ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΗΝ ΑΡΠΑΓΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΛΙΨΗ (3)

 

5.     Πριν ξεκινήσει η Θλίψη, η Εκκλησία ψάλει ένα νέο ύμνο στον ουρανό!

 

Οι 24 πρεσβύτεροι της Αποκ.δ:1– ε:14 αντιπροσωπεύουν την εκκλησία.

Στην Καινή Διαθήκη, οι πρεσβύτεροι σαν οι εργάτες της εκκλησίας, εκπροσωπούν ολόκληρη την εκκλησία (Πράξ.ιε:6, κ:28), και στην Παλαιά Διαθήκη, είκοσι τέσσερις πρεσβύτεροι διορίστηκαν από τον βασιλιά Δαβίδ για να εκπροσωπήσουν ολόκληρη την Λευιτική ιεροσύνη (Α’ Χρον.κδ).

Όταν αυτοί οι 24 πρεσβύτεροι συναντήθηκαν στα περίχωρα του ναού στην Ιερουσαλήμ, εκπροσωπήθηκε ολόκληρο το ιερατείο. Έτσι φαίνεται πιο πιθανό ότι οι πρεσβύτεροι αντιπροσωπεύουν λυτρωμένα ανθρώπινα όντα, . . . αυτά είναι η εκκλησία που βρίσκεται στον ουρανό πριν από την έναρξη της Θλίψης.

Αν αναφέρονται στην εκκλησία, τότε αυτό θα απαιτούσε την αρπαγή της εκκλησίας πριν από την Θλίψη και θα απαιτούσε κάποιο χρόνο για να κάνουν τα ουράνια καθήκοντά τους κατά τη διάρκεια της επταετούς δοκιμασίας.

Στην Αποκ.ε:9,10, το θαύμα συνεχίζεται και ο Ιωάννης βλέπει ένα τεράστιο πλήθος ανθρώπων να «ψάλουν μία νέα ωδή». Ποια είναι τα λόγια αυτής της ωδής; Άκουσε...

Αποκ.ε:8-10 Και ότε έλαβε το βιβλίον, τα τέσσαρα ζώα και οι εικοσιτέσσαρες πρεσβύτεροι έπεσον ενώπιον του Αρνίου, έχοντες έκαστος κιθάρας και φιάλας χρυσάς πλήρεις θυμιαμάτων, αίτινες είναι αι προσευχαί των αγίων· και ψάλλουσι νέαν ωδήν, λέγοντες· Άξιος είσαι να λάβης το βιβλίον και να ανοίξης τας σφραγίδας αυτού, διότι εσφάγης και ηγόρασας ημάς εις τον Θεόν διά του αίματός σου εκ πάσης φυλής και γλώσσης και λαού και έθνους, και έκαμες ημάς εις τον Θεόν ημών βασιλείς και ιερείς, και θέλομεν βασιλεύσει επί της γης.

Ποιος μπορεί να τραγουδήσει αυτόν τον νέο ύμνο; Όχι οι άγγελοι, ούτε οι άγιοι της Παλαιάς Διαθήκης. Μόνο η εκκλησία μπορεί να ψάλει αυτόν τον ύμνο, επειδή έχει λυτρωθεί με το αίμα του Αμνού!

Στο 4ο και 5ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης βλέπουμε την εκπλήρωση των υποσχέσεων του Θεού στον λαό Του.

Βλέπουμε την εκκλησία της αρπαγής στα επουράνια, στον θρόνο του Θεού, μέσα στην παρουσία Του, κάτω από διάφορα σύμβολα. 

Στο μέσο του θρόνου και κύκλω του θρόνου, βλέπουμε τους άγιους που ο Κύριος άρπαξε όπως είχε υποσχεθεί (Α’ Θεσ.δ:15-18 και Α’ Κορ.ιε:50-55).

Βλέπουμε την απαρχή των καρπών του Θεού από την γη στον ουρανό, τους πρώτους καρπούς της καινούργιας κτίσης του Θεού.

Η νύμφη του Αρνίου ή η εκκλησία της αρπαγής, είναι η απαρχή, και μετά ακολουθούν οι υπόλοιποι άγιοι της θλίψης, μετά οι 144.000 Ισραηλίτες, μετά ο Ισραήλ κατά τη διάρκεια της Χιλιετηρίδας, και μετά όλοι όσοι βρεθούν δίκαιοι από την κρίση του μεγάλου Λευκού Θρόνου, που σημαίνει ότι περιλαμβάνονται όλοι οι δίκαιοι που έζησαν ποτέ πάνω στη γη, εκτός βέβαια από αυτούς που θα περικλείονται στην αρπαγή.

Αυτή η «νέα ωδή» μας λέει ακριβώς ποιο είναι αυτό το πλήθος στην Αποκ.ε:9,10, γιατί δεν μπορεί να είναι κανένα άλλο. Είναι η μόνη ομάδα στην ανθρώπινη ιστορία που «λυτρώθηκε με το αίμα του Αρνίου». Η χριστιανική εκκλησία! Επιπλέον, λέει ότι αυτούς τους ανθρώπους, ο Θεός τους έχει κάνει «βασιλείς και ιερείς» και «θέλουν βασιλεύσει επί της γης». Ένα τεράστιο στοιχείο του χρόνου εδώ είναι η χρήση της φράσης «και θέλομεν βασιλεύσει».

Α' Πέτρ.β:9,10 σεις όμως είσθε γένος εκλεκτόν, βασίλειον ιεράτευμα, έθνος άγιον, λαός τον οποίον απέκτησεν ο Θεός, διά να εξαγγείλητε τας αρετάς εκείνου, όστις σας εκάλεσεν εκ του σκότους εις το θαυμαστόν αυτού φώς· οι ποτέ μη όντες λαός, τώρα δε λαός του Θεού, οι ποτέ μη ηλεημένοι, τώρα δε ελεηθέντες.

Το έπιασες αυτό; Ο Πέτρος λέει ότι είμαστε «βασίλειον ιεράτευμα», βασιλιάδες και ιερείς. Ο απόστολος Παύλος μας λέει στην Β΄ Τιμοθέου ότι οι σωσμένοι πιστοί θα βασιλεύσουν με τον Ιησού Χριστό στη χιλιετία.

Β’ Τιμ.β:11,12 Πιστός ο λόγος· διότι εάν συναπεθάνομεν, θέλομεν και συζήσει· εάν υπομένωμεν, θέλομεν και συμβασιλεύσει· εάν αρνώμεθα αυτόν, και εκείνος θέλει αρνηθή ημάς·

Επιπλέον, απλά για να κλείσουμε και να κλειδώσουμε την πόρτα για το ποιοι είναι οι «βασιλείς και ιερείς» στην Αποκ.ε, επιτρέψτε μου να επιστήσω την προσοχή σας σε αυτό που ο Ιωάννης αποκαλεί εκκλησία στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου της Αποκάλυψης.

Αποκ.α:6 και όστις έκαμεν ημάς βασιλείς και ιερείς εις τον Θεόν και Πατέρα αυτού, εις αυτόν είη η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων· αμήν.

Σίγουρα, αν είσαι ένας Βιβλικός πιστός, μπορείς να δεις καθαρά ότι είναι η εκκλησία που είναι οι «βασιλείς και ιερείς» του Θεού κατά τη διάρκεια της χιλιετούς βασιλείας του Ιησού Χριστού. Και είναι αναμφίβολα η εκκλησία που βλέπει ο Ιωάννης στο κεφ.ε.

Η λέξη «εκκλησία» εξαφανίζεται και δεν χρησιμοποιείται ποτέ ξανά μετά από αυτό το σημείο. Ο Ιωάννης αναφέρει τη λέξη «εκκλησία» 7 φορές στην Αποκ.α&β, και μετά που ξεκινά η Αποκ.δ, η λέξη «εκκλησία» δεν αναφέρεται ποτέ ξανά. Η εκκλησία δεν φαίνεται στη γη μέχρι το τέλος της Αποκ.ιθ. Και αυτό που συμβαίνει μεταξύ της έναρξης της Αποκ.ς μέχρι το τέλος της Αποκ.ιθ είναι η περίοδος της στεναχωρίας του Ιακώβ, που είναι μια περίοδος δοκιμασιών και ξεκαθαρίσματος για το έθνος Ισραήλ.

Αλλά η εκκλησία του Ιησού Χριστού, της οποίας είμαστε μέλη τώρα, αναφέρεται με μεγάλη λεπτομέρεια στην Αποκ.ε.

Αν στην Αποκ.δ δεν είναι η εκκλησίας της αρπαγής, τότε ποιοι είναι αυτοί εκεί πάνω στα κεφ.δ & ε; Δεν υπάρχει άλλο σύνολο που να έχει:

·        λυτρωθεί με το αίμα Του,

·        γίνει βασιλείς και ιερείς του Θεού, και

·        προοριστεί να βασιλεύσει με τον Ιησού στην χιλιετία.

Έτσι ακριβώς περιγράφουν ο Παύλος και ο Πέτρος την εκκλησία.

Προφανώς, και για τους λόγους που έχουμε δείξει εδώ, η Αρπαγή της εκκλησίας συμβαίνει πριν από την έναρξη της Θλίψης στην Αποκ.ς. Και όταν «ορθοτομείς» τη Βίβλο σου, όπως μας διατάζει ο Παύλος, αυτό ακριβώς είναι το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγεις.

Περιμένω κι εγώ να σταθώ μέσα στην παρουσία του Θεού, μαζί με αυτούς που ψάλλουσι νέαν ωδήν, λέγοντες· Άξιος είσαι να λάβης το βιβλίον και να ανοίξης τας σφραγίδας αυτού, διότι εσφάγης και ηγόρασας ημάς εις τον Θεόν διά του αίματός σου εκ πάσης φυλής και γλώσσης και λαού και έθνους.

Θέλω κι εγώ να δω τον Ιησού να παίρνει το βιβλίο εκ της δεξιάς του καθημένου επί του θρόνου.

Δεν περιμένω να είμαι στην γη όταν ανοίξουν οι σφραγίδες και ο Θεός αρχίσει να εκχύνει την οργή και την αγανάκτησή Του σε αυτόν τον άθεο κόσμο, που απόρριψε τον Χριστό.

Αυτό κάνει τον ερχομό του Χριστού μια ευλογημένη ελπίδα για τους πιστούς. Περιμένουμε με πάθος αυτή την ευλογημένη ελπίδα, την ένδοξη εμφάνιση του μεγάλου μας Θεού και Σωτήρα Ιησού Χριστού.

 

Μετά ταύτα είδον, και ιδού, θύρα ανεωγμένη εν τω ουρανώ, και η φωνή η πρώτη, την οποίαν ήκουσα ως σάλπιγγος λαλούσης μετ' εμού, έλεγεν· Ανάβα εδώ και θέλω σοι δείξει όσα πρέπει να γείνωσι μετά ταύτα. (Αποκ.δ:1)

Αυτή η φωνή του λέει: «Ανάβα ώδε, και δείξω σοι α δεί γενέσθαι μετά ταύτα».

Ο Ιησούς προσκαλεί τον Ιωάννη στα επουράνια για να του δείξει τι πρόκειται να γίνει μετά από την Αρπαγή.

Στο 6^ο κεφάλαιο, θα δούμε τον Ιησού ν’ ανοίγει τις σφραγίδες, τον ερχομό του Αντίχριστου και την Θλίψη.

Άρα, αυτά που βλέπει ο Ιωάννης στο 4ο και 5ο κεφάλαιο είναι πριν την Θλίψη και μετά την Αρπαγή, γιατί οι άγιοι της Αρπαγής βρίσκονται μπροστά στην παρουσία του Θεού.

Ο Αντίχριστος στα πρώτα 3 ½ χρόνια της Θλίψης, θανατώνει όλους όσους δεν προσκυνούν την εικόνα του, λαμβάνοντας το χάραγμα στο δεξί χέρι ή το μέτωπο:

«Και εδόθη εις αυτό να δώση πνεύμα εις την εικόνα του θηρίου, ώστε και να λαλήση η εικών του θηρίου και να κάμη, όσοι δεν προσκυνήσωσι την εικόνα του θηρίου, να θανατωθώσι. Και έκαμνε πάντας, τους μικρούς και τους μεγάλους και τους πλουσίους και τους πτωχούς και τους ελευθέρους και τους δούλους, να λάβωσι χάραγμα επί της χειρός αυτών της δεξιάς ή επί των μετώπων αυτών, και να μη δύναται μηδείς να αγοράση ή να πωλήση, ειμή ο έχων το χάραγμα, ή το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν του ονόματος αυτού» (Αποκ.ιγ:15-17).

 

6.     Αναφορές της Εκκλησίας στην Αποκάλυψη, και η απουσία της!

 

Δεν υπάρχει καμία αναφορά της Εκκλησίας στην Αποκ.δ-ιη

Τα κεφάλαια Αποκ.δ-ιη, δίνουν την πιο λεπτομερή περιγραφή της επταετούς περιόδου της Θλίψης. Εάν η Εκκλησία επρόκειτο να είναι μέσα στην Θλίψη, σίγουρα θα περίμενε κανείς τουλάχιστον μία αναφορά στην Εκκλησία, σ’ αυτή τη χρονική περίοδο. Όμως, η Εκκλησία που αναφέρεται 19 φορές στα τρία πρώτα κεφάλαια της Αποκάλυψης, σιωπά ξαφνικά και δεν αναφέρεται ποτέ στα κεφάλαια δ-ιη.

Είναι αξιοσημείωτο και εντελώς απροσδόκητο το γεγονός ότι ο Ιωάννης που αναφέρει λεπτομερείς οδηγίες για την Εκκλησία, ξαφνικά να μεταπηδάει  στην απόλυτη σιωπή στα επόμενα 15 κεφάλαια, εάν, στην πραγματικότητα, η Εκκλησία συνέχιζε να είναι μέσα στην Θλίψη.

Σίγουρα, θα υπάρχουν πιστοί του Ιησού Χριστού στα πρώτα 3^1/2 χρόνια της επταετίας, αλλά αυτοί θα σωθούν επειδή θα αρνηθούν το χάραγμα και ο Αντίχριστος θα τους σκοτώσει, μετά την Αρπαγή.

Στα κεφάλαια β & γ, δίνεται ένα μήνυμα σε κάθε μία από τις 7 εκκλησίες και καθένα τελειώνει με τα λόγια «Όστις έχει ωτίον ας ακούση τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας».

Αναρωτηθήκατε ποτέ πάνω σ’ αυτό; Στο Αποκ.γ:22 είναι η τελευταία φορά που αναφέρεται η λέξη «εκκλησίες». Αν πάμε για λίγο στο Αποκ.ιγ, βλέπουμε πάλι αυτή την μάλλον ενδιαφέρουσα προειδοποίηση:

Αποκ.ιγ:9 Όστις έχει ωτίον, ας ακούση.

Αυτό ακούγεται ακριβώς όπως οι 7 προειδοποιήσεις στα κεφάλαια β και γ, εκτός από το ότι δεν απευθύνεται στην εκκλησία. Πού πήγε η εκκλησία; Χαίρομαι γι’ αυτή την ερώτηση, ακριβώς αυτή τη στιγμή.

Η φύση της Θλίψης

Η Θλίψη δεν θα είναι για την εκκλησία, αλλά για «τους κατοικούντας επί της γης», επειδή απέρριψαν τον Χριστό και την σωτηρία Του:

Αποκ.ς:10 Και έκραξαν μετά φωνής μεγάλης, λέγοντες· Έως πότε, ω Δέσποτα άγιε και αληθινέ, δεν κρίνεις και εκδικείς το αίμα ημών από των κατοικούντων επί της γης;

Αποκ.η:13 Και είδον και ήκουσα ένα άγγελον πετώμενον εις το μεσουράνημα, όστις έλεγε μετά φωνής μεγάλης· Ουαί, ουαί, ουαί εις τους κατοικούντας επί της γης διά τας λοιπάς φωνάς της σάλπιγγος των τριών αγγέλων των μελλόντων να σαλπίσωσι.

Αποκ.ια:10 Και οι κατοικούντες επί της γης θέλουσι χαρή δι' αυτούς και ευφρανθή και θέλουσι πέμψει δώρα προς αλλήλους, διότι ούτοι οι δύο προφήται εβασάνισαν τους κατοικούντας επί της γης.

Αποκ.ιγ:8 Και θέλουσι προσκυνήσει αυτό πάντες οι κατοικούντες επί της γης, των οποίων τα ονόματα δεν εγράφησαν εν τω βιβλίω της ζωής του Αρνίου του εσφαγμένου από καταβολής κόσμου.

Αποκ.ιγ:12 Και ενήργει όλην την εξουσίαν του πρώτου θηρίου ενώπιον αυτού. Και έκαμε την γην και τους κατοικούντας εν αυτή να προσκυνήσωσι το θηρίον το πρώτον, του οποίου εθεραπεύθη η θανατηφόρος πληγή.

Αποκ.ιγ:14 Και επλάνα τους κατοικούντας επί της γης διά τα σημεία, τα οποία εδόθησαν εις αυτό να κάμη ενώπιον του θηρίου, λέγον προς τους κατοικούντας επί της γης να κάμωσιν εικόνα εις το θηρίον, το οποίον έχει την πληγήν της μαχαίρας και έζησε.

Αποκ.ιζ:2 μετά της οποίας επόρνευσαν οι βασιλείς της γης και εμεθύσθησαν οι κατοικούντες την γην εκ του οίνου της πορνείας αυτής.

Αποκ.ιζ:8 Το θηρίον, το οποίον είδες, ήτο και δεν είναι, και μέλλει να αναβή εκ της αβύσσου και να υπάγη εις απώλειαν· και θέλουσι θαυμάσει οι κατοικούντες επί της γης, των οποίων τα ονόματα δεν είναι γεγραμμένα εν τω βιβλίω της ζωής από καταβολής κόσμου, βλέποντες το θηρίον, το οποίον ήτο και δεν είναι, αν και ήναι.

Ενώ η εκκλησία βιώνει γενικά θλίψεις από το ξεκίνημά της μέχρι σήμερα, (Ιωάν.ις:33), δεν φαίνεται πουθενά να συμμετέχει στον καιρό της δοκιμασίας του Ισραήλ, στην στενοχώρια του Ιακώβ, η οποία περιλαμβάνει την Θλίψη, την Ημέρα του Κυρίου, την Οργή του Θεού.

Η θέση της Αρπαγής πριν από την Θλίψη, δίνει την καλύτερη απάντηση στο γεγονός ότι η εκκλησία δεν αναφέρεται ποτέ σε αποσπάσματα που μιλούν για γεγονότα της Θλίψης, ενώ το Ισραήλ αναφέρεται καθαρά σε αυτά τα αποσπάσματα.

 

7.     Ο Θεός ξέρει πώς να ελευθερώνει τους ευσεβείς από τους πειρασμούς!

 

Ο Θεός πάντα κάνει διάκριση μεταξύ ευσεβών και ασεβών, πιστών και άπιστων σε όλη την ιστορία.

Στην Γέν.ιη μαθαίνουμε για την απελευθέρωση του Λωτ από τα Σόδομα ΠΡΙΝ την κρίση. Ο Θεός το κανόνισε αυτό.  Κατά τον ίδιο τρόπο, η Αρπαγή της Εκκλησίας είναι η απελευθέρωση όλων των αληθινών πιστών ΠΡΙΝ από την κρίση της Θλίψης που θα έρθει.

Β’ Πέτρ.β:4-9 Διότι εάν ο Θεός δεν εφείσθη αγγέλους αμαρτήσαντας, αλλά ρίψας αυτό

ύς εις τον τάρταρον δεδεμένους με αλύσεις σκότους, παρέδωκε διά να φυλάττωνται εις κρίσιν, και εάν τον παλαιόν κόσμον δεν εφείσθη, αλλά φέρων κατακλυσμόν επί τον κόσμον των ασεβών εφύλαξεν όγδοον τον Νώε, κήρυκα της δικαιοσύνης, και κατέκρινεν εις καταστροφήν τας πόλεις των Σοδόμων και της Γομόρρας και ετέφρωσε, καταστήσας παράδειγμα των μελλόντων να ασεβώσι, και ηλευθέρωσε τον δίκαιον Λωτ καταθλιβόμενον υπό της ασελγούς διαγωγής των ανόμων· διότι ο δίκαιος, κατοικών μεταξύ αυτών, δι' οράσεως και ακοής, εβασάνιζεν από ημέρας εις ημέραν την δικαίαν αυτού ψυχήν διά τα άνομα έργα αυτών· εξεύρει ο Κύριος να ελευθερόνη εκ του πειρασμού τους ευσεβείς, τους δε αδίκους να φυλάττη εις την ημέραν της κρίσεως, διά να κολάζωνται,

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ