Ματθ.ι:32 Πας λοιπόν όστις με ομολογήση έμπροσθεν των
ανθρώπων, θέλω ομολογήσει και εγώ αυτόν έμπροσθεν του Πατρός μου του εν
ουρανοίς.
Αυτό το εδάφιο δεν περιγράφει ένα Θεό που μας ομολογεί σ’
ένα άλλο Θεό, ούτε υπαινίσσεται πίστη σε δύο θεούς. Επιπλέον, ο όρος «πρόσωπα»
συνεπάγεται ξεχωριστή νοημοσύνη σε μία θεότητα, έννοια που δεν μπορεί να ξεχωρίσει
από τον πολυθεϊσμό. Αυτό το εδάφιο δείχνει μια διάκριση του Ιησού στο ρόλο Του σαν
ο Υιός του Θεού και το ρόλο Του σαν ο Πατέρας. Η υική σχέση επιτρέπει στο Θεό
να κρίνει τον άνθρωπο. Σαν ο Πατέρας, δεν θα κρίνει κανένα άνθρωπο (Ιωάν.ε:22,27).
Ο Θεός θα κρίνει τα πάντα μέσω του Ιησού σαν Υιός του Θεού, επειδή Αυτός είναι
η ορατή, σωματική φανέρωση της πληρότητας του Θεού (Κολ.β:9). Στο ρόλο Του σαν Υιός
του Θεού, θα κρίνει τους αγίους και θα μας αναγνωρίσει σαν πιστούς (Ματθ.κε:31-34).








































