Γένεση (078)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  ΔΕΚΑΤΟ  ΕΚΤΟ

Γέν.ις:1 Η δε Σάρα, η γυνή του Άβραμ, δεν ετεκνοποίει εις αυτόν· είχε δε δούλην Αιγυπτίαν, ονομαζομένην Άγαρ.

Όπως είδαμε, ο Αβραάμ απέκτησε την Αγαρ όταν ήταν στην Αίγυπτο. “Αγαρ” σημαίνει φυγή και φαίνεται Σημιτικό όνομα παρά Αιγυπτιακό. Μάλλον της το έδωσε ο Αβραάμ όταν την πήρε στο σπίτι του.

Γέν.ις:2 Και είπεν η Σάρα προς τον Άβραμ, Ιδού, ο Κύριος με απέκλεισε της τεκνοποιΐας· είσελθε λοιπόν προς την δούλην μου, ίσως αποκτήσω τέκνον εξ αυτής. Υπήκουσε δε ο Άβραμ εις τον λόγον της Σάρας.

Ο Αδάμ έγινε παραβάτης ακούγοντας την Εύα, και τώρα βρίσκουμε τον Αβραάμ να κάνει το ίδιο πράγμα. Βλέπουμε την απιστία να κυριεύει το πνεύμα του Αβραάμ και ακόμα μια φορά να τον απομακρύνει για λίγο καιρό από το μονοπάτι της ευλογημένης και απλής εμπιστοσύνης στον Κύριο. Ο Θεός δεν δημιουργεί ήρωες όπως οι άνθρωποι όταν γράφουν ιστορία.

Άνθρωποι που ο Θεός μας λέει να αποφεύγουμε

Ο Θεός μας προειδοποιεί ενάντια στην υπεροπτική συμπεριφορά και τη μισαλλοδοξία, πράγματα που φαίνονται, αλλά μας λέει ακόμα να αποφεύγουμε ανθρώπους με κακό χαρακτήρα:

1. Κακές επιρροές (Α’ Κορ.ιε:33).

«Μη πλανάσθε· Φθείρουσι τα καλά ήθη αι κακαί συναναστροφαί» 

2. Ψευδοδιδάσκαλους (Β’ Ιωάν.α:10).

Εάν τις έρχηται προς εσάς και δεν φέρη την διδαχήν ταύτην, μη δέχεσθε αυτόν εις οικίαν και μη λέγετε εις αυτόν το χαίρειν·

Κ α λ η μ έ ρ α

ΑΣΠΟΝΔΥΛΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ = ΑΣΠΟΝΔΥΛΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

Ο απόστολος Παύλος, όταν κήρυττε, όχι μόνο αντιμετώπιζε την αμαρτία, αλλά εξέθετε και κατονόμαζε συγκεκριμένες αμαρτίες, όπως τον οδηγούσε το Πνεύμα το Άγιο. Γιατί να μην μπορούμε να κάνουμε κι εμείς το ίδιο σήμερα;

Οι άνθρωποι συχνά παραπονούνται για τους θυμωμένους κήρυκες. Ούτε και σ’ εμένα αρέσουν, και συμφωνώ ότι εάν ένα άτομο χρησιμοποιεί στο κήρυγμα του γλώσσα μίσους, τότε είναι σε λάθος θέση. Ωστόσο, σήμερα έχουμε φτάσει στο αντίθετο άκρο. Τώρα φοβόμαστε να εκθέσουμε την αμαρτία.

Άφθονη Ζωή

Στον Ιωάννη ι:10, ο Ιησούς λέει για τα πρόβατά Του, «..εγώ ήλθα για να έχουν ζωή, και να την έχουν με αφθονία». Το να ακολουθούμε τον Κύριο Ιησού με απλή υπακοή στο λόγο Του θα μας κάνει χαρούμενους, υγιείς, ευλογημένους και όμορφους σ’ αυτή τη ζωή. Αυτό επίσης θα μας δώσει αιώνια ζωή στον ερχόμενο κόσμο.

Μήπως αυτό σημαίνει ότι ο δίκαιος δεν θα έχει ποτέ προβλήματα; Όχι, τα προβλήματα της ζωής είναι σίγουρα, αλλά ο Θεός μας βοηθάει. Στον Ψαλμό λδ:19 διαβάζουμε: «Πολλές οι θλίψεις του δικαίου, αλλά απ’ όλες αυτές ο Κύριος θα τον ελευθερώσει».

Κ α λ η μ έ ρ α

Γένεση (077)

Γέν.ιε:10 Και έλαβεν εις αυτόν πάντα ταύτα, και διέσχισεν αυτά εις το μέσον, και έθεσεν έκαστον τμήμα απέναντι του ομοίου αυτού· τα πτηνά όμως δεν διέσχισε.

Οι δυο σειρές των σχισμένων ζώων ήταν ακριβώς ίδιες και συμβόλιζαν το μέρος του Θεού και το μέρος του ανθρώπου. Και οι δυο πρέπει να κάνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα: να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους. Και βέβαια από τη μεριά του Θεού δεν υπάρχει πρόβλημα. Αυτός δεν μπορεί να αρνηθεί τον Εαυτό Του. Μένει λοιπόν το δικό μας το μέρος, να μείνουμε πιστοί και να μην ανησυχούμε καθόλου για το μέρος του Θεού.

ΕΡΩΤ/ΑΠΑΝΤ. - Κήρυκες κηρύττουν σε κήρυκες

ΕΡΩΤΗΣΗ:

Είδα το πρόσωπο ενός ποιμένα να γίνεται κόκκινο, όταν ένας κήρυκας είπε μερικά πράγματα,  που όλοι κατάλαβαν ότι κατευθυνόταν προς αυτόν. Το θέμα ήταν διαφορές απόψεων πάνω στα πρότυπα ντυσίματος, που η Βίβλος δεν αναφέρεται συγκεκριμένα. Προσωπικά συμφωνώ με τη θέση που πήρε ο νεαρός κήρυκας, αλλά αισθάνθηκα ότι ξεπέρασε κάποια όρια στην προσπάθεια του να διορθώσει τον ποιμένα μπροστά σε όλους. Τι πιστεύετε για αυτό; Είναι ηθικό για τους εργάτες να κηρύττουν ο ένας στον άλλο σε συνέδρια και κοινές συναθροίσεις;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Κ α λ η μ έ ρ α

Γένεση (076)

Γέν.ιε:6 Και επίστευσεν εις τον Κύριον· και ελογίσθη εις αυτόν εις δικαιοσύνην.

Ο καταλογισμός της δικαιοσύνης που γίνεται εδώ στον Αβραάμ, στηρίζεται στην πίστη του Αβραάμ στο λόγο του Θεού μόνο, αλλά και στο Θεό σαν Αυτόν που ζωοποιεί τους νεκρούς.

επίστευσε: Το Εβραϊκό ρήμα σημαίνει εμπιστεύομαι, και δεν είναι μια απλή διανοητική πίστη, αλλά πίστη αφιέρωσης και αφοσίωσης.

Μ’ αυτό το σκεπτικό, ο απόστολος Παύλος στην Ρωμ.δ:23 μας λέει ότι ισχύει και για μας “....τους πιστεύοντας εις τον αναστήσαντα εκ νεκρών Ιησούν...”

ΕΡΩΤ/ΑΠΑΝΤ. - Ο ποιμένας προσβάλλει

ΕΡΩΤΗΣΗ:

Στην εκκλησία μας μερικές φορές, ο ποιμένας λέει κάτι που προσβάλλει τους νέους, και ορισμένοι από αυτούς θυμώνουν. Είπε κάτι σε μια κοπέλα που ενοχλήθηκε τόσο πολύ και ήθελε να φύγει από την εκκλησία, αλλά με τη βοήθεια του Θεού της μίλησα και έμεινε. Ορισμένοι λένε ότι είναι πάρα πολύ αδιάκριτος — ανακατεύεται σε πράγματα που δεν τον αφορούν. Τι πρέπει να κάνουν αυτοί οι νέοι; Πρέπει να του μιλήσουν οι ίδιοι, ή να μιλήσω εγώ με τον ποιμένα γι’ αυτούς;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Κ α λ η μ έ ρ α

Γένεση (075)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ ΠΕΜΠΤΟ

Γέν.ιε:1 Μετά τα πράγματα ταύτα έγεινε λόγος Κυρίου προς τον Άβραμ εν οράματι, λέγων, Μη φοβού, Αβραμ· εγώ είμαι ο υπερασπιστής σου, ο μισθός σου θέλει είσθαι πολύς σφόδρα.

 Έγεινε λόγος: Στα Εβραϊκά η λέξη “έγεινε” είναι “ουαγεχί” που σημαίνει “Υπήρξε, συνέβη”. Δηλαδή ο Κύριος μίλησε στον Αβραάμ μέσα από όραση. Αυτή η φράση υπάρχει για πρώτη φορά εδώ, μέσα στο λόγο του Θεού, και μετά είναι πολύ συνηθισμένη στους προφήτες.

Μη φοβού: Ο Κύριος δεν θα επιτρέψει να χάσει τίποτα ο υπηρέτης Του επειδή απέρριψε τις προσφορές του κόσμου. Μια πιο ακριβής έννοια αυτών των λόγων στα Εβραϊκά είναι: “Μη φοβού Άβραμ, εγώ είμαι ο υπερασπιστής σου και η πολύ μεγάλη αμοιβή σου”. Άξιζε ασύγκριτα περισσότερο για τον Αβραάμ να προφυλάσσεται πίσω από τον Κύριο, παρά να καταφύγει στην προστασία του βασιλιά των Σοδόμων. Άξιζε να περιμένει “τη μεγάλη του αμοιβή” (Αποκ.γ:21) παρά να δεχτεί τα λάφυρα των Σοδόμων.

Ο λόγος του Θεού (25)

A' BAΣIΛEΩN

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΡΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ.

    · Ο θάνατος του Δαυίδ (κεφ.α-β)

    · Η Βασιλεία του Σολομώντα. (κεφ.β-ια)

    · Η οικοδόμηση του Ναού, (κεφ.ε-η)

    · Ο διαχωρισμός της βασιλείας του Ισραήλ σε βόρειο και νότιο βασίλειο.(κεφ.ιβ)

    · Η διακονία του Ηλία. (κεφ.ιζ-κβ)

ΚΛΕΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ.

Στο Β’ Σαμ. ο Κύριος υποσχέθηκε στον Δαυίδ ότι ο οίκος, ο θρόνος και η βασιλεία του θα στερεωθούν για πάντα (Β' Σαμ.ζ.) Στα βιβλία των Βασιλέων βλέπουμε τον Κύριο να κρατά πιστά την υπόσχεσή Του παρά τις σοβαρές απειλές της αμαρτίας. Α’ Βασ.η:25.

Τα 4 βιβλία από το Α’ Σαμ. μέχρι το Β’ Βασ. είναι θα λέγαμε μια πεντάπρακτη θεατρική τραγωδία:

Κ α λ η μ έ ρ α

Γένεση (074)

Γέν.ιδ:18-20 Και ο Μελχισεδέκ βασιλεύς Σαλήμ έφερεν έξω άρτον και οίνον· ήτο δε ιερεύς του Θεού του Υψίστου. Και ευλόγησεν αυτόν και είπεν, Ευλογημένος ο Άβραμ παρά του Θεού του Υψίστου, όστις έκτισε τον ουρανόν και την γήν· και ευλογητός ο Θεός ο Ύψιστος όστις παρέδωκε τους εχθρούς σου εις την χείρα σου. Και Άβραμ έδωκεν εις αυτόν δέκατον από πάντων.

Μια περιγραφή του Μελχισεδέκ δίνεται στους Εβρ.ζ. Εκεί βλέπουμε ότι: 

Αλλάζοντας μέρα με την μέρα

Δύο πράγματα που πάντα συμβαίνουν στις ζωές αυτών που ακολουθούν τον Ιησού Χριστό.

Ίσως η πιο διαδεδομένη αίρεση στη σύγχρονη εκκλησία είναι η άποψη ότι ο Χριστιανός δεν έχει ευθύνες.

Η σωτηρία βασίζεται στην πίστη, όχι στα έργα.

Αλλά η σωτηρία πάντα οδηγεί σε υπακοή και έργα.

Κ α λ η μ έ ρ α

Γένεση (073)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ

Σ’ αυτό το κεφάλαιο βλέπουμε την ιστορία της αποστασίας πέντε βασιλιάδων εναντίον του Χοδολλογομόρ και τη μάχη που ακολούθησε. Το Άγιο Πνεύμα ασχολείται με τις κινήσεις αυτές, επειδή θίγουν κατά κάποιο τρόπο το λαό του Θεού.

Τέσσερις βασιλιάδες από την περιοχή της Βαβυλώνας εναντίον πέντε πόλεων που βρισκόταν στο Νότιο άκρο της Νεκράς θάλασσας (Γη Σεναάρ, το σημερινό Ιράκ, Ιράν). Ο Χοδολλογομόρ θα ήταν ισχυρός βασιλιάς με πολύ στρατό και θα είχε υποτάξει όλους αυτούς που για δώδεκα χρόνια θα του πλήρωναν φόρους, και τώρα επαναστατούν και αποστατούν.

Ο Αβραάμ δεν είχε εμπλακεί προσωπικά σ’ αυτή την υπόθεση.

ΕΡΩΤ/ΑΠΑΝΤ. - Δεν μπορώ να πληρώσω χρήματα που υποσχέθηκα να δίνω για το έργο του Θεού.

ΕΡΩΤΗΣΗ:

Εδώ και καιρό έκανα μια υπόσχεση πίστης, να δώσω ένα αρκετά μεγάλο ποσό χρημάτων, για το έργο του Θεού. Τότε, είχα μια καλά αμειβόμενη εργασία, και ήξερα ότι θα μπορούσα να δώσω το ποσό. Από τότε όμως, έχω χάσει τη δουλειά μου και αναγκάστηκα να δανειστώ ένα σημαντικό ποσό από έναν αδελφό στην εκκλησία. Του υποσχέθηκα ότι θα επιστρέψω τα χρήματα όσο πιο γρήγορα μπορώ, αμέσως μόλις βρω μια δουλειά. Πρόσφατα άνοιξε μια δουλειά για μένα, αλλά με μειωμένο μισθό. Αφού δώσω το δέκατό μου και πληρώσω τους λογαριασμούς μου και όλα τα άλλα απαραίτητα έξοδα, θεωρώ ότι δεν είμαι σε θέση να πληρώσω και την υπόσχεση πίστης, και το δάνειο στον αδελφό. Αν δεν επιστρέψω το δάνειο νιώθω ότι βγαίνω ψεύτης. Μπορεί ο Θεός να κάνει λίγο υπομονή; Τι πρέπει να πληρώσω, την υπόσχεση στον Θεό ή την υπόσχεσή μου στον αδελφό; Θα μπορούσατε να με συμβουλεύσετε τι να κάνω;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Κ α λ η μ έ ρ α

Γένεση (072)

Γέν.ιγ:11-13 Και έκλεξεν εις εαυτόν ο Λωτ πάσαν την περίχωρον του Ιορδάνου· και μετεσκήνωσεν ο Λωτ προς ανατολάς, και διεχωρίσθησαν ο εις από του άλλου. Ο μεν Άβραμ κατώκησεν εν τη γη Χαναάν· ο δε Λωτ κατώκησε μεταξύ των πόλεων της περιχώρου, και έστησε τας σκηνάς αυτού έως Σοδόμων. Οι δε άνθρωποι των Σοδόμων ήσαν κακοί και αμαρτωλοί σφόδρα ενώπιον του Κυρίου.

Έως Σοδόμων: κοντά στα Σόδομα. Στα Εβραϊκά λέει απέναντι από τα Σόδομα.

Ο Λωτ είχε κόρες που ίσως να πίεζαν τη μητέρα τους να πάνε εκεί που έχει “αγορές”. Να μπορούν να αγοράζουν ρούχα όπως οι κοπέλες των πόλεων. Ίσως ο Λωτ να μην ήθελε να μπει μέσα στα Σόδομα, αλλά από κάποια στιγμή έχασε τον έλεγχο. Βλέπουμε τον άγγελο αργότερα να λέει στη γυναίκα του Λωτ να μη γυρίσει πίσω που σημαίνει ότι η καρδιά της ήταν προσκολλημένη εκεί. Ίσως ο Λωτ να βαρέθηκε τη νομαδική ζωή, το να μένει σε σκηνές. Ίσως να κουράστηκε και τώρα η πόλη του πρόσφερε μια ήσυχη και εύκολη ζωή.

Ο λόγος του Θεού (24)

Β' ΣΑΜΟΥΗΛ

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ.

Το βιβλίο καλύπτει 40 χρόνια που είναι ο χρόνος της βασιλείας του Δαυίδ (1010-970 μ.Χ.).

ΚΥΡΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ.

Ο Δαυίδ γίνεται βασιλιάς.

• Χρίζεται βασιλιάς πρώτα πάνω στην φυλή Ιούδα και βασιλεύει στην Χεβρών 7^1/2 χρόνια (β:7).

• Ο στρατηγός του Σαούλ Αβενήρ κάνει μια απόπειρα να διατηρήσει την δυναστεία του Σαούλ και κάνει βασιλιά τον Ις-βοσθέ (που σημαίνει υιός αισχύνης), τον γιο του Σαούλ, πάνω στον υπόλοιπο Ισραήλ (β:8).

• Ο Δαυίδ δεν πίεσε τον υπόλοιπο Ισραήλ για να γίνει βασιλιάς, αλλά άφησε τον Κύριο να το φέρει εις πέρας (Ψαλμ.λζ:34). Έτσι βασίλευε μετά την δολοφονία τους Ις-βοσθέ σ’όλο τον Ισραήλ για 33 χρόνια (ε:1-5).

Κ α λ η μ έ ρ α