Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Ευθεία καρδιά



Β’ Χρον.κθ:1-36

Β’ Χρον.κθ:34 Οι ιερείς όμως ήσαν ολίγοι και δεν ηδύναντο να εκδέρωσι πάντα τα ολοκαυτώματα· όθεν οι αδελφοί αυτών οι Λευΐται εβοήθησαν αυτούς, εωσού η εργασία συνετελέσθη και εωσού ηγιάσθησαν οι ιερείς· διότι οι Λευΐται εστάθησαν ευθύτεροι την καρδίαν εις το να αγιασθώσι, παρά οι ιερείς.

Β’ Χρον.λ

Β’ Χρον.λα:1 Αφού δε συνετελέσθησαν πάντα ταύτα, πας ο Ισραήλ οι ευρεθέντες εξήλθον εις τας πόλεις του Ιούδα και συνέτριψαν τα αγάλματα και κατέκοψαν τα άλση και εκρήμνισαν τους υψηλούς τόπους και τα θυσιαστήρια από παντός του Ιούδα και Βενιαμίν· το αυτό έκαμον και εις τον Εφραΐμ και Μανασσή, εωσού συνετέλεσαν. Τότε επέστρεψαν πάντες οι υιοί Ισραήλ, έκαστος εις την ιδιοκτησίαν αυτού, εις τας εαυτών πόλεις.

Ο Θεός μας είναι ευθύς!


Δευτ.λβ:4 Αυτός είναι ο Βράχος, τα έργα αυτού είναι τέλεια· διότι πάσαι αι οδοί αυτού είναι κρίσις· Θεός πιστός, και δεν υπάρχει αδικία εν αυτώ· δίκαιος και ευθύς είναι αυτός.

Ψαλμ.λγ:4 Διότι ευθύς είναι ο λόγος του Κυρίου, και πάντα τα έργα αυτού μετά αληθείας.

Ησ.κς:7 Η οδός του δικαίου είναι η ευθύτης· συ, ευθύτατε, σταθμίζεις την οδόν του δικαίου.

Ο άνθρωπος φτιάχτηκε ευθύς, αλλά από τη στιγμή που αμάρτησε, άρχισε να δικαιολογείται: Η γυνή την οποίαν έδωκας να ήναι μετ' εμού, αυτή μοι έδωκεν από του δένδρου, και έφαγον - Ο όφις με ηπάτησε, και έφαγον.

Εκκλ.ζ:29 Ιδού, τούτο μόνον εύρηκα· ότι ο Θεός έκαμε τον άνθρωπον ευθύν, αλλ' αυτοί επεζήτησαν λογισμούς πολλούς.

Α’ Χρον.κθ:17 Και γνωρίζω, Θεέ μου, ότι συ είσαι ο δοκιμάζων την καρδίαν και αρέσκεσαι εις την ευθύτητα. Εγώ εν ευθύτητι της καρδίας μου προσέφερα πάντα ταύτα· και τώρα είδον μετ' ευφροσύνης τον λαόν σου, τον ενταύθα παρόντα, ότι αυτοπροαιρέτως προσφέρει εις σε.

Ο Θεός αρέσκεται στην ευθύτητα!!

Λουκ.ιδ:16-24 Όλοι οι άνθρωποι της παραβολής είχαν κάποια δικαιολογία (αστήρικτη βέβαια).

Είναι λάθος, και δεν είναι ευθές, να βλέπουμε συνέχεια τις απαιτήσεις και να ξεχνάμε τις προσφορές ή να γκρινιάζουμε και να απιστούμε με κάθε δυσκολία.

Μας χαρίστηκε:
· 

  • Η απολύτρωση και η άφεση των αμαρτιών μας Εφεσ.α:7 διά του οποίου έχομεν την απολύτρωσιν διά του αίματος αυτού, την άφεσιν των αμαρτημάτων, κατά τον πλούτον της χάριτος αυτού,
  • Οι άγγελοι Εβρ.α:14 Δεν είναι πάντες λειτουργικά πνεύματα εις υπηρεσίαν αποστελλόμενα διά τους μέλλοντας να κληρονομήσωσι σωτηρίαν;
  • Το Άγιο Πνεύμα Πράξ.β:38 Και ο Πέτρος είπε προς αυτούς· Μετανοήσατε, και ας βαπτισθή έκαστος υμών εις το όνομα του Ιησού Χριστού εις άφεσιν αμαρτιών, και θέλετε λάβει την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος.
  • Το δείπνο του γάμου Αποκ.ιθ:9 Και λέγει προς εμέ· Γράψον, Μακάριοι οι κεκλημένοι εις το δείπνον του γάμου του Αρνίου. Και λέγει προς εμέ· Ούτοι είναι οι αληθινοί λόγοι του Θεού.
  • Η θεραπεία Μάρκ.ις:18 όφεις θέλουσι πιάνει· και εάν θανάσιμόν τι πίωσι, δεν θέλει βλάψει αυτούς· επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας, και θέλουσιν ιατρεύεσθαι.
  • Η Αρπαγή


Αλλά για να απολαύσεις όλα αυτά….. η βασιλεία των ουρανών βιάζεται, και οι βιασταί αρπάζουσιν αυτήν (Ματθ.ια:12).

Λουκ.ις:16 Ο νόμος και οι προφήται έως Ιωάννου υπήρχον· από τότε η βασιλεία του Θεού ευαγγελίζεται, και πας τις βιάζεται να εισέλθη εις αυτήν.

Δεν θα πάρεις κάτι από τον Θεό, αν είσαι ικανοποιημένος χωρίς αυτό.

Αν το παραμικρό σε εμποδίζει, δεν θα μπεις!

Πρέπει να μάθεις να βιάζεις τη Βασιλεία! Αν κάθε φορά η δυσκολία σε καθηλώνει….

Στο Μάρκ.β έχουμε την περίπτωση του παραλυτικού. Η πίστη των φίλων του τον έσωσε.

Λουκ.ιη:3,5 Ήτο δε χήρα τις εν εκείνη τη πόλει και ήρχετο προς αυτόν, λέγουσα· Εκδίκησόν με από του αντιδίκου μου…. τουλάχιστον επειδή με ενοχλεί η χήρα αύτη, ας εκδικήσω αυτήν, διά να μη έρχηται πάντοτε και με βασανίζη.

Μάρκ.ε:21-30 είναι την αιμορροούσα!

Μάρκ.ι:50-52 Ο Βαρτίμαιος. Εσύ, σήμερα, τι θέλεις από τον Ιησού;

Λουκ.ε:28 Ο Λευί

Φιλιπ.γ:8 μάλιστα δε και νομίζω τα πάντα ότι είναι ζημία διά το έξοχον της γνώσεως του Ιησού Χριστού του Κυρίου μου, διά τον οποίον εζημιώθην τα πάντα, και λογίζομαι ότι είναι σκύβαλα διά να κερδήσω τον Χριστόν.