπιμα τους μαθητές Του από τον καθορισμό ημερομηνιών.
