Όταν σκεφτόμαστε τον Νώε, συνήθως σκεφτόμαστε την κιβωτό.

 

    · Φανταζόμαστε τον τεράστιο όγκο της.

    · Τα ζώα.

    · Τη βροχή.

    · Τα νερά του κατακλυσμού που κάλυπταν τη γη.

Ο Νώε δεν είχε δει ποτέ βροχή, δεν είχε δει ποτέ ή ακούσει τί είναι κιβωτός.

Δεν υπήρχαν νερά εκεί κοντά για να την ρίξει μέσα.

Αλλά ο Θεός του είπε: «Κάμε εις σεαυτόν κιβωτόν εκ ξύλων γόφερ» κι έτσι ο Νώε ξεκίνησε για να κάνει ακριβώς αυτό.

Οι άνθρωποι τον χλεύαζαν και κρατούσαν την κοιλιά τους από τα γέλια όταν άκουσαν ότι θα γίνει κατακλυσμός.

Για τους ανθρώπους εκείνης της εποχής φαινόταν αδιανόητο να βρέξει.

Για κάποιους σήμερα είναι απίστευτο το ότι θα γίνει η Αρπαγή.

«Ω, ακούω αυτή την ιστορία από τότε που ήμουν παιδί» λένε πολλοί ειρωνικά.

Όμως πρόκειται να γίνει, ακριβώς όπως έγινε και ο κατακλυσμός.

Υπάρχει όμως μια λεπτομέρεια που πολλοί από εμάς παραβλέπουμε.

Η Αγία Γραφή αποκαλεί τον Νώε «κήρυκα δικαιοσύνης»:

Β΄Πέτρ.β:5 και εάν τον παλαιόν κόσμον δεν εφείσθη, αλλά φέρων κατακλυσμόν επί τον κόσμον των ασεβών εφύλαξεν όγδοον τον Νώε, κήρυκα της δικαιοσύνης,

Για περίπου 120 χρόνια, ο Νώε κατασκεύαζε την κιβωτό ενώ προειδοποιούσε έναν κόσμο που είχε γεμίσει με βία, διαφθορά και κακία.

Ο Νώε έπρεπε να φροντίζει την οικογένειά του, να κηρύττει και να χτίζει την κιβωτό.

Έπρεπε να σπέρνει και να θερίζει για να εξασφαλίζει φαγητό για την οικογένειά του.

Θα μπορούσε να είχε αναρωτηθεί: «Πόσες ώρες την ημέρα πρέπει να ασχολούμαι με την κιβωτό;»

Δεν ήξερε πότε θα γινόταν ο κατακλυσμός, ήξερε μόνο ότι έπρεπε να είναι έτοιμος όταν συμβεί.

Επομένως έπρεπε να μοιράζει με προσοχή την μέρα του, φροντίζοντας την οικογένειά του, κηρύττοντας και ετοιμάζοντας το μέσο της σωτηρίας απ’ τον κατακλυσμό.

Πρέπει κι εμείς να είμαστε προσεκτικοί, ρυθμίζοντας τον χρόνο μας.

Γνωρίζουμε ότι έρχεται κρίση κι ότι η δική μας προετοιμασία είναι το σημαντικότερο πράγμα στον κόσμο.

Γέν.ς:3 Και είπε Κύριος, Δεν θέλει καταμείνει πάντοτε το πνεύμά μου μετά του ανθρώπου, διότι είναι σάρξ· αι ημέραι αυτού θέλουσιν είσθαι ακόμη εκατόν είκοσι έτη.

Γέν.ς:5 Και είδεν ο Κύριος ότι επληθύνετο η κακία του ανθρώπου επί της γης, και πάντες οι σκοποί των διαλογισμών της καρδίας αυτού ήσαν μόνον κακία πάσας τας ημέρας.

Γέν.ς:11,12 Διεφθάρη δε η γη ενώπιον του Θεού, και ενεπλήσθη η γη αδικίας. Και είδεν ο Θεός την γην, και ιδού, ήτο διεφθαρμένη· διότι πάσα σαρξ είχε διαφθείρει την οδόν αυτής επί της γης.

    · Χρόνο με το χρόνο κήρυττε.

    · Χρόνο με το χρόνο δούλευε.

    · Χρόνο με το χρόνο οι άνθρωποι παρακολουθούσαν.

    · Είδαν την κιβωτό να μεγαλώνει.

    · Άκουσαν τις προειδοποιήσεις.

    · Είδαν την πίστη του.

Ωστόσο, όταν τελικά ήρθε ο κατακλυσμός, μόνο οκτώ άνθρωποι σώθηκαν στην κιβωτό:

Α΄Πέτρ.γ:20 τα οποία ηπείθησάν ποτέ, ότε η μακροθυμία του Θεού επρόσμενέ ποτέ αυτούς εν ταις ημέραις του Νώε, ενώ κατεσκευάζετο η κιβωτός, εις ην ολίγαι, τουτέστιν οκτώ, ψυχαί διεσώθησαν δι' ύδατος.

Από μια άποψη, ο Νώε δεν είχε τόση επιτυχία σαν κήρυκας.

Μ’ όλα του τα κηρύγματα έσωσε μόνο επτά ανθρώπους.

Όμως μέσα απ’ αυτούς σώθηκε όλο το ανθρώπινο γένος.

Πριν την ημέρα του κατακλυσμού ο Νώε κι η οικογένειά του ήταν κατά πολύ η μειοψηφία, όταν όμως έγινε ο κατακλυσμός αποτελούσαν την πλειοψηφία.

Σκεφτείτε το.

Αν η επιτυχία μετριόταν με ορατά αποτελέσματα, πολλοί άνθρωποι σήμερα θα αποκαλούσαν τη διακονία του Νώε αποτυχημένη.

    o   Καμία μεγάλη αναζωπύρωση.

    o   Καμία μαζική μετάνοια.

    o   Κανένα έθνος δεν επέστρεψε στον Θεό.

Μόνο ένας άνθρωπος, που υπάκουε πιστά στον Θεό, σε μια γενιά που Τον απέρριπτε εντελώς.

Αλλά η Γραφή δεν παρουσιάζει ποτέ τον Νώε σαν αποτυχημένο.

Γιατί;

Επειδή το μέτρο της επιτυχίας του Θεού είναι διαφορετικό από το δικό μας.

    ·        Μετράμε με αριθμούς.

  Ø Ο Θεός μετράει την πίστη.

    ·        Ψάχνουμε για αποτελέσματα.

  Ø Ο Θεός αναζητά την υπακοή.

    ·        Εστιάζουμε σε αυτό που συνέβη γύρω από τον Νώε.

  Ø Ο Θεός εστιάζει σε αυτό που συνέβη μέσα στον Νώε.

Το μεγαλύτερο επίτευγμα του Νώε δεν ήταν ότι κατασκεύασε μια κιβωτό.

Το μεγαλύτερο επίτευγμά του ήταν ότι περπάτησε με τον Θεό.

Πριν ο Νώε γίνει ναυπηγός, ήταν πιστός.

Γέν.ς:9 …. Ο Νώε ήτο άνθρωπος δίκαιος, τέλειος μεταξύ των συγχρόνων αυτού· μετά του Θεού περιεπάτησεν ο Νώε.

Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που θέλει η Γραφή να γνωρίζουμε γι' αυτόν.

     · Η πίστη του ήρθε πριν από τον κατακλυσμό.

     · Η υπακοή του ήρθε πριν από την κιβωτό.

     · Το περπάτημά του με τον Θεό ήρθε πριν από οτιδήποτε άλλο.

Το Εβρ.ια:7 εξηγεί την καρδιά της ιστορίας του Νώε:

Διά πίστεως ο Νώε, ειδοποιηθείς θεόθεν περί των μη βλεπομένων έτι, εφοβήθη και κατεσκεύασε κιβωτόν προς σωτηρίαν του οίκου αυτού, δι' ης κατέκρινε τον κόσμον και έγεινε κληρονόμος της διά πίστεως δικαιοσύνης.

Παρατηρήστε τη σειρά:

    · Ο Θεός μίλησε.

    · Ο Νώε πίστεψε.

    · Μετά ο Νώε υπάκουσε.

Όταν ο Νώε άρχισε να χτίζει, δεν υπήρχε βροχή.

Δεν υπήρχαν ορατά στοιχεία.

Χωρίς σύννεφα καταιγίδας.

Κανένα σημάδι ότι πλησίαζε η κρίση.

Όλα έμοιαζαν φυσιολογικά.

Ωστόσο, ο Νώε εμπιστευόταν το λόγο του Θεού περισσότερο από ό,τι έβλεπε με τα μάτια του.

Αυτή είναι η βιβλική πίστη.

    · Πίστη δεν είναι να πιστεύεις όταν οι περιστάσεις έχουν νόημα.

  Ø Πίστη είναι να πιστεύεις επειδή ο Θεός έχει μιλήσει.

Ο καθένας μπορεί να πιστέψει αφού αρχίσει να πέφτει η βροχή.

Ο Νώε πίστευε ενώ ο ουρανός ήταν ακόμα καθαρός.

Ο καθένας μπορεί να εμπιστευτεί τον Θεό όταν η κρίση γίνεται ορατή.

Ο Νώε εμπιστεύτηκε τον Θεό όταν η προειδοποίηση του Θεού φαινόταν μακρινή.

Γι' αυτό η Γένεση τονίζει επανειλημμένα την υπακοή του:

Γέν.ς:22 Και έκαμεν ο Νώε κατά πάντα όσα προσέταξεν εις αυτόν ο Θεός· ούτως έκαμε.

Γέν.ζ:5 Και έκαμεν ο Νώε κατά πάντα όσα προσέταξεν εις αυτόν ο Κύριος.

Δεν συμβιβάστηκε.

Δεν υπάκουσε εν μέρει.

Απλώς εμπιστεύτηκε τον Θεό και έκανε ό,τι του είπε.

Ο κόσμος γύρω του αρνήθηκε να ακούσει, αλλά ο Νώε δεν έπαψε ποτέ να πιστεύει.

Η κουλτούρα γύρω του έγινε πιο διεφθαρμένη, αλλά ο Νώε συνέχισε να περπατάει με τον Θεό.

Οι άνθρωποι μπορεί να γέλασαν με την κιβωτό, να χλεύασαν το μήνυμά του και να αγνόησαν τις προειδοποιήσεις του, αλλά ο Νώε συνέχισε να κάνει ακριβώς αυτό που του είπε ο Θεός.

Και ίσως αυτό είναι το μάθημα που πολλοί από εμάς χρειαζόμαστε σήμερα.

Μπορεί να προσεύχεσαι για κάποιον που ακόμα δεν έχει αλλάξει.

Μπορεί να μοιράζεσαι την αλήθεια του Θεού με κάποιον που αρνείται να ακούσει.

Μπορεί να υπηρετείς πιστά χωρίς αναγνώριση.

Μπορεί να υπακούς στον Θεό και να αναρωτιέσαι γιατί δεν βλέπεις αποτελέσματα.

Θυμήσου τον Νώε.

Η ευθύνη σου είναι η πίστη.

Τα αποτελέσματα ανήκουν στον Θεό.

Η μεγαλύτερη επιτυχία στη χριστιανική ζωή δεν είναι να είσαι δημοφιλής, να έχεις επιρροή ή να σε χειροκροτούν.

Η μεγαλύτερη επιτυχία είναι να ακούς τον Θεό να μιλάει και να επιλέγεις να υπακούς, ακόμα κι όταν κανείς άλλος δεν το κάνει.

Η ιστορία του Νώε μας υπενθυμίζει ότι η πίστη δεν αποδεικνύεται αφού αρχίσει να βρέχει.

Η πίστη αποδεικνύεται όταν χτίζεις την κιβωτό κάτω από έναν καθαρό ουρανό.

«Δεν θέλει καταμείνει πάντοτε το πνεύμα μου μετά του ανθρώπου» Γεν.ς:3.

Με άλλα λόγια, το Πνεύμα του Θεού μένει με τον άνθρωπο όσο υπάρχει ελπίδα να τον σώσει, μέχρι που ο ίδιος ο άνθρωπος κυριολεκτικά να αποδιώξει το Θεό φτάνοντας στην πληρότητα της αμαρτίας.

Τι τρομερή κρίση! Ο κατακλυσμός κατάστρεψε μια διεφθαρμένη γενιά, για να ακολουθήσει μια καλύτερη.

Στην πραγματικότητα ο Θεός το κάνει αυτό κατά καιρούς.

Αναποδογυρίζει τη γη σαν ένα πιάτο και την αδειάζει απ’ τους κατοίκους της.

Την καθαρίζει απ’ τις γενιές των ανθρώπων και ξαναρχίζει με μια καινούρια γενιά, πράγμα που πραγματοποιείται με το θάνατο της παλιάς.

 

Υπάρχει ακόμα ένα μάθημα στην ιστορία του Νώε που πολλοί από εμάς δεν έχουμε την πολυτέλεια να προσπεράσουμε.

 

    · Όχι το πώς κατασκευάστηκε η κιβωτός.

    · Όχι το πώς ήρθε ο κατακλυσμός.

    · Ούτε καν το πώς επέζησε ο Νώε από την κρίση.

Αλλά αυτό που συνέβη όταν όλα είχαν ήδη τελειώσει.

    · Ο Νώε δεν έφυγε από την κιβωτό όταν σταμάτησε η βροχή.

    · Δεν έφυγε όταν η κιβωτός αναπαύθηκε στα βουνά του Αραράτ.

    · Δεν έφυγε όταν φάνηκαν οι κορυφές των βουνών.

    · Δεν έφυγε όταν το περιστέρι επέστρεψε με ένα φύλλο ελιάς.

    · Δεν έφυγε καν όταν είδε ότι το έδαφος ήταν στεγνό.

Έμεινε.

Περίμενε.

Σκεφτείτε πόσο αξιοσημείωτο είναι αυτό.

Επί δεκαετίες ο Νώε κατασκεύαζε την κιβωτό ενώ ο κόσμος τον κορόιδευε.

    · Υπάκουσε όταν δεν υπήρχε βροχή.

    · Εμπιστεύθηκε όταν δεν υπήρχαν στοιχεία.

   · Υπέμεινε ενώ όλοι οι άλλοι αγνόησαν την προειδοποίηση του Θεού.

Μετά ήρθε ο κατακλυσμός.

Η κρίση πέρασε.

Τα νερά υποχώρησαν.

Η γη άρχισε να θεραπεύεται.

Και ακόμα... ο Νώε παρέμενε μέσα στην κιβωτό.

Γιατί;

Γέν.η:13 Κατά δε το εξακοσιοστόν πρώτον έτος του Νώε, την πρώτην του πρώτου μηνός, εξέλιπον τα ύδατα από της γής· και εσήκωσεν ο Νώε την στέγην της κιβωτού, και είδε, και ιδού, εξέλιπε το ύδωρ από προσώπου της γης.

Μπορούσε να το δει με τα μάτια του.

Τα στοιχεία ήταν ακριβώς μπροστά του.

Η αναμονή φαινόταν να έχει τελειώσει.

Ωστόσο, ο Νώε δεν κουνήθηκε.

Περίμενε σχεδόν δύο ακόμη μήνες.

Μόνο τότε διαβάζουμε:

Γέν.η:15,16 και ελάλησεν ο Θεός προς τον Νώε, λέγων, Έξελθε εκ της κιβωτού, συ, και η γυνή σου, και οι υιοί σου, και αι γυναίκες των υιών σου μετά σού·

Αυτό σημαίνει ότι ο Νώε έμεινε στην κιβωτό ακόμα και αφού ήξερε ότι η γη ήταν στεγνή.

    · Όχι επειδή του έλειπε η ευκαιρία.

    · Όχι επειδή του έλειπε η πληροφόρηση.

    · Αλλά επειδή δεν είχε λάβει ακόμη οδηγία.

Πολλοί από εμάς θα είχαμε φύγει.

Άλλωστε η καταιγίδα είχε τελειώσει.

Ο κίνδυνος είχε περάσει.

Η πόρτα ήταν ανοιχτή.

Το έδαφος ήταν στεγνό.

Τι άλλη επιβεβαίωση θα μπορούσε να χρειαστεί κανείς;

Αλλά η εμπιστοσύνη του Νώε δεν ήταν σε αυτό που μπορούσε να δει.

Η εμπιστοσύνη του ήταν στον Θεό που είχε μιλήσει.

Και ίσως εδώ είναι που η ιστορία γίνεται οδυνηρά επίκαιρη.

Συχνά νομίζουμε ότι πίστη είναι να εμπιστευόμαστε τον Θεό όταν όλα καταρρέουν.

Αλλά μερικές φορές η μεγαλύτερη δοκιμασία έρχεται μετά την καταιγίδα.

    · Όταν οι προσευχές έχουν απαντηθεί.

    · Όταν περάσει η κρίση.

    · Όταν αρχίζουν να εμφανίζονται νέες ευκαιρίες.

    · Όταν όλα γύρω μας φαίνεται να λένε, «Κουνήσου».

Ωστόσο, ο ουρανός παραμένει σιωπηλός.

Αυτές οι μέρες μπορεί να είναι αφόρητες.

Γιατί η αναμονή κατά τη διάρκεια των δυσκολιών έχει νόημα.

Η αναμονή μετά την απελευθέρωση δεν έχει.

Ο Νώε είχε ήδη επιζήσει από τον κατακλυσμό.

Αλλά η επιβίωση από τον κατακλυσμό δεν ήταν το τελευταίο μάθημα.

Έπρεπε να μάθει να περιμένει.

Επειδή ο Θεός δεν έβγαζε απλώς τον Νώε από την κρίση.

Δίδασκε στον Νώε πλήρη εξάρτηση από το λόγο Του.

Και ίσως αυτό είναι που ο Θεός εξακολουθεί να μας διδάσκει.

Εμείς θέλουμε σαφήνεια.

Ο Θεός θέλει εμπιστοσύνη.

Εμείς θέλουμε όλο τον χάρτη.

Ο Θεός δίνει το επόμενο βήμα.

Εμείς θέλουμε να μάθουμε την πλήρη εικόνα.

Ο Θεός μας καλεί να Τον ακολουθήσουμε, μια λέξη τη φορά.

Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι κάθε ανοιχτή πόρτα εντολή από τον Θεό.

Δεν είναι κάθε ευνοϊκή περίσταση θεϊκή άδεια.

Δεν είναι κάθε ξερό έδαφος μια πρόσκληση για έξοδο από την κιβωτό.

Μερικές φορές το πιο πνευματικό πράγμα που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος, είναι να μείνει εκεί που είναι μέχρι να μιλήσει ο Θεός.

Ο Νώε κατάλαβε κάτι που πολλοί από εμάς ξεχνάμε:

Το ότι μπορείτε να κινηθείτε δεν σημαίνει ότι πρέπει να κινηθείτε.

Έτσι περίμενε.

    · Όχι επειδή ήταν παγιδευμένος.

    · Όχι επειδή φοβόταν.

    · Όχι επειδή ήταν αβέβαιος.

Περίμενε γιατί ο Θεός που του είπε πότε να μπει στην κιβωτό, ήταν ο ίδιος Θεός που θα του έλεγε πότε να την αφήσει.

Και ο Νώε εμπιστευόταν τη φωνή του Θεού περισσότερο από ό,τι εμπιστευόταν τα μάτια του.