ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΗΝ ΑΡΠΑΓΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΛΙΨΗ (2)

 

1.     Ο Ιησούς δίνει μια υπόσχεση διαφυγής.

Λουκ.κα:34-36 Προσέχετε δε εις εαυτούς μήποτε βαρυνθώσιν αι καρδίαι σας από κραιπάλης και μέθης και μεριμνών βιωτικών, και επέλθη αιφνίδιος εφ' υμάς η ημέρα εκείνη· διότι ως παγίς θέλει επέλθει επί πάντας τους καθημένους επί πρόσωπον πάσης της γης. Αγρυπνείτε λοιπόν δεόμενοι εν παντί καιρώ, διά να καταξιωθήτε να εκφύγητε πάντα ταύτα τα μέλλοντα να γείνωσι και να σταθήτε έμπροσθεν του Υιού του ανθρώπου.

Πρέπει να προσευχόμαστε ώστε να «εκφύγουμε»; Κάποιοι θα εκφύγουν; ΝΑΙ! Η Εκκλησία θα ξεφύγει από την οργή του Θεού στην γη επειδή ο Ιησούς Χριστός πήρε αυτή την οργή πάνω Του.

Ρωμ.ε:9  «πολλῷ οὖν μᾶλλον δικαιωθέντες νῦν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ σωθησόμεθα δι' αὐτοῦ ἀπὸ τῆς ὀργῆς».

Αν έχεις δικαιωθεί με το αίμα του Ιησού, τότε ο Ιησούς θα σε σώσει από την οργή που πρόκειται να έρθει σε ολόκληρο τον κόσμο.

Α’ Θεσ.δ:16,17 ὅτι αὐτὸς ὁ κύριος ἐν κελεύσματι, ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου καὶ ἐν σάλπιγγι θεοῦ καταβήσεται ἀπ' οὐρανοῦ καὶ οἱ νεκροὶ ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται πρῶτον, ἔπειτα ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι ἅμα σὺν αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ κυρίου εἰς ἀέρα· καὶ οὕτως πάντοτε σὺν κυρίῷ ἐσόμεθα.

Μου αρέσει η Α’ Θες.ε:9-10, όπου λέει: «ὅτι οὐκ ἔθετο ἡμᾶς ὁ θεὸς εἰς ὀργὴν ἀλλὰ εἰς περιποίησιν σωτηρίας διὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ [Χριστοῦ]. τοῦ ἀποθανόντος περὶ ἡμῶν, ἵνα εἴτε γρηγορῶμεν εἴτε καθεύδωμεν ἅμα σὺν αὐτῷ ζήσωμεν».

Είναι σαφές, ότι αυτή η οργή, αναφέρεται στο ξέσπασμα της οργής του Θεού κατά τη διάρκεια της Θλίψης.

 

2.     Ο Ιησούς υπόσχεται ότι θα φυλαχτούμε εκ της ώρας του πειρασμού.

Η Αγία Γραφή ασχολείται αρκετά με τη διαβεβαίωσή Του, ότι αυτή η φοβερή ώρα δεν έχει σχεδιαστεί για τους εκλεκτούς Του. Θα είναι μια φρικτή περίοδος, που ο κόσμος δεν έχει γνωρίσει ποτέ!

Ο Θεός έδωσε μια ειδική υπόσχεση στην εκκλησία, ότι θα φυλαχτεί από την μελλοντική οργή Του. Είναι σωστό να δει κανείς αυτή την προφύλαξη στο γεγονός της Αρπαγής.

Αποκ.γ:7-10 Και προς τον άγγελον της εν Φιλαδελφεία εκκλησίας γράψον· Ταύτα λέγει ο άγιος, ο αληθινός, ο έχων το κλειδίον του Δαβίδ, όστις ανοίγει και ουδείς κλείει, και κλείει και ουδείς ανοίγει· Εξεύρω τα έργα σου· ιδού, έθεσα ενώπιόν σου θύραν ανεωγμένην, και ουδείς δύναται να κλείση αυτήν· διότι έχεις μικράν δύναμιν και εφύλαξας τον λόγον μου και δεν ηρνήθης το όνομά μου. Ιδού, θέλω κάμει τους εκ της συναγωγής του Σατανά, οίτινες λέγουσιν εαυτούς ότι είναι Ιουδαίοι, και δεν είναι, αλλά ψεύδονται ιδού, θέλω κάμει αυτούς να έλθωσι και να προσκυνήσωσιν ενώπιον των ποδών σου και να γνωρίσωσιν ότι εγώ σε ηγάπησα. Επειδή εφύλαξας τον λόγον της υπομονής μου, και εγώ θέλω σε φυλάξει εκ της ώρας του πειρασμού, ήτις μέλλει να έλθη επί της οικουμένης όλης, διά να δοκιμάση τους κατοικούντας επί της γης.

Ο Ιησούς έδωσε μια ένδοξη υπόσχεση στην «εκκλησία» της Φιλαδέλφειας: «εγώ θέλω σε φυλάξει εκ της ώρας του πειρασμού, ήτις μέλλει να έλθη επί της οικουμένης όλης».

Εδώ είναι μια υπόσχεση διαφύλαξης προς την Εκκλησία, έξω από την ώρα του πειρασμού. Η εκκλησία δεν θα φυλαχτεί μόνο από την οργή, αλλά και από την ώρα του πειρασμού. Αυτό αποκλείει την πιθανότητα η Εκκλησία να είναι στη γη κατά τη διάρκεια της Θλίψης.

Ερμηνεύοντας αυτό το εδάφιο να σημαίνει ότι ο Ιησούς θα μας κρατήσει μέσα στη Θλίψη και θα μας αρπάξει μέσα από αυτή καθώς μας προστατεύει όλο αυτό το διάστημα, δεν έχει καμία Βιβλική βάση και στερείται υγιούς κατάρτισης. Μια τέτοια ερμηνεία βλέπει κάτι που δεν υπάρχει μέσα στη Γραφή για να ταιριάξει. Πουθενά το Βιβλίο της Αποκάλυψης δεν μιλά για προστασία της εκκλησίας μέσα στη Θλίψη. Η μόνη θεϊκή προστασία είναι για το Ισραήλ και τους 144.000 που είναι σφραγισμένοι και, ως εκ τούτου, γλιτώνουν από ένα μέρος των κρίσεων που έρχονται.

Επειδή η Θλίψη θα επηρεάσει ολόκληρο τον κόσμο, εννοείται ότι δεν θα υπάρχει πουθενά στη γη μέρος που θα είναι ασφαλές από την οργή του Θεού.

Γι' αυτό μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιησούς θα μας αρπάξει για να Τον συναντήσουμε στα σύννεφα και να μας βάλει στο σπίτι του Πατέρα στον ουρανό, έτσι ώστε να είμαστε ασφαλείς όταν ο Θεός εκχύσει την οργή Του σε όλη τη γη.

Η φράση «λόγον της υπομονής μου» στην Αποκ.γ:10 είναι ο λόγος του Θεού. Εδώ έχουμε την υπόσχεση του Θεού, ότι επειδή κρατήσαμε το λόγο Του σχετικά με τη σωτηρία, δηλαδή, επειδή έχουμε ΥΠΑΚΟΥΣΕΙ το Ευαγγέλιο, θα μας φυλάξει «από την ώρα του πειρασμού» (δηλαδή, την Θλίψη).

Αυτή η επταετής περίοδος θλίψης, αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη σαν καιρός της στενοχωρίας του Ιακώβ στο Ιερ.λ:7-11...

Ουαί· διότι μεγάλη είναι η ημέρα εκείνη· ομοία αυτής δεν υπήρξε και είναι καιρός της στενοχωρίας του Ιακώβ· πλην θέλει σωθή εξ αυτής. Και εν τη ημέρα εκείνη, λέγει ο Κύριος των δυνάμεων, θέλω συντρίψει τον ζυγόν αυτού από του τραχήλου σου και θέλω διασπάσει τα δεσμά σου και ξένοι δεν θέλουσι πλέον καταδουλώσει αυτόν· αλλά θέλουσι δουλεύει Κύριον τον Θεόν αυτών και Δαβίδ τον βασιλέα αυτών, τον οποίον θέλω αναστήσει εις αυτούς. Συ δε μη φοβού, δούλέ μου Ιακώβ, λέγει Κύριος· μηδέ δειλιάσης, Ισραήλ· διότι, ιδού, θέλω σε σώσει από του μακρυνού τόπου και το σπέρμα σου από της γης της αιχμαλωσίας αυτών· και ο Ιακώβ θέλει επιστρέψει και θέλει ησυχάσει και αναπαυθή και δεν θέλει υπάρχει ο εκφοβών. Διότι εγώ είμαι μετά σου, λέγει Κύριος, διά να σε σώσω· και αν κάμω συντέλειαν πάντων των εθνών όπου σε διεσκόρπισα, εις σε όμως δεν θέλω κάμει συντέλειαν, αλλά θέλω σε παιδεύσει εν κρίσει και δεν θέλω όλως σε αθωώσει.

Όταν η εκκλησία αρπαχτεί από την γη, ο Θεός θα ασχοληθεί και πάλι με το έθνος του Ισραήλ, με μια ιδιαίτερη διαθήκη. Κατά τη διάρκεια της Θλίψης, ένα απομεινάρι από τον Ισραήλ θα μετανοήσει και θα στραφούν στο Μεσσία τους. Θα γίνουν μάρτυρες Του (Αποκ.ζ:3-8).

Έτσι, ο καιρός της στενοχωρίας του Ιακώβ θα αναγκάσει πολλούς Ισραηλίτες να στραφούν στον Θεό της Βίβλου.

Διαβάζουμε στο Ματθ.κδ:14 σχετικά με την περίοδο της Επταετίας, «Και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη, και τότε θέλει ελθεί το τέλος».

Διαβάζουμε στην Αποκ.ζ:4 ποιοι είναι οι 144.000 «Και ήκουσα τον αριθμόν των εσφραγισμένων· εκατόν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες ήσαν εσφραγισμένοι εκ πάσης φυλής των υιών Ισραήλ».

Στην Α’ Θες.ε:9 ο Παύλος έγραψε για τον ερχομό του Χριστού για την Εκκλησία Του: «διότι ο Θεός δεν προσδιώρισεν ημάς εις οργήν, αλλ' εις απόλαυσιν σωτηρίας διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού».

Είναι εντελώς ασυμβίβαστο με τη φύση του Θεού να νομίζεις ότι αφού ο Ιησούς πλήρωσε το μισθό της αμαρτίας σου, ο Θεός θα σε κρίνει μαζί με τους άδικους.

Η οργή και η κρίση του Θεού θα ξεχυθεί σε έναν κόσμο που απορρίπτει τον Χριστό. Σαν παιδί του Θεού, γιατί ο Θεός να με συνυπολογίσει με τους άδικους; Ο Θεός δεν προσδιώρισεν ημάς εις οργήν.

Μια άλλη ενδιαφέρουσα υπόσχεση βρίσκεται στον Ησαΐα κς:19-21. Ο Κύριος μιλάει πρώτα για την ανάσταση των νεκρών. Στη συνέχεια λέει: «Ελθέ, λαέ μου, είσελθε εις τα ταμεία σου και κλείσον τας θύρας σου οπίσω σου· κρύφθητι διά ολίγον καιρόν, εωσού παρέλθη η οργή. Διότι, ιδού, ο Κύριος εξέρχεται από του τόπου αυτού διά να παιδεύση τους κατοίκους της γης ένεκεν της ανομίας αυτών· η δε γη θέλει ανακαλύψει τα αίματα αυτής και δεν θέλει σκεπάσει πλέον τους πεφονευμένους αυτής».

Ο Ησαΐας προφητεύει την ημέρα που ο Κύριος έρχεται να τιμωρήσει τους κατοίκους της γης, την περίοδο της Θλίψης. Αλλά ο Θεός καλεί τον λαό Του να μπει στα ταμεία του και να κλείσει τις πόρτες πίσω του, να κρυφτεί για λίγο μέχρι να τελειώσει η οργή, η Θλίψη.

Αυτό αναφέρεται στους Εβραίους που θα καταφύγουν στη βραχώδη πόλη της Πέτρας για να προφυλαχτούν από την Θλίψη.

Ησ.ις:4,5. «Οι δεδιωγμένοι μου ας παροικήσωσι παρά σοι, Μωάβ· γενού εις αυτούς σκέπη από προσώπου του πορθητού· διότι ο αρπακτήρ ετελείωσεν, ο πορθητής έπαυσεν, οι καταδυνάσται εξωλοθρεύθησαν από της γης. Και μετά ελέους θέλει συσταθή ο θρόνος, και επ' αυτόν θέλει καθήσει εν αληθεία, εν τη σκηνή του Δαβίδ, ο κρίνων και εκζητών κρίσιν και σπεύδων δικαιοσύνην»

Σ’ αυτό το κείμενο, λέγεται στους Μωαβίτες να φιλοξενήσουν τους Εβραίους και να τους παρέχουν καταφύγιο στη Σελά, η οποία είναι η Πέτρα, τον καιρό που ο Αντίχριστος θα προσπαθήσει να τους καταστρέψει. Αν αυτή η υπόσχεση διαφύλαξης αναφέρεται στους Εβραίους αντί για την Εκκλησία, γιατί ο Κύριος να προστατεύσει τους Εβραίους και όχι την Εκκλησία από την Θλίψη;

Αν ο Κύριος σχεδιάζει να προστατεύσει την Εκκλησία από την Θλίψη, τότε πού είναι οι υποσχέσεις; Πού βλέπουμε στην Αγία Γραφή ότι η εκκλησία σφραγίζεται, προστατεύεται ή σημειώνεται, έτσι ώστε να μην πάθει κακό κατά τη διάρκεια της Θλίψης; Καθώς ο Ιωάννης περιγράφει λεπτομερώς τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στο Βιβλίο της Αποκάλυψης, ποια εδάφια μιλάνε για προστασία της Εκκλησίας στην Θλίψη;

Α’ Θεσ.α:9-10

Οι Θεσσαλονικείς περίμεναν τον Υιό του Θεού από τον ουρανό. . . τον Ιησούν, όστις ελευθερόνει ημάς από της μελλούσης οργής.

Γιατί αυτή η οργή αναφέρεται στην Θλίψη;

Πρώτο, το πλαίσιο και των δύο επιστολών προς Θεσσαλονικείς, ασχολείται με την Ημέρα του Κυρίου και την κρίση του Θεού που προηγείται του ερχομού του Χριστού.

Δεύτερο, το κείμενο αναφέρει ότι πρόκειται για μελλοντική οργή («μελλούσης οργής»).

Τρίτο, είναι μια οργή που μπορεί κανείς να διασωθεί από την επιστροφή του Χριστού. Έτσι, η οργή που αναφέρεται εδώ είναι η οργή της περιόδου της Θλίψης και όχι η αιώνια οργή του Θεού γενικά.

Α’ Θεσ.ε:9 διότι ο Θεός δεν προσδιώρισεν ημάς εις οργήν, αλλ' εις απόλαυσιν σωτηρίας διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

Γιατί αυτή η οργή αναφέρεται στην Θλίψη; Το άμεσο πλαίσιο είναι η οργή της Ημέρας του Κυρίου (ε:1-8). Επιπλέον, αυτή πρέπει να είναι η ίδια οργή που αναφέρει η Α’ Θες.α:10:

«και να προσμένητε τον Υιόν αυτού εκ των ουρανών, τον οποίον ανέστησεν εκ νεκρών, τον Ιησούν, όστις ελευθερόνει ημάς από της μελλούσης οργής».

Ολόκληρη η επταετής περίοδος της Θλίψης είναι ο καιρός της οργής του Θεού, οπότε η προστασία που υπόσχεται πρέπει να είναι για όλα τα επτά χρόνια.

Μερικοί προσπαθούν να πουν ότι η οργή δεν χαρακτηρίζει ολόκληρη την περίοδο της επταετούς θλίψης. Λένε ότι οι πρώτες κρίσεις (σφραγίδες) της θλίψης είναι η οργή του ανθρώπου και του Σατανά. Τα παρακάτω σημεία, όμως, δείχνουν ότι ολόκληρη η περίοδος της Θλίψης είναι ο καιρός της οργής.

Ο Ιησούς είναι Αυτός που ανοίγει όλες τις κρίσεις της Θλίψης, συμπεριλαμβανομένων των κρίσεων των σφραγίδων με τις οποίες ξεκινάει η περίοδος της Θλίψης.

Στην Αποκ.δ & ε, ο Ιησούς είναι Αυτός που βρέθηκε άξιος να ανοίξει τις σφραγίδες στο ς:1.

Το άνοιγμα των σφραγίδων από τον Χριστό δείχνει ότι οι κρίσεις των σφραγίδων είναι θεϊκή οργή.

Οι κρίσεις των σφραγίδων με τις οποίες ξεκινά η Θλίψη, ταιριάζουν με την θεία οργή.

Οι κρίσεις αυτών των τεσσάρων σφραγίδων περιλαμβάνουν την μάχαιρα, την πείνα, τον λοιμό και τα άγρια θηρία, που χρησιμοποιούνται συχνά στην Αγία Γραφή σαν εκφράσεις της θείας οργής.

Πράγματι, όλα αυτά περιλαμβάνονται και ονομάζονται όταν ο Θεός λέει:

«Πόσω μάλλον λοιπόν, όταν εξαποστείλω τας τέσσαρας δεινάς κρίσεις μου επί της Ιερουσαλήμ, την ρομφαίαν και την πείναν και τα κακά θηρία και το θανατικόν, ώστε να εκκόψω απ' αυτής άνθρωπον και κτήνος;» (Ιεζ.ιδ:21).

Πληγές όπως ο λοιμός και τα άγρια θηρία, δύσκολα μπορούν να προκληθούν από άνθρωπο.

Ήδη από την έκτη σφραγίδα, οι άπιστοι αναγνωρίζουν ότι η οργή του Θεού «έχει ήδη έρθει» (Αποκ.ς:16-17).

«καὶ λέγουσιν τοῖς ὄρεσιν καὶ ταῖς πέτραις, Πέσετε ἐφ' ἡμᾶς καὶ κρύψατε ἡμᾶς ἀπὸ προσώπου τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ ἀρνίου, ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆς αὐτῶν, καὶ τίς δύναται σταθῆναι;».

Οι άπιστοι αναγνωρίζουν ότι και οι έξι σφραγίδες που έχουν συμβεί μέχρι στιγμής, είναι η άμεση οργή του Θεού.

Το ρήμα «ήλθεν» είναι σε αόριστο χρόνο και αναφέρεται σε προηγούμενη άφιξη της οργής, δεν είναι κάτι που πρόκειται να συμβεί.

Οι άνθρωποι βλέπουν την άφιξη αυτής της ημέρας τουλάχιστον από τις κοσμικές αναταραχές που χαρακτηρίζουν την έκτη σφραγίδα (ς:12-14), αλλά αν το καλοσκεφτούν, όλα αυτά ξεκίνησαν με το θάνατο του ενός τέταρτου του πληθυσμού της γης (ς:7-8), με τον παγκόσμιο λιμό (ς:5-6), και την παγκόσμια εχθροπραξία (ς:3-4).

Η ταχύτητα που συνέβησαν όλα αυτά τα γεγονότα, δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από την προσοχή του κόσμου, αλλά η πραγματική εξήγηση όλων αυτών ίσως δεν γίνεται αμέσως κατανοητή, μέχρι να φτάσουν τα σοβαρά φαινόμενα της έκτης σφραγίδας.

Α’ Θεσ.α:10 «καὶ ἀναμένειν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐκ τῶν οὐρανῶν, ὃν ἤγειρεν ἐκ [τῶν] νεκρῶν, Ἰησοῦν τὸν ῥυόμενον ἡμᾶς ἐκ τῆς ὀργῆς τῆς ἐρχομένης».

Η λέξη «ρυόμενον» που χρησιμοποιεί το κρητικό κείμενο προέρχεται από το ρήμα «ρύομαι»:

Δεν σημαίνει να φυλαχτούμε με ασφάλεια μέχρι την μέση των…., ή να σωθούμε μετά την θλίψη. Σημαίνει ότι θα αρπαχτούμε για να είμαστε με τον Ιησού στον ουρανό, πριν ξεκινήσει η Θλίψη.

 

3.     Αυτή την στιγμή ζούμε βιβλικά στην οικονομία της χάρης.

 

Β’ Κορ.ε:19 δηλονότι ο Θεός ήτο εν τω Χριστώ διαλλάσσων τον κόσμον προς εαυτόν, μη λογαριάζων εις αυτούς τα πταίσματα αυτών, και ενεπιστεύθη εις ημάς τον λόγον της διαλλαγής.

Ζούμε σε μια χρονική περίοδο όπου ο Θεός δεν καταλογίζει τις αμαρτίες των ανθρώπων εναντίον Του, όταν μετανοούν και υπακούν στο ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού.

Αν αμαρτάνεις τώρα, έχεις σωτήρα! Αν ομολογήσεις τις αμαρτίες σου, σε συγχωρεί. Αλλά σύντομα αυτή η χρονική περίοδος θα αντικατασταθεί με μια περίοδο κρίσης.

Ματθ.κδ:21 Διότι τότε θέλει είσθαι θλίψις μεγάλη, οποία δεν έγεινεν απ' αρχής κόσμου έως του νυν, ουδέ θέλει γείνει.

 

4.     Υπάρχουν διαφορετικές «θλίψεις» που διδάσκονται στην Βίβλο.

 

Πρώτα υπάρχουν οι θλίψεις με μικρό «θ». Πρόκειται για γενικές θλίψεις και δοκιμασίες που ο Ιησούς υποσχέθηκε ότι θα έρχονταν στην Εκκλησία Του ενώ ζούσαν στην γη.

Ιωάν.ις:33 Ταύτα ελάλησα προς εσάς, διά να έχητε ειρήνην εν εμοί. Εν τω κόσμω θέλετε έχει θλίψιν· αλλά θαρσείτε, εγώ ενίκησα τον κόσμον.

Ιακ.α:2,3 Πάσαν χαράν νομίσατε, αδελφοί μου, όταν περιπέσητε εις διαφόρους πειρασμούς, γνωρίζοντες ότι η δοκιμασία της πίστεώς σας εργάζεται υπομονήν.

Β’ Τιμ.γ:12 Και πάντες δε οι θέλοντες να ζώσιν ευσεβώς εν Χριστώ Ιησού θέλουσι διωχθή.

Μετά, υπάρχει η Θλίψη, με κεφαλαίο «Θ». Αυτό αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη 7ετή περίοδο κρίσης που περιγράφεται λεπτομερώς στην Αποκ.ς-ιθ.

Αυτή είναι επίσης γνωστή σαν «καιρός της στενοχωρίας του Ιακώβ» (Ιερεμ.λ:7) και σαν η 70^η Εβδομάδα του Δανιήλ (Δαν.θ).

Αυτή η Θλίψη θα έρθει στην γη από τον ουρανό. Οι γενικές θλίψεις προέρχονται από τον Σατανά, από τον κόσμο και από την σάρκα μας.

Η Θλίψη ονομάζεται «Οργή του Θεού», τω ποτηρίω της οργής αυτού (Αποκ.ιδ:10).  Το παιδί του Θεού, μέσω της πίστης του στον Ιησού Χριστό, δεν προορίζεται γι’ αυτή την οργή.

Ρωμ.ε:9 Πολλώ μάλλον λοιπόν αφού εδικαιώθημεν τώρα διά του αίματος αυτού, θέλομεν σωθή από της οργής δι' αυτού.

Α’ Θεσ.ε:9 διότι ο Θεός δεν προσδιώρισεν ημάς εις οργήν, αλλ' εις απόλαυσιν σωτηρίας διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού,

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ