Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

Το αντιστάθμισμα




Ιωάν.κα:15-19

Στο εδάφιο 17 διαβάζουμε ότι· «ελυπήθη ο Πέτρος, που ο Χριστός τον ρώτησε τρεις φορές». Δεν είναι δε δύσκολο να καταλάβουμε, γιατί. Του θύμισε την τριπλή του άρνηση, όταν ο Κύριός του υποβαλλόταν στον εξευτελισμό της θρησκευτικής δίκης.

Όμως, γιατί ο Κύριος συμπεριφέρθηκε έτσι στον Πέτρο; Μάλιστα, δημόσια! Μήπως, δεν «είχε κλάψει πικρά ο Πέτρος για την πτώση του αυτή» (Ματθ.κς:75)! Και μήπως δεν είχε προηγηθεί η προσωπική συνάντηση με το Χριστό (Α' Κορ.ιε:7)! Υπήρχε ακόμη κάποια εκκρεμότητα!..


Ηθική, μάλλον όχι. Ο Κύριος, συγχωράει και ξεχνάει (Εβρ.η:12). Πρακτική όμως, ναι. Και εξηγούμαστε:

Ο Πέτρος στην αυλή του αρχιερέα, είχε πει - σίγουρα με πολλή δυσκολία και δαγκώνοντας τα χείλη του - «όχι». Στη δεύτερη ερώτηση - με λιγότερη δυσκολία - ξανάπε, «όχι». Την τρίτη φορά το «όχι», ειπώθηκε ακόμη πιο εύκολα, σχεδόν μηχανικά. Και μάλιστα, επαναληπτικά. Αυτό σημαίνει, το - «άρχισε ν’ αναθεματίζει και να ορκίζεται». Όχι, όχι, όχι.

Σ’ ένα αναγκαίο και χρήσιμο πνευματικό γύμνασμα, ο Κύριος τώρα κάνει τα χείλη που είπαν τα- «όχι, όχι, όχι», να πούνε - «ναι, ναι, ναι». Να ξαναπάρει η μαρτυρία τη θέση της άρνησης. Ν’ αποπλυθεί μέσα στην τριπλή θέση, η τριπλή άρνηση.

Λυπήθηκες Πέτρο, αλλά έπρεπε. Όλα τα γιατρικά του Κυρίου, δεν είναι πάντοτε μόνο... σιρόπια.

Ερώτημα: Αν στην πρώτη ζωή σου ήσουν «δόσμου, δόσμου, δόσμου», τώρα ποια γυμναστική χρειάζεται να κάμεις;