Ο Αντίχριστος και η προφητεία του Δανιήλ

Ο Αντίχριστος

Ο Παύλος εξήγησε στους Θεσσαλονικείς ότι μόλις φύγει η εκκλησία, θα μπορέσει ο αντίχριστος να εμφανιστεί στην γη και να διενεργηθεί ελεύθερα το «μυστήριον της ανομίας».

Ποιος είναι όμως ο αντίχριστος, τι θα κάνει, για ποιόν λόγο θα του επιτρέψει ο Θεός να κινηθεί στην γη και για πόσο καιρό;

Ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης(22)

 

ΔΑΝΙΗΛ

 

Α. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΑΝΙΗΛ

Ο Δανιήλ γεννήθηκε από μια άγνωστη οικογένεια Ιουδαίων ευγενών τον καιρό της μεταρρύθμισης του Ιωσία. Η γενεαλογία του ήταν απ’ τη φυλή του Ιούδα και πιθανότατα ήταν απόγονος του βασιλιά Δαβίδ. Η ευγενική καταγωγή και η μόρφωσή του φαίνονται από το γεγονός ότι εκλέχτηκε στην πρώτη εξορία (Ησ.λθ:7).

Δανιήλ θ:24-27

Η προφητεία αυτή αναφέρεται σε μια μεγάλη χρονική περίοδο, η οποία συνολικά είναι εβδομήντα εβδομάδες, οι οποίες χωρίζονται σε τρεις ομάδες.

·     Επτά εβδομάδες,

·     εξήντα δύο εβδομάδες και

·     μία εβδομάδα.

Η λέξη εβδομάδα, κατά τον λόγο, αναφέρεται σε μία επτάδα ετών και όχι ημερών, (Αριθμ.ιδ:34, Ιεζ.δ:6).

Η αρχή της περιόδου των 70 εβδομάδων αναφέρεται σε απόλυτη χρονική ακρίβεια δηλαδή θα αρχίσει από την έκδοση του προστάγματος για να ανοικοδομηθεί η Ιερουσαλήμ (Δαν.θ:25). Ένα άλλο χαρακτηριστικό στοιχείο της προφητείας είναι, ότι αναφέρεται σε διαφορετικούς ηγήτορες. Ο Ιησούς Χριστός αναφέρεται ως ηγούμενος στο Δαν.θ:25, που θα έρθει. 

Δανιήλ ια: Η πιο λεπτομερής προφητεία στην Βίβλο (2)

 

Δαν.ια:13-16 Και ο βασιλεύς του βορρά θέλει επιστρέψει και θέλει παρατάξει πλήθος περισσότερον παρά το πρώτον, και θέλει ελθεί εν ορμή εν τω τέλει των ωρισμένων ετών μετά δυνάμεως μεγάλης και μετά πλούτου πολλού. Και εν τοις καιροίς εκείνοις πολλοί θέλουσι σηκωθή εναντίον του βασιλέως του νότου· και οι λυμεώνες εκ του λαού σου θέλουσιν επαρθή διά να εκπληρώσωσιν όρασιν· πλην θέλουσι πέσει. Και ο βασιλεύς του βορρά θέλει ελθεί και υψώσει πρόχωμα και κυριεύσει τας οχυράς πόλεις· και οι βραχίονες του νότου δεν θέλουσιν αντισταθή ουδέ το πλήθος των εκλεκτών αυτού, και δεν θέλει είσθαι δύναμις προς αντίστασιν. Και ο ερχόμενος εναντίον αυτού θέλει κάμει κατά την θέλησιν αυτού και δεν θέλει είσθαι ο ανθιστάμενος εις αυτόν· και θέλει σταθή εν τη γη της δόξης, ήτις θέλει αναλωθή υπό των χειρών αυτού.

Αυτά τα εδάφια τεκμηριώνουν την ενδεχόμενη απομάκρυνση των Αγίων Τόπων από τον αιγυπτιακό έλεγχο από τον Αντίοχο τον Μέγα.

Δανιήλ ια: Η πιο λεπτομερής προφητεία στην Βίβλο (1)

Η προφητεία του Δανιήλ ια περιλαμβάνει εκπληκτικές λεπτομέρειες για μεγάλες αυτοκρατορίες, πολιτικές εξελίξεις και δυνάμεις στο τέλος των καιρών, που θα επηρεάσουν τους Εβραίους και όλους τους ανθρώπους σήμερα.

Η αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και οι διαιρέσεις της μετά το θάνατό του, είχαν προβλεφθεί πολύ νωρίτερα στο Δανιήλ ια.

 

Εισαγωγή

Η εισαγωγή στην προφητεία του Δανιήλ ια δίνεται στο προηγούμενο κεφάλαιο και είναι αρκετά εκτεταμένη – ολόκληρο το Δαν.ι.

Δαν.ι:1 Εν τω τρίτω έτει του Κύρου, βασιλέως της Περσίας, απεκαλύφθη λόγος εις τον Δανιήλ, του οποίου το όνομα εκλήθη Βαλτασάσαρ· και ο λόγος ήτο αληθινός και η δύναμις των λεγομένων μεγάλη· και κατέλαβε τον λόγον και εννόησε την οπτασίαν.

70 εβδομάδες

Θα δούμε την προφητεία που αναφέρεται στο Δαν.θ:24-29, η οποία εφαρμόζεται τέλεια στο σφράγισμα των 144.000.

Είναι η προφητεία των εβδομήντα εβδομάδων του Δανιήλ.

Αυτός που μιλάει στο Δανιήλ, είναι ένας άγγελος που ήρθε για να του δώσει αυτή την αποκάλυψη.

Οι 70 εβδομάδες διαιρούνται αρχικά σε δύο χρονικά διαστήματα των 7 εβδομάδων και των 62 εβδομάδων.

Στο εδ.27 λέει: και θέλει στερεώσει την διαθήκη σε πολλούς εν μια εβδομάδι. Αυτός που θα στερεώσει τη διαθήκη είναι ο Ιησούς Χριστός. Αυτή είναι η 70ή εβδομάδα. Επομένως έχουμε 7+62+1=70 εβδομάδες.

Οι 70 εβδομάδες πρέπει να περάσουν για να γίνουν έξι πράγματα:

Ο Αντίχριστος και η προφητεία του Δανιήλ

Ο Αντίχριστος

Ο Παύλος εξήγησε στους Θεσσαλονικείς ότι μόλις φύγει η εκκλησία, θα μπορέσει ο αντίχριστος να εμφανιστεί στην γη και να διενεργηθεί ελεύθερα το «μυστήριον της ανομίας». Ποιος είναι όμως ο αντίχριστος, τι θα κάνει, για ποιόν λόγο θα του επιτρέψει ο Θεός να κινηθεί στην γη και για πόσο καιρό;

Ποιος είναι;

Δανιήλ (34)

Δαν.ι:20 Και είπεν, Εξεύρεις διά τι ήλθον προς σε; τώρα δε θέλω επιστρέψει να πολεμήσω μετά του άρχοντος της Περσίας· και όταν εξέλθω, ιδού, ο άρχων της Ελλάδος θέλει ελθεί.

Παρατηρούμε ότι η πνευματική μάχη με τα πονηρά πνεύματα συνεχίζεται. Ο Σατανάς δεν πρόκειται να παραιτηθεί. Όταν λέει «και όταν εξέλθω» προφανώς εννοεί όταν πέσει η Περσική αυτοκρατορία. Συνεπώς όταν πέσει η Περσία, δεν θα υπάρχει πλέον ανάγκη γι’ αυτόν τον άγγελο να αγωνίζεται εναντίον του δαιμονικού άρχοντα της Περσίας, διότι η Περσία δεν θα υπάρχει πιά, και δεν θα χρειάζεται πλέον η δύναμις του Σατανά που προσπαθεί να χρησιμοποιήσει για να εμποδίσει το έργο ταυ Θεού.Στη θέση της Περσίας έρχεται η Ελλάδα. Γι' αυτό λέει «και όταν εξέλθω, ιδού, ο άρχων της Ελλάδος θέλει ελθεί».

Δανιήλ (33)

Δαν.ι:14 Και ήλθον να σε κάμω να καταλάβης τι θέλει συμβή εις τον λαόν σου εν ταις εσχάταις ημέραις· διότι η όρασις είναι έτι διά πολλάς ημέρας.

Καθώς οι μέρες θα περνούν και θα πλησιάζουμε πιο πολύ στο τέλος, και η ασέβεια και η αμαρτία θα πληθύνονται, όλο και μεγαλύτερες δαιμονικές δυνάμεις θα ελευθερώνονται, και ο Σατανάς θα ασκεί όλο και μεγαλύτερη πίεση. Όσο περνά ο καιρός η πνευματική μάχη θα γίνεται όλο και εντονότερη. 

Δανιήλ (32)

Δαν.ι:13 Πλην ο άρχων της βασιλείας της Περσίας ανθίστατο εις εμέ εικοσιμίαν ημέραν· αλλ' ιδού, ο Μιχαήλ, εις των πρώτων αρχόντων, ήλθε διά να μοι βοηθήση· και εγώ έμεινα εκεί πλησίον των βασιλέων της Περσίας.

Προφανώς πρόκειται για ένα δαιμονικό άρχοντα στην υπηρεσία του Σατανά που είχε εξουσία πάνω στην Περσία. Οπωσδήποτε ήταν μια εξουσία επαναστατική απέναντι στον Θεό. Από αυτό το εδάφιο και άλλα εδάφια μέσα στον λόγο του Θεού φαίνεται να υπάρχει ιεραρχία μεταξύ των δαιμονίων. Πρέπει να υπάρχουν διαφορετικές βαθμίδες και τάξεις. Είναι οργανωμένα σε αρχές εξουσίες, σε κυριότητες και δυνάμεις. 

Δανιήλ (31)

Δαν.ι:10 Και ιδού, χειρ με ήγγισε και με ήγειρεν επί τα γόνατά μου και τας παλάμας των χειρών μου.

Δεν λέει ότι ήρθε και τον άγγιξε. Αυτός που είδε την όραση τον άγγιξε με το χέρι του. Στο 18 εδάφιο του ίδιου κεφαλαίου λέει, «Και με ήγγισε πάλιν ως θέα ανθρώπου και με ενίσχυσε» αυτός δεν είναι ο ίδιος με εκείνον που ο Δανιήλ είδε στην όραση. Εδώ μιλάει αόριστα. Ως θέα ανθρώπου ήλθε κάποιος και τον ενίσχυσε. Φαίνεται να είναι ένας άλλος άγγελος εδώ που ο Θεός χρησιμοποιεί για να δώσει στον Δανιήλ αυτή την αποκάλυψη. Έτσι ο Δανιήλ ακούει τα λόγια του Θεού, αλλά μέσω ενός αγγέλου. 

Δανιήλ (30)

Δαν.ι:9 Ήκουσα όμως την φωνήν των λόγων αυτού· και ενώ ήκουον την φωνήν των λόγων αυτού, εγώ ήμην βεβυθισμένος εις βαθύν ύπνον επί πρόσωπόν μου και το πρόσωπόν μου επί την γην.

Εδώ δεν θέλει να πει ο λόγος του Θεού ότι ο Δανιήλ αποκοιμήθηκε επειδή η όραση δεν ήταν ενδιαφέρουσα. Σ' αυτήν την όραση του Κυρίου ο Δανιήλ έπεσε σε κατάσταση ασυνειδησίας λόγω της υπερβολής των αποκαλύψεων.

Δανιήλ (29)

Δαν.ι:6 το δε σώμα αυτού ήτο ως βηρύλλιον, και το πρόσωπον αυτού ως θέα αστραπής, και οι οφθαλμοί αυτού ως λαμπάδες πυρός, και οι βραχίονες αυτού και οι πόδες αυτού ως όψις χαλκού στίλβοντος, και η φωνή των λόγων αυτού ως φωνή όχλου.

Αν ρίξουμε μια προσεκτική ματιά στην περιγραφή αυτής της μορφής στα εδάφια 5 και 6, θα διαπιστώσουμε ότι είναι παρόμοια με εκείνη στο πρώτο κεφάλαιο του προφήτη Ιεζεκιήλ. Στο εδ.1 λέει ο Ιεζεκιήλ ότι είδε οράματα του Θεού. Και στα εδάφια 26-23 μας αναφέρει τι είδε στην όραση. Είδε τον Γιάχβε να κάθεται πάνω στο θρόνο Του υπεράνω των τεσσάρων ζώων. Ο θρόνος ήταν «ως θέα λίθου σαπφείρου». Και πάνω στον θρόνο είδε «ομοίωμα ως θέα ανθρώπου καθημένου επ' αυτόν άνωθεν. Και είδον ως όψιν ηλέκτρου, ως θέαν πυρός εν αυτώ κύκλω, από της θέας της οσφύος αυτού και επάνω· και από της θέας της οσφύος αυτού και κάτω είδον ως θέαν πυρός, και είχε λάμψιν κύκλω».

Δανιήλ (28)

Δαν.ι:2-3 Εν ταις ημέραις εκείναις εγώ ο Δανιήλ ήμην πενθών τρεις ολοκλήρους εβδομάδας. Άρτον επιθυμητόν δεν έφαγον και κρέας και οίνος δεν εισήλθεν εις το στόμα μου ουδέ ήλειψα εμαυτόν παντελώς, μέχρι συμπληρώσεως τριών ολοκλήρων εβδομάδων.

Ο Δανιήλ προσευχόταν και πενθούσε για τρεις ολόκληρες εβδομάδες. Δεν μας αναφέρει για ποιο λόγο προσευχόταν. Όμως πιστεύουμε ότι θα προσευχόταν για τα σχέδια του Θεού με το λαό Του τον Ισραήλ όπως συνήθως. Οπωσδήποτε δεν θα προσευχόταν για να καταλάβει ένα ανώτερο αξίωμα στην Περσική αυλή. Προσευχόταν για τον λαό του Θεού, πιθανόν επειδή υπήρχαν πολλά εμπόδια ως προς την εκπλήρωση των υποσχέσεων του Θεού. Διαβάσαμε ήδη στο βιβλίο του Έσδρα, κεφάλαιο δ, σχετικά με τα εμπόδια που υπήρξαν.

Δανιήλ (27)

«και ο λόγος ήτο αληθινός και η δύναμις των λεγομένων μεγάλη»

Εδώ πάλι ο Βάμβας έχει κάνει λάθος στη μετάφραση. Στο Εβραϊκό κείμενο δεν λέει «και η δύναμις των λεγομένων μεγάλη», αλλά «ο_διορισμένος καιρός ήτο μεγάλος». 

Στα Εβραϊκά «ο διορισμένος καιρός» είναι «Τσεμπάαχ». Αυτή η λέξη σημαίνει: μάζα ανθρώπων συγκεντρωμένων για πόλεμο, στρατός, εκστρατεία. Η λέξη αυτή έχει διάφορες ερμηνείες. Θα μπορούσαμε έτσι να μεταφράσουμε την φράση «και ο λόγος ήτο αληθινός, και η δύναμις των λεγομένων μεγάλη», έτσι: «Και ο λόγος ήτο αληθινός και το πλήθος των ανθρώπων των συναθροισθέντων δια πόλεμον ήτο μεγάλον». 

Δανιήλ (26)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ

Τα κεφάλαια 10,11 και 12 του Δανιήλ πρέπει να συμπεριληφθούν μαζί στη μελέτη μας σαν μια ενιαία προφητεία. Όλη αυτή η αποκάλυψη δόθηκε στον Δανιήλ τον ίδιο χρόνο και όχι σε ξεχωριστά χρονικά διαστήματα.

Δαν.ι:1 Εν τω τρίτω έτει του Κύρου, βασιλέως της Περσίας, απεκαλύφθη λόγος εις τον Δανιήλ, του οποίου το όνομα εκλήθη Βαλτασάσαρ· και ο λόγος ήτο αληθινός και η δύναμις των λεγομένων μεγάλη· και κατέλαβε τον λόγον και εννόησε την οπτασίαν.

Εδώ μας αναφέρει το τρίτο έτος του Κύρου. Αυτό μπορεί να είναι το 536 ή το 533 π.Χ., ανάλογα πότε θεωρούμε ότι έπεσε η Βαβυλώνα στα χέρια των Μήδων και Περσών, το 539 ή το 536 π.Χ.

Δανιήλ (25)

Δαν.β:45 καθώς είδες ότι απεκόπη λίθος εκ του όρους άνευ χειρών και κατεσύντριψε τον σίδηρον, τον χαλκόν, τον πηλόν, τον άργυρον και τον χρυσόν· ο Θεός ο μέγας έκαμε γνωστόν εις τον βασιλέα ό,τι θέλει γείνει μετά ταύτα· και αληθινόν είναι το ενύπνιον και πιστή η ερμηνεία αυτού.

Το όρος που αναφέρεται εδώ, δεν έχει να κάνει με το εδ.34. Εκεί μόνο λέει «απεκόπη λίθος άνευ χειρών». Εδώ όμως προσθέτει ότι «απεκόπη λίθος εκ του όρους».

Δανιήλ (24)

Δαν.β:43 Και καθώς είδες τον σίδηρον αναμεμιγμένον μετά του αργιλλώδους πηλού, ούτω θέλουσιν αναμιχθή διά σπέρματος ανθρώπων· πλην δεν θέλουσιν είσθαι κεκολλημένοι ο εις μετά του άλλου, καθώς ο σίδηρος δεν μιγνύεται μετά του πηλού.

Μερικοί σχολιαστές υποστηρίζουν ότι η ανάμιξη με σπέρμα ανθρώπων, έχει να κάνει με τις επιμιξίες αυτοκρατοριών στην προσπάθεια τους να φέρουν μια στερεά ενότητα, επιμιξίες βασιλέων και βασιλισσών. Όμως δεν είναι αυτό εδώ που θέλει να πει ο λόγος του Θεού, γιατί στις έσχατες ημέρες δεν θα είναι μόνο η επιμιξία αυτή στο βασίλειο του Αντίχριστου που θα φέρει αυτήν την αδιάσπαστη ενότητα. Κυρίως είναι το παγκόσμιο χρήμα και η πολιτική.

Δανιήλ (23)

Δαν.β:42 Και καθώς οι δάκτυλοι των ποδών ήσαν μέρος εκ σιδήρου και μέρος εκ πηλού, ούτως η βασιλεία θέλει είσθαι κατά μέρος ισχυρά και κατά μέρος εύθραυστος.

Aυτοί οι δάκτυλοι συμβολίζουν το σύστημα του αντίχριστου στο τέλος των καιρών, που είναι το έβδομο κεφάλι (Αποκ.ιγ:1 και ιβ:3). Εδώ βλέπουμε ότι τα δέκα κέρατα είναι όλα πάνω στο έβδομο κεφάλι του θηρίου. Οι δέκα δάκτυλοι αντιστοιχούν ακριβώς στα δέκα κέρατα.

Στην Αποκ.ιζ:12, ο Ιωάννης εξηγεί ότι τα δέκα κέρατα είναι δέκα βασιλείς, οι οποίοι δεν έλαβαν ακόμη βασιλεία, αλλά μια ώρα λαμβάνουν εξουσία ως βασιλείς με το θηρίο. Θα κυβερνήσουν σαν βασιλιάδες μαζί με το θηρίο για μια ώρα στο τέλος των καιρών. Και είναι 10 βασιλείς, δεν είναι τα κράτη της Ε.Ε., αλλά μας μιλάει για βασιλείς, οι οποίοι βασιλείαν δεν έλαβαν ακόμη.

Δανιήλ (22)

Δαν.β:40 Και τετάρτη βασιλεία θέλει σταθή ισχυρά ως ο σίδηρος· καθώς ο σίδηρος κατακόπτει και καταλεπτύνει τα πάντα· μάλιστα καθώς ο σίδηρος ο συντρίβων τα πάντα, ούτω θέλει κατακόπτει και κατασυντρίβει.

Η τέταρτη βασιλεία είναι η Ρώμη, η οποία υπέταξε την προηγούμενη αυτοκρατορία και προσάρτησε τα εδάφη της στην επικράτεια της. Ήταν μια εξουσία ισχυρή όπως ο σίδηρος. Όπως ο σίδηρος κατακόπτει και κατασυντρίβει τα πάντα, έτσι και η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία κυριάρχησε πάνω στους λαούς της Μεσογείου, σε όλους. Ο στόχος τους ήταν να εγκαθιδρύσουν την περίφημη Ρωμαϊκή ειρήνη , αυτό που οι ίδιοι αποκαλούσαν «Pax Romana». Η Ρωμαϊκή ειρήνη ήλθε μόνο μετά από πολλούς βάρβαρους πολέμους.