«Η φωνή μου είναι προς
τον Θεόν, και εβόησα· η φωνή μου είναι προς τον Θεόν, και έδωκεν εις εμέ
ακρόασιν. Εν ημέρα θλίψεώς μου εξεζήτησα τον Κύριον· εξέτεινον την νύκτα τας
χείρας μου και δεν έπαυον· η ψυχή μου δεν ήθελε να παρηγορηθή».
Μ’ αυτά τα
λόγια ξεκινάει ο Ασάφ τον Ψαλμό οζ.
Αλλά δεν
σταματάει εκεί. Θυμάται την προηγούμενη πιστότητα του Θεού και θυμίζει στον
εαυτό του τον χαρακτήρα και τη δύναμη του Θεού (Ψαλμ.οζ:11-15).
Έτσι, την
επόμενη φορά που θα νιώσεις μπερδεμένος, εγκαταλειμμένος, απογοητευμένος, ή
πληγωμένος, και τίποτα δεν φαίνεται να βοηθάει, δοκίμασε αυτό:

































