Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2014

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ - Α' Πέτρου (1)



Α. Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Το πραγματικό όνομα του αποστόλου Πέτρου ήταν «Σίμων». Στην πρώτη καταγραμμένη συνάντηση με τον Κύριο μας, ο Ιησούς τον ονόμασε «Κηφά» (Ιωάν.α:40-43). Το νέο του όνομα ήταν «Πέτρος» (Ελληνικά) ή «Κηφάς» (Αραμαϊκά), που σημαίνει «βράχος».

Τρία χρόνια αργότερα ο Ιησούς το επαναβεβαίωσε αυτό (Ματθ.ις:18). Εδώ, ο Ιησούς χρησιμοποίησε δύο λέξεις, “Πέτρος” και “Πέτρα”. “Πέτρος”, ένα απλό κομμάτι του βράχου, ήταν ο Πέτρος. “Πέτρα”, ένα μεγάλο κομμάτι του βράχου, ήταν η ομολογία του Πέτρου, ή η αλήθεια της Θεότητας του Ιησού, πάνω στην οποία θα χτιζόταν η Εκκλησία.

Ο Πέτρος ήταν γηγενής της Βηθσαϊδά (Ιωάν.α:45) και είχε ένα σπίτι στην Καπερναούμ (Μαρκ.α:29). Είχε μια γυναίκα (Μαρκ.α:30), η οποία τον συνόδευε στη διακονία του (Α΄Κορ.θ:5). Ο Πέτρος ήταν γεννημένος αρχηγός, ενθουσιώδης και αυθόρμητος. Είναι ένας πολυαγαπημένος χαρακτήρας της Βίβλου, εξαιτίας της ανθρώπινης φύσης του. Ο Ιησούς του έδωσε τα κλειδιά της βασιλείας. Ο Πέτρος κήρυξε το πρώτο μήνυμα του ευαγγελίου, όπως καταγράφεται στο δεύτερο κεφάλαιο των Πράξεων. Παρόλο που μια φορά αρνήθηκε τον Κύριο του και μια φορά επίσης κρύφτηκε στην Αντιόχεια, δεν φοβόταν καθόλου τον διωγμό. Ο Πέτρος υπέφερε μαρτύρια από τον Νέρωνα στη Ρώμη. Η παράδοση λέει, ότι σταυρώθηκε με το κεφάλι προς τα κάτω, επειδή δεν αισθανόταν άξιος να σταυρωθεί, όπως ο Κύριος του.

Β. Η ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ

Η επιστολή αυτή γράφτηκε από τον Πέτρο στη Βαβυλώνα (Α΄Πέτρ.ε:13), κατά το 60 μ.Χ. Μερικοί πιστεύουν, ότι αυτή ήταν ακριβώς η Βαβυλώνα στον Ευφράτη, όμως, ήταν αναμφισβήτητα η Ρώμη. Στην Αποκάλυψη, η Ρώμη ονομάζεται Βαβυλώνα. Ο σκοπός της επιστολής ήταν να ενθαρρύνει τους πιστούς να υπομείνουν τους διωγμούς και τα δεινοπαθήματα και να τους νουθετήσει, να γίνουν άγιοι. Ο Ιησούς είχε διατάξει τον Πέτρο: “Στήριξον τους αδελφούς σου” (Λουκ.κβ:32). Η επιστολή αυτή πραγματοποίησε αυτό το σημαντικό πράγμα.

Γ. ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

Α΄ Πέτρου α:1-2
Ο Πέτρος απηύθυνε την επιστολή αυτή στους “παρεπίδημους και διεσπαρμένους παντού”. Αυτοί ήταν οι Ιουδαίοι εξόριστοι της διασποράς. Πολλοί από αυτούς είχαν (προσηλυτιστεί, πιστέψει) στην Ιερουσαλήμ την Ημέρα της Πεντηκοστής. Ήταν διασκορπισμένοι στον Πόντο, τη Γαλάτια, Καππαδοκία, Ασία και Βιθυνία. Προέρχονταν από μέρη της γης, όπου ο Παύλος είχε ιδρύσει εκκλησίες, κυρίως μεταξύ των Εθνικών. Αναμφισβήτητα πολλοί απ’ αυτούς τους Ιουδαίους πιστούς είχαν ακούσει τον Πέτρο να κηρύττει την Ημέρα της Πεντηκοστής.

Στην Α΄ Πέτρου β:11, ο Πέτρος τους αποκάλεσε “ξένους και παρεπίδημους”. Ο κόσμος αυτός σίγουρα δεν ήταν το σπίτι τους. Ήταν ξένοι στις πόλεις, όπου ζούσαν. Τώρα, το ότι ήταν Χριστιανοί, το γεγονός αυτό γινόταν όλο και πιο πολύ καταφανές.
Το εδάφιο 2 είναι ένα πολύ σημαντικό εδάφιο. Ο άνθρωπος έχει ελεύθερη θέληση. 

Ο Θεός ποτέ δεν παραβίασε, ούτε και ποτέ δεν θα παραβιάσει αυτό το αποκλειστικό δικαίωμα, που έδωσε στον άνθρωπο. Επιτρέπει στον άνθρωπο να εκλέξει ελεύθερα. Ο Θεός προγνωρίζει τις επιλογές των ανθρώπων και πάνω στη βάση της πρόγνωσης αυτής, εκλέγει τους εκλεκτούς Του. Το γεγονός αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό ώστε να καταλάβουμε τη μεγάλη διδασκαλία του προορισμού μας. Αυτό επίσης εξηγεί, ότι η ασφάλεια μας εν Χριστώ είναι ολοκληρωτικά εξαρτώμενη από τη δική μας ελεύθερη εκλογή.

Δ. ΤΕΛΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ

Α΄ Πέτρου α:3-12
1. “Ελπίδα ζώσα” (εδ. 3).
Ο Πέτρος τόνισε το γεγονός, ότι οι άγιοι είναι ζωντανοί λίθοι. Κάθε τι, το οποίο έχει προμηθεύσει ο Θεός στα παιδιά Του είναι ζωντανό. Έχουν μια ζωντανή ελπίδα, επειδή ο Ιησούς αναστήθηκε από τους νεκρούς. Είναι ζωντανός, και γι’ αυτό είναι και η ελπίδα μας ζωντανή.

2. “Φυλαττόμεθα με την δύναμην του Θεού” (εδ. 5).
Η δύναμη του Θεού διατηρεί το Χριστιανό στη σωτηρία. Ο άγιος δεν μπορεί να φυλάξει τον εαυτό του, αλλά είναι δική του ευθύνη να φυλάξει τον εαυτό του στην αγάπη του Θεού (Ιούδας 21). Φυλάει τον εαυτό του, εκεί που μπορεί να φυλαχτεί με τη δύναμη του Θεού. Είναι σαν ένα επιβάτης, ο οποίος αγοράζει ένα εισιτήριο και παίρνει μια θέση στο τραίνο. Η αμαξοστοιχία τον οδηγεί στον προορισμό του, αλλά ο επιβάτης πρέπει να παραμείνει στο όχημα.

3. “Η δοκιμή της πίστεώς σας” (εδ. 7).
Η δοκιμή της πίστης είναι πιο πολύτιμη από το χρυσό, γιατί η πίστη δυναμώνεται μέσω της εξάσκησής της. Είναι η εξάσκηση, η οποία δυναμώνει τους μυς. Είναι η δοκιμή της πίστης, η οποία καθιστά την πίστη μας δυνατή.

4. “Ανεκλάλητος χαρά” (εδ.8).
Το γεγονός, ότι δεν μπορούμε να δούμε τον Ιησού, δεν Τον καθιστά λιγότερο αληθινό. Αν μπορούσαμε να Τον δούμε, δεν θα χρειαζόμαστε καμία πίστη. Τον βλέπουμε με τα μάτια της πίστης και Τον αγαπάμε. Αυτό φέρνει αγαλλίαση με μια ένδοξη χαρά, η οποία δεν μπορεί να εκφραστεί με απλά λόγια.

5. “Το τέλος της πίστεως” (εδ. 9).
Το αποτέλεσμα της πίστης μας είναι η σωτηρία των ψυχών μας. Οι διωγμοί δυναμώνουν την πίστη μας, η οποία φανερώνεται με την ψαλμωδία και δοξολογία, όταν ο Ιησούς έρθει για την Εκκλησία Του. Για τον λόγο αυτό, αγαλλιόμαστε με χαρά ανεκλάλητη.

6. “Εκείνοι, οι οποίοι επιθύμησαν να καταλάβουν”  (εδ. 10-12).
Οι προφήτες προφήτευσαν για τη χάρη, η οποία θα ερχόταν. Επιθυμούσαν να καταλάβουν, αλλά το μοναδικό πράγμα, που τους είχε αποκαλυφθεί ήταν ,ότι δεν υπηρετούσαν τους εαυτούς τους, αλλά εμάς. Η σπουδαιότητα της σωτηρίας γίνεται φανερή, όταν γνωρίζουμε, ότι οι άγγελοι πιθυμούν να την ερευνήσουν.
Πρέπει να σημειωθεί, ότι το “Πνεύμα του Χριστού”, το οποίο μαρτυρούσε τα πάθη του Χριστού, ήταν “μέσα τους”.

Ε. ΝΟΥΘΕΣΙΑ ΠΡΟΣ ΑΓΙΑΣΜΟ

Α΄ Πέτρου α:13-16
Ο Πέτρος τους νουθέτησε να είναι άγρυπνοι και δυνατοί στις διάνοιες τους. Δεν έπρεπε να συμμορφώνονται με τις κακές επιθυμίες, οι οποίες τους κατείχαν στο παρελθόν. Έπρεπε να είναι άγιοι σε όλη τους τη διαγωγή και τον τρόπο της ζωής. Ο Κύριος είναι άγιος και γι’ αυτό έπρεπε να είναι άγιοι.

ΣΤ. ΔΥΟ ΑΦΘΑΡΤΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

Α΄ Πέτρου α:17-23
1. Άφθαρτο Αίμα (εδ. 18-19).
Ο Θεός δεν πλήρωσε το τίμημα της απολύτρωσης των ψυχών μας με αργύριο και χρυσό, τα οποία είναι φθαρτά. Το τίμημα που πληρώθηκε, ήταν το αίμα του Χριστού. Η δύναμη του αίματος να απολυτρώνει θα διαρκεί αιώνια. Σαν συντελεστής σωτηρίας το αίμα του Χριστού δεν θα φθαρεί ποτέ.

2. Άφθαρτο Σπέρμα (εδ. 23).
Το παιδί του Θεού δεν αναγεννιέται μόνο από το νερό και το Πνεύμα, αλλά αναγεννιέται επίσης με τον Λόγο του Θεού. Ο Λόγος του Θεού είναι το άφθαρτο σπέρμα (σπόρος), το οποίο φυτεύεται στην καρδιά του πιστού. Το σπέρμα αυτό δεν φθείρεται ποτέ. Θα ζει και θα μένει για πάντα.

Ζ. ΠΡΟ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΚΟΣΜΟΥ

Α΄ Πέτρου α:20: “Οστις ήτο μεν προωρισμένος προ καταβολής κόσμου, εφανερώθη δε εν τοις εσχάτοι καιροίς δια σας”.

Ο Ιησούς είναι το “Αρνίον το εσφαγμένον από καταβολής κόσμου” (Αποκ.ιγ:8). Όμως, αυτό ήταν στον νου και στο σχέδιο του Θεού τους τελευταίους αιώνες της αιωνιότητας. Ήταν προορισμένο προ καταβολής κόσμου, να είναι ο Χριστός ο Αμνός του Θεού χωρίς κηλίδα και χωρίς ρυτίδα.

Η. ΜΙΑ ΥΓΙΗΣ ΟΡΕΞΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ

Α΄ Πέτρου β:1-3
Ο Πέτρος επιθυμούσε να έχουν οι Χριστιανοί μια υγιή πνευματική αύξηση. Με σκοπό να αυξηθούν, έπρεπε να απορρίψουν κάθε μίσος, υποκρισία και δόλο (δολιότητα). Έπρεπε να έχουν υγιή όρεξη για το γάλα από τον Λόγο του Θεού. Ο Λόγος είναι γάλα για τα μωρά εν Χριστώ, αλλά συγχρόνως κρέας για ενήλικους Χριστιανούς (Α΄Κορ.γ:2). Φαινομενικά, ο Πέτρος τους πρόσεχε σαν να ήταν ακόμη σε πνευματική βρεφικότητα.

Θ. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Α΄ Πέτρου β:4-10
Στα εδάφια αυτά βρίσκουμε μερικές περιγραφές για τους αγίους:
1.  Λίθοι ζώντες (εδ. 5)
2.  Οίκος πνευματικός (εδ. 5)
3.  Γένος εκλεκτός (εδ. 9)
4.  Βασίλειον Ιεράτευμα (εδ. 9)
5.  Έθνος άγιον (εδ. 9)
6.  Ιδιαίτερος λαός (εδ. 9)

Η λέξη “ιδιαίτερος” δεν σημαίνει “παράξενος”, αλλά μάλλον ανθρώπους για μια ιδιοκτησία. Είμαστε εξαγορασμένοι άνθρωποι.
Στα ίδια αυτά εδάφια βρίσκουμε επίσης μερικές λαμπρές περιγραφές του Κυρίου μας:
1.  Λίθος ζώντας (εδ. 4)
2.  Λίθος ακρογωνιαίος (εδ. 6)
3.  Κεφαλή γωνίας (εδ. 7)

Ο ακρογωνιαίος λίθος ενός οικοδομήματος είναι ο λίθος, από τον οποίο γίνονται όλες οι μετρήσεις και κατευθύνσεις. Ο Ιησούς είναι ο ακρογωνιαίος λίθος στην Εκκλησία - Στους απειθούντες, Αυτός είναι λίθος προσκόμματος, αλλά στους αγίους, Αυτός είναι πολύτιμος!

Σαν ιεράτευμα άγιο, οι άγιοι πρέπει να προσφέρουν πνευματικές θυσίες. Πολλά πράγματα μπορούν να συμπεριληφθούν σ’ αυτές τις πνευματικές θυσίες: προσευχή, νηστεία, λατρεία, ευχαριστία, εκκλησιασμός, δέκατα, κλπ.

Ι. ΝΟΥΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΑΠΟΧΗ

Α΄ Πέτρου β:11-12
Οι άγιοι είναι ξένοι και παρεπίδημοι. Πρέπει να απέχουν από κάθε κακή επιθυμία και να έχουν καλή διαγωγή μεταξύ των Εθνικών. Παρόλο, που οι άθεοι μπορεί να καταλαλούν τους Χριστιανούς τώρα, θα δοξάζουν τον Θεό για τα καλά έργα των αγίων, όταν ο Ιησούς επιστρέφει.

ΙΑ. ΝΟΥΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Α΄ Πέτρου β:13-20
Ο Πέτρος έδωσε μερικές πρακτικές οδηγίες αναφορικά προς τα καθήκοντα των Χριστιανών απέναντι στην κυβέρνηση και τους ηγεμόνες. Υποταγή, υπακοή, και σεβασμός είναι η κατάλληλη συμπεριφορά. Θα υποταχθούν σε κάθε νόμο ανθρώπινο, μέχρι αυτός να έρχεται σε αντίθεση με τη λατρεία τους στον Θεό, τότε αυτό σημαίνει μαρτύρια. Πρέπει να υπενθυμιστεί, ότι ο Νέρωνας ήταν αυτοκράτορας, όταν αυτά τα λόγια γράφτηκαν.

ΙΒ. ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΜΑΣ

Α΄ Πέτρου β:21-25
Ο Ιησούς Χριστός είναι το παράδειγμα μας. Ποτέ δεν αμάρτησε και ποτέ δεν είπε ένα ψέμα. Ποτέ δεν ανταπάντησε, όταν υβρίστηκε. Όταν υπέφερε, ποτέ δεν απείλησε να κάνει ανταπόδοση στα ίσια. Πήρε τις αμαρτίες μας στο δικό Του σώμα πάνω στο σταυρό. Γι’ αυτό οι αμαρτίες μας κρίθηκαν εκεί. Εξαιτίας αυτής της μεγάλης αλήθειας, είμαστε νεκροί ως προς την αμαρτία, ώστε να ζήσουμε με δικαιοσύνη.