Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011

ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ - Ιακώβ και Ησαύ

                                                          

ΙΑΚΩΒ & ΗΣΑΥ
ΣΑΡΚΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Τα παιδιά πάλευαν μέσα στην Ρεβέκα. (κε:22)
Η σάρκα και το πνεύμα παλεύουν μέσα στον καθένα από εμάς.

Ο Ησαύ βγήκε πρώτος αλλά ο Ιακώβ του άρπαξε την πτέρνα. (κε:25)
Όταν εμφανίζεται ο σαρκικός άνθρωπος, ο πνευματικός αγωνίζεται.

Ο Ιακώβ ήταν ευθύς, ακέραιος άνθρωπος.

Ο πνευματικός άνθρωπος ζει για το Θεό.

Ο Ισαάκ αγαπούσε τον Ησαύ. (κε:28)
Ο σαρκικός άνθρωπος εξωτερικά φαίνεται ότι υποτάσσεται καλύτερα στον Θεό, απ’ ότι ο πνευματικός. (το κυνήγι, πιο γοητευτικό από την γεωργία)


Όταν πείνασε, ο Ησαύ ξέχασε τα πρωτοτόκια. (κε:32)
Ο σαρκικός άνθρωπος ζητά σαρκικές απολαύσεις και δεν ενδιαφέρεται για πνευματικά πράγματα.


Ο Ιακώβ είπε: Πούλησέ μου τα πρωτοτόκια. (κε:33)

Ο πνευματικός άνθρωπος θα πάρει τις υποσχέσεις του Θεού με κάθε τρόπο.

“Τι με ωφελούσι ταύτα τα πρωτοτόκια;” (κε:32)
Ο σαρκικός άνθρωπος δεν έχει όραση για την αξία των πνευματικών.


Ο Ησαύ: αδιάφορος
Ο Ιακώβ: ζηλωτής
Ο σαρκικός άνθρωπος αυτοδικαιομένος αδιαφορεί.
Ο πνευματικός άνθρωπος γνωρίζοντας ότι δεν έχει δική του δικαιοσύνη, αγωνίζεται να την κερδίσει.  Βιάζει την Βασιλεία.

“Έφαγε και έπιε, και σηκωθείς ανεχώρησε” (κε:34)
Ο σαρκικός άνθρωπος περιφρονεί θέσεις όπως: “Υιός Θεού” για εφήμερα πράγματα.


Ησαύ = βέβηλος (Εβρ.ιβ:16)
Ο σαρκικός άνθρωπος είναι σ’ όλο τον κόσμο ο ίδιος.
Ο πνευματικός άνθρωπος ζει για ουράνια αγαθά.

Ο Ιακώβ κέρδισε την ευλογία, αν και ατελής.

Το ίδιο και ο πνευματικός άνθρωπος, αν και περπατάμε με ατέλειες.

Ο Ησαύ έκλαυσε πικρά.  “Ευλόγησόν με και εμέ, πάτερ μου (κζ:38)
Η σάρκα δεν μετανοεί μπροστά στο Θεό, παρά μόνο κλαίει για τον πόνο που προξενούν τα έργα της.


Ο Ησαύ “εξεζήτησε την μετάνοιαν μετά δακρύων” (Εβρ.ιβ:17)
Η σάρκα δεν ενδιαφέρεται για την πτώση, αλλά ότι θέλει είναι έξω από τον Νόμο του Θεού.


Ο Ησαύ κατηγόρησε τον Ιακώβ ότι τον υπεσκέλισε (κζ:36)
Η σάρκα δεν βλέπει ότι αυτή είναι η αιτία των θλίψεών της.


“Ιδού, κύριόν σου έκαμα αυτόν... και τι λοιπόν να κάνω εις σε τέκνον μου;” (κζ:37)
Η σάρκα δεν έχει θέση στο σχέδιο του Θεού.
Ο πνευματικός άνθρωπος έχει δικαιωματικά κυριαρχία πάνω στη σάρκα.

Ο Ησαύ μίσησε τον Ιακώβ (κζ:41)
Η σάρκα μισεί το πνεύμα και τις πνευματικές ευλογίες.


Αργότερα ο Ησαύ κατεδίωξε τον Ιακώβ.
Ακόμη και όταν το πνεύμα νικήσει, η σάρκα αγωνίζεται.


Τελικά κληρονόμησε ο Ιακώβ.

Ο πνευματικός άνθρωπος θα κληρονομήσει τις υποσχέσεις του Θεού.

Ο Ησαύ διέπετο από “την στιγμή” ο Ιακώβ από την επιθυμία για τα πρωτοτόκια.
Ο σαρκικός άνθρωπος οδηγείται από τα συναισθήματα.
Ο πνευματικός άνθρωπος κυβερνάται από την επιθυμία του προς τον Θεό και τις υποσχέσεις Του.