Τί αξίζω;

 

Περνάμε τόσο μεγάλο μέρος της ζωής μας προσπαθώντας να αποδείξουμε ότι αξίζουμε.

Αλλά ενώπιον του Θεού, τα πιο ειλικρινή λόγια που μπορούμε να πούμε είναι:

«Κύριε, δεν είμαι άξιος».

ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ;

 

Α. Ο ΘΕΟΣ ΦΑΝΕΡΩΝΕΤΑΙ ΕΝ ΣΑΡΚΙ.

Ποιος ήταν ο Ιησούς Χριστός;

Αυτή είναι μια ερώτηση που οι περισσότεροι δεν ξέρουν ν’ απαντήσουν όπως και στην εποχή Του. 

Πολλοί ακόμα πιστεύουν ότι ήταν ένα μεγάλος δάσκαλος, άλλοι πιστεύουν ότι ήταν ένας προφήτης του Θεού, και άλλοι ότι ήταν απλά ένας άνθρωπος.

Η ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗ ΓΗ

 

Α. ΔΙΑΛΕΞΕ 12 ΜΑΘΗΤΕΣ.

Ο Ιησούς βάσισε όλο Του το σκοπό σε 12 ανθρώπους. Δεν έγραψε βιβλία, δεν άφησε καμία λεπτομερή διακυβέρνηση Εκκλησίας, δεν εγκαθίδρυσε κανένα σχολείο φιλοσοφίας. Δεν οργάνωνε μεγάλους στρατούς για να κρατάνε τα πλακάτ Του.

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - «Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»

 

 

 

 

Α. Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ

Έξι μήνες μετά την αναγγελία της γέννησης του Ιωάννη του Βαπτιστή, η Μαριάμ πληροφορήθηκε από τον ίδιο άγγελο ότι θα συνελάμβανε και θα γεννούσε ένα γιο ο οποίος θα ήταν ο Μεσσίας που περίμεναν τόσο καιρό. 

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΙΑΧΒΕ

Περισσότερα από 80 ζεύγη εδαφίων μπορούν να αναφερθούν, τα οποία φανερώνουν και αποδεικνύουν ότι ο ΙΗΣΟΥΣ είναι ο ΓΙΑΧΒΕ της Παλαιάς Διαθήκης. 

Από αυτά τα εδάφια παραθέτουμε μόνο 12 ζεύγη τα οποία είναι ικανά να φανερώσουν την αλήθεια αυτή:

Η ΕΝΝΟIΑ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ «ΙΗΣΟΥΣ».

 

Το όνομα ΙΗΣΟΥΣ σημαίνει «Ο ΓΙΑΧΒΕ είναι ΣΩΤΗΡ». Το ίδιο το όνομα δείχνει καθαρά ποιος είναι ο Ιησούς. Ήταν ο ΓΙΑΧΒΕ, ο ένας αληθινός Θεός της Παλαιάς Διαθήκης, που φανερώθηκε εν σαρκί για να μας απαλλάξει από τις αμαρτίες μας.

Στους Αριθ.ιγ:8 βλέπουμε να αναφέρεται το όνομα ΑΥΣΗΣ ο οποίος ήταν γιος του Ναυή. Οκτώ εδάφια παρακάτω (ιγ:16) λέει: «Ταύτα είναι τα ονόματα των ανδρών, τους οποίους απέστειλεν ο Μωϋσής διά να κατασκοπεύσωσι την γήν· και επωνόμασεν ο Μωϋσής τον Αυσή, τον υιόν του Ναυή, Ιησούν».

Η ΘΕΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ιησούς, ο Θεός και άνθρωπος

Ο Ιησούς Χριστός ήταν ο Θεός και ταυτόχρονα τέλειος άνθρωπος. Είχε διπλή φύση. Η ανθρώπινη φύση του Χριστού όπως είδαμε, διδάσκεται καθαρότατα μέσα από τις Γραφές, όμως η ανθρώπινη φύση Του δεν πρέπει ποτέ να απομονώνεται από το σύνολο της αλήθειας για το πρόσωπο του Ιησού Χριστού, δεν πρέπει κανείς να μένει μόνο σ' αυτήν.

Ο Χριστός πέθανε σαν άνθρωπος

Αυτή τη διδασκαλία τη βλέπουμε να αποδεικνύεται πολύ καθαρά μέσα στην Καινή Διαθήκη καθώς και στο βιβλίο του προφήτη Ησαΐα. 

Τα παρακάτω εδάφια μας δείχνουν χωρίς αμφιβολία την ανθρώπινη φύση του Ιησού Χριστού. Αναντιρρήτως ήταν ο άνθρωπος Χριστός Ιησούς που πέθανε πάνω στον σταυρό, και όχι η θεϊκή φύση που κατοικούσε μέσα Του, γιατί ο Θεός είναι αθάνατος.

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΒΙΒΛΟ

Μερικοί έχουν την εντύπωση ότι η Βίβλος είναι μία καταγραφή της προσπάθειας του ανθρώπου να γνωρίσει τον Θεό. Πιστεύουν ότι περιγράφει απλά την πρόοδο  και τα συμπεράσματά του σ’ αυτή την αναζήτηση. Αυτό όμως δεν είναι αλήθεια.

Η Γραφή περιλαμβάνει την εξελισσόμενη αποκάλυψη του Θεού για τον Εαυτό Του και την είσοδό Του στον κόσμο στο πρόσωπο του Υιού Του, Ιησού Χριστού.

Στη Βίβλο σκιαγραφούνται πολλοί χαρακτήρες, αγίων κι αμαρτωλών ανθρώπων, ωστόσο σε κάθε σελίδα της διαφαίνεται η εικόνα Του. Αυτό που βλέπουμε κάθε φορά που ανοίγουμε τη Βίβλο μας είναι “το πρόσωπο του Ιησού Χριστού” (Β’ Κορ.δ:6), ο οποίος είναι “η εικόνα του Θεού του αοράτου” (Κολ.α:15).

Η ΤΕΛΕΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Α. Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΗΤΑΝ ΤΕΛΕΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Εβρ.β:14   “Επεί ουν τα παιδιά κεκοινώνηκεν αίματος και σαρκός, και αυτός παραπλησίως μετέχειν των αυτών, ίνα δια του θανάτου καταργήση τον το κράτος έχοντα του θανάτου, τουτ’ έστιν τον διάβολον.”

Βλέπουμε την τέλεια ανθρώπινη φύση του Ιησού Χριστού. Ήταν ο Θεός και τέλειος άνθρωπος.  Δεν χρησιμοποιούμε τη λέξη τέλειος στη θεότητα, επειδή δεν υπάρχουν βαθμίδες τελειότητας στο Θεό. Υπάρχουν όμως βαθμίδες τελειότητας στον άνθρωπο. Επομένως, λέμε ότι ο Ιησούς ήταν ο Θεός και τέλειος άνθρωπος.

Μια Προφητεία

Μιχαίας ε:1-6  -  Ματθαίος β:5-6

Ξεκινώντας την παρουσίαση της ζωής και του έργου του Κυρίου μας, ο Ματθαίος βάζει το θεμέλιο πάνω στο οποίο θα χτίσει την αφήγησή του.

Έτσι, στα πρώτα δύο κεφάλαια, ηχεί επανειλημμένα η φράση, δια να πληρωθή το ρηθέν... (α:22, β:5, 15, 17, 23).

Πού είναι ο γεννηθείς βασιλεύς;

Την εποχή αυτή στο τέλος του χρόνου, ο Ιησούς αναφέρεται συχνά σαν «ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ των Ουρανών» και «ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ των Ιουδαίων».

Εκείνο όμως που μας παρουσιάζεται είναι ένα ανυπεράσπιστο βρέφος, που περισσότερο χρειάζεται τη δική μας βοήθεια και συμπάθεια, χωρίς τίποτα να θυμίζει κάτι βασιλικό – εκτός ίσως από τα δώρα των Μάγων και ...τα κάλαντα των παιδιών.

Αντίθετα η βασιλική ιδιότητα του Ιησού προβάλλεται μάλλον στη σκηνή της εισόδου Του στα Ιεροσόλυμα “μετά βαΐων και κλάδων” λίγες ημέρες πριν από τη Σταύρωση.

Οι δύο αυτές σκηνές, εντούτοις, έχουν κάποια κοινά σημεία που καλό είναι να παρατηρήσουμε.

Το όνομα

Ο Αδάμ έπρεπε να ονομάσει όλα τα ζώα.

Γέν.β:19 Έπλασε δε Κύριος ο Θεός εκ της γης πάντα τα ζώα του αγρού και πάντα τα πετεινά του ουρανού, και έφερεν αυτά προς τον Αδάμ, διά να ίδη πως να ονομάση αυτά· και ό,τι όνομα ήθελε δώσει ο Αδάμ εις παν έμψυχον, τούτο να ήναι το όνομα αυτού.

Ο Θεός ονόμασε τον Αδάμ και ο Αδάμ ονόμασε την Εύα.

Ποιος είναι ο Ιησούς των ευαγγελίων;

Γαλ.δ:19 Τεκνία μου, διά τους οποίους πάλιν είμαι εις ωδίνας, εωσού μορφωθή ο Χριστός εν υμίν·

Πρέπει να μορφωθεί ο Χριστός μέσα μας! Ποιος Χριστός;

Ιωάν.ιη:19 Ο αρχιερεύς λοιπόν ηρώτησε τον Ιησούν περί των μαθητών αυτού και περί της διδαχής αυτού.

Ποιον Ιησού πρέπει να ξέρω;

Τις επίστευσεν εις το κήρυγμα ημών; και ο βραχίων του Κυρίου εις τίνα απεκαλύφθη; διότι ανέβη ενώπιον αυτού ως τρυφερόν φυτόν και ως ρίζα από ξηράς γής· δεν έχει είδος ουδέ κάλλος· και είδομεν αυτόν και δεν είχεν ώραιότητα ώστε να επιθυμώμεν αυτόν (Ησ.νγ:1-2).

Ήλθεν ο Υιός του ανθρώπου τρώγων και πίνων, και λέγουσιν· Ιδού, άνθρωπος φάγος και οινοπότης, φίλος τελωνών και αμαρτωλών. Και εδικαιώθη η σοφία από των τέκνων αυτής (Ματθ.ια:19).

Ιησούς

Πράξ.ζ:55-59 Ο δε Στέφανος, πλήρης ων Πνεύματος Αγίου, ατενίσας εις τον ουρανόν, είδε την δόξαν του Θεού και τον Ιησούν ιστάμενον εκ δεξιών του Θεού και είπεν· Ιδού, θεωρώ τους ουρανούς ανεωγμένους και τον Υιόν του ανθρώπου ιστάμενον εκ δεξιών του Θεού. Τότε φωνάξαντες μετά φωνής μεγάλης, έφραξαν τα ώτα αυτών και ώρμησαν ομοθυμαδόν επ' αυτόν, και εκβαλόντες έξω της πόλεως ελιθοβόλουν. Και οι μάρτυρες απέθεσαν τα ιμάτια αυτών εις τους πόδας νεανίου τινός ονομαζομένου Σαύλου. Και ελιθοβόλουν τον Στέφανον, επικαλούμενον και λέγοντα· Κύριε Ιησού, δέξαι το πνεύμά μου.

Ο Στέφανος είδε μόνο ένα πρόσωπο, τον Ιησού.

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Για να μπορέσουμε να καταλάβουμε το νόημα όλων των εδαφίων που αναφέρονται άμεσα ή έμμεσα στο πρόσωπο του Χριστού, στη διακονία Του, στη θέση Του και τη σχέση Του με τον Πατέρα Θεό, είναι αναγκαίο να γνωρίζουμε από καθαρά (όχι διφορούμενα ή μεταφορικού λόγου) εδάφια, τι λέει ο λόγος του Θεού σχετικά με την προέλευση του Χριστού, για τη γέννησή Του και γενικότερα την προΰπαρξη Του.

Η ΔΙΠΛΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

Μέχρι τώρα είδαμε τη μια φύση του Κυρίου μας, την ανθρωπινή, η οποία όπως είδαμε εκφράζεται καθαρότατα και τέλεια, μέσα στο λόγο του Θεού.

Όμως η Γραφή δεν σταματάει μόνον στον άνθρωπο Χριστό Ιησού, πηγαίνει πολύ πιο βαθειά, για να μας δείξει την άλλη φύση του Χριστού. Θα δούμε τώρα τέτοιες μαρτυρίες, που διευκρινίζουν τις δύο φύσεις Του.

Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο Θεός είναι Πνεύμα, Άπειρος, Ένας στη φύση Του, έχει μια υπόσταση και ένα πρόσωπο. Για να δούμε τώρα πως ο Κύριος Ιησούς αναφέρεται στη θεότητα Του, πρέπει πάλι να εξετάσουμε το λόγο του Θεού.

Πρέπει απ’ το μέρος μας, να μπούμε στο φρόνημα των μαθητών του Κυρίου, που ήταν Εβραίοι, πίστευαν και λάτρευαν τον ένα Θεό, τον Πατέρα, άκουσαν, είδαν και γεύτηκαν τον Κύριο Ιησού το Μεσσία, γνώριζαν το Πνεύμα το Άγιο, που έχριε τους προφήτες και παρόλα αυτά πίστευαν στον ίδιο Θεό της Παλαιάς Διαθήκης.

ΕΙΧΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΝΕΥΜΑ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ;

Καλό είναι να δούμε ορισμένα εδάφια που φανερώνουν ότι ο Χριστός σαν τέλειος άνθρωπος που ήταν, είχε και ψυχή και πνεύμα ανθρώπινα.

Η ψυχή που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο, σαν έννοια, δεν αναφέρεται μόνο στη πνοή των μυκτήρων του ανθρώπου, που είναι και το στοιχείο της ύπαρξης της ζωής, αλλά σε κάτι πολύ περισσότερο από αυτό.