2. Οι πιστοί της Εκκλησίας δεν μπορούν να γνωρίζουν
την ώρα, αλλά οι άγιοι της Θλίψης μπορούν:
Εμείς, σήμερα, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την ώρα, την ημέρα ή ακόμα και τον καιρό, της επιστροφής του Κυρίου στον αέρα για να μας παραλάβει.
Πράξ.α:6-8 Εκείνοι λοιπόν συνελθόντες ηρώτων
αυτόν, λέγοντες· Κύριε, τάχα εν τω καιρώ τούτω αποκαθιστάνεις την βασιλείαν εις
τον Ισραήλ; Είπε δε προς αυτούς· Δεν ανήκει εις εσάς να γνωρίζητε τους
χρόνους ή τους καιρούς, τους οποίους ο Πατήρ έθεσεν εν τη ιδία αυτού
εξουσία, αλλά θέλετε λάβει δύναμιν, όταν επέλθη το Άγιον Πνεύμα εφ' υμάς, και
θέλετε είσθαι εις εμέ μάρτυρες και εν Ιερουσαλήμ και εν πάση τη Ιουδαία και
Σαμαρεία και έως εσχάτου της γης (Δες Α’ Θες.ε:1).
Ματθ.κε:13 Αγρυπνείτε λοιπόν, διότι δεν εξεύρετε την
ημέραν ουδέ την ώραν, καθ' ην ο Υιός του ανθρώπου έρχεται.
Λουκ.κα:29-36 Και είπε προς αυτούς παραβολήν· Ίδετε
την συκήν και πάντα τα δένδρα. Όταν ήδη ανοίξωσι, βλέποντες γνωρίζετε αφ'
εαυτών ότι ήδη το θέρος είναι πλησίον. Ούτω και σεις, όταν ίδητε ταύτα
γινόμενα, εξεύρετε ότι είναι πλησίον η βασιλεία του Θεού. Αληθώς σας λέγω ότι
δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη, εωσού γείνωσι πάντα ταύτα. Ο ουρανός
και η γη θέλουσι παρέλθει, οι δε λόγοι μου δεν θέλουσι παρέλθει. Προσέχετε δε
εις εαυτούς μήποτε βαρυνθώσιν αι καρδίαι σας από κραιπάλης και μέθης και
μεριμνών βιωτικών, και επέλθη αιφνίδιος εφ' υμάς η ημέρα εκείνη· διότι
ως παγίς θέλει επέλθει επί πάντας τους καθημένους επί πρόσωπον πάσης της γης.
Αγρυπνείτε λοιπόν δεόμενοι εν παντί καιρώ, διά να καταξιωθήτε να εκφύγητε
πάντα ταύτα τα μέλλοντα να γείνωσι και να σταθήτε έμπροσθεν του Υιού του
ανθρώπου.
Ενώ η Εκκλησία δεν μπορεί να γνωρίζει την ώρα, οι
άγιοι της Θλίψης θα είναι σε θέση να γνωρίζουν από τη Γραφή τον καιρό της
επιστροφής του Κυρίου στη Γη, μέχρι την ίδια την ημέρα:
Ο νεαρός Δανιήλ ήταν μεταξύ εκείνων που μεταφέρθηκαν στην 70χρονη Βαβυλώνια αιχμαλωσία. Τότε, μια μέρα μετά από χρόνια στη Βαβυλώνα, ο Δανιήλ κατάλαβε από το βιβλίο του Ιερεμία ότι οι Εβραίοι θα έμεναν αιχμάλωτοι 70 χρόνια (Ιερεμ.κε:11-12, κθ:10).
Ο Θεός απαίτησε αυτά τα 70 χρόνια από το Ισραήλ, λόγω των παραβάσεων και των βδελυγμάτων των ηγετών τους, και επειδή οι αρχιερείς είχαν μολύνει τον Ναό του Παντοδύναμου Θεού.
Το Ισραήλ δεν είχε κρατήσει τα Σάββατα των ετών, δηλαδή κάθε 7ο έτος, η γη δεν έπρεπε να εργάζεται, αλλά να ξεκουράζεται (Λευιτ.κε:1-7).
Το Ισραήλ χρωστούσε στην γη, 70
χρόνια ξεκούρασης. Η Γραφή λέει:
Β’ Χρον.λς:14-21 Πάντες προσέτι οι πρώτοι των ιερέων
και ο λαός ηθέτησαν καθ υπερβολήν κατά πάντα τα βδελύγματα των εθνών και
εμίαναν τον οίκον του Κυρίου, τον οποίον ηγίασεν εν Ιερουσαλήμ. Και παρήγγειλεν
εις αυτούς Κύριος ο Θεός των πατέρων αυτών διά χειρός των απεσταλμένων αυτού,
εγειρόμενος πρωΐ και εξαποστέλλων· διότι εφείδετο του λαού αυτού και του
κατοικητηρίου αυτού. Αλλ' αυτοί εχλεύαζον τους απεσταλμένους του Θεού και
κατεφρόνουν τους λόγους αυτού και έσκωπτον τους προφήτας αυτού, εωσού η οργή
του Κυρίου ανέβη κατά του λαού αυτού, ώστε δεν ήτο θεραπεία· διά τούτο έφερεν
επ' αυτούς τον βασιλέα των Χαλδαίων, και εθανάτωσε τους νεανίσκους αυτών εν
μαχαίρα εντός του οίκου του αγιαστηρίου αυτών, και δεν εφείσθη νέου ή παρθένου,
γέροντος η κεκυφότος· πάντας παρέδωκεν εις την χείρα αυτού. Και πάντα τα σκεύη
του οίκου του Θεού, μεγάλα και μικρά, και τους θησαυρούς του οίκου του Κυρίου
και τους θησαυρούς του βασιλέως και των αρχόντων αυτού, τα πάντα έφερεν εις
Βαβυλώνα. Και κατέκαυσαν τον οίκον του Θεού και κατέσκαψαν το τείχος της
Ιερουσαλήμ, και πάντα τα παλάτια αυτής κατέκαυσαν εν πυρί, και πάντα τα
πολύτιμα σκεύη αυτής ηφάνισαν· Και τους εκφυγόντας την μάχαιραν μετώκισεν
εις Βαβυλώνα, όπου ήσαν δούλοι εις αυτόν και εις τους υιούς αυτού, μέχρι του
καιρού της βασιλείας των Περσών· διά να πληρωθή ο λόγος του Κυρίου ο διά
στόματος Ιερεμίου, εωσού η γη χαρή τα σάββατα αυτής· διότι πάντα τον καιρόν
της ερημώσεως αυτής εφύλαττε σάββατον, εωσού συμπληρωθώσιν εβδομήκοντα έτη.
Καθώς ο Δανιήλ διάβαζε τον Ιερεμία και προσευχόταν με
μετάνοια για τον εαυτό του και τον λαό του, ο Θεός έστειλε τον Γαβριήλ να του
δώσει την προφητεία των 70 εβδομάδων ετών (490 χρόνια), η οποία λέει:
Δαν.θ:24-27 Εβδομήκοντα εβδομάδες διωρίσθησαν επί τον
λαόν σου και επί την πόλιν την αγίαν σου, διά να
συντελεσθή η παράβασις και να τελειώσωσιν αι αμαρτίαι, και να γείνη εξιλέωσις
περί της ανομίας και να εισαχθή δικαιοσύνη αιώνιος και να σφραγισθή όρασις και
προφητεία και να χρισθή ο Άγιος των αγίων. Γνώρισον λοιπόν και κατάλαβε ότι από
της εξελεύσεως της προσταγής του να ανοικοδομηθή η Ιερουσαλήμ έως του Χριστού
του ηγουμένου θέλουσιν είσθαι εβδομάδες επτά και εβδομάδες εξήκοντα δύο· θέλει
οικοδομηθή πάλιν η πλατεία και το τείχος, μάλιστα εν καιροίς στενοχωρίας. Και
μετά τας εξήκοντα δύο εβδομάδας θέλει εκκοπή ο Χριστός, πλην ουχί δι' εαυτόν·
και ο λαός του ηγουμένου, όστις θέλει ελθεί, θέλει αφανίσει την πόλιν και το
αγιαστήριον· και το τέλος αυτής θέλει ελθεί μετά κατακλυσμού, και έως του
τέλους του πολέμου είναι διωρισμένοι αφανισμοί. Και θέλει στερεώσει την
διαθήκην εις πολλούς εν μιά εβδομάδι· και εν τω ημίσει της εβδομάδος θέλει
παύσει η θυσία και η προσφορά, και επί το πτερύγιον του Ιερού θέλει είσθαι το
βδέλυγμα της ερημώσεως, και έως της συντελείας του καιρού θέλει δοθή διορία επί
την ερήμωσιν.
Παρατηρήστε ότι αυτή η προφητεία των 70 εβδομάδων
αφορά ιδιαίτερα «τον λαόν» του Δανιήλ, τους Εβραίους, και «την πόλιν
την αγίαν», την Ιερουσαλήμ (εδ.24), και μιλάει για τον ερχομό του Κυρίου
Ιησού σαν «Χριστού του ηγουμένου» (εδ.25).
Οι πρώτες 69 εβδομάδες αυτής της προφητείας (483 χρόνια) έχουν εκπληρωθεί με ακρίβεια.
Η τελευταία
εβδομάδα (ετών) είναι η μελλοντική επταετής Θλίψη. Εδώ είναι η απλή
ανάλυση:
Επτά εβδομάδες (49 χρόνια) είναι ο χρόνος από την εντολή του βασιλιά Αρταξέρξη να χτιστεί το τείχος της Ιερουσαλήμ (Νεεμ.β:1-8) μέχρι την ολοκλήρωσή του (εδ.25), και μετά από 62 εβδομάδες (434 χρόνια) ο Μεσσίας μας σταυρώθηκε.
Ο Ιησούς σταυρώθηκε την Πέμπτη, μετά την θριαμβευτική είσοδό Του στην Ιερουσαλήμ πάνω σε ένα πουλάρι, την Κυριακή, 31 Μαρτίου 30 μ.Χ. εκπληρώνοντας τις 69 εβδομάδες ή 483 χρόνια της καταπληκτικής προφητείας του Δανιήλ (7 + 62 = 69 x 7 = 483).
Αυτό αφήνει μία επιπλέον εβδομάδα (την 7ετή Θλίψη 7 + 62 + 1 = 70 x 7
= 490 χρόνια).
3. Η «ημέρα του Κυρίου» ή «ημέρα του Θεού» είναι τα
1.000 χρόνια του Σαββάτου, που αρχίζουν και τελειώνουν με την οργή του Θεού:
Στη Γέν.β:16,17, ο Θεός έδωσε στον Αδάμ μόνο μία αρνητική εντολή.
Προσέταξε δε Κύριος ο Θεός εις τον Αδάμ λέγων, Από παντός δένδρου του παραδείσου ελευθέρως θέλεις τρώγει, από δε του ξύλου της γνώσεως του καλού και του κακού δεν θέλεις φάγει απ' αυτού· διότι καθ' ην ημέραν φάγης απ' αυτού, θέλεις εξάπαντος αποθάνει.
Στη συνέχεια, στη Γέν.γ έχουμε την αναφορά της
εξαπάτησης της Εύας από τον Σατανά και την παρακοή του Αδάμ στην εντολή του
Θεού.
Η αμαρτία του Αδάμ πέρασε σε όλη την ανθρωπότητα και τώρα όλοι πεθαίνουν.
Θάνατος σημαίνει αποχωρισμός.
Πέθαναν πνευματικά εκείνη
την 24ωρη ημέρα (τα πνεύματά τους πέθαναν αποχωρισμένα από τον Θεό, λόγω της
αμαρτίας τους) και τελικά πέθαναν και σωματικά (οι ψυχές τους αποχωρίστηκαν από
τα σώματά τους).
Εξαιτίας του Αδάμ και της Εύας, όλοι πεθαίνουν σωματικά και γινόμαστε πνευματικά νεκροί έχοντας μόνο «την υπεροχήν του πνεύματος» (Μαλ.β:15).
Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να αναγεννηθούμε πνευματικά (Ιωάν.γ:3, 7, Α’ Πέτρ.α:23).
Πέθαναν επίσης σωματικά μέσα στην 1.000 ετών ημέρα του Θεού (Ψαλμ.90:4, Β’ Πέτρ.γ:8).
Ο Αδάμ
πέθανε σε ηλικία 930 ετών και ο μεγαλύτερος άνθρωπος που έζησε ποτέ ήταν 969
ετών.
Ψαλμ.90:4 Διότι χίλια έτη ενώπιόν σου είναι ως ημέρα
η χθές, ήτις παρήλθε, και ως φυλακή νυκτός.
Β’ Πέτρ.γ:8-14 Εν δε τούτο ας μη σας λανθάνη, αγαπητοί,
ότι παρά Κυρίω μία ημέρα είναι ως χίλια έτη και χίλια έτη ως ημέρα μία. Δεν
βραδύνει ο Κύριος την υπόσχεσιν αυτού, ως τινές λογίζονται τούτο βραδύτητα,
αλλά μακροθυμεί εις ημάς, μη θέλων να απολεσθώσι τινές, αλλά πάντες να έλθωσιν
εις μετάνοιαν. Θέλει δε ελθεί η ημέρα του Κυρίου ως κλέπτης εν νυκτί, καθ' ην
οι ουρανοί θέλουσι παρέλθει με συριγμόν, τα στοιχεία δε πυρακτούμενα θέλουσι
διαλυθή, και η γη και τα εν αυτή έργα θέλουσι κατακαή. Επειδή λοιπόν πάντα
ταύτα διαλύονται, οποίοι πρέπει να ήσθε σεις εις πολίτευμα άγιον και ευσέβειαν,
προσμένοντες και σπεύδοντες εις την παρουσίαν της ημέρας του Θεού, καθ' ην οι
ουρανοί πυρούμενοι θέλουσι διαλυθή και τα στοιχεία πυρακτούμενα θέλουσι
χωνευθή; Κατά δε την υπόσχεσιν αυτού νέους ουρανούς και νέαν γην προσμένομεν,
εν οις δικαιοσύνη κατοικεί. Διά τούτο, αγαπητοί, ταύτα προσμένοντες, σπουδάσατε
να ευρεθήτε άσπιλοι και αμώμητοι ενώπιον αυτού εν ειρήνη,
Η «ημέρα του Κυρίου» αρχίζει και τελειώνει με την οργή του Θεού.
Αρχίζει με την 7χρονη Θλίψη και τελειώνει με φωτιά από τον ουρανό και
την λίμνη του πυρός.
Αποκ.κ:7-15 Και όταν πληρωθώσι τα χίλια έτη, θέλει
λυθή ο Σατανάς εκ της φυλακής αυτού, και θέλει εξέλθει, διά να πλανήση τα έθνη
τα εις τας τέσσαρας γωνίας της γης, τον Γωγ και τον Μαγώγ, διά να συνάξη αυτούς
εις πόλεμον, των οποίων ο αριθμός είναι ως η άμμος της θαλάσσης. Και ανέβησαν
επί το πλάτος της γης και περιεκύκλωσαν το στρατόπεδον των αγίων και την πόλιν
την ηγαπημένην· και κατέβη πυρ από του Θεού εκ του ουρανού και κατέφαγεν
αυτούς· και ο διάβολος ο πλανών αυτούς ερρίφθη εις την λίμνην του πυρός και του
θείου, όπου είναι το θηρίον και ο ψευδοπροφήτης, και θέλουσι βασανίζεσθαι
ημέραν και νύκτα εις τους αιώνας των αιώνων. Και είδον θρόνον λευκόν μέγαν και
τον καθήμενον επ' αυτού, από προσώπου του οποίου έφυγεν η γη και ο ουρανός, και
δεν ευρέθη τόπος δι' αυτά. Και είδον τους νεκρούς, μικρούς και μεγάλους,
ισταμένους ενώπιον του Θεού, και τα βιβλία ηνοίχθησαν· και βιβλίον άλλο
ηνοίχθη, το οποίον είναι της ζωής· και εκρίθησαν οι νεκροί εκ των γεγραμμένων
εν τοις βιβλίοις κατά τα έργα αυτών. Και έδωκεν η θάλασσα τους εν αυτή νεκρούς,
και ο θάνατος και ο άδης έδωκαν τους εν αυτοίς νεκρούς, και εκρίθησαν έκαστος
κατά τα έργα αυτών. Και ο θάνατος και ο άδης ερρίφθησαν εις την λίμνην του
πυρός· ούτος είναι ο δεύτερος θάνατος. Και όστις δεν ευρέθη γεγραμμένος εν τω
βιβλίω της ζωής, ερρίφθη εις την λίμνην του πυρός.
Η «ημέρα του Κυρίου» αρχίζει με την 7χρονη
Θλίψη:
Αμώς ε:18,20 Ουαί εις τους επιθυμούντας την ημέραν
του Κυρίου· προς τι θέλει είσθαι αύτη διά σας; η ημέρα του Κυρίου είναι
σκότος και ουχί φως…… Δεν θέλει είσθαι σκότος η ημέρα του Κυρίου και
ουχί φως; μάλιστα ζόφος και φέγγος μη έχουσα;
Ησ.β:12, 20-21 Διότι ημέρα Κυρίου των δυνάμεων
θέλει επέλθει επί πάντα αλαζόνα και υπερήφανον και επί πάντα υψωμένον και θέλει
ταπεινωθή…. 20 Εν εκείνη τη ημέρα θέλει ρίψει ο άνθρωπος
εις τους ασπάλακας και εις τας νυκτερίδας τα αργυρά αυτού είδωλα και τα χρυσά
αυτού είδωλα, τα οποία έκαμεν εις εαυτόν διά να προσκυνή· 21 διά
να εισέλθωσιν εις τας σχισμάς των βράχων και εις τα σπήλαια των πετρών, διά τον
φόβον του Κυρίου και διά την δόξαν της μεγαλειότητος αυτού, όταν εγερθή διά να
κλονίση την γην.
Ησ.ιγ:6,9 Ολολύζετε, διότι η ημέρα του Κυρίου
επλησίασε· θέλει ελθεί ως όλεθρος από του Παντοδυνάμου….. Ιδού, η ημέρα του
Κυρίου έρχεται, σκληρά και πλήρης θυμού και οργής φλογεράς, διά να
καταστήση την γην έρημον· και θέλει εξαλείψει απ' αυτής τους αμαρτωλούς αυτής.
Ησ.λδ:8 Διότι είναι ημέρα εκδικήσεως του Κυρίου,
ενιαυτός ανταποδόσεων διά την κρίσιν της Σιών.
Ιερ.μς:10 Διότι αύτη η ημέρα είναι εις Κύριον τον
Θεόν των δυνάμεων, ημέρα εκδικήσεως, διά να εκδικηθή τους εχθρούς αυτού·
και η μάχαιρα θέλει καταφάγει αυτούς και θέλει χορτασθή και μεθυσθή από του
αίματος αυτών· διότι Κύριος ο Θεός των δυνάμεων έχει θυσίαν εν τη γη του βορρά,
παρά τον ποταμόν Ευφράτην. (Θρήν.β:22)
Ιεζ.λ:3 Διότι πλησίον είναι η ημέρα, ναι, η ημέρα
του Κυρίου είναι πλησίον, ημέρα νεφώδης· ο καιρός των εθνών θέλει είσθαι. (ιγ:5).
Άβδ.α:15 διότι εγγύς είναι η ημέρα του
Κυρίου επί πάντα τα έθνη· καθώς έκαμες θέλει γείνει εις σέ· η ανταπόδοσίς
σου θέλει στρέψει επί την κεφαλήν σου.
Ζαχ.ιδ:1 Ιδού, η ημέρα του Κυρίου έρχεται
και το λάφυρόν σου θέλει διαμερισθή εν τω μέσω σου.
Ιωήλ α:15 Οίμοι διά την ημέραν εκείνην· διότι η
ημέρα του Κυρίου επλησίασε και θέλει ελθεί ως όλεθρος από του
Παντοδυνάμου.
Ιωήλ β:1-6, 11 Σαλπίσατε σάλπιγγα εν Σιών, και αλαλάξατε
εν τω όρει τω αγίω μου· ας τρομάξωσι πάντες οι κατοικούντες την γήν· διότι
έρχεται η ημέρα του Κυρίου, διότι είναι εγγύς· ημέρα σκότους και
γνόφου, ημέρα νεφέλης και ομίχλης· ως αυγή εξαπλούται επί τα όρη
λαός πολύς και ισχυρός· όμοιος αυτού δεν εστάθη απ' αιώνος ουδέ μετ' αυτόν
θέλει σταθή πλέον ποτέ εις γενεάς γενεών. Πυρ κατατρώγει έμπροσθεν αυτού και
φλόξ κατακαίει όπισθεν αυτού· η γη είναι ως ο παράδεισος της Εδέμ έμπροσθεν
αυτού, και όπισθεν αυτού πεδιάς ηφανισμένη· και βεβαίως δεν θέλει εκφύγει απ'
αυτού ουδέν. Η θέα αυτών είναι ως θέα ίππων, και ως ιππείς, ούτω θέλουσι
τρέχει. Ως κρότος αμαξών θέλουσι πηδά επί τας κορυφάς των ορέων, ως ήχος φλογός
πυρός, ήτις κατατρώγει την καλάμην, ως ισχυρός λαός παρατεταγμένος εις μάχην. Ενώπιον
αυτού οι λαοί θέλουσι κατατρομάξει· πάντα τα πρόσωπα θέλουσιν αποσβολωθή….
Και ο Κύριος θέλει εκπέμψει την φωνήν αυτού έμπροσθεν του στρατεύματος αυτού·
διότι το στρατόπεδον αυτού είναι μέγα σφόδρα, διότι ο εκτελών τον λόγον αυτού
είναι ισχυρός, διότι η ημέρα του Κυρίου είναι μεγάλη και τρομερά σφόδρα και
τις δύναται να υποφέρη αυτήν;
Ιωήλ γ:14 Πλήθη, πλήθη εις την κοιλάδα της δίκης·
διότι εγγύς είναι η ημέρα του Κυρίου εις την κοιλάδα της δίκης.
«Η ημέρα της οργής του Κυρίου» (Σοφον.α:14-18, Ιεζεκ.ζ:19,
Ης.ιγ:9-13) δεν είναι η «θλίψη του κόσμου» για την οποία μίλησε ο Κύριος
στο Ιωάν.ις:33 (Δες Ιωάν.ιε:20, Ματθ.ε:10-12, Αποκ.β:10).
Αυτό το βιώνουν οι πιστοί από την αρχή! Είναι αυτό που οι πιστοί σε όλο τον κόσμο περνάνε κάθε μέρα από την εποχή του Χριστού.
Όχι,
μιλάμε για «την οργή του Αρνίου» (Αποκ.ς:16-17, Ρωμ.α:18, Εφες.ε:6,
Κολ.γ:6), μιλάμε για την «μεγάλη θλίψη» (Ματθ.κδ:21, Αποκ.β:22, ζ:14,
δες Μάρκ.ιγ:19, Δαν.ιβ:1).
Ωσ.ς:1-3 Έλθετε και ας επιστρέψωμεν προς τον
Κύριον· διότι αυτός διεσπάραξε, και θέλει μας ιατρεύσει· επάταξε, και θέλει
περιδέσει την πληγήν ημών. Θέλει αναζωοποήσει ημάς μετά δύο ημέρας· εν τη
τρίτη ημέρα θέλει μας αναστήσει, και θέλομεν ζη ενώπιον αυτού. Τότε θέλομεν
γνωρίσει και θέλομεν εξακολουθεί να γνωρίζωμεν τον Κύριον· η έξοδος αυτού είναι
προδιατεταγμένη ως η αυγή· και θέλει ελθεί προς ημάς ως υετός, ως βροχή όψιμος
και πρώϊμος επί την γην.
4. Το δίκαιο έθνος, ένα άγιο έθνος: Έθνος μη επιθυμητό.
Ο πρωταρχικός λόγος ιθαγένειας οποιουδήποτε έθνους,
είναι από την γέννηση. Ο Κύριος Ιησούς είπε:
Ιωάν.γ:3, 5-7 Αληθώς, αληθώς σοι λέγω, εάν τις δεν
γεννηθή άνωθεν, δεν δύναται να ίδη την βασιλείαν του Θεού….. εάν τις δεν
γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, δεν δύναται να εισέλθη εις την
βασιλείαν του Θεού. Το γεγεννημένον εκ της σαρκός είναι σαρξ και το
γεγεννημένον εκ του Πνεύματος είναι πνεύμα. Μη θαυμάσης ότι σοι είπον, Πρέπει
να γεννηθήτε άνωθεν.
Α’ Πέτρ.α:23, β:9-10 επειδή ανεγεννήθητε ουχί εκ
φθαρτού σπέρματος, αλλά αφθάρτου, διά του λόγου του Θεού του ζώντος και
μένοντος εις τον αιώνα….. σεις όμως είσθε γένος εκλεκτόν, βασίλειον ιεράτευμα, έθνος
άγιον, λαός τον οποίον απέκτησεν ο Θεός, διά να εξαγγείλητε τας αρετάς
εκείνου, όστις σας εκάλεσεν εκ του σκότους εις το θαυμαστόν αυτού φώς· οι ποτέ
μη όντες λαός, τώρα δε λαός του Θεού, οι ποτέ μη ηλεημένοι, τώρα δε
ελεηθέντες.
Σοφ.α:7-8, 14, 18 β:1-3 Σιώπα
ενώπιον Κυρίου του Θεού, διότι εγγύς είναι η ημέρα του Κυρίου· διότι ο
Κύριος ητοίμασε θυσίαν, διώρισε τους κεκλημένους αυτού. Και εν τη ημέρα της
θυσίας του Κυρίου θέλω εκδικηθή τους άρχοντας και τα τέκνα του βασιλέως και
πάντας τους ενδεδυμένους ενδύματα αλλότρια…. 14 Εγγύς είναι η ημέρα του
Κυρίου η μεγάλη, εγγύς, και σπεύδει σφόδρα· φωνή της ημέρας του Κυρίου·
πικρώς θέλει φωνάξει εκεί ο ισχυρός…. 18 Αλλ' ουδέ το αργύριον αυτών
ουδέ το χρυσίον αυτών θέλει δυνηθή να λυτρώση αυτούς εν τη ημέρα της οργής
του Κυρίου, και πάσα η γη θέλει καταναλωθή υπό του πυρός του ζήλου αυτού·
διότι θέλει κάμει συντέλειαν, μάλιστα ταχείαν, επί πάντας τους κατοικούντας την
γην….. 1-3 Συνάχθητε και συναθροίσθητε, το έθνος το μη επιθυμητόν,
πριν το ψήφισμα γεννήση το αποτέλεσμα αυτού και η ημέρα παρέλθη ως
χνούς, πριν επέλθη εφ' υμάς η έξαψις του Κυρίου, πριν επέλθη εφ' υμάς
η ημέρα του θυμού του Κυρίου. Ζητείτε τον Κύριον, πάντες οι πραείς της γης,
οι εκτελέσαντες τας κρίσεις αυτού· ζητείτε δικαιοσύνην, ζητείτε πραότητα,
ίσως σκεπασθήτε εν τη ημέρα της οργής του Κυρίου.
Ησ.κς:2-4, 9, 12, 15-16, 19-21 Ανοίξατε τας πύλας
και θέλει εισέλθει το δίκαιον έθνος το φυλάττον την αλήθειαν. Θέλεις
φυλάξει εν τελεία ειρήνη το πνεύμα το επί σε επιστηριζόμενον, διότι επί σε
θαρρεί. Θαρρείτε επί τον Κύριον πάντοτε· διότι εν Κυρίω τω Θεώ είναι αιώνιος
δύναμις…. 9 Με την ψυχήν μου σε επόθησα την νύκτα·
ναι, με το πνεύμά μου εντός μου σε εξεζήτησα το πρωΐ· διότι όταν αι κρίσεις σου
ήναι εν τη γη, οι κάτοικοι του κόσμου θέλουσι μάθει δικαιοσύνην….. 12 Κύριε,
ειρήνην θέλεις δώσει εις ημάς· διότι συ έκαμες και πάντα ημών τα έργα διά
ημάς…. 15 Επλήθυνας το έθνος, Κύριε, επλήθυνας
το έθνος· εδοξάσθης· εμάκρυνας αυτό εις πάντα τα έσχατα της γης. 16 Κύριε, εν
τη θλίψει προσέτρεξαν προς σέ· εξέχεαν στεναγμόν, ότε η παιδεία σου ήτο επ'
αυτούς. 19 Οι νεκροί σου θέλουσι ζήσει, μετά του νεκρού σώματός μου θέλουσιν
αναστηθή· εξεγέρθητε και ψάλλετε, σεις οι κατοικούντες εν τω χώματι· διότι η
δρόσος σου είναι ως η δρόσος των χόρτων, και η γη θέλει εκρίψει τους νεκρούς. 20
Ελθέ, λαέ μου, είσελθε εις τα ταμείά σου και κλείσον τας θύρας σου οπίσω σου·
κρύφθητι διά ολίγον καιρόν, εωσού παρέλθη η οργή. 21 Διότι, ιδού, ο
Κύριος εξέρχεται από του τόπου αυτού διά να παιδεύση τους κατοίκους της γης
ένεκεν της ανομίας αυτών· η δε γη θέλει ανακαλύψει τα αίματα αυτής και δεν
θέλει σκεπάσει πλέον τους πεφονευμένους αυτής (κδ:5-6).
Αποκ.γ:10 Επειδή εφύλαξας
τον λόγον της υπομονής μου, και εγώ θέλω σε φυλάξει εκ της ώρας του
πειρασμού, ήτις μέλλει να έλθη επί της οικουμένης όλης, διά να δοκιμάση τους
κατοικούντας επί της γης.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
