15. Διαφορές στο χρονοδιάγραμμα των
αναστάσεων
Φαίνεται να υπάρχει μια ασυνέπεια στο χρόνο της ανάστασης
ανάμεσα στην Αρπαγή και τη Δεύτερη Έλευση.
Στο βασικό εδάφιο της Αρπαγής που ασχολείται με αυτό το θέμα, Α’ Θες.δ:13-18, οι νεκροί άγιοι, αναστήνονται κατά την κάθοδο του Χριστού στο μεσουράνημα. Αυτοί που αρπάζονται, ζωντανοί και νεκροί άγιοι, θα συναντήσουν τον Κύριο στον αέρα.
Διαφορετικές πληροφορίες βρίσκουμε στην Αποκ.ιθ-κ. Εκεί, η
σειρά φαίνεται να είναι: κάθοδος του Χριστού στην γη, φονεύονται οι εχθροί Του,
το θηρίο και ο ψευδοπροφήτης ρίχνονται στην λίμνη του πυρός, δένεται ο Σατανάς
και στην συνέχεια η ανάσταση των νεκρών.
16. Διαφορές προορισμού κατά την Αρπαγή και τη
Δεύτερη Έλευση.
Φαίνεται να υπάρχει μια ασυνέπεια μεταξύ του προορισμού
εκείνων που αρπάζονται και εκείνων που συμμετέχουν στη Δεύτερη Έλευση.
Έτσι όπως βλέπουν τα πράγματα οι ΑΜΤΘ, σχετικά με τα γεγονότα
που περιβάλλουν την Δεύτερη Έλευση, η εκκλησία θα αρπαχτεί για να συναντήσει
τον Κύριο στον αέρα και θα Τον συνοδεύσει αμέσως μετά στην κάθοδό Του στη γη.
Σύγκρινέ το με τον Ιωάν.ιδ:3. Στην Αρπαγή, ο Κύριος θα έρθει
και θα πάρει την εκκλησία για να είναι μαζί Του. Ο σαφής υπαινιγμός είναι ότι
οι άγιοι θα μεταφερθούν στον ουρανό, όχι στην γη. Αν είναι έτσι, τότε ο
προορισμός αυτών που αρπάζονται, θα είναι ο ουρανός. Όμως, σύμφωνα με τα εδάφια
της Δεύτερης Έλευσης, οι εμπλεκόμενοι άγιοι κατευθύνονται προς την γη.
Αντιθέσεις
μεταξύ των ελεύσεων
Η Αρπαγή χαρακτηρίζεται στην
Καινή Διαθήκη σαν «μετάθεση ή ερχόμενη ανάσταση»:
Α΄ Κορ.ιε:51,52 Ιδού, μυστήριον λέγω προς εσάς· πάντες μεν δεν θέλομεν
κοιμηθή, πάντες όμως θέλομεν μεταμορφωθή, εν μιά στιγμή, εν ριπή οφθαλμού, εν
τη εσχάτη σάλπιγγι· διότι θέλει σαλπίσει, και οι νεκροί θέλουσιν αναστηθή
άφθαρτοι, και ημείς θέλομεν μεταμορφωθή.
Α΄ Θεσ.δ:15-17 Διότι τούτο σας λέγομεν διά του λόγου του Κυρίου, ότι
ημείς οι ζώντες, όσοι απομένομεν εις την παρουσίαν του Κυρίου, δεν θέλομεν
προλάβει τους κοιμηθέντας· επειδή αυτός ο Κύριος θέλει καταβή απ' ουρανού με
κέλευσμα, με φωνήν αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού, και οι αποθανόντες εν
Χριστώ θέλουσιν αναστηθή πρώτον, έπειτα ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν θέλομεν
αρπαχθή μετ' αυτών εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις τον αέρα, και ούτω
θέλομεν είσθαι πάντοτε μετά του Κυρίου.
Στην Αρπαγή ο Κύριος έρχεται
για την εκκλησία Του, για να την πάρει στο σπίτι του Πατέρα Του (Ιωάν.ιδ:3).
Από την άλλη μεριά, στην
Δεύτερη Έλευση του Χριστού με τους Αγίους Του (η Εκκλησία-Αποκ.ιθ), κατεβαίνει
από τον ουρανό στην γη για να μείνει και να εγκαθιδρύσει το Μεσσιανικό Βασίλειο
Του (Ζαχ.ιδ:4-5, Ματθ.κδ:27-31).
Οι διαφορές μεταξύ αυτών των
δύο γεγονότων εναρμονίζονται φυσικά από τη θέση της Αρπαγής πριν από την Θλίψη,
ενώ άλλες απόψεις δεν μπορούν να αιτιολογήσουν εύκολα τέτοιες διαφορές.
Ο Παύλος μιλά για την Αρπαγή
σαν «μυστήριο» (Α’ Κορ.ιε:51-54), δηλαδή μια αλήθεια που δεν αποκαλύφθηκε μέχρι
να φανερωθεί από τους αποστόλους (Κολ.α:26).
Έτσι, η Αρπαγή είναι ένα
πρόσφατα αποκαλυφθέν μυστήριο, που την καθιστά ένα ξεχωριστό γεγονός. Η Δεύτερη
Έλευση από την άλλη πλευρά, προβλεπόταν στην Παλαιά Διαθήκη (Δαν.ιβ:1-3,
Ζαχ.ιβ:10, ιδ:4).
Η Καινή Διαθήκη διδάσκει για
την Αρπαγή της Εκκλησίας, αλλά μιλάει
και για την Δεύτερη Έλευση του Χριστού. Αυτά τα δύο γεγονότα είναι διαφορετικά
από πολλές απόψεις.
Σημειώστε τις ακόλουθες
αντιθέσεις μεταξύ της μετάθεσης στην Αρπαγή και της Δεύτερης Έλευσης του
Χριστού για την εγκαθίδρυση της Βασιλείας.
Αρπαγή/Μετάθεση
1 Μετάθεση όλων των πιστών
2 Οι άγιοι πηγαίνουν στον
ουρανό
3 Οι κάτοικοι της γης δεν
κρίνονται
4 Επικείμενη, οποιαδήποτε
στιγμή, χωρίς σημάδια
5 Δεν βρίσκεται στην Παλαιά
Διαθήκη
6 Πιστοί μόνο
7 Πριν από την ημέρα της οργής
8 Καμία αναφορά στον Σατανά
9 Ο Χριστός έρχεται για τους
δικούς Του
10 Έρχεται στον αέρα
11 Διεκδικεί την νύφη Του
12 Μόνο οι δικοί του Τον
βλέπουν
13 Ξεκινάει η Θλίψη
Δεύτερη
Έλευση/Εγκαθίδρυση της Βασιλείας
1 Καμία μετάθεση
2 Οι άγιοι που είχαν μετατεθεί
στον ουρανό, επιστρέφουν στην γη
3 Η Γη κρίνεται &
καθιερώνεται δικαιοσύνη
4 Ακολουθούν σαφή προβλεπόμενα
σημάδια συμπεριλαμβανομένης της Θλίψης
5 Αναφέρεται συχνά στην Παλαιά
Διαθήκη
6 Επηρεάζει όλους τους
ανθρώπους
7 Τερματίζει την ημέρα της
οργής
8 Σατανάς δεμένος
9 Ο Χριστός έρχεται με τους
δικούς Του
10 Έρχεται στην γη
11 Έρχεται με την νύφη Του
12 Θα Τον δει πας οφθαλμός
13 Ξεκινά η Χιλιετής Βασιλεία
Αυτές οι αντιθέσεις θα πρέπει
να καταστήσουν προφανές ότι η αρπαγή της εκκλησίας είναι ένα γεγονός αρκετά
διαφορετικό σε χαρακτήρα και χρόνο από την επιστροφή του Κυρίου για την ίδρυση
της βασιλείας Του και επιβεβαιώνει το συμπέρασμα ότι η αρπαγή συμβαίνει πριν
από την Θλίψη.
Και τα δύο γεγονότα αναφέρουν
σύννεφα που συμβολίζουν έναν ουράνιο ρόλο και στα δύο, αλλά άλλες διαφορές
δείχνουν ότι πρόκειται για δύο διαφορετικά γεγονότα.
Στην Αρπαγή, ο Κύριος έρχεται
για τους αγίους Του (Α’ Θες.δ:16), στην Δεύτερη Έλευση ο Κύριος έρχεται με τους
αγίους Του (Α ́ Θες.γ:13).
Στην Αρπαγή, ο Κύριος έρχεται
μόνο για τους πιστούς, αλλά η επιστροφή Του στην γη θα επηρεάσει όλους τους
ανθρώπους.
Η Αρπαγή είναι ένα γεγονός
μετάθεσης/ανάστασης, η Δεύτερη Έλευση δεν είναι.
Στην Αρπαγή, ο Κύριος μεταφέρει
τους πιστούς από την γη στον ουρανό «στο σπίτι του Πατέρα» (Ιωάν.ιδ:3), στην
Δεύτερη Έλευση οι πιστοί επιστρέφουν από τον ουρανό στην γη (Ματθ.κδ:30).
Η καλύτερη εναρμόνιση αυτών των
δύο διαφορετικών γεγονότων υποστηρίζει την Αρπαγή πριν από την Θλίψη (χωρίς
σημεία και θα μπορούσε να συμβεί ανά πάσα στιγμή), ενώ τα πολλά γεγονότα που
λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια της Θλίψης γίνονται καλύτερα κατανοητά σαν
σημάδια που οδηγούν στην Δεύτερη Έλευση.
Ένα
χρονικό διάστημα απαιτείται μεταξύ των ερχομών
Ένα διάστημα απαιτείται μεταξύ
της Αρπαγής και της Δεύτερης Έλευσης, προκειμένου να διευκολυνθούν πολλά
γεγονότα που προβλέπονται στην Βίβλο, σε σχέση με τον χρόνο. Πολλά στοιχεία
στην Καινή Διαθήκη μπορούν να εναρμονιστούν με ένα χρονικό όριο τουλάχιστον
επτά ετών μετά την Αρπαγή, ενώ άλλες απόψεις, ειδικά αυτοί που πιστεύουν στην
Αρπαγή μετά από την Θλίψη, αναγκάζονται να υποθέτουν σενάρια που δεν επιτρέπουν
ρεαλιστικά μια φυσιολογική ροή του χρόνου.
Η Β’ Κορ.ε:10 διδάσκει ότι όλοι
οι πιστοί αυτής της οικονομίας πρέπει να εμφανιστούν ενώπιον του βήματος του
Χριστού στον ουρανό. Αυτό το γεγονός, δεν αναφέρεται ποτέ στις λεπτομερείς
αφηγήσεις που συνδέονται με την Δεύτερη Έλευση του Χριστού στην γη. Δεδομένου
ότι μια τέτοια αξιολόγηση θα απαιτούσε κάποιο χρονικό διάστημα, το χάσμα των
επτά ετών μετά την Αρπαγή, ικανοποιεί μια τέτοια απαίτηση.
Στην Αποκ.ιθ:7-10 εικονίζεται η
εκκλησία σαν νύφη έτοιμη για γάμο (με «βύσσινον καθαρόν και λαμπρόν»,
που είναι τα δικαιώματα των αγίων) με τον Νυμφίο της (Χριστό).
Η νύφη έχει ήδη ντυθεί
προετοιμαζόμενη για την επιστροφή της στην Δεύτερη Έλευση, καθώς συνοδεύει τον
Χριστό στην γη (Αποκ.ιθ:11-18). Αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν έχει αρπαχτεί πριν
από την Θλίψη, προκειμένου να προετοιμαστεί με τον τρόπο που περιγράφει η
Αποκ.ιθ.
17. Στην
Αρπαγή, δεν αποστέλλονται άγγελοι να συγκεντρώσουν την εκκλησία. Κατά τη Δεύτερη
Έλευση, άγγελοι μαζεύουν τους ανθρώπους.
Ο ρόλος των αγγέλων στη Δεύτερη
Έλευση
Ο Παύλος
λέει ότι είναι ο ίδιος ο Ιησούς, που έρχεται να πάρει την εκκλησία επάνω,
μακριά απ’ όσα πρόκειται να συμβούν πάνω στην γη. Η εκκλησία θα ακούσει την
φωνή Του και «εν ριπή οφθαλμού» θα
έχει φύγει.
Άγγελοι
δεν αναφέρονται πουθενά. Σύγκρινε αυτό με την Δεύτερη Έλευση, όπου
αποστέλλονται μόνο άγγελοι για να συγκεντρώσουν τους εκλεκτούς του Θεού και το
Εβραϊκό υπόλοιπό που πέρασε μέσα από την Θλίψη. Για άλλη μια φορά, σημαντική
διαφορά.
Α’ Κορ.ιε:52 εν μιά στιγμή, εν
ριπή οφθαλμού, εν τη εσχάτη σάλπιγγι· διότι θέλει σαλπίσει, και οι νεκροί
θέλουσιν αναστηθή άφθαρτοι, και ημείς θέλομεν μεταμορφωθή [Αρπαγή].
Ματθ.κδ:30,31 Και τότε θέλει φανή
το σημείον του Υιού του ανθρώπου εν τω ουρανώ, και τότε θέλουσι θρηνήσει πάσαι
αι φυλαί της γης και θέλουσιν ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον επί των
νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής. Και θέλει αποστείλει τους
αγγέλους αυτού μετά σάλπιγγος φωνής μεγάλης, και θέλουσι συνάξει τους εκλεκτούς
αυτού εκ των τεσσάρων ανέμων απ' άκρων ουρανών έως άκρων αυτών [Δεύτερη
έλευση].
Στην Δεύτερη Έλευση, οι άγγελοι είναι αυτοί που θα
συγκεντρώσουν τους εκλεκτούς (Ματ.κδ:31). Στην Αρπαγή ο Ιησούς από μόνος Του
συγκεντρώνει την εκκλησία (Α ́ Θες.δ:16).
Ιωάν.ιδ:3 και αφού υπάγω και σας ετοιμάσω τόπον, πάλιν έρχομαι και θέλω σας
παραλάβει προς εμαυτόν, διά να είσθε και σεις, όπου είμαι εγώ.
Χωρίς βοήθεια αγγέλων!!
18. Στην
Αρπαγή, μόνο η αναγεννημένη εκκλησία βλέπει τον Κύριο να έρχεται για να την
παραλάβει, κατά τη Δεύτερη Έλευση, ολόκληρος ο κόσμος μαρτυρεί αυτό το γεγονός.
Αυτοί που
κοροϊδεύουν τη διδασκαλία της Αρπαγής πριν από τη Θλίψη, αρέσκονται να την
ονομάζουν «μυστική» αρπαγή, προσπαθώντας μ’ αυτό τον τρόπο να προσβάλουν αυτούς
που το πιστεύουν.
Ο
απόστολος Παύλος, που το Άγιο Πνεύμα τον χρησιμοποίησε για να γράψει αυτή την
διδασκαλία, επίσης το είδε σαν ένα «μυστήριο» (Α’ Κορ.ιε:51).
Στην
Αρπαγή, μόνο οι λυτρωμένοι ακούν την κραυγή του Κυρίου που τους καλεί να
συναντηθούν στον αέρα, για να είναι πάντοτε μαζί. Κατά τη Δεύτερη Έλευση, ο
Ιησούς εμφανίζεται σαν ΚΡΙΤΗΣ όλου του κόσμου.
Α’ Θεσ.δ:17 έπειτα ημείς οι
ζώντες όσοι απομένομεν θέλομεν αρπαχθή μετ' αυτών εν νεφέλαις εις απάντησιν του
Κυρίου εις τον αέρα, και ούτω θέλομεν είσθαι πάντοτε μετά του Κυρίου
[Αρπαγή].
Αποκ.α:7 Ιδού, έρχεται μετά
των νεφελών, και θέλει ιδεί αυτόν πας οφθαλμός και εκείνοι οίτινες εξεκέντησαν
αυτόν, και θέλουσι θρηνήσει επ' αυτόν πάσαι αι φυλαί της γης. Ναι, αμήν
[Δεύτερη έλευση].
19. Πείνα,
πόλεμος και λοιμός ακολουθούν την Αρπαγή ενώ 1.000 χρόνια ειρήνης στον κόσμο,
ακολουθούν την Δεύτερη Έλευση.
Ξανά, οι
διαφορές εδώ δεν θα μπορούσαν να είναι πιο εμφανείς. Μετά την Αρπαγή,
δρομολογείται μια περίοδος απίστευτης ταλαιπωρίας, ο καιρός της θλίψης του
Ιακώβ (Ιερεμ.λ:7).
Αλλά μετά
τη δεύτερη έλευση, η χιλιετής Βασιλεία του Κυρίου Ιησού Χριστού στην
Ιερουσαλήμ, φέρνει μια παγκόσμια ειρήνη τόσο απίστευτη, που ακόμα και τα
δηλητηριώδη ζώα δεν είναι πλέον επικίνδυνα.
Το
Ματθ.κδ:3 όπου οι απόστολοι ρωτάνε τον Ιησού σχετικά με «τι το σημείον της παρουσίας σου» είναι μια άμεση αναφορά της
δεύτερης έλευσης.
Η
διδασκαλία περί Αρπαγής ήταν άγνωστη σ’ αυτούς αυτή τη στιγμή και δεν θα
αποκαλυπτόταν παρά μόνο στον Παύλο, 30 χρόνια από τη συγγραφή του Ματθαίου.
Ματθ.κδ:3,6-8 Και ενώ εκάθητο επί
του όρους των Ελαιών, προσήλθον προς αυτόν οι μαθηταί κατ' ιδίαν, λέγοντες·
Ειπέ προς ημάς πότε θέλουσι γείνει ταύτα, και τι το σημείον της παρουσίας σου
και της συντελείας του αιώνος; …… Θέλετε δε ακούσει πολέμους και φήμας πολέμων·
προσέχετε μη ταραχθήτε· επειδή πάντα ταύτα πρέπει να γείνωσιν, αλλά δεν είναι
έτι το τέλος. Διότι θέλει εγερθή έθνος επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν,
και θέλουσι γείνει πείναι και λοιμοί και σεισμοί κατά τόπους· πάντα δε ταύτα
είναι αρχή ωδίνων.
Ησ.ια:6-10 Και ο λύκος θέλει
συγκατοικεί μετά του αρνίου, και λεοπάρδαλις θέλει αναπαύεσθαι μετά του
εριφίου· και ο μόσχος και ο σκύμνος και τα σιτευτά ομού, και μικρόν παιδίον
θέλει οδηγεί αυτά. Και η δάμαλις και η άρκτος θέλουσι συμβόσκεσθαι, τα τέκνα
αυτών θέλουσιν αναπαύεσθαι ομού, και ο λέων θέλει τρώγει άχυρον καθώς ο βους.
Και το θηλάζον παιδίον θέλει παίζει εις την τρύπαν της ασπίδος, και το
απογεγαλακτισμένον παιδίον θέλει βάλλει την χείρα αυτού εις την φωλεάν του
βασιλίσκου. Δεν θέλουσι κακοποιεί ουδέ φθείρει εν όλω τω αγίω μου όρει· διότι η
γη θέλει είσθαι πλήρης της γνώσεως του Κυρίου, καθώς τα ύδατα σκεπάζουσι την
θάλασσαν. Και εν εκείνη τη ημέρα προς την ρίζαν του Ιεσσαί, ήτις θέλει ίστασθαι
σημαία των λαών, προς αυτόν θέλουσι προστρέξει τα έθνη, και η ανάπαυσις αυτού
θέλει είσθαι δόξα [Δεύτερη έλευση].
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
