Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προς Ρωμαίους. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προς Ρωμαίους. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 12 Νοεμβρίου 2017

Προς Ρωμαίους (073)



Γ. Το σημαντικό κίνητρο και ελπίδα (ιγ:11-14)

Αυτό το τμήμα του κεφ.ιγ περιγράφει την ελπίδα που μας ενθαρρύνει να εφαρμόσουμε τα διδάγματα των κεφαλαίων ιβ-ιγ. Το μεγάλο κίνητρο και η ελπίδα μας, είναι η επιστροφή του Κυρίου Ιησού Χριστού. Όπως το κεφ.ιβ ανοίγει με ένα κάλεσμα για προσωπική αφιέρωση, έτσι και το κεφ.ιγ κλείνει με ένα κάλεσμα για προσωπικό αγιασμό.

Ρωμ.ιγ:11 Και μάλιστα, εξεύροντες τον καιρόν, ότι είναι ήδη ώρα να εγερθώμεν εκ του ύπνου· διότι είναι πλησιεστέρα εις ημάς η σωτηρία παρ' ότε επιστεύσαμεν.

Το εδ.11 νουθετεί τους αναγνώστες να γνωρίζουν τους χρόνους και τους καιρούς. Ήταν ήδη ώρα να ξυπνήσουν-ώρα να είναι έτοιμοι, άγρυπνοι και υπεύθυνοι — γιατί η μέρα της σωτηρίας πλησιάζει. Μερικές φορές, η Γραφή μιλάει για τη σωτηρία σαν παρελθοντολογικό γεγονός, μερικές φορές σαν παρόν, και μερικές φορές σαν μελλοντικό. Εδώ την αναφέρει σαν προκαθορισμένο γεγονός, σαφώς διαφοροποιημένο από την παρελθοντολογική εμπειρία της πίστης. (Χρησιμοποιείται ο αόριστος χρόνος (επιστεύσαμεν) που δείχνει μια απλή πράξη στο παρελθόν). Αυτή η παρελθοντολογική πράξη πίστης αντιστοιχεί στον καιρό που πιστέψαμε, δικαιωθήκαμε και αναγεννηθήκαμε. Η μελλοντική στιγμή της σωτηρίας αναφέρεται στην τελική λύτρωσή μας από όλη τη δύναμη και τις συνέπειες της αμαρτίας, συμπεριλαμβανομένης της αλλαγής των φυσικών μας σωμάτων σε ένδοξα, που συμβαίνει κατά την έλευση του Χριστού για την εκκλησία του (Αρπαγή) (Ρωμ.η:23-25, Φιλιπ.γ:20-21.)

Κυριακή 5 Νοεμβρίου 2017

Προς Ρωμαίους (072)



        καθήκοντα στους συμπολίτες (ιγ:8-10)

Ρωμ.ιγ:8 Εις μηδένα μη οφείλετε μηδέν ειμή το να αγαπάτε αλλήλους· διότι ο αγαπών τον άλλον εκπληροί τον νόμον.
Μεταφέρει τη σκέψη του χρέους από την προηγούμενη ενότητα. Χρησιμοποιείται η ίδια ρίζα για το ρήμα «οφείλω» και το ουσιαστικό «οφειλόμενα». Το εδ.7 νουθετεί τους Χριστιανούς να πληρώνουν όλα τα χρέη προς το κράτος, ενώ το εδ.8 τους προτρέπει να μην αφήνουν απλήρωτο κανένα χρέος σε κανέναν.
Κάποιοι ερμηνεύουν τη δήλωση «Εις μηδένα μη οφείλετε μηδέν» να σημαίνει ότι απαγορεύονται κάθε είδους δάνεια. Δεν φαίνεται να είναι μια απόλυτη απαγόρευση για δάνεια, αφού η Παλαιά Διαθήκη είχε θεσπίσει νόμους για να ρυθμίσει τα δάνεια (Δευτ.ιε:1-3, κδ:10-13). Ο Ιησούς είπε μια παραβολή που επαίνεσε την απόκτηση των τόκων από επένδυση (Ματθ.κε:27). Ακόμα δίδαξε τους Χριστιανούς να δανείζουν άμεσα αυτούς που έχουν ανάγκη (Ματθ.ε:42, Λουκ.ς:35). Σίγουρα ο Κύριος δεν θα ενθάρρυνε τους Χριστιανούς να δανείζουν αν αυτό είναι αμαρτία.

Κυριακή 29 Οκτωβρίου 2017

Προς Ρωμαίους (071)

B. Διαγωγή σαν πολίτες του κράτους (ιγ:1-10)

Οι Χριστιανοί όχι μόνο έχουν την υποχρέωση να υποτάσσονται στον Θεό και στους αδελφούς, αλλά έχουν επίσης την ευθύνη να υποτάσσονται στην πολιτική κυβέρνηση. Επιπλέον, έχουν ένα χρέος αγάπης, όχι μόνο για τους αδελφούς, αλλά και για τους γείτονες και τους συμπολίτες, στην πραγματικότητα για όλο τον κόσμο.

Καθήκοντα απέναντι στην κυβέρνηση του κράτους (ιγ:1-7)
Αυτό το μέρος ασχολείται με το καθήκον του Χριστιανού να υποτάσσεται στην πολιτική κυβέρνηση. Το θέμα δεν είναι η κυβέρνηση της εκκλησίας, αν και πολλές από τις αρχές ισχύουν και στις δύο περιοχές. Η διδασκαλία εδώ είναι στην πραγματικότητα μια διευρυμένη εκδοχή των λόγων του Χριστού, «Απόδοτε λοιπόν τα του Καίσαρος εις τον Καίσαρα» Ματθ.κβ:21). Παρόμοιες διδασκαλίες μπορούν να βρεθούν στο Τίτος γ:1 και Α’ Πέτρ.β:13-17 και δ:15.

Κυριακή 22 Οκτωβρίου 2017

Προς Ρωμαίους (070)



Ρωμ.ιβ:19 Μη εκδικήτε εαυτούς, αγαπητοί, αλλά δότε τόπον τη οργή· διότι είναι γεγραμμένον· εις εμέ ανήκει η εκδίκησις, εγώ θέλω κάμει ανταπόδοσιν, λέγει Κύριος.

(22) Μην παίρνετε εκδίκηση. Αντίθετα, αφήστε την οργή να ακολουθήσει το δρόμο της χωρίς τη δική σας συμμετοχή. Κάποιοι ερμηνεύουν το γεγονός αυτό, ότι θα πρέπει να ανεχτούμε το άλλο μέρος, να ξεθυμάνει την οργή του. Το πιο πιθανό είναι να σημαίνει να αφήσουμε την οργή του Θεού (θεία δίκη) να οδηγήσει τα πράγματα. Με άλλα λόγια, εμείς δεν πρέπει να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, αλλά να την στρέψουμε στο Θεό και να αφήσουμε να επιβάλει οποιαδήποτε απόφαση θεωρεί αναγκαία. Αυτό το νόημα είναι φανερό από το  εδάφιο που χρησιμοποιεί υποστηρικτικά ο Παύλος (Δευτ.λβ:35), όπου ο Θεός υπόσχεται να τιμωρήσει κάθε κακό ο ίδιος και βεβαιώνει την αποκλειστική αρμοδιότητα να το πράξει. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να επιζητούμε την εκδίκηση του Θεού για να ικανοποιήσουμε τα προσωπικά μας συναισθήματα, αλλά η στάση μας πρέπει να είναι: Εάν οφείλεται οποιαδήποτε εκδίκηση, θα αφήσω το Θεό να την κάνει, όχι εγώ.

Κυριακή 15 Οκτωβρίου 2017

Προς Ρωμαίους (069)



Αρχές αγάπης (ιβ:9-21)

Το τελευταίο τμήμα του κεφ.ιβ παρουσιάζει μια σειρά από πρακτικά γνωμικά σχετικά με την χριστιανική συμπεριφορά, ιδιαίτερα στις διαπροσωπικές σχέσεις. Ενώ κάποιοι μπορούν να το δουν αυτό σαν μια συλλογή από διάφορες παροιμίες, είναι καλύτερα να το δείτε σαν μια έκθεση αγάπης. Αρχίζοντας με την αναφορά στο εδ.9, η αγάπη φαίνεται να είναι η κυρίαρχη σκέψη. Από αυτή την άποψη, το απόσπασμα είναι παρόμοιο με την Α’ Κορινθίους ιγ, και τα δύο μέρη τονίζουν πολλά ίδια σημεία.

Η Ρωμαίους ιβ:9-21 δεν είναι απλά μια συλλογή από κανόνες, αλλά ερμηνεία της αγάπης. Η αγάπη θα επηρεάσει όλο το φάσμα της θρησκευτικής και κοινωνικής ζωής μας. Για το σκοπό της μελέτης, μπορούμε να προσδιορίσουμε 23 αρχές αγάπης εδώ, που διατυπώνονται σαν εντολές.

Κυριακή 8 Οκτωβρίου 2017

Προς Ρωμαίους (068)



Ρωμ.ιβ:4 Διότι καθώς έχομεν εν ενί σώματι μέλη πολλά, πάντα δε τα μέλη δεν έχουσι το αυτό έργον,

Για να απεικονίσει αυτό το σημείο, το εδ.4 χρησιμοποιεί το ανθρώπινο σώμα σαν αναλογία. Το ανθρώπινο σώμα έχει πολλά μέλη, αλλά δεν έχουν όλα τα μέλη την ίδια λειτουργία. Υπάρχει ένα σώμα, αλλά πολλά μέλη — ένα σώμα, αλλά διαφορετικές λειτουργίες.

Ρωμ.ιβ:5 ούτω και ημείς οι πολλοί εν σώμα είμεθα εν Χριστώ, ο δε καθείς μέλη αλλήλων.

Κυριακή 1 Οκτωβρίου 2017

Προς Ρωμαίους (067)



Ρωμ.ιβ:2 και μη συμμορφόνεσθε με τον αιώνα τούτον, αλλά μεταμορφόνεσθε διά της ανακαινίσεως του νοός σας, ώστε να δοκιμάζητε τι είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον.

Το εδάφιο μετακινείται από ένα παθητικό ορισμό του αγιασμού σ’ ένα ενεργητικό. Το εδ.1 επικεντρώνεται στην παραχώρηση του εαυτού μας στο Θεό. Το εδ.2 μιλάει για δάση – μεταμόρφωση ζωής – που αυτό συνεπάγεται. Το εδάφιο προχωρά με έναν ορισμό της άγιας, αφιερωμένης ζωής.

Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2017

Προς Ρωμαίους (066)



Πρακτικές προτροπές Χριστιανικής ζωής (ιβ:1-ιε:13)

Η δογματική τοποθέτηση της προς Ρωμαίους τελειώνει με το κεφάλαιο ια, αλλά η επιστολή δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη. Αυτό το τελευταίο μέρος της επιστολής εξετάζει θεολογικά την καθημερινή Χριστιανική ζωή. Αυτή η ενότητα δείχνει την απαραίτητη σύνδεση μεταξύ διδασκαλίας και τρόπου ζωής. Δεν υπάρχει αντίφαση μεταξύ της δικαίωσης και αγιασμού δια πίστεως από την μία πλευρά και αυτών των πρακτικών παραινέσεων, από την άλλη. Το πρώτο αναπόφευκτα οδηγεί στο δεύτερο και δεν είναι πλήρες χωρίς το τελευταίο.

Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου 2017

Προς Ρωμαίους (065)


Ρωμ.ια:32 διότι ο Θεός συνέκλεισε τους πάντας εις την απείθειαν, διά να ελεήση τους πάντας.

Με λίγα λόγια, κανείς δεν αξίζει τη σωτηρία. Και οι Εβραίοι (στο παρόν) και οι Εθνικοί (στο παρελθόν) έχουν αποτύχει με το Θεό. Ο Θεός μετράει τον καθένα σαν ανυπάκουο (άπιστο). Κυριολεκτικά, έχει αποκλείσει τους πάντες. Το σχέδιό Του είναι να ελεήσει τους πάντες (συμπεριλαμβανομένων των ανυπάκουων Εβραίων), προσφέροντας σωτηρία σε όλους, χωρίς διάκριση.

Κυριακή 10 Σεπτεμβρίου 2017

Προς Ρωμαίους (064)

Ρωμ.ια:28 Κατά μεν το ευαγγέλιον, είναι εχθροί διά σας, κατά δε την εκλογήν αγαπητοί διά τους πατέρας.

Εκτός από την απόδειξη της Γραφής, αυτό το εδάφιο προσφέρει απόδειξη με βάση το σχέδιο του Θεού (εδ.28) και τη φύση του Θεού (εδ.29). Και τα δύο εδάφια αποδεικνύουν την πιστότητα του Θεού, αντίθετα με την ανθρώπινη ανεπάρκεια. Οι Εβραίοι είναι τώρα «εχθροί» του Θεού και της εκκλησίας, γιατί απορρίπτουν το Ευαγγέλιο. Έχουν αποξενωθεί από τον Θεό και την εκκλησία. Όπως έχει ήδη αναφερθεί στα εδάφια 11-15, ο Θεός χρησιμοποίησε αυτή την αποξένωση προς όφελος των Εθνών, για να τους φέρει σωτηρία. Παρά την παρούσα παράβαση, ωστόσο, οι Εβραίοι είναι οι αγαπημένοι του Θεού εξαιτίας των υποσχέσεων που έδωσε στους προγόνους τους

Κυριακή 3 Σεπτεμβρίου 2017

Προς Ρωμαίους (063)

Ρωμ.ια:25 Διότι δεν θέλω να αγνοήτε, αδελφοί, το μυστήριον τούτο, διά να μη υψηλοφρονήτε, ότι τύφλωσις κατά μέρος έγεινεν εις τον Ισραήλ, εωσού εισέλθη το πλήρωμα των εθνών,

Ο Θεός είναι ικανός και πρόθυμος να αποκαταστήσει τον Ισραήλ (εδ.24), και στην πραγματικότητα, θα υπάρξει μια μελλοντική αποκατάσταση. Ο Θεός εξακολουθεί να έχει ένα σχέδιο για το έθνος του Ισραήλ. Ο Παύλος ήθελε η εκκλησία να έχει επίγνωση αυτής της αλήθειας. Η λέξη μυστήριον στην τυπική χρήση της σημαίνει κάτι στο σχέδιο του Θεού που ήταν κρυμμένο στο παρελθόν αλλά τώρα αποκαλύπτεται. Ο Παύλος εξήγησε αυτό το μυστικό σχέδιο έτσι ώστε η επικρατούσα Εθνική εκκλησία να μην υψηλοφρονεί.

Κυριακή 27 Αυγούστου 2017

Προς Ρωμαίους (062)

Ρωμ.ια:19 Θέλεις ειπεί λοιπόν· Απεκόπησαν οι κλάδοι, διά να εγκεντρισθώ εγώ.

Οι Εθνικοί πιστοί μπορεί να σκέφτονται ότι αντικατέστησαν τους σύγχρονους Εβραίους στο σχέδιο του Θεού.

Ρωμ.ια:20 Καλώς· διά την απιστίαν απεκόπησαν, συ δε διά της πίστεως ίστασαι· μη υψηλοφρόνει, αλλά φοβού·

Αυτό είναι σίγουρα αλήθεια. Όμως, οι Εβραίοι δεν αντικαταστάθηκαν μόνο για να επωφεληθούν οι Εθνικοί. διά την απιστίαν απεκόπησαν. Αυτό πρέπει να υπενθυμίζει σε όλους μας ότι στεκόμαστε μόνο διά πίστεως – και πρέπει να διατηρούμε συνεχώς αυτή την πίστη προς υπακοή στο Θεό. 

Κυριακή 20 Αυγούστου 2017

Προς Ρωμαίους (061)

Ρωμ.ια:14 ίσως κινήσω εις ζηλοτυπίαν αυτούς, οίτινες είναι σαρξ μου και σώσω τινάς εξ αυτών.

Υπηρετώντας τους εθνικούς, ο Παύλος έλπιζε να σώσει πολλούς από τους ομοεθνείς του Εβραίους. Όσο πιο πολύ τόνιζε τη διακονία του στους εθνικούς, οδηγώντας τους στις ευλογίες του Θεού, τόσο περισσότερο θα διέγειρε τους Εβραίους να ζηλέψουν, κι έτσι να ενθαρρύνει κάποιους από αυτούς να επιδιώξουν την ευλογία της σωτηρίας της Καινής Διαθήκης. Επαναλαμβάνεται η ιδέα του εδ.11.

Κυριακή 13 Αυγούστου 2017

Προς Ρωμαίους (060)

 
1. Η απόρριψη του Ισραήλ είναι μόνο προσωρινή (ια:11-32)

Ρωμ.ια:11 Λέγω λοιπόν, Μήπως έπταισαν διά να πέσωσι; Μη γένοιτο· αλλά διά της πτώσεως αυτών έγεινεν η σωτηρία εις τα έθνη, διά να κινήση αυτούς εις ζηλοτυπίαν.

Το εδάφιο 11 ανοίγει την ενότητα με μια ερώτηση παρόμοια συντακτικά με εκείνη του εδ.1, και δίνει την ίδια εμφατική αρνητική απάντηση. Η απόρριψη του Ισραήλ από το Θεό δεν είναι οριστική. Οι Ισραηλίτες έχουν σκοντάψει, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να αποκατασταθούν, η δύσκολη θέση τους δεν είναι ανίατη. Έχουν πέσει προσωρινά, όχι μόνιμα.

Κυριακή 6 Αυγούστου 2017

Προς Ρωμαίους (059)

Δ. Το σημερινό υπόλοιπο και η μελλοντική αποκατάσταση του Ισραήλ (ια:1-36)

Τα κεφάλαια θ & ι εξηγούν γιατί ο Θεός έχει απορρίψει τον Ισραήλ. Το κεφάλαιο ια εξηγεί τι θα γίνει με τις υποσχέσεις του Θεού στον Ισραήλ. Ο Θεός δεν ακύρωσε τις υποσχέσεις Του. Εξακολουθεί να έχει μια θέση για τους Εβραίους, και εξακολουθεί να έχει σχέδια για να αποκαταστήσει το εβραϊκό έθνος. Η απόρριψη του Ισραήλ είναι μόνο μερική και προσωρινή. Μερικοί Εβραίοι πιστεύουν στο Θεό και επομένως κληρονομούν τις υποσχέσεις Του. Μια μέρα το εβραϊκό έθνος στο σύνολό του θα επιστρέψει και πάλι στο Θεό με πίστη και θα κληρονομήσουν τις υποσχέσεις Του προς αυτούς.

Παρόλο που ο Θεός έχει απορρίψει το Ισραήλ στο σύνολό του, λόγω της απιστίας, επιμέρους Εβραίοι μπορούν δια πίστεως να συμμετέχουν πλήρως στο σχέδιο του Θεού και να απολαμβάνουν τις ευλογίες Του.

Κυριακή 30 Ιουλίου 2017

Προς Ρωμαίους (058)

Ρωμ.ι:19 Αλλά λέγω, Μη δεν εγνώρισεν ο Ισραήλ; Πρώτος ο Μωϋσής λέγει· Εγώ θέλω σας παροξύνει εις ζηλοτυπίαν με τους μη έθνος, Θέλω σας παροργίσει με έθνος ασύνετον.

Η Εβραϊκή απιστία οφείλεται σε έλλειψη γνώσης; Όχι, είχαν επαρκή γνώση της αλήθειας (ακόμα και στις δικές τους Γραφές). Στην πραγματικότητα, οι Γραφές ανέφεραν ότι ο Θεός θα στραφεί στους εθνικούς. Ο Παύλος χρησιμοποιεί το Δευτ.λβ:21 και εξάγει μια αρχή από αυτό.

Κυριακή 23 Ιουλίου 2017

Προς Ρωμαίους (057)

Ρωμ.ι:14 Πως λοιπόν θέλουσιν επικαλεσθή εκείνον, εις τον οποίον δεν επίστευσαν; και πως θέλουσι πιστεύσει εις εκείνον, περί του οποίου δεν ήκουσαν; και πως θέλουσιν ακούσει χωρίς να υπάρχη ο κηρύττων;

Τα εδάφια 14-17 εξηγούν πώς οι άνθρωποι μπορούν να έχουν πίστη, δείχνοντας προκαταρτικά ότι οι Εβραίοι είχαν κάθε ευκαιρία να πιστέψουν. Με μια σειρά από ρητορικές ερωτήσεις, τα εδάφια αυτά σε αντίστροφη σειρά παραθέτουν τα βήματα που απαιτούνται από αυτόν που θέλει να πιστέψει στο Χριστό και να Τον επικαλεστεί:

Κυριακή 16 Ιουλίου 2017

Προς Ρωμαίους (056)

Ρωμ.ι:10 διότι με την καρδίαν πιστεύει τις προς δικαιοσύνην, και με το στόμα γίνεται ομολογία προς σωτηρίαν.

Επαναλαμβάνει τα δύο βασικά στοιχεία του εδ.9 και διακρίνει τις λειτουργίες τους. Η πίστη μας οδηγεί σε δικαιοσύνη, αυτό που λέμε δικαίωση δια πίστεως. Η ομολογία μας οδηγεί στη σωτηρία, την απόλυτη και μόνιμη απελευθέρωση που θα γευθούμε κατά τον ερχομό του Χριστού (Ρωμ.η:23-25, ιγ:11. Α' Πέτρ.α:5,9). 

Κυριακή 9 Ιουλίου 2017

Προς Ρωμαίους (055)

Ρωμ.ι:6 η εκ πίστεως όμως δικαιοσύνη λέγει ούτω· Μη είπης εν τη καρδία σου, Τις θέλει αναβή εις τον ουρανόν; τουτέστι διά να καταβιβάση τον Χριστόν.

Τα εδ.6-8 εξηγούν την εκ πίστεως δικαιοσύνη, παραφράζοντας το Δευτ.λ:12-14 και εισάγοντας μια ζωντανή περιγραφή. Ακολουθώντας την ερμηνεία μας του εδ.5, τα εδάφια 6-8 δεν αντιπαραβάλλονται κάθετα με το εδ.5 αλλά δίνουν τη σωστή του ερμηνεία.

Το Δευτ.λ:11-14 λέει: Επειδή η εντολή αύτη, την οποίαν εγώ προστάζω εις σε σήμερον, δεν είναι πολλά βαρεία διά σε, ουδέ μακράν. Δεν είναι εν τω ουρανώ, ώστε να είπης, Τις θέλει αναβή δι' ημάς εις τον ουρανόν και φέρει αυτήν προς ημάς, διά να ακούσωμεν αυτήν και να εκτελέσωμεν αυτήν;  ουδέ πέραν της θαλάσσης είναι, ώστε να είπης, Τις θέλει διαπεράσει την θάλασσαν δι' ημάς και φέρει αυτήν προς ημάς, διά να ακούσωμεν αυτήν και να εκτελέσωμεν αυτήν; Αλλά πολύ πλησίον σου είναι ο λόγος, εν τω στόματί σου και εν τη καρδία σου, διά να εκτελής αυτόν.

Κυριακή 2 Ιουλίου 2017

Προς Ρωμαίους (054)

Ρωμ.ι:1 Αδελφοί, η επιθυμία της καρδίας μου και η δέησις η προς τον Θεόν υπέρ του Ισραήλ είναι διά την σωτηρίαν αυτών·

Όπως στο θ:1-3, ο Παύλος εκφράζει το μεγάλο του βάρος για τον Ισραήλ (στο κριτικό κείμενο λέει «ὑπὲρ αὐτῶν εἰς σωτηρίαν αντί υπέρ του Ισραήλ είναι διά την σωτηρίαν αυτών»).