Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

ΑΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ...

  
1. Αν κοιτάξουμε γύρω μας, θα μπερδευτούμε. Συνήθως κι ατυχώς, αυτή είναι η κατεύθυνση προς την όποια κοιτάζουμε. Γύρω μας ζητούμε πρότυπα και μπερδευόμαστε, όταν αυτά πέφτουν από τα βάθρα τους. Γύρω μας ψάχνουμε γι’ αγάπη και συνθλιβόμαστε, όταν διαπιστώσουμε πώς δεν υπάρχει. Γύρω μας μετράμε την πιστότητά μας στον Κύριο και απογοητευόμαστε, όταν βλέπουμε «την ευτυχία των άσεβών». Γύρω μας κοιτάζουμε για ιδανικά κι αρχές και καταρρέουμε, όταν εξακριβώνουμε, πόσο είναι προδομένα και ποδοπατημένα.


Έτσι την έπαθε κάποτε ο Ψαλμωδός και η πείρα του πικρότατη, μπορεί χρησιμότατη να γίνει σ’ εμάς. Συμπυκνώνεται στα πρώτα 16 εδάφια του ψαλμού ογ:

-           εζήλευσα τούς μωρούς
-           δεν κοπιάζουν, ούτε μαστιγώνονται
-           ξεπέρασαν κάθε τους επιθυμία
-           είναι μεγαλόστομοι και προκλητικοί
-           είναι ασεβείς και ευτυχούν

«ΑΡΑ;». Κι εδώ είναι στημένη η παγίδα, γι’ αυτόν που γύρω του κοιτάζει να βρει την ερμηνεία της ζωής. «Άρα... μάταια καθάρισα την καρδία μου»;

   2. Αν κοιτάξουμε μέσα μας, θ’ απογοητευθούμε. Λέει μια παροιμία ότι «ο πνιγμένος πιάνεται από τα μαλλιά του». Κι αλίμονο αν τον εαυτό σου κάμεις αγκυροβόλι σ’ αυτή τη ζωή. Συντριπτική δε είναι η εξακρίβωση της ανεπάρκειας κι αδυναμίας μας, αν μάλιστα τούτη συντελεστεί σε σύγκριση με την αγιότητα και το μεγαλείο του Θεού. Ποιες πηγές και τί δυνάμεις να ανακαλύψεις μέσα σου;

Ο Παύλος στο Ρωμαίους ζ, μας εξομολογείται πως όταν κοίταξε μέσα του, διαπίστωσε, ότι:

-                     μέσα του δεν κατοικεί αγαθόν
-                     είναι πουλημένος στην αμαρτία
-                     δύναμη για το καλό μέσα του δεν βρίσκει
-                     είναι αιχμάλωτος στον νόμο της αμαρτίας
-                     είναι, ταλαίπωρος άνθρωπος

Και ο Ψαλμωδός ξανά, στον ψαλμό του οζ:1-10, μάς εξομολογείται την ίδια πείρα, στο κοίταγμά του μέσα του:
-                     ολιγοψύχησε το πνεύμα μου
-                     μήπως ο Κύριος με αποβάλει
-                     μήπως εξέλιπε το έλεος Του
-                     μήπως έπαυσε ο λόγος Του
-                     μήπως κλείσει τούς οικτιρμούς Του

   3. Αν κοιτάξουμε ψηλά, θα παρηγορήσουμε. Η αρνητική κι αποκαρδιωτική πείρα του Ασάφ από το «γύρω του» και «μέσα του» σταματάει κι αλλάζει, όταν εγκαταλείπει τούς χώρους τούτους και «κοιτάζει ψηλά». Περιγράφεται η εμπειρία του αυτή στα εδ.17-28 του ψαλμού ογ. «Εωσού εισελθών εις το αγιαστήριον του Θεού, εννόησα» (17). Μόνον, τότε. Ας το προσέξουμε, πολύ:

-              εγώ ήμην ανόητος
-              όσοι απομακρύνονται από σού, θ’ απολεσθούν
-              τα τέλη αυτών... αφανίσθησαν
-              Σύ μ’ επίασας από της δεξιάς μου
-              Είσαι δύναμίς μου και μερίς μου
-              Έθεσα την ελπίδα μου στον Κύριο
-              Το αγαθόν μου, να προσκολλώμαι εις τον Θεό.


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:
                    Κοίταξε γύρω σου και θα μπερδευτείς,
                    Κοίταξε μέσα σου και θ’ απογοητευτείς,
                    Κοίταξε ψηλά και θα παρηγορηθείς.