Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Βιβλικός Χριστιανισμός και ορθολογιστικός σκεπτικισμός (2)



1. Άγνοια και υποκειμενικές κρίσεις

Οι περισσότεροι αυτοί σκεπτικιστές και επικριτές της Βίβλου και του Χριστιανισμού, είναι κυρίως φιλόσοφοι, μη ειδικοί πάνω στο γνωστικό αντικείμενο της Βίβλου και του αρχαίου υποβάθρου της, των πρωτοτύπων γλωσσών που γράφτηκε, του πολιτισμού των λαών της, καθώς και στη βιβλική αρχαιογνωσία, αρχαιολογία, παλαιογραφία, παπυρολογία κ.λπ.


Οι άνθρωποι αυτοί θέλουν να αγνοούν ότι, εδώ και χρόνια υπάρχει ειδικός επιστημονικός κλάδος, που λέγεται βιβλική επιστήμη (Bibelwissenschaft), που διδάσκεται σ’ όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου μαζί με άλλους συγγενείς κλάδους και εξειδικεύσεις, όπου εκπονούνται εκατοντάδες διδακτορικές διατριβές με εκπλήσσουσα βιβλιογραφία ακριβώς πάνω σ’ αυτά τα θέματα που αυτοί καταπιάνονται, και «ελαφρά τη καρδία», με ύφος εκατό καρδιναλίων, εκφέρουν γνώμην αρνητική περί πάντων, διότι όλες οι μαρτυρίες που επικαλούνται αρχαίοι και νέοι χριστιανοί συγγραφείς και επιστήμονες είναι τάχα πλαστές…, ή δεν εννοούν αυτό που εκείνοι εννοούν!

Είναι χαρακτηριστικό, ότι, τα επιχειρήματά τους είναι προσωπικές υποκειμενικές κρίσεις, με μηδαμινή, ή ελάχιστη σοβαρή βιβλιογραφία· και η υπάρχουσα είναι επιλεκτική, και παραπέμπει κυρίως, σε βιβλία άλλων επικριτών ή χλευαστών (!) της Βίβλου κατά το αρχαιοελληνικό, «όμοιος ομοίω αεί πελάζει».

Δεν μπαίνουν καν στον κόπο οι κύριοι αυτοί, να δουν τι λένε επ’ αυτών των θεμάτων που θίγουν, οι άλλοι, οι αντιφρονούντες σ’ αυτούς, τι επιχειρήματα έχει και παρουσιάζει η διεθνής επιστημονική κοινότητα των ειδικών, τι βιβλιογραφία εμφανίζουν και, εντίμως, να αντιπαρατεθούν με σοβαρή αντίκρουση επιχειρημάτων και ικανή βιβλιογραφία.

Η τακτική τους αυτή, μερικά δείγματα της οποίας θα παρουσιάσω αμέσως παρακάτω, άθελα, μου φέρνει στο νου, το ρητό του Εμμανουήλ Ροΐδη, που έλεγε: «Ο άνθρωπος, ο οποίος λέει κάτι πάνω σ’ ένα θέμα χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψη του, τι λέει κι ο άλλος επ’ αυτού, είναι ή θεός… ή τρελός»!

Σε ποια κατηγορία θα πρέπει να καταταγούν οι ως άνω πολέμιοι επικριτές, το αφήνω στην εύλογη κρίση του αναγνώστη.

 Συγγραφέας: Τσινικόπουλος, Δημήτρης