Άδειος τάφος

Πραγματικά άδειος, εκείνο το πρωινό. Κανένας δεν μπορούσε ποτέ να προτείνει μια πραγματικά πειστική εξήγηση, εκτός από τη γενική μαρτυρία, όλης της Καινής Διαθήκης, ότι ο τάφος ήταν αδειανός, επειδή ο Ιησούς είχε νικήσει το θάνατο κι ήταν πάλι ζωντανός.

Βέβαια, οι άνθρωποι δοκίμασαν να το εξηγήσουν διαφορετικά. Ένας διακεκριμένος καθηγητής πανεπιστημίου πρότεινε ότι στην καταχνιά, στα χαράματα της αυγής, η Μαρία κι οι φίλες της πήγαν τάχα σε λάθος τάφο! Και, θα μπορούσαμε να ρωτήσουμε: Δεν τον βρήκαν αργότερα; Ο Ιωσήφ, άραγε, της Αριμαθαίας ήταν κι αυτός ανίδεος για το πού βρισκόταν ο τάφος, αφού ήταν δικός του και τον είχε παραχωρήσει στον Ιησού;

"Κολαστήριο" η Ελλάδα για τους κρατούμενους μετανάστες

Σε έκθεση της οργάνωσης "Γιατροί Χωρίς Σύνορα" σύμφωνα με την οποία μετανάστες υπό κράτηση στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν μία «ζωντανή κόλαση» αναφέρεται ανταπόκριση της εφημερίδας Guardian από την Αθήνα.

Όπως σημειώνεται, μετανάστες και αναζητούντες άσυλο υποχρεώνονται να υπομένουν ελεεινές συνθήκες κράτησης, συχνά με καταστροφικές επιπτώσεις για την υγεία τους. Σύμφωνα με γιατρούς που επισκέφθηκαν εγκαταστάσεις κράτησης, αστυνομικά τμήματα και εγκαταστάσεις της ακτοφυλακής ανά την Ελλάδα μετανάστες ζουν χωρίς φρέσκο αέρα, φυσικό φως και βασικές συνθήκες υγιεινής.

καλημέρα

Προβλέψεις VS Ματθ.κδ:36

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ - β:16-17

μετανόησον ούν, ει δε μή έρχομαι σοι ταχύ, και πολεμήσω μετ’ αυτών εν τη ρομφαία του στόματός μου

Ο Ιησούς λέει «έρχομαι σοι» και αναφέρεται σε όλη την εκκλησία.  Μέσα στην ίδια περίοδο ήταν ο Αντιπάς, αυτοί που κρατούσαν το όνομα και την πίστη του Ιησού, καθώς κι αυτοί που έφεραν τη διδαχή του Βαλαάμ και των Νικολαϊτών. Ο Ιησούς λοιπόν λέει ότι θα έρθει σ’ αυτούς με την ρομφαία του λόγου Του για να διαχωρίσει το ψεύδος από την αλήθεια.

ο έχων ούς ακουσάτω τι το πνεύμα λέγει ταις εκκλησίαις, τω νικώντι δώσω αυτώ του μάννα του κεκρυμένου και δώσω αυτώ ψήφον λευκήν και επί την ψήφον όνομα καινόν γεγραμμένον ό ουδείς οίδεν ει μη ο λαμβάνων

τω νικώντι δώσω αυτώ του μάννα του κεκρυμμένου

Υπάρχουν νέες αποδείξεις ότι ο Ιησούς είχε σύζυγο;

«Το ευαγγέλιο της συζύγου του Ιησού» (Courtesy of Karen L. King)

Το Διαδίκτυο έχει γεμίσει με αναρτήσεις, που λένε ότι οι μελετητές κατέληξαν ότι ο πάπυρος με το λεγόμενο «Ευαγγέλιο της συζύγου του Ιησού» είναι αυθεντικός και ότι δεν υπάρχει απόδειξη πλαστογραφίας στο χειρόγραφο.

Περιέχει διάλογο στον οποίο ο Ιησούς αναφέρεται στη σύζυγό του Μαρία και περιλαμβάνει τη φράση «ο Ιησούς τούς είπε, η γυναίκα μου…», αλλά και άλλες, όπως: «θα μπορεί να είναι μαθήτριά μου», «η Μαρία το αξίζει αυτό» και «όσο για μένα, θα σταθώ πλάι της προκειμένου να…»

Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Θα πρέπει οι Χριστιανοί να ανησυχούν ότι μια νέα ανακάλυψη μπορεί να αντιφάσκει με τη Βίβλο υπονομεύοντας την πίστη τους;

Το πάσχα

Η γιορτή του Πάσχα, όπως γιορτάζεται σήμερα σ’ όλο τον κόσμο και στη χώρα μας, δεν έχει χριστιανική προέλευση, αλλά είναι καθαρά ειδωλολατρική.

Η λέξη Πασχ ή Πασάχ σημαίνει παράτρεξη, διάβαση, προσπέρασμα κι αναφέρεται στην τελευταία νύχτα που πέρασε ο λαός Ισραήλ στην Αίγυπτο, τότε που ο άγγελος εξολοθρευτής σκότωνε τα πρωτότοκα των Αιγυπτίων. Ο Θεός είχε οδηγήσει το λαό Του να σφάξει ένα αρνί και με το αίμα του να βάψει τους παραστάτες και τα ανώφλια των σπιτιών του, ώστε ο άγγελος να τους προσπεράσει και να σωθούν από την οργή Του που έπεφτε πάνω στην Αίγυπτο. 

Η Επιθυμία του Ιωήλ

Απ’ τις γνωστότερες προφητείες στην ιστορία είναι η προφητεία της έκχυσης του Πνεύματος, του προφήτη Ιωήλ, ακόμα ένα παράδειγμα ριζοσπαστικών προσδοκιών για το μέλλον του λαού του Θεού.

«Καὶ μετὰ ταῦτα θέλω ἐκχέει τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα· καὶ θέλουσι προφητεύσει οἱ υἱοὶ σας καὶ αἱ θυγατέρες σας· οἱ πρεσβύτεροί σας θέλουσιν ἐνυπνιασθῆ ἐνύπνια, οἱ νεανίσκοι σας θέλουσιν ἰδεῖ ὀράσεις. Καὶ ἔτι ἐπὶ τοὺς δούλους μου καὶ ἐπὶ τὰς δούλας μου ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις θέλω ἐκχέει τὸ πνεῦμά μου» (Ιωήλ β:28-29).

Η οικογένεια κατά το Βιβλικό πρότυπο - Διδάξτε τα παιδιά σας

Παρ.κβ:6

Κάθε σωστός πατέρας θέλει να είναι ένας καλός πατέρας και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να το πετύχει από το να εφαρμόσει τη βασική αρχή: «δίδαξε το παιδί στο ξεκίνημα του δρόμου της ζωής του, και δε θα ξεστρατίσει ούτε όταν γεράσει».

Μα τι γίνεται αν ξεστρατίσει; Μήπως αυτό σημαίνει ότι η Βίβλος δεν λέει την αλήθεια; Η Γραφή παραμένει πάντοτε αληθινή. Ο Θεός δεν αλλάζει. Είναι Αυτός που «εξ ιδίας αυτού θελήσεως εγέννησεν ημάς διά του λόγου της αληθείας, διά να ήμεθα ημείς απαρχή τις των κτισμάτων αυτού» (Ιακ.α:18). Κάθε παιδί που υπακούει στο λόγο του Θεού είναι ένα παιδί του Θεού. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αυτό το παιδί είναι αδύνατο να απομακρυνθεί απ’ το Θεό. Οι άπιστοι δεν ενδιαφέρονται για τα λόγια της Βίβλου, αλλά οι πιστοί τα υπολογίζουν. Οι Χριστιανοί γονείς παρακινούνται να «διδάσκουν το παιδί στο ξεκίνημα της πορείας του». Αυτό σημαίνει ότι οι γονείς πρέπει να κάνουν τουλάχιστον δύο πράγματα που κανείς άλλος δεν μπορεί να κάνει αντί γι’ αυτούς.

καλημέρα

Τα χαρίσματα του Πνεύματος (9)

Δίδονται για ώρες ανάγκης

Ο Θεός δίνει τα πνευματικά χαρίσματα του Α΄Κορ.ιβ για ώρες ειδικών αναγκών ή κρίσεων. Στην εκκλησία, τα υπερφυσικά χαρίσματα πρέπει να θεωρούνται φυσιολογικά, όχι ασυνήθιστα φαινόμενα.

Αναμενόμενα, κι όχι αναπάντεχα. Ωστόσο, δεν λειτουργούν συνεχώς. Αλλά αν πάλι συμβεί αυτό δεν πρέπει να θεωρηθεί υπερφυσικό.

Για να το καταλάβουμε αυτό, στα Ευαγγέλια και στις Πράξεις πλήθη θεραπεύθηκαν και διάφοροι άνθρωποι αναστήθηκαν από τους νεκρούς. Εντούτοις, όλα τα μέλη της πρώτης εκκλησίας πέθαναν τελικά χωρίς να αναστηθούν, και πιθανώς οι πιο πολλοί πέθαναν από κάποια ασθένεια που δεν θεραπεύθηκε. Τα χαρίσματα της θεραπείας και της ενέργειας των θαυμάτων ήταν συνηθισμένα, αλλά δεν συνέβαιναν σε κάθε περίπτωση.

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ - A' Ιωάννου (2)

Α. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ

1. Η Ελπίδα του Καθαρισμού

Α΄ Ιωάννου γ:1-3

Η πιο αγιαστική επιρροή στη ζωή ενός πιστού είναι η ελπίδα, ότι θα δει τον Ιησού. Η αγάπη του Θεού μας επέτρεψε να γνωρίσουμε, ότι είμαστε γιοι του Θεού, αλλά δεν γνωρίζουμε ολοκληρωτικά, τι πρόκειται να είμαστε. Όμως, γνωρίζουμε, ότι θα δούμε τον Ιησού και ότι θα είμαστε όμοιοι με Αυτόν. Αυτή είναι η ελπίδα της Εκκλησίας, και έχει μια τρομακτική επιρροή καθαρισμού (αγιασμού) στη ζωή του κάθε αγίου.

(Ιώβ 6:24) Διδάξατέ με, και εγώ θέλω σιωπήσει· και δείξατέ μοι κατά τι έσφαλα.

Και θέλει είσθαι έτι η παρηγορία μου, ότι, και αν καταναλωθώ εν τη θλίψει και αυτός δεν με λυπηθή, εγώ δεν έκρυψα τους λόγους του Αγίου.

Ποία η δύναμίς μου, ώστε να εγκαρτερώ; και ποίον το τέλος μου, ώστε να υποφέρη η ψυχή μου;

 Μήπως η δύναμίς μου είναι δύναμις λίθων; ή η σαρξ μου χαλκός;

 Μήπως δεν εξέλιπεν εν εμοί η βοήθειά μου και απεμακρύνθη απ' εμού η σωτηρία;  
                                                                                                               (Ιώβ 6:10-13)

Καλημέρα

ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς

    

φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος

Αναφέρετε δε εις την μνήμην σας τας προτέρας ημέρας, εν αις αφού εφωτίσθητε, υπεμείνατε μέγαν αγώνα παθημάτων· ποτέ μεν θεατριζόμενοι με ονειδισμούς και θλίψεις, ποτέ δε γινόμενοι κοινωνοί των τα τοιαύτα παθόντων.

Διότι εδείξατε συμπάθειαν εις τα δεσμά μου και εδέχθητε μετά χαράς την αρπαγήν των υπαρχόντων σας, εξεύροντες ότι έχετε εις εαυτούς περιουσίαν εν ουρανοίς καλητέραν και διαμένουσαν. 

                                                                         (Εβρ. 10:31-34)

Ψαράδες - Δυνατή ομολογία δια της προσευχής

Να σου γίνει συνήθεια, ιδιαίτερα να είναι το πρώτο πράγμα το πρωί και το τελευταίο το βράδυ (Ψαλμ.νε:17).

Να θυμάσαι ότι η προσευχή είναι επικοινωνία διπλής κατεύθυνσης με το Θεό: Να μένεις με φυσικότητα και ν’ ακούς.

Μπορούμε να μιλήσουμε με τον Κύριο οποιαδήποτε ώρα, οπουδήποτε, σε οποιαδήποτε θέση κι όπως αισθανόμαστε.

ΠΟΙΗΤΙΚΑ - Το βιβλίο των ψαλμών (2)

1.  ΨΑΛΜΟΣ A

Α.  Ο συγγραφέας και ο σκοπός του

Δεν ξέρουμε τον συγγραφέα αλλά με βάση κάποια στοιχεία υποθέτουμε ότι αυτός ο ψαλμός γράφτηκε από τον Σολομώντα σαν πρόλογος στους Ψαλμούς του Δαβίδ.

Β.  Το Θέμα του Ψαλμού

Η ευλογία που υπάρχει στη ζωή αυτών που φυλάττουν το νόμο του Θεού και η κατάρα που ακολουθεί αυτούς που τον παραβαίνουν. Το θέμα αυτό επαναλαμβάνεται συνέχεια στους Ψαλμούς και τις Παροιμίες.

καλημέρα

(Παρ. 14:21) ο ατιμαζων πενητας αμαρτανει ελεων δε πτωχους μακαριστος

(Παρ. 14:20) ..φιλοι μισησουσιν φιλους πτωχους, φιλοι δε  πλουσιων πολλοι..

 Η συμπεριφορά του χτες το αίτιο της σημερινής δυστυχίας.. 

Kαι ο ξένος και ο ορφανός και η χήρα, οίτινες είναι εντός των πυλών σου, θέλουσιν έρχεσθαι και θέλουσι τρώγει και χορταίνει διά να σε ευλογήση Κύριος ο Θεός σου εις πάντα τα έργα της χειρός σου όσα εργάζεσαι. (Δευτ. 14:29)

 Και θέλετε κληρώσει αυτήν εις εαυτούς διά κληρονομίαν, μετά των ξένων των παροικούντων μεταξύ σας, όσοι γεννήσωσιν υιούς εν μέσω σας· και θέλουσιν είσθαι εις εσάς ως αυτόχθονες· θέλουσιν έχει μεθ' υμών κληρονομίαν ... 

(Ιεζ. 47:22)

 Και εις ην τινά φυλήν παροική ο ξένος, εκεί θέλετε δώσει εις αυτόν την κληρονομίαν αυτού, λέγει Κύριος ο Θεός. 

(Ιεζ. 47:23)

Αναζητώντας την αλήθεια - 036

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΛΗΨΗ

Α. Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

«Μακάριοι όσοι δεν είδον, και επίστευσαν» Ιωαν.κ:29

Δόξα στο Θεό για την ανάσταση. Αν δεν υπήρχε, το Ευαγγέλιο θα ήταν ένας μύθος και εμείς θα είχαμε πιστέψει ένα ψέμα.

Αν δεν υπάρχει ανάσταση, τότε δεν υπάρχει άδειος τάφος στην Ιερουσαλήμ. Αν ο Χριστός δεν έχει αναστηθεί, τα κηρύγματά μας είναι μάταια. Προσευχόμαστε σε ένα νεκρό Σωτήρα και κάνουμε τους ανθρώπους να πιστεύουν σε κάποιον που δεν υπάρχει. Αν δεν έχει αναστηθεί είμαστε ακόμα μέσα στις αμαρτίες μας Α’ Κορ.ιε:17, Ρωμ.ς:25.

καλημέρα

Ο κωδικός

Η ειδωλολατρική προέλευση του Πάσχα

Το Πάσχα είναι μια ημέρα που την τιμούν σχεδόν όλοι οι σύγχρονοι Χριστιανοί και υποτίθεται ότι γιορτάζουν την ανάσταση του Ιησού Χριστού.

Η γιορτή περιλαμβάνει την εβδομάδα των παθών, με ιδιαίτερη έμφαση στη Μεγάλη Παρασκευή, τον επιτάφιο, τα τσουρέκια, τα χρωματιστά αβγά, τα κουνελάκια, εκδρομή στην εξοχή, σουβλιστό αρνί, γλέντι, κρασί, τροχαία δυστυχήματα, κοκορέτσι, τζατζίκι και ύπνο.

ΔΟΛΙΟΦΘΟΡΕΙΣ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ

Ποιοι και τι είναι αυτοί οι "δολιοφθορείς;"

«Δολιοφθορέας» είναι κάποιος που σκόπιμα αλλάζει τις βασικές διδασκαλίες της πίστης, έτσι ώστε η αλλαγή της συμπεριφοράς να οδηγήσει σε νέα θρησκευτική, κοινωνική, πολιτιστική ταυτότητα και τρόπο συμπεριφοράς.

Οι αλλαγές που επέρχονται από έναν ή περισσότερους δολιοφθορείς μπορούν να βεβαιωθούν, να τεκμηριωθούν, να μελετηθούν πνευματικά, και οι τεχνικές διαστροφής μπορούν να εφαρμοστούν έτσι ώστε να φαίνεται ότι είναι σύμφωνες με το θέλημα του Θεού."

έργα και ημέρες της εκκλησίας των εθνικών

Στις 2 Ιουλίου 1941 ο Δαμασκηνός, ορκίζεται από την φιλοναζιστική μείζωνα σύνοδο αρχιεπίσκοπος της καθεστωτικής εκκλησίας, και με την σειρά του ορκίζει την κυβέρνηση του κατοχικού πρωθυπουργού Τσολάκογλου. 

Ο Δαμασκηνός διεκδίκησε τον αρχιεπισκοπικό θρόνο αμέσως μετά την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, με την βοήθεια του φιλογερμανού καθηγητή Νικόλαου Λούβαρη, και του  Κων. Λογοθετόπουλου, υπουργού εθνικής παιδείας και θρησκευμάτων της κατοχικής κυβέρνησης. Ακόμη τον προώθησε ο καθηγητής Ντάιντλ, υψηλόβαθμο στέλεχος του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος (που επισκεφθηκε αρχικά το "άγιο" όρος).

καλημέρα

ΤI ΛΕΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ.

Η Παλαιά Διαθήκη έχει βάλει τα θεμέλια της φύσης του Θεού με τις διακηρύξεις της και εκεί θα τρέξουμε πρώτα, να αντλήσουμε τις πολύτιμες αυτές πληροφορίες.

Στη Β’ Βασ.ιθ:15,19 διαβάζουμε: «Και προσηυχήθη ενώπιον του Κυρίου ο Εζεκίας, λέγων, Κύριε Θεέ του Ισραήλ, ο καθήμενος επί των χερουβείμ, συ αυτός είσαι ο Θεός, ο μόνος, πάντων των βασιλείων της γής· συ έκαμες τον ουρανόν και την γήν» (εδ.19) «τώρα λοιπόν, Κύριε Θεέ ημών, σώσον ημάς, δέομαι, εκ της χειρός αυτού· διά να γνωρίσωσι πάντα τα βασίλεια της γης, ότι συ είσαι Κύριος ο Θεός, ο μόνος».

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ (2)

Εβρ.α:1 Η πρόταση με την οποία ανοίγει η επιστολή είναι ένα από τα ομορφότερα κομμάτια σ’ ολόκληρη τη Βίβλο. Εδώ η θεότητα του Ιησού Χριστού παίρνει την πρώτη θέση. Ο Θεός του σύμπαντος, ο Γιάχβε που είναι το Πνεύμα λάλησε δια των προφητών. Μπορεί να μιλούσε ο Ησαΐας, αλλά ουσιαστικά ήταν ο Κύριος που μιλούσε. Προφήτης όμως δεν ήταν μόνο ο Ησαΐας αλλά και ο Αβραάμ και ο Νώε και ο Ενώχ. Ο Θεός άρχισε σιγά σιγά να φανερώνει το θέλημά του μέσα από άγιους ανθρώπους. Μόλις αμάρτησε ο Αδάμ και η Εύα, αμέσως βλέπουμε την εισαγωγή της θυσίας. Πως ήξερε ο Άβελ ότι έπρεπε να θυσιάσει αρνί και ότι αυτή είναι η σωστή θυσία;

Η ελευθερία της υπηρεσίας

Ματθαίος ιθ:16-30, Ιωάννης ιβ:20-28

Βρισκόμαστε σε μια τάξη Κυριακού Σχολείου. Το μάθημα ήταν από την παραβολή του καλού Σαμαρείτη. Αφού διαβάζουν την παραβολή, και αφού η δασκάλα εξηγεί με λίγα λόγια μερικές από τις λεπτομέρειες της παραβολής για να καταλάβουν τα παιδιά, γιατί οι Ιουδαίοι δεν συμπαθούσαν τους Σαμαρείτες, πριν προχωρήσει ρωτάει: Τι νομίζετε ότι μας μαθαίνει αυτή η παραβολή; Σηκώνει ένα από τα παιδιά το χέρι του και λέει, «Αυτή η παραβολή διδάσκει το εξής: Αν βρίσκομαι σε ανάγκη, όποιος και να είμαι, εσύ πρέπει να με βοηθήσεις».

Η οικογένεια κατά το Βιβλικό πρότυπο - 10 κανόνες για να μεγαλώσεις ένα προβληματικό παιδί

1.  Άρχισε απ’ τη βρεφική ηλικία να του δίνεις ό,τι ζητήσει. Έτσι θα μεγαλώσει πιστεύοντας ότι ο κόσμος οφείλει να το συντηρεί.

2.  Όταν μαθαίνει κακόλογα, εσύ να χαμογελάς. Αυτό το κάνει να σκέφτεται ότι είναι χαριτωμένο. Θα το ενθαρρύνει, επίσης, ώστε να μάθει πιο «χαριτωμένες» εκφράσεις αργότερα.

3.  Ποτέ μη του προσφέρεις πνευματική αγωγή. Περίμενε μέχρι να γίνει 21 χρονών και τότε άφησέ το ν’ αποφασίσει μόνο του.

Λένε: αυτά είναι λεπτομέρειες...

Το σιωπηλό κήρυγμα

Ένα ενεργό μέλος μιας εκκλησίας, ξαφνικά σταμάτησε να πηγαίνει στις συναθροίσεις. Μετά από μερικούς εβδομάδες, ο ποιμένας τον επισκέφτηκε ένα κρύο χειμωνιάτικο βράδυ.

Ο άνθρωπος αυτός ζούσε μόνος του και απολάμβανε τη φωτιά που έκαιγε στο τζάκι του. Μαντεύοντας το λόγο της επίσκεψης του ποιμένα, ο άνδρας τον καλωσόρισε και τον οδήγησε στην άνετη πολυθρόνα κοντά στο τζάκι, περιμένοντας σιωπηλός.

Κάιν και Άβελ

ΚΑΪΝ & ΑΒΕΛ	ΣΑΡΚΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ	ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Πρώτα γεννήθηκε ο Κάιν και μετά ο Άβελ.	Σ’ εμάς πρώτα έρχεται ο σαρκικός άνθρωπος.	Ο πνευματικός άνθρωπος ακολουθεί τον σαρκικό.
Ο Κάιν ήταν γεωργός. Ο Άβελ ήταν βοσκός.	Ο σαρκικός άνθρωπος είναι δεμένος με τη γη, κάτω.	Ο πνευματικός άνθρωπος είναι οδοιπόρος, περπατά εδώ κάτω αλλά δεν είναι δεμένος με τη γη.
Ο Άβελ πρόσφερε αρνί δια πίστεως.		Ο πνευματικός άνθρωπος εμπιστεύεται τη θυσία του αρνίου.
Η προσφορά του Κάιν απορρίφθηκε κι αυτός θύμωσε. (Γεν.δ:5)	Ο σαρκικός άνθρωπος ζητά  δικαίωση με τα έργα και κατηγορεί το Θεό όταν αυτά απορρίπτονται.

Καθήκοντα διακονίας

Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΠΟΙΜΕΝΑ 1

Υπάρχουν δύο στοιχεία για το κήρυγμα: Η αλήθεια και η προσωπικότητα. Το ευαγγέλιο είναι προσωπικό, ο Ιησούς είναι η αλήθεια. Έτσι, η αλήθεια πρέπει να μεταβιβάζεται μέσα από την προσωπικότητα. Το μήνυμα διαβιβάζεται μέσα από την ίδια τη ζωή του αγγελιοφόρου. Ένας κήρυκας δεν μπορεί ποτέ να κηρύξει ένα δυνατό μήνυμα, εάν δεν το ζει ο ίδιος. Ο ίδιος ο χαρακτήρας και η ψυχή του μεταδίδουν στο ποίμνιο του κάθε μήνυμα που διαβιβάζουν. Η ζωή που ζει μπροστά στο ποίμνιο του και το παράδειγμα που δίνει, κηρύττει το πιο πειστικό κήρυγμα προς την εκκλησία απ’ ότι όλες οι λέξεις που θα πει. Ο ποιμένας δεν μπορεί να οδηγήσει το ποίμνιο του πέρα από το σημείο που έχει φτάσει ο ίδιος. Δεν μπορεί να ανυψώσει το ποίμνιο του ψηλότερα από την κορυφή στην οποία ο ίδιος έχει ανεβεί.

(Ψαλ. 106:29) και παρωξυναν Αυτον εν τοις επιτηδευμασιν αυτων και επληθυνθη εν αυτοις η πτωσις

Οι ανθρώπινοι «ζωολογικοί» κήποι, που ονομάζονταν επίσης «εθνολογικές εκθέσεις» ή «Negro Villages», ήταν χώροι (περιφραγμένα θεματικά πάρκα) στα οποία εκθέτονταν δημόσια ζωντανοί άνθρωποι τον 18o, τον 19ο και στις αρχές του 20ου αιώνα. Αυτό συνέβαινε ώστε οι «πολιτισμένοι» Ευρωπαίοι να δείξουν και να τονίσουν τις πολιτιστικές διαφορές μεταξύ εκείνων δηλαδή του δυτικού πολιτισμού και των μη ευρωπαϊκών λαών.

 Όπως ήταν επόμενο αυτά τα θεματικά πάρκα χρησιμοποιήθηκαν συχνά ή μόνο για ρατσιστικούς σκοπούς και για να επιβεβαιώσουν έτσι την θεωρία του Δαρβίνου.

καλημέρα

ΠΟΙΗΤΙΚΑ - Το βιβλίο των ψαλμών (1)

1.  Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ:

Το βιβλίο των Ψαλμών συχνά αναφέρεται σαν «Το Υμνολόγιο των Εβραίων.» Η Εβραϊκή Βίβλος αρχικά δεν είχε δώσει κάποιο γενικό τίτλο στο βιβλίο αυτό, αλλά οι Εβραίοι το ονόμαζαν «Τεχιλλίμ» που σημαίνει Ύμνοι. Στο αντίγραφο της Μετάφρασης των Εβδομήκοντα του 4ου αιώνα βρίσκουμε τον τίτλο «Ψαλμοί» για το βιβλίο αυτό και υπότιτλο το «Βίβλος των Ψαλμών» (Βιβλίο των Ψαλμών.) Είναι, λοιπόν, απ’ την Ελληνική μετάφραση των Εβδομήκοντα που το βιβλίο αυτό ονομάστηκε «Το Βιβλίο των Ψαλμών».