Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ




Η προς Κολοσσαείς (επιστολή της αιχμαλωσίας και της ωριμότητας), μας παρουσιάζει το Χριστό σαν την «Κεφαλή του Σώματος της Εκκλησίας» (α:18), την «Κεφαλή πάσης αρχής και εξουσίας» (β:10). Όσο δε προσεκτικότερα μελετάει κανείς τούτο το θεόπνευστο γραφτό, τόσο βεβαιώνεται ότι είναι - μπορεί να είναι - «εν Χριστώ πεπληρωμένος» (β:10). Αυτής της πληρότητας που έχουμε εν Χριστώ, ας σχολιάσουμε λίγα σημεία:


1. Έχουμε απευθείας σύνδεση με την Κεφαλή (α:18, β:19). Η παρεμβολή όποιου προσώπου ανάμεσα στον αμαρτωλό και το Χριστό - Σωτήρα κι ανάμεσα στον πιστό και το Χριστό - Κύριο, είναι πλάνη και προσβολή στην Κεφαλή. Κι όταν λέμε «Κεφαλή», εννοούμε αποκλειστικά και μόνο το Χριστό.

2. Για μας που απλώνουμε τις ρίζες μας, είναι ο Χριστός (β:7). «Ερριζωμένοι εν Χριστώ», σημαίνει πως όλες μας οι ελπίδες κι οι προσδοκίες, τα σχέδια κι η καταφυγή μας σε καιρούς που όλα τ’ ανθρώπινα προσβάλλονται και ξεριζώνονται, είναι ακουμπισμένα σ’ Αυτόν.

3. Το θεμέλιο για κάθε εποικοδόμηση, είναι ο Χριστός. Το «εποικοδομούμενοι εν αυτώ» (β:7), προϋποθέτει δυο βασικές αρχές: Πρώτο, ότι στη χριστιανική ζωή κι υπηρεσία δεν οικοδομείς, αλλά εποικοδομείς. Το θεμέλιο ήδη έχει τεθεί, η οικοδόμηση της Εκκλησίας πάνω σ’ αυτό άρχισε από την Πεντηκοστή. Εσύ, εποικοδομείς και εποικοδομείσαι. Δεύτερο, το «εν αυτώ», σημαίνει- αφετηρία, έμπνευση και στόχος μας, σ’ όλα ο Κύριος.

4. Είμαστε «εν αυτώ πεπληρωμένοι» (β:10). Χριστιανική ζωή δεν σημαίνει - κάτι άλλα ή κάποιοι άλλοι κι ο Χριστός. Ούτε ο Χριστός και κάτι ακόμη.

5. «Ο Χριστός, η ζωή ημών» (γ:4), μας χαρίζει το μυστικό της χριστιανικής ζωής, που είναι η πλήρης παραχώρηση σ’ Αυτόν, έτσι που «πάν ό,τι εάν πράττωμεν εν λόγω η εν έργω, πάντα εν ονόματι Κυρίου Ιησού» να είναι (γ:17). «Χριστός εν υμίν, η ελπίς της δόξης» (α:27).

6. Το περπάτημά μας το πνευματικό «αξίως του Κυρίου» (α:10). Το πρότυπό μας, είναι ο Κύριος. Γνωστή η επιτίμηση του Μ. Αλέξανδρου στο συνονόματο μπεκρή στρατιώτη του: «ή ν’ αλλάξεις συμπεριφορά ή ν’ αλλάξεις όνομα». «Αξίως του Κυρίου», σημαίνει οι άλλοι να δόξάζουν τον Κύριο, βλέποντας τη ζωή μας. Να ελκύονται απ’ Αυτόν, που τέτοια ζωή δίνει στους δικούς του.

Ερώτημα:
Μπορείς μ’ όλη σου την καρδιά να ομολογήσεις, ότι «είσαι εν τω Χριστώ πεπληρωμένος» (β:10); Το ευχόμαστε.