Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2016

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

Αποκ.ιη:5 διότι αι αμαρτίαι αυτής έφθασαν έως του ουρανού, και ενεθυμήθη ο Θεός τα αδικήματα αυτής.
 
Είναι πολύ τρομερή η κατάσταση που βρίσκεται ο άνθρωπος όταν ο Θεός θυμηθεί τα αδικήματά του.
 
Αντίθετα ο Δαβίδ λέει στον Ψαλμ.λβ:1,2 «Μακάριρς ο άνθρωπος εκείνος, του οποίου συνεχωρήθη η παράβασις, του οποίου εσκεπάσθη η αμαρτία. Μακάριος ο άνθρωπος εις τον οποίον ο Κύριος δεν λογαριάζει ανομίαν».
 

Και είναι μακάριοι αυτοί που βαδίζουν με το Θεό. Και λέει ο Θεός ότι τις αμαρτίες μας και τις ανομίες μας δεν τις θυμάται πια, αλλά όσο είναι το ύψος του ουρανού από τη Γη και όσο απέχει η Ανατολή από τη Δύση, τόσο απομάκρυνε ο Θεός τις αμαρτίες μας. Όμως εδώ λέει ότι ο Θεός θυμήθηκε τα αδικήματα και τις ανομίες της πόρνης αυτής εκκλησίας, καθενός που ανήκει μέσα στο σύστημα αυτό. Για κάθε δάκρυ που έχυσαν οι άγιοι του Θεού, εξ αιτίας των διωγμών εναντίον τους από αυτή την ψευδοεκκλησία, και για κάθε προσευχή που έκαναν για απελευθέρωση και για να κάνει ο Θεός κρίση και δικαιοσύνη, τώρα πρόκειται να υπάρξει δικαίωση και εκπλήρωση των λόγων του Θεού. Έφτασε πλέον ο καιρός να εκχυθεί αυτή η τρομερή οργή και δίκαιη κρίση του Θεού.
 
Διότι αι αμαρτίαι αυτής έφθασαν έως του ουρανού
 
Το κείμενο UBS δεν λέει ότι «αι αμαρτίαι αυτής έφθασαν» αλλά «αι αμαρτίαι αυτής εκολλήθησαν έως του ουρανού».
 
Δηλαδή οι αμαρτίες της είχαν συγκολληθεί ακριβώς όπως τα τούβλα στον πύργο της Βαβέλ το ένα πάνω στο άλλο. Βλέπουμε λοιπόν ότι οι αμαρτίες της είναι κτισμένες η μία πάνω στην άλλη, και ανέβηκαν όλο και ψηλότερα, μέχρις ότου έφθασαν στον ουρανό. Και ο Θεός θυμάται την κάθε μια αμαρτία, και οι αμαρτίες συσσωρεύονται συνεχώς και πάνε από το κακό στο χειρότερο.
 
Ο Ελικκοτ λέει ότι είναι σαν ένας μεγάλος σωρός που είναι γερά στερεωμένος, και το ύψος του φτάνει μέχρι τον ουρανό, σαν ένας άλλος πύργος Βαβέλ.
 
Ιερεμ.να:9,53 Εδώ λέει ότι η κρίση της Βαβυλώνας έφθασε μέχρι τον ουρανό και υψώθη έως του στερεώματος. Και στο εδ.53 λέει και αν ακόμη η Βαβυλώνα αναβή έως του ουρανού, ο Κύριος θα την κατεβάσει και θα την εξολοθρεύσει.
 
Βλέπουμε λοιπόν ότι οι αμαρτίες αυτού του παγκόσμιου συστήματος είναι σαν τα τούβλα που είναι συγκολλημένα με τσιμέντο που τα συγκρατεί και το τσιμέντο είναι η απάτη, και η ψευδοδιδασκαλία.

Αποκ.ιη:6 Απόδοτε εις αυτήν ως και αυτή απέδωκεν εις εσάς, και διπλασιάσατε εις αυτήν διπλάσια κατά τα έργα αυτής· με το ποτήριον, με το οποίον εκέρασε, διπλάσιον κεράσατε εις αυτήν·
 
Η καταστροφή αυτής της παγκόσμιας ψευδοεκκλησίας θα είναι κάτι το πολύ τρομερό, γιατί θα είναι ανάλογη της καταστροφής που έκανε εναντίον του λαού του Θεού δια μέσου των αιώνων. Πρόκειται για μια τρομερή και φοβερή καταστροφή και ερήμωση.
 
Ο Θεός είναι πάντα δίκαιος και η διπλάσια τιμωρία εναντίον της κατά τα έργα της, δείχνει το τεράστιο μέγεθος των αμαρτιών που έχει διαπράξει. Και πρόκειται για μια δίκαιη τιμωρία και ανταμοιβή εξ αιτίας του βασανισμού και των διωγμών ενάντια στο λαό του Θεού. Αυτή η τιμωρία εκχέεται πάνω της στο διπλάσιο. Το κακό που έχει διαπράξει είναι τρομερό και ανεπανόρθωτο. Γι’ αυτό ο Θεός λέει με σκοπό να δείξει την επίδραση του τεράστιου μεγέθους των αμαρτιών της, «διπλασιάσατε εις αυτήν διπλάσια κατά τα έργα αυτής».
 
Ης.μζ:6 Εδώ δείχνει τις αμαρτίες της Βαβυλώνας εναντίον του λαού του Θεού.
 
Ιερεμ.να:56 Λέει ότι «Κύριος ο Θεός των ανταποδόσεων εξάπαντος θέλει κάμει ανταπόδοσιν». Ο Θεός θα την κρίνει εξ αιτίας των αμαρτιών της. Και ανάμεσα στο πλήθος των αμαρτιών της συμπεριλαμβάνονται η αγάπη για το χρήμα, η αγάπη για τη χλιδή, και την πολυτέλεια, ο πλούτος, η υπερηφάνεια, ο θάνατος των αγίων, η βλασφημία εναντίον του Θεού, η Σατανολατρεία κ.α.
 
Αυτή η κρίση, αν και αναφέρεται εδώ σαν να εκχέεται από τους αγίους, πρόκειται για ρητορική πρόταση. Όχι ότι οι άγιοι δεν θα είναι πράγματι τα όργανα του Θεού για την καταστροφή του παγκόσμιου αυτού ψευδοθρησκευτικού συστήματος. Αλλά το γεγονός είναι ότι οι προσευχές και οι κραυγές των αγίων προς το Θεό έχουν σαν αποτέλεσμα να πάρει εκδίκηση ο Θεός και να κάνει ανταπόδοση εκχέοντας αυτή την τρομερή και δίκαιη κρίση Του.
 
Υπάρχει και μια άλλη όψη αυτής της κρίσης των εσχάτων καιρών. Το παγκόσμιο σύστημα της Βαβυλώνας αποτελείται από ανθρώπους που θα κριθούν και αυτοί. Και στην κρίση που θα λάβει χώρα στο τέλος της χιλιετούς βασιλείας, οι άγιοι του Θεού θα συμμετάσχουν στην έκχυση της οργής και της κρίσης Του.
 
Στην Α’ Κορ.ς:2 ο Παύλος λέει: «Δεν εξεύρετε ότι οι άγιοι θέλουσι κρίνει τον κόσμον;». Οι άγιοι μαζί με το Χριστό θα λάβουν αυτή τη θέση εξουσίας και θα κρίνουν τον κόσμο.
 
Και βέβαια η κρίση αυτή είναι ενέργεια του Θεού. Είναι θέλημα Θεού να εκχυθεί η κρίση αυτή πάνω στη Γη. Είναι μέσα στα σχέδιά Του να κάνει κρίση, όμως φαίνεται καθαρά ότι ο Θεός χρησιμοποιεί τους αγίους Του να σταθούν σ’ αυτή τη θέση εξουσίας και να κάνουν κρίση.
 
Το παγκόσμιο σύστημα της Βαβυλώνας θα κριθεί και θα καταστραφεί όχι μόνο τον καιρό που ο Α/Χ και τα δέκα κέρατα θα την ερημώσουν και θα την καταστρέφουν, αλλά επίσης πρόκειται να δοκιμάσει την ατελεύτητη κρίση του Θεού σ’ όλη την αιωνιότητα μέσα στη Λίμνη του Πυρός, που σύντομα πρόκειται να έρθει.