Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2018

Εννέα αποδείξεις ότι η Αρπαγή θα γίνει πριν από την Μεγάλη Θλίψη.

Υπάρχουν ορισμένοι που λένε ότι η διδασκαλία της Αρπαγής πριν από την Μεγάλη Θλίψη, είναι προσπάθεια υπεκφυγής, αλλά η αλήθεια είναι ακριβώς το αντίθετο. Οι Χριστιανοί που αγαπάνε πραγματικά τον Ιησού, και «μαγεμένοι» από την ελπίδα της άμεσης επιστροφής Του για την εκκλησία, έχουν επιδοθεί με συμπόνια στο να σωθούν ψυχές.


Το μήνυμά μας περιέχει μια διπλή διακήρυξη: Ετοιμαστείτε για την κλήση στο γαμήλιο δείπνο και κρατηθείτε (σαν αλάτι και φως - για να συγκρατηθεί το πνεύμα του Αντίχριστου) μέχρι να έρθει. Και τα δύο μέρη αυτού του μηνύματος είναι απόλυτα απαραίτητα για την ισορροπία της βιβλικής αλήθειας.

Η βιβλική υποστήριξη, ότι η Αρπαγή θα γίνει πριν από την Μ. Θλίψη, είναι πράγματι υπερβολική.

Επιτρέψτε μου να μοιραστώ εννέα λόγους για τους οποίους θεωρώ ότι η Αρπαγή θα γίνει πριν ξεκινήσει η επταετία του Αντίχριστου.

#1 η εκκλησία πρέπει να κριθεί πριν από την κρίση του άδικου κόσμου.

Αντί να τοποθετεί την εκκλησία μέσα στην κρίση της επταετίας, η Βιβλική προειδοποίηση είναι ότι η κρίση ξεκινά από τον οίκο του Θεού. Το προνόμιο, είναι πάντα ένας παράγοντας στον καθορισμό της κρίσης του Θεού. «...εις πάντα δε, εις τον οποίον εδόθη πολύ, πολύ θέλει ζητηθή παρ' αυτού, και εις όντινα ενεπιστεύθη πολύ, περισσότερον θέλουσιν απαιτήσει παρ' αυτού» (Λουκ.ιβ:48β).

Ο απόστολος Πέτρος, μας προειδοποιεί, «Διότι έφθασεν ο καιρός του να αρχίση η κρίσις από του οίκου του Θεού (Θυμηθείτε ότι ήταν οι Εβραίοι, αυτοί που θα κρινόταν πρώτοι στην Παλαιά Διαθήκη) και αν αρχίζη πρώτον αφ' ημών (τους πιστούς της Καινής Διαθήκης), τι θέλει είσθαι το τέλος των απειθούντων εις το ευαγγέλιον του Θεού;» (Α’ Πέτρ.δ:17). Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για αντισημιτισμό στην χριστιανική εκκλησία. Η δική μας κρίση είναι διαφορετικής φύσης αλλά προηγείται σαφώς από την κρίση του Εβραϊκού Έθνους και όσων αρνήθηκαν και δεν υπάκουσαν στο ευαγγέλιο του Κυρίου Ιησού Χριστού.

#2 η νύφη του Χριστού θα παρασταθεί ενώπιον Του σε μια αποκλειστικά ξεχωριστή τελετή από όλα τα άλλα γεγονότα των έσχατων καιρών.

Η λύτρωση, είναι κάτι πολύ πιο σημαντικό από μια ασφάλεια πυρός. Η ρίζα και το θεμέλιο της αγάπης του Θεού για τον κόσμο, ώστε να δώσει τον μονογενή Γιο Του, είναι η επιθυμία Του να έχει μια οικογένεια. Η οικογενειακή μονάδα είναι το πιο κοντινό πράγμα στη γη, ως προς την καρδιά του Θεού και την ίδια Του τη φύση. Η πρόσκληση για σωτηρία είναι μια πρόσκληση για μια γαμήλια γιορτή που ξεκινάει μια οικογενειακή σχέση. Η λατρεία στην κυριολεκτική της έννοια, είναι μια γιορτή αυτής της οικογενειακής σχέσης με τον πνευματικό μας Αρχιερέα. Γιορτάζουμε την αγάπη Του, μέχρι να μπορούμε να γιορτάσουμε την παρουσία Του.

#3 η απόλυτη υπόσχεσή Του να φυλάξει την πιστή νύφη Του εκ της ώρας του πειρασμού, ήτις μέλλει να έλθη επί της οικουμένης όλης, διά να δοκιμάση τους κατοικούντας επί της γης

Η Αγία Γραφή ασχολείται αρκετά με τη διαβεβαίωσή Tου, ότι αυτή η φοβερή ώρα δεν έχει σχεδιαστεί για τους εκλεκτούς Του. Ο προφήτης Ησαΐας περιγράφει τα τελευταία επεισόδια με λεπτομέρεια: «Οι νεκροί σου θέλουσι ζήσει, μετά του νεκρού σώματός μου θέλουσιν αναστηθή· εξεγέρθητε και ψάλλετε, σεις οι κατοικούντες εν τω χώματι· διότι η δρόσος σου είναι ως η δρόσος των χόρτων, και η γη θέλει εκρίψει τους νεκρούς. Ελθέ, λαέ μου, είσελθε εις τα ταμεία σου και κλείσον τας θύρας σου οπίσω σου· κρύφθητι διά ολίγον καιρόν, εωσού παρέλθη η οργή. Διότι, ιδού, ο Κύριος εξέρχεται από του τόπου αυτού διά να παιδεύση τους κατοίκους της γης ένεκεν της ανομίας αυτών· η δε γη θέλει ανακαλύψει τα αίματα αυτής και δεν θέλει σκεπάσει πλέον τους πεφονευμένους αυτής..» (Ησαΐας κς:19-21)

Στο πρώτο εδάφιο αυτού του αποσπάσματος, αναφέρεται στην ανάσταση. Στη συνέχεια, ζητά από την εκλεκτή νύφη να εισέλθει στο ταμείο της (ένας κατάλληλος νυφικός τόπος, όπου προετοιμάζεται για να συναντήσει τον νυμφίο) να κρυφτεί με ασφάλεια για λίγο, μέχρι να ολοκληρωθεί ο θυμός της οργής του Θεού. Το τρίτο εδάφιο αυτού του αποσπάσματος, απεικονίζει την έξοδο του Θεού προκειμένου να κρίνει δίκαια την αμαρτία, να αποκαλύψει κρυφούς τρόπους ζωής, και να ανταποδώσει ανάλογα της αγιότητας του Θεού, στην κακία των ανθρώπων.

#4 Η αρπαγή πριν από την θλίψη, είναι η μόνη λογική εξήγηση του χρόνου που κάποιοι αρπάζονται και κάποιοι μένουν.

Καμία λογική εξήγηση δεν μπορεί να δοθεί στο Ματθ.κδ που να αποκλείει τις προειδοποιήσεις μιας ξαφνικής Αρπαγής που πιάνει τους ανθρώπους απροετοίμαστους. Ο Ιησούς προειδοποίησε για το αναπάντεχο εκείνης της ημέρας, που μόνο ο Πατέρας γνωρίζει την ώρα και θα είναι σαν τον καιρό του Νώε, όπου οι άνθρωποι τρώγανε, πίνανε και παντρευόντουσαν. Στη συνέχεια είπε, «Τότε δύο θέλουσιν είσθαι εν τω αγρώ· ο εις παραλαμβάνεται και ο εις αφίνεται· δύο γυναίκες θέλουσιν αλέθει εν τω μύλω, μία παραλαμβάνεται και μία αφίνεται» (Ματθ.κδ:40-41). Και ολοκλήρωσε την προειδοποίηση λέγοντας: «Αγρυπνείτε λοιπόν, διότι δεν εξεύρετε ποία ώρα έρχεται ο Κύριος υμών» (κδ:42).

#5 Στη συνέχεια, προειδοποίησε για μια συγκεκριμένη ημέρα που θα έρθει αιφνιδιαστικά, από την οποία μόνο εκείνοι που προσέχουν θα ξεφύγουν.

Αυτά τα εδάφια είναι τόσο ζωτικής σημασίας για τον καθορισμό της μεγάλης «ελπίδας της Εκκλησίας» που πρέπει να τα αναλύσουμε προσεκτικά. «Προσέχετε δε εις εαυτούς μήποτε βαρυνθώσιν αι καρδίαι σας από κραιπάλης και μέθης και μεριμνών βιωτικών, και επέλθη αιφνίδιος εφ' υμάς η ημέρα εκείνη· διότι ως παγίς θέλει επέλθει επί πάντας τους καθημένους επί πρόσωπον πάσης της γης. Αγρυπνείτε λοιπόν δεόμενοι εν παντί καιρώ, διά να καταξιωθήτε να εκφύγητε πάντα ταύτα τα μέλλοντα να γείνωσι και να σταθήτε έμπροσθεν του Υιού του ανθρώπου» (Λουκ.κα:34-36).

Οι Χριστιανοί είναι τόσο χαλαροί σήμερα σχετικά με το τι σημαίνει ετοιμότητα για την Αρπαγή, που με κάνει να τρέμω. Ρωτήστε μια Κυριακή πρωί μια συνάθροιση: «πόσοι είναι έτοιμοι αν ο Κύριος έρθει τώρα;». Θα σας τρομάξει η εικόνα των μη σηκωμένων χεριών. Πολλοί δεν πάνε στην εκκλησία κάθε βδομάδα, ίσως ποτέ δεν δίνουν δέκατο, δεν διαβάζουν την Αγία Γραφή περισσότερο από που και που, και όμως, αισθάνονται ασφαλείς και έτοιμοι. Η μόνη εξήγηση είναι ότι ζούμε στη μεγάλη αποστασία.

#6 Ο νόμος του γεωργού απαιτεί, η συγκομιδή να έχει μαζευτεί πριν ξεκινήσει ο χειμώνας.

Κανένας αμπελουργός ή καλλιεργητής γης δεν θα σκεφτόταν να δουλέψει όλη την Άνοιξη και το Καλοκαίρι για να αφήσει την σοδειά στο χωράφι, καθώς μπαίνει ο Χειμώνας. Μια σοφή παροιμία του Σολομώντα λέει, «Ο συνάγων εν τω θέρει είναι υιός συνέσεως· ο δε κοιμώμενος εν τω θερισμώ υιός αισχύνης» (Παρ.ι:5). Έρχεται σε αντίθεση με ό, τι ο Πατέρας μου έχει προμηθεύσει και έχει υποσχεθεί, ότι δεν θα μαζέψει τη «σοδειά» Του από τον κόσμο, μέχρι ο χειμώνας της θείας τιμωρίας είναι σε πλήρη εξέλιξη.

Ο Ησαΐας είναι ακριβολόγος περιγράφοντας αυτή συγκομιδή από ένα επικείμενο Χειμώνα κακίας. Προφήτεψε, «Ο δίκαιος αποθνήσκει και ουδείς βάλλει τούτο εν τη καρδία αυτού· και οι άνδρες ελέους συλλέγονται, χωρίς να εννοή τις, αν ο δίκαιος συλλέγεται απ' έμπροσθεν της κακίας».

#7 (Ησαΐας νζ: 1) η λέξη «συλλέγεται» σημαίνει κυριολεκτικά όπως «μαζεύεις καρπούς».

Το επόμενο εδάφιο είναι μια τέλεια εικόνα αυτής της συγκομιδής, προφυλαγμένη με ασφάλεια στο καταφύγιο της ανάπαυσης, καθώς το κακό εξαπλώνεται, αψηφώντας την θύελλα που συνέρχεται. «Θέλει εισέλθει εις ειρήνην· οι περιπατούντες εν τη ευθύτητι αυτών, θέλουσιν αναπαυθή εν ταις κλίναις αυτών» (Ησαΐας νζ:2). Η καταιγίδα του κακού περιγράφεται σαφώς στα επόμενα τρία εδάφια.

Ησ.νζ:3-5 Σεις δε οι υιοί της μαγίσσης, σπέρμα μοιχού και πόρνης, πλησιάσατε εδώ. Κατά τίνος εντρυφάτε; κατά τίνος επλατύνατε το στόμα, εξετείνατε την γλώσσαν; δεν είσθε τέκνα ανομίας, σπέρμα ψεύδους, φλογιζόμενοι με τα είδωλα υπό παν δένδρον πράσινον, σφάζοντες τα τέκνα εν ταις φάραγξιν, υπό τους κρήμνους των βράχων;

#8 η Αγία Γραφή δηλώνει κατηγορηματικά ότι ο Αντίχριστος δεν αποκαλύπτεται μέχρι να καταργηθεί μια δύναμη συγκράτησης

Η εκκλησία στη Θεσσαλονίκη έλαβε αυτό το λόγο από τον απόστολο Παύλο: «καὶ νῦν τὸ κατέχον οἴδατε εἰς τὸ ἀποκαλυφθῆναι αὐτὸν ἐν τῷ αὐτοῦ καιρῷ. τὸ γὰρ μυστήριον ἤδη ἐνεργεῖται τῆς ἀνομίας· μόνον ὁ κατέχων ἄρτι ἕως ἐκ μέσου γένηται. καὶ τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος, ὃν ὁ κύριος [Ἰησοῦς] ἀνελεῖ τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ καὶ καταργήσει τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς παρούσιας αὐτοῦ»  (Β’ Θεσ.β:6-8)

Οι λέξεις «τὸ κατέχον» στο εδ.6 και «ὁ κατέχων» στο εδ.7 είναι ταυτόσημες και σημαίνουν:

 
Εδώ έχουμε μια εικόνα της μεγάλης και αφόρητης δύναμης του κακού που είναι πάντα έτοιμη να εξαπλωθεί σε όλη την δημιουργία του Θεού, αλλά συγκρατείται από μια ακόμα μεγαλύτερη δύναμη. Είναι σαν μια τεράστια στέρνα νερού που ελέγχεται από μία φραγή. Αν ξαφνικά αφαιρεθεί η φραγή, τα νερά θα κατακλύσουν την κοιλάδα κάνοντας μεγάλη καταστροφή.

#9 Η απόλυτη υπόσχεση του Κυρίου, να αρπάξει τους εκλεκτούς για να Τον συναντήσουν στον αέρα

«ὅτι αὐτὸς ὁ κύριος ἐν κελεύσματι, ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου καὶ ἐν σάλπιγγι θεοῦ καταβήσεται ἀπ' οὐρανοῦ καὶ οἱ νεκροὶ ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται πρῶτον, ἔπειτα ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι ἅμα σὺν αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ κυρίου εἰς ἀέρα· καὶ οὕτως πάντοτε σὺν κυρίῷ ἐσόμεθα. Ὥστε παρακαλεῖτε ἀλλήλους ἐν τοῖς λόγοις τούτοις» (Α’ Θες.δ:16-18). Τι θαυμαστό τελείωμα σε μια συναρπαστική αναζήτηση της Αγίας Γραφής. Ο κύριος δεν θα αποστέλλει τον Γαβριήλ ή τον Μιχαήλ. Έρχεται ο ίδιος.