Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016

Η εκφορά του γράμματος «Ν» μεταφέρει οξυγόνο στον εγκέφαλο!

Κάθε γράμμα του αλφαβήτου εκπέμπει ήχο και εικόνα. Κάθε λέξη τέθηκε όχι τυχαία και έχει άμεση σχέση αιτίας και αιτιατού. Το «Ν» συντονίζει τον εγκέφαλο.

Το 1996 στο ιατρικό περιοδικό MEDIZIN-JOURNAL στην Γερμανία, δημοσιεύτηκε μία επιστημονική εργασία, σύμφωνα με την οποίαν: «Η εκφορά του γράμματος «Ν» μεταφέρει οξυγόνο στον εγκέφαλο και ότι δεν ήταν τυχαίο το γεγονός της τοποθέτησης του «Ν» στο μέσον ακριβώς του αλφαβήτου – στο πρώτο Ελληνικό αλφάβητο με τα 27 γράμματα».

Επίσης, στο Χάρβαρντ, από ιατρικές έρευνες διαπιστώθηκε. ότι η απαγγελία των Ομηρικών επών στο πρωτότυπο, εκτός των άλλων, κάνει καλό στην καρδιά, ως αναπνευστική άσκηση.

Γιατί εμείς γίναμε διώκτες του «Ν»; Κα
ταργήσαμε το γράμμα «Ν» στο τέλος των λέξεων και τα σχολικά μας βιβλία γράφουν το «εμβαδό» (!), αντί το εμβαδόν..

Να θυμιθούμε ειρωνικό κείμενο του Οδ. Ελύτη: «ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ», όπου καταλήγει, «Κανένας Ηρώδης δεν θα τολμούσε να διατάξει τέτοια γενοκτονία, όπως αυτή του τελικού -Ν-, εκτός κι αν του” λειπε η οπτική του ήχου». Ο Γ. Ρίτσος έγραψε επίσης: «Και οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα κυλάει».

Διαπιστώνομε σήμερα, ότι μετά το Νι, έρχεται και η σειρά του τελικού Σίγμα (ς). Το γράμμα «Ν» διεγείρει τον εγκέφαλο.  Το τελικό Σίγμα ηρεμεί τον άνθρωπο. Αυτό το δέχεται και η σύγχρονη Ψυχιατρική. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι λέμε: 
«Τα είπα με το Νι και με το Σίγμα»..

Η σύγχρονη ψυχογλωσσολογία δέχεται ότι η γλώσσα και η σκέψη γεννήθηκαν ταυτόχρονα και εξελίσσονται παράλληλα και συνιστούν ανά πάσα στιγμή μία αξεχώριστη ενότητα. Η γλώσσα ενσαρκώνει την σκέψη και η σκέψη μετουσιώνεται σε γλώσσα.

Το αλφάβητον ήταν αρχικά ιδεογραφικό, στη συνέχεια επινοήθηκε το εικονογραφικό, έπειτα φθάσαμε στο γραμμογραφικό, κατόπιν στο συλλαβογραφικό (Γραμμική Α και Β) και τέλος καθιερώθηκε το ισχύον σήμερα φθογγογραφικό.