Το ιρακινό παράδειγμα
Τα βιολογικά όπλα είναι ακόμα μια απειλή ή έχουν γίνει πράξη από διάφορες χώρες;
Στα χρόνια που ακολούθησαν μετά τον πόλεμο στον Κόλπο, δεκάδες εμπειρογνώμονες του Ο.Η.Ε. διέτρεξαν το Ιράκ αναζητώντας ίχνη ενός από τα πιο πολύπλοκα και απειλητικά οπλοστάσια που έχουν ποτέ συγκεντρωθεί. Σήμερα έχει αποδειχτεί (και το Ιράκ με επίσημες δηλώσεις παραδεχτεί) πως η στρατιωτική μηχανή του Σαντάμ είχε να επιδείξει τεράστιες ποσότητες χημικών και βιολογικών όπλων έτοιμες για χρήση.
To Ιρακινό παράδειγμα ξεκινά πριν από την εισβολή στο Κουβέιτ. Κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν- Ιράκ και από το 1983 το Ιράκ είχε αρχίσει την τακτική χρήση χημικών όπλων. Χιλιάδες τόνοι αερίου μουστάρδας, Ταμπούν και Σαρίν είχαν εκτοξευθεί κατά των ιρανικών στρατευμάτων με εκατοντάδες χιλιάδες θύματα. Το Ιράκ πέρασε από την αμυντική χρήση των χημικών σε επιθέσεις στα μετόπισθεν και τελικά το 1988 το Ιράν ζήτησε ανακωχή. Την ίδια εποχή ένα εντατικό πρόγραμμα ανάπτυξης βιολογικών όπλων ακολουθούσε παράλληλη πορεία. Μέχρι το 1990 υπολογίζεται πως το Ιράκ είχε ξοδέψει πάνω από 100 εκατομμύρια δολάρια σε βιολογικές έρευνες και υπήρχε απόθεμα βιολογικών όπλων. ( Η συσχέτιση μεταξύ βιολογικών και χημικών όπλων είναι συνεχής, καθώς χρησιμοποιούν κοινά συστήματα μεταφοράς και η έρευνα παραγωγής τους είναι συγγενής.)
Μη επιβεβαιωμένες πληροφορίες αναφέρουν πως χρήση βιολογικών όπλων είχε γίνει και εναντίον Κούρδων στο βόρειο Ιράκ (η χρήση χημικών είναι βεβαιωμένη).
