Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

Η σωτηρία

Το θέμα μας είναι η Σωτηρία! Το ξέρουμε, θα πει κάποιος. Το ξέρω ότι το ξέρουμε και γι' αυτό μιλάμε συνέχεια γι' αυτό.


Ας φανταστούμε ότι βρισκόμαστε σ' ένα ναυάγιο, το πλοίο βούλιαξε, αλλά εσύ επειδή ξέρεις κολύμπι, κατάφερες με όση δύναμη έχεις, να επιπλέεις ακόμα. Είναι νύχτα, ο άνεμος φυσάει δυνατά και ξαφνικά βλέπεις από μακριά να έρχεται ένα άλλο πλοίο. Επειδή σε είδαν, σε πλησιάζουν, σου πετάνε ένα σωσίβιο, αλλά δεν σε ανεβάζουν πάνω, συνεχίζουν και απομακρύνονται ενώ σου φωνάζουν «Άντε γεια, σε σώσαμε»! Πως θα σου φαινόταν αυτό; Τι είδους σωτηρία είναι αυτή; Σε έσωσαν, αλλά μόνο προς στιγμή. Δεν έκαναν κάτι για να διατηρηθεί αυτή η σωτηρία.



Σωτηρία σημαίνει διάσωση, αλλά και διατήρηση σε ασφάλεια.


Όταν ο Ιησούς με σώζει, δεν μου λέει, σ' έσωσα τώρα, αλλά αύριο δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει. Όταν ο Θεός μας καλεί να σωθούμε, μας καλεί για να μας διατηρήσει μέσα σ' αυτή τη σωτηρία. Ας μη ξεχνάμε ποτέ τα λόγια του εδαφίου Αποκ.ιβ:10 όπου οι άγιοι, στον ουρανό πλέον, φωνάζουν «Τώρα έγεινεν η σωτηρία...».


Η σωτηρία λοιπόν ξεκινάει σε κάποια στιγμή του χρόνου, αλλά είναι μια διαδικασία. Έχει μια αρχή στο παρελθόν, εφαρμόζεται καθημερινά στο παρών και φαίνεται ότι ισχύει, αλλά ολοκληρώνεται στο μέλλον.


Η σωτηρία προϋποθέτει την ύπαρξη Σωτήρα, αλλά και την ανάγκη για σωτηρία. Σήμερα, ο Σωτήρας υπάρχει, αλλά δυστυχώς λίγοι άνθρωποι αισθάνονται την ανάγκη να σωθούν γιατί κανείς δεν τους έχει εξηγήσει τη σοβαρότητα του θέματος.


Πολλοί καλούν ανθρώπους για να επαναλάβουν μια προσευχή, δίχως οι ίδιοι να έχουν αισθανθεί την ανάγκη αυτής της προσευχής.


Μιλάνε στους ανθρώπους όχι για να σωθούν, αλλά για ν' αυξηθούν τα άτομα της εκκλησίας, για να πουν ότι είμαστε τόσοι, χωρίς να τους ενδιαφέρει αν αυτοί οι «τόσοι» είναι σωσμένοι ή όχι. Τι να την κάνεις μια εκκλησία που αποτελείται από 10 μπεκρήδες, 2 κλέφτες, 35 ψεύτες, 7 πόρνους και 12 φιλάργυρους;


Αν ο άνθρωπος δεν αισθανθεί την ανάγκη για σωτηρία, αν δεν αισθανθεί αβοήθητος, ναυαγός που απελπισμένα ψάχνει για βοήθεια, ποτέ δεν θα τη ζητήσει. Αν κάθεται στο σαλόνι του πλοίου και πιστεύει ότι κάνει μια όμορφη κρουαζιέρα, γιατί να φωνάξει βοήθεια, αφού δεν είναι ναυαγός, είναι καλοβολεμένος!


Ο Χριστός ήρθε σαν γιατρός, κι οι γιατροί έχουν να κάνουν με άρρωστους. Αν δεν αναγνωρίσεις την αρρώστια σου, ποτέ δεν θα πας στο γιατρό. Αν δεν αναγνωρίσεις την ανικανότητά σου και την ανάγκη σου για να σωθείς, ο Θεός δεν μπορεί να σε σώσει γιατί δεν μπορείς να μετανοήσεις, δεν μπορείς να κλάψεις αναγνωρίζοντας την ανάγκη σου.


Στο τεράστιο αυτό θέμα της αμαρτίας και της Σωτηρίας, ο Θεός για να σώσει τον άνθρωπο, έδωσε πρώτα το νόμο για να τον κάνει να αισθανθεί την ανάγκη αποκατάστασης και μετά ήρθε σαν Σωτήρας (Ρωμ.γ:19,20). Αν ήταν τόσο απλό, να σώζεται κάποιος επαναλαμβάνοντας μια προσευχή, θα μας την είχε δώσει ο Κύριος.


Ο αμαρτωλός αντιμετωπίζει τον κίνδυνο της κρίσης, αλλά κι όταν σωθεί είναι εξίσου ανίκανος να εγγυηθεί ο ίδιος τη σωτηρία του, χρειάζεται συνεχής εξάρτηση από τον Ιησού. Θα ήταν ανόητο, να πει κάποιος αφού σωθεί, ότι τώρα δεν έχει ανάγκη τίποτα. Ο Κύριος δεν ήρθε στη ζωή μου για να με γεννήσει απ' την αρχή και μετά να με αφήσει, αφού εγώ ξέρω τι να κάνω!


Εβρ.ιβ:2 «αποβλέποντες εις τον Ιησούν τον αρχηγόν και τελειωτήν της πίστεως...», δεν μπορώ να ζήσω ούτε μία μέρα χωρίς να βλέπω σ' Αυτόν, γιατί διακυβεύεται η σωτηρία μου. Δεν μπορώ ν' αφήσω διαστήματα στη ζωή μου που θα είμαι μακριά Του, γιατί κινδυνεύει η σωτηρία μου. Άλλο σώθηκα, κι άλλο αν είμαι σωσμένος σήμερα. Είναι γεγονός ότι σώθηκα, αλλά πρέπει κάθε μέρα να είμαι σωσμένος μέχρι εκείνη τη μέρα που κι εγώ θα φωνάξω «Τώρα έγεινεν η σωτηρία...».



Φιλ.β:12 Ώστε, αγαπητοί μου, καθώς πάντοτε υπηκούσατε, ουχί ως εν τη παρουσία μου μόνον, αλλά τώρα πολύ περισσότερον εν τη απουσία μου, μετά φόβου και τρόμου εργάζεσθε την εαυτών σωτηρίαν·


Ας μην παίζουμε μ' αυτό το δώρο του Θεού, ας μην παίζουμε με τη σωτηρία μας, αλλά να αγωνιζόμαστε με φόβο και τρόμο για την προσωπική μας σωτηρία.


Α’ Τιμ.δ:10 επειδή διά τούτο και κοπιάζομεν και ονειδιζόμεθα, διότι ελπίζομεν εις τον ζώντα Θεόν, όστις είναι ο Σωτήρ πάντων ανθρώπων, μάλιστα των πιστών.


Μιλάει ο Παύλος για τον εαυτό του και τους συνεργάτες του: Μας κοροϊδεύουν, γίναμε θέατρο, μας θεωρούν περικαθάρματα, επειδή ελπίζουμε στο ζωντανό Θεό.


Είναι φοβερό να χάσεις την ελπίδα σου γιατί μετά δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Γενικά, ο Θεός είναι Σωτήρας όλων των ανθρώπων, αλλά ειδικά, μάλιστα, πολύ περισσότερο, είναι σωτήρας των πιστών. Εδώ μικραίνει ο κύκλος της σωτηρίας, αναφέρεται σ' αυτούς που έχουν σωθεί, αλλά τώρα πρέπει να διατηρήσουν τη σωτηρία τους.

Το θέμα μας δεν είναι ο ευαγγελισμός, η σωτηρία των αμαρτωλών, αλλά η σωτηρία των πιστών!


Όλοι ξέρουμε ότι η σωτηρία είναι μόνο δια Ιησού Χριστού αφού «δεν υπάρχει δι' ουδενός άλλου η σωτηρία, διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, δια του οποίου πρέπει να σωθώμεν» (Πράξ.δ:12), αλλά και δεν μπορείς να διατηρήσεις τη σωτηρία σου παρά μόνο δια Ιησού Χριστού, αν η ζωή σου δεν είναι ταυτισμένη μ' Αυτόν.


Ταύτιση σημαίνει ενδιαφέρον, σημαίνει στόχος. Όταν μ' ενδιαφέρει κάτι, όταν θέλω να περάσω κάπου που δίνω εξετάσεις, όταν θέλω να με προσλάβουν σε μια καλή δουλειά, όταν θέλω να παντρευτώ και τόσα άλλα θέλω, ταυτίζομαι με το στόχο μου. Επειδή μ' ενδιαφέρει, το βράδυ δεν μπορώ να κοιμηθώ γιατί σκέπτομαι αυτό, το πρωί που ξυπνάω, πετιέμαι απ' το κρεβάτι και φεύγω επειδή πρέπει να κάνω κάποιες δουλειές σχετικά με το «θέμα μου».



Διατηρώ λοιπόν τη σωτηρία μου, κάθε μέρα, σημαίνει ταυτίζομαι με τον Ιησού, κάθε μέρα.


Ρωμ.α:16 «Διότι δεν αισχύνομαι το ευαγγέλιον του Χριστού επειδή είναι δύναμις Θεού προς σωτηρίαν εις πάντα τον πιστεύοντα».


Μ' αυτά τα λόγια, ο απόστολος Παύλος δεν εννοεί ότι δεν ντρέπεται να έχει ένα ευαγγέλιο στο σπίτι του, αλλά ότι δεν ντρέπεται όπου βρεθεί να κηρύξει αυτό το ευαγγέλιο γιατί είναι δύναμη προς σωτηρία γι' αυτόν που ακούει, αλλά και γι' αυτόν που μιλάει (Ματθ.ι:32,33).


Άρα, η διατήρηση της σωτηρίας μου έχει να κάνει με το πόσο χρησιμοποιώ κάθε μέρα το στόμα μου για να μιλάει το ευαγγέλιο της σωτηρίας.


Το ευαγγέλιο είναι αυτό που φέρνει σωτηρία. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να υποστηρίζει ότι σώθηκε χωρίς να έχει ακούσει το ευαγγέλιο της σωτηρίας. Κάποιοι θέλουν να πιστεύουν ότι ο Θεός τους είχε σώσει πριν τους μιλήσει κάποιος για τη σωτηρία, επειδή είχε δει κάποιο όνειρο, μια όραση ή οτιδήποτε. Μπορεί ο Θεός να τους πλησίασε, αλλά σωσμένοι δεν ήταν. Σώζεται ο άνθρωπος μόνο όταν ακούσει και υπακούσει στο ευαγγέλιο. Ο Κορνήλιος ήταν άνθρωπος θεοσεβής, πλήρης προσευχών, είχε εμπειρίες με το Θεό, έκανε ελεημοσύνες, νηστείες, αλλά δεν ήταν σωσμένος. Έπρεπε ν' ακούσει το ευαγγέλιο της σωτηρίας του.


Ρωμ.ι:10 διότι με την καρδίαν πιστεύει τις προς δικαιοσύνην, και με το στόμα γίνεται ομολογία προς σωτηρίαν.


Μπορεί η καρδιά σου να πήρε κάποιες αποφάσεις, αλλά δεν φτάνει. Πρέπει να ομολογήσεις με το στόμα σου τον Ιησού για να ισχύσει η σωτηρία. Δεν είναι δυνατόν κάποιος να έχει αναγεννηθεί και να ντρέπεται να ομολογήσει. Δεν είναι δυνατόν να κάνεις παρέα με κάποιον 1,2,3,5 χρόνια και να μην ξέρει τι είσαι, επειδή δεν του έχεις μιλήσει, για να μη σκανδαλιστεί (λέει).


Εφεσ.α:13 εις τον οποίον και σεις ηλπίσατε, ακούσαντες τον λόγον της αληθείας, το ευαγγέλιον της σωτηρίας σας, εις τον οποίον και πιστεύσαντες εσφραγίσθητε με το Πνεύμα το Άγιον της επαγγελίας,


Σωθήκαμε με το ευαγγέλιο της σωτηρίας, το οποίο λέει κάποια πράγματα, όπως αυτό που αναφέρει αυτό το εδάφιο, ότι σφραγιστήκαμε με το Πνεύμα το Άγιο που είναι ο αρραβώνας της κληρονομιάς μας. Αυτό σημαίνει ότι αυτή η σφραγίδα είναι απαραίτητη για τη σωτηρία μου, για την απολύτρωσή μου, γιατί μόνο έτσι θα πάω στον ουρανό.


Το ξέρουμε, θα μου πεις. Ναι, αλλά κάποιοι άλλοι λένε ότι δεν είναι απαραίτητο! Και το φωνάζουν κι έχουν μαζέψει πολύ κόσμο που του διδάσκουν αυτό το ψέμα. Κι εσύ έχεις την αλήθεια, κι αντί να πας να τους κηρύξεις την αλήθεια που ελευθερώνει, κάθεσαι και τους ακούς τι λένε κάθε μέρα....


Α΄Κορ.α:21 Διότι επειδή εν τη σοφία του Θεού ο κόσμος δεν εγνώρισε τον Θεόν διά της σοφίας, ηυδόκησεν ο Θεός διά της μωρίας του κηρύγματος να σώση τους πιστεύοντας.


Υπάρχει μια τάση ο άνθρωπος να ζητάει σοφία κι αυτή η τάση έχει περάσει και μέσα στις εκκλησίες. Οι πιστοί ζητάνε κήρυκες που κηρύττουν με κόλπα, που συνδέουν ωραία διάφορες γραφές και βγάζουν λαγούς απ' τα μανίκια τους. Όμως, ο Θεός λέει ότι θα σώσει τους πιστούς με τη μωρία του κηρύγματος, με απλά πράγματα, καθημερινά, που για να τα καταλάβεις όμως, πρέπει να γίνει η καρδιά σου σαν ενός παιδιού. Μην τρέχεις ν' ακούς «σπουδαίους κήρυκες». Η δόξα ανήκει στο Θεό για ότι είναι, αν είναι, αλλά δεν θα σε σώσει ο κήρυκας, ούτε ένα κήρυγμα που θ' ακούσεις το χρόνο. Θα σε σώσει αυτό που ακούς κάθε μέρα, εκεί που ο Θεός σ' έχει βάλει, κι αν υπηρετείς σωστά τις απαιτήσεις που ο Άγιος Θεός έχει προσωπικά από σένα.


Εφεσ.β:4-8 ο Θεός όμως πλούσιος ων εις έλεος, διά την πολλήν αγάπην αυτού με την οποίαν ηγάπησεν ημάς, και ενώ ήμεθα νεκροί διά τα αμαρτήματα, εζωοποίησεν ημάς μετά του Χριστού· κατά χάριν είσθε σεσωσμένοι· και συνανέστησε και συνεκάθισεν εν τοις επουρανίοις διά Ιησού Χριστού, διά να δείξη εις τους επερχομένους αιώνας τον υπερβάλλοντα πλούτον της χάριτος αυτού διά της προς ημάς αγαθότητος εν Χριστώ Ιησού. Διότι κατά χάριν είσθε σεσωσμένοι διά της πίστεως· και τούτο δεν είναι από σας, Θεού το δώρον·


Η σωτηρία είναι ένα δώρο αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο. Ο Θεός θα συνέχιζε να είναι δίκαιος, ακόμα κι αν όλοι οι άνθρωποι πήγαιναν στην κόλαση εξαιτίας των αμαρτιών τους. Η παρέμβαση λοιπόν του Θεού, στη συνεχιζόμενη αμαρτία του ανθρώπου, είναι ένα δώρο αγάπης, μια επέμβαση αγάπης και γι' αυτό λέει πρόσεξε! Είναι από μένα, δεν είναι από σένα! Αυτό το δώρο δεν στο έδωσα για να το πετάξεις, να το κακομεταχειριστείς, να το ποδοπατήσεις! Στο έδωσα για να το φυλάξεις, είναι ότι πιο πολύτιμο έχεις. Αν δεν το έκανα θα ήσουν αιώνια χαμένος.


Αλλά ο εγωιστής άνθρωπος, ο υπερήφανος, αφήνεται στην καθημερινότητα, στα προβλήματά του, στις πιέσεις της ζωής και δεν κοιτάζει τίποτε άλλο παρά τον εαυτό του, τη σάρκα του, τις επιθυμίες του. Τι αυτός θέλει κάθε μέρα, χωρίς να τον νοιάζει αν κινδυνεύει η σωτηρία του, το δώρο του Θεού.


Β' Τιμ.α:8,9  Μη αισχυνθής λοιπόν την μαρτυρίαν του Κυρίου ημών μηδέ εμέ τον δέσμιον αυτού, αλλά συγκακοπάθησον μετά του ευαγγελίου με την δύναμιν του Θεού, όστις έσωσεν ημάς και εκάλεσε με κλήσιν αγίαν, ουχί κατά τα έργα ημών, αλλά κατά την εαυτού πρόθεσιν και χάριν, την δοθείσαν εις ημάς εν Χριστώ Ιησού προ χρόνων αιωνίων,


Μπορούμε κι εμείς να πούμε: «είμαστε σωσμένοι»! αδελφέ, άρα έχουμε δύναμη, άρα μπορούμε να ξεπεράσουμε κάποιες καταστάσεις.


Β΄Κορ.β:15  διότι του Χριστού ευωδία είμεθα προς τον Θεόν εις τους σωζομένους και εις τους απολλυμένους·


Για το Θεό, ο κόσμος χωρίζεται σε σωζόμενους και απολυμένους! Το ερώτημα είναι, είσαι σωσμένος ή είσαι χαμένος; Δεν λέει ότι ο κόσμος χωρίζεται σε καλούς και κακούς και ο λόγος του Θεού είναι ξεκάθαρος πότε είναι κάποιος σωσμένος. Όχι νομίζω, αλλά είμαι και μπορώ να το αποδείξω.


Εβρ.ς:9  Περί υμών δε, αν και λαλώμεν ούτως, αγαπητοί, είμεθα πεπεισμένοι ότι έχετε τα καλήτερα και συνεχόμενα με την σωτηρίαν.


Αν πιστεύουμε ότι είμαστε σωσμένοι, τότε πρέπει να υπάρχουν και τα συνεχόμενα της σωτηρίας που είναι τα καλύτερα. Ο Θεός έχει καλά πράγματα για σένα που είσαι σωσμένος, αλλά πρέπει να τα δεις άσχετα από τις περιστάσεις της ζωής, (τι περνάς, πως αισθάνεσαι, τι σε βαραίνει), έτσι όπως ο Θεός τα φανερώνει μέσα στο λόγο Του.


Η Γραφή λέει ότι η ειρήνη του Θεού πρέπει να κατοικεί μέσα μου αν είμαι σωσμένος. Η ειρήνη του Θεού είναι κάτι συνεχόμενο της σωτηρίας μου που αν δεν την έχω πρέπει να ψάξω να βρω τι λάθος έχω κάνει. Μπορεί να έχω φτιάξει ένα δικό μου κόσμο μέσα στον οποίο ζω: την καθημερινότητα, την οικογενειακή ζωή, τη λατρεία, την προσευχή, τη μελέτη, την παρακολούθηση της εκκλησίας, όλα τα έχω φτιάξει εγώ, με αποτέλεσμα να έχω χάσει τα συνεχόμενα της σωτηρίας μου.


Φιλ.β:12 Ώστε, αγαπητοί μου, καθώς πάντοτε υπηκούσατε, ουχί ως εν τη παρουσία μου μόνον, αλλά τώρα πολύ περισσότερον εν τη απουσία μου, μετά φόβου και τρόμου εργάζεσθε την εαυτών σωτηρίαν·


Εργάζομαι τη σωτηρία μου σημαίνει φροντίζω να μην τη χάσω, αλλά ακόμα σημαίνει ότι εξωτερικεύω, δείχνω ότι είμαι σωσμένος με διάφορους τρόπους. Αν είμαι σωσμένος, η αγάπη του Θεού κατοικεί μέσα μου που σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρχουν φόβοι και ανησυχίες στη ζωή μου.


Εφεσ.ς:17 και λάβετε την περικεφαλαίαν της σωτηρίας και την μάχαιραν του Πνεύματος, ήτις είναι ο λόγος του Θεού,


Η γνώση ότι είμαι σωσμένος πρέπει να λειτουργεί αμυντικά στις επιθέσεις του εχθρού. Ο διάβολος ξέρει αν αυτό που λέω το πιστεύω ή όχι γιατί φαίνεται από τις αντιδράσεις μου.


Ρωμ.ε:8-10 αλλ' ο Θεός δεικνύει την εαυτού αγάπην εις ημάς, διότι ενώ ημείς ήμεθα έτι αμαρτωλοί, ο Χριστός απέθανεν υπέρ ημών. Πολλώ μάλλον λοιπόν αφού εδικαιώθημεν τώρα διά του αίματος αυτού, θέλομεν σωθή από της οργής δι' αυτού. Διότι εάν εχθροί όντες εφιλιώθημεν με τον Θεόν διά του θανάτου του Υιού αυτού, πολλώ, μάλλον φιλιωθέντες θέλομεν σωθή διά της ζωής αυτού·
 


Τη σωτηρία την εργαζόμαστε και τη φροντίζουμε κάθε μέρα γιατί έχει μελλοντικές προοπτικές.


Ρωμ.ιγ:11 Και μάλιστα, εξεύροντες τον καιρόν, ότι είναι ήδη ώρα να εγερθώμεν εκ του ύπνου· διότι είναι πλησιεστέρα εις ημάς η σωτηρία παρ' ότε επιστεύσαμεν.


Μιλάει σε ανθρώπους που έχουν διδαχτεί ότι είναι ήδη ώρα. Αν κι εσύ πιστεύεις ότι είμαστε στις τελευταίες μέρες, ότι ο Κύριος έρχεται, ότι ο χρόνος δεν σου ανήκει, ότι κάθε μέρα συμβαίνουν τόσα απρόσμενα πράγματα, τότε ξύπνα.


Ο λήθαργος και η απάθεια υπάρχει παντού γύρω μας, αλλά όσοι ξέρουν ότι είναι ήδη ώρα, ντύνονται τον Κύριο Ιησού (εδ.14) Αυτό σημαίνει ότι ξέρω πως έρχεται ο Κύριος και πήρα την απόφαση να μην κοιμάμαι πλέον. Ντυνόμαστε το Χριστό όταν εις Χριστόν βαπτιζόμαστε, αλλά αυτό το ρούχο δεν πρέπει να το βγάζω στη δουλειά, στη βόλτα, στις διακοπές και να το βάζω την Κυριακή!


Φιλιπ.γ:20-21  Διότι το πολίτευμα ημών είναι εν ουρανοίς, οπόθεν και προσμένομεν Σωτήρα τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, όστις θέλει μετασχηματίσει το σώμα της ταπεινώσεως ημών, ώστε να γείνη σύμμορφον με το σώμα της δόξης αυτού κατά την ενέργειαν, διά της οποίας δύναται και να υποτάξη τα πάντα εις εαυτόν.


Αυτή είναι η ελπίδα της εκκλησίας, τίποτε άλλο.


Α’ Θεσ.ε:8 αλλ' ημείς, όντες της ημέρας, ας εγκρατευώμεθα, ενδυθέντες τον θώρακα της πίστεως και αγάπης και περικεφαλαίαν την ελπίδα της σωτηρίας·


Εβρ.β:3 πως ημείς θέλομεν εκφύγει, εάν αμελήσωμεν τόσον μεγάλην σωτηρίαν; ήτις αρχίσασα να λαλήται διά του Κυρίου, εβεβαιώθη εις ημάς υπό των ακουσάντων,