ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΗΝ ΑΡΠΑΓΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΛΙΨΗ (7)

 

20. Κανείς στην Αγία Γραφή δεν ήξερε την διδασκαλία της Αρπαγής της εκκλησίας μέχρι που αποκαλύφθηκε από τον Κύριο στον Παύλο.

Η εκκλησία ήταν ένα μυστήριο (Εφες.γ:1-6)

1.     Η Μεγάλη Θλίψη, η περίοδος της Χιλιετούς Βασιλείας και η Δεύτερη Έλευση του Χριστού δεν ήταν μυστήρια, είχαν αναπτυχθεί από τους προφήτες. Ως εκ τούτου, η εκκλησία, που ήταν ένα μυστήριο, δεν θα βρεθεί στις Γραφές που ασχολούνται με αυτά τα γεγονότα ή τις χρονικές περιόδους.

2.     Η προς Εφεσίους β και γ και η προς Κολοσσαείς α:25-26 ξεκαθαρίζουν ότι ολόκληρη η περίοδος της εκκλησίας ήταν ένα μυστήριο - δεν ήταν γνωστή πριν. Ως εκ τούτου, θα ήταν σοφό να συμπεράνουμε ότι η εκκλησία δεν συνυπήρχε σε μια προηγούμενη γνωστή περίοδο.

3.     Αν η εκκλησία έπρεπε να ήταν ένα μυστήριο, συμπεραίνουμε ότι και το τέλος της εκκλησίας θα είναι ένα μυστήριο (Α’ Κορ.ιε:51,52,  Α’ Θες.δ:13-18).

Αυτή ίσως είναι η πιο τρανταχτή απόδειξη ότι η αρπαγή της Εκκλησίας και η δεύτερη έλευση δεν μπορεί να είναι το ίδιο γεγονός.

Ο Παύλος, στην Α’ Κορινθίους ιε, για πρώτη φορά μιλάει για την αρπαγή της εκκλησίας, και μας λέει ότι είναι ένα «μυστήριο» που αποκάλυψε ο Θεός σ’ αυτόν μόνο και στην συνέχεια χρεώθηκε να το διδάξει στην Εκκλησία.

Σχεδόν κάθε χρονολογία της Αγίας Γραφής τοποθετεί την συγγραφή του Ματθαίου περίπου στο το 35 μ.Χ., και την επιστολή προς Κορινθίους γύρω στο 66 μ.Χ.

Γιατί είναι αυτό τόσο σημαντικό; Γιατί αν κανείς δεν ήξερε την διδασκαλία της αρπαγής της εκκλησίας μέχρι τον καιρό του Παύλου, τότε τα Ματθ.κδ & κε, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, δεν μπορεί να αναφέρονται στην εκκλησία και την Αρπαγή, επειδή κανείς δεν ήξερε τίποτα για Αρπαγή.

Στην πραγματικότητα, τον καιρό του Ματθαίου, η εκκλησία δεν είχε ακόμη σχηματιστεί. Αν ο Ματθαίος γνώριζε και έγραψε για την αρπαγή της εκκλησίας, τότε ο Παύλος έλεγε ψέματα όταν είπε ότι ήταν ένα ΜΥΣΤΗΡΙΟ αυτό που αποκάλυπτε για πρώτη φορά στην Α’ Κορινθίους.

Α’ Κορ.ιε:51,52 Ιδού, μυστήριον λέγω προς εσάς· πάντες μεν δεν θέλομεν κοιμηθή, πάντες όμως θέλομεν μεταμορφωθή, εν μιά στιγμή, εν ριπή οφθαλμού, εν τη εσχάτη σάλπιγγι· διότι θέλει σαλπίσει, και οι νεκροί θέλουσιν αναστηθή άφθαρτοι, και ημείς θέλομεν μεταμορφωθή [Αρπαγή].

Εάν δεν είσαι ένα άτομο που απλά πιστεύει στη Γραφή, αλλά είσαι διανοητικά ειλικρινής, στη συνέχεια πρέπει να αναγνωρίσεις ότι έχουμε αποδείξει πλήρως ότι η αρπαγή της Εκκλησίας και η δεύτερη έλευση του Ιησού Χριστού είναι δύο τελείως διαφορετικές καταστάσεις με δύο πολύ διαφορετικά αποτελέσματα.

Πράγματα που είναι διαφορετικά δεν μπορεί να είναι το ίδια. Η υπόθεση έκλεισε.

 

21. Το βήμα του Χριστού ακολουθεί την Αρπαγή ενώ η κρίση των Εθνών ακολουθεί την Δεύτερη Έλευση.

 

Αμέσως μετά την Αρπαγή της εκκλησίας, ο Παύλος λέει ότι θα εμφανιστούμε «έμπροσθεν του βήματος του Χριστού». Αυτό δεν είναι κρίση αμαρτιών, γιατί αυτό έγινε στον Γολγοθά, είναι μια κρίση για τα έργα που κάναμε ή δεν κάναμε για τον Ιησού Χριστό μετά την σωτηρία μας.

Αλλά αμέσως μετά την δεύτερη έλευση, η κρίση που λαμβάνει χώρα είναι δημόσια, όχι μεμονωμένων ατόμων, αλλά των Εθνών.

Β’ Κορ.ε:10 Διότι πρέπει πάντες να εμφανισθώμεν έμπροσθεν του βήματος του Χριστού, διά να ανταμειφθή έκαστος κατά τα πεπραγμένα διά του σώματος καθ' α έπραξεν, είτε αγαθόν είτε κακόν [Αρπαγή].

Ματθ.κε:44-46 Τότε θέλουσιν αποκριθή προς αυτόν και αυτοί, λέγοντες· Κύριε, πότε σε είδομεν πεινώντα ή διψώντα ή ξένον ή γυμνόν ή ασθενή ή εν φυλακή, και δεν σε υπηρετήσαμεν; Τότε θέλει αποκριθή προς αυτούς, λέγων· Αληθώς σας λέγω, καθ' όσον δεν εκάμετε εις ένα τούτων των ελαχίστων, ουδέ εις εμέ εκάμετε. Και θέλουσιν απέλθει ούτοι μεν εις κόλασιν αιώνιον, οι δε δίκαιοι εις ζωήν αιώνιον [Δεύτερη έλευση].

 

22. Η Αρπαγή συμβαίνει πριν τον Αντίχριστο και τη Θλίψη, ενώ η Δεύτερη Έλευση συμβαίνει μετά από αυτά τα δύο.

Ο Παύλος τονίζει επανειλημμένα ότι ένα από τα απίστευτα οφέλη της Αρπαγής, είναι ότι δεν θα υποστείς όλη αυτή την οργή της Θλίψης.

Αλλά ο Ματθαίος μας λέει ότι η δεύτερη έλευση είναι «μετά την θλίψη εκείνων των ημερών». Τι γίνεται λοιπόν; Αν η Αρπαγή και η δεύτερη έλευση είναι το ίδιο γεγονός, τότε αυτά τα εδάφια αντιπροσωπεύουν μια ασυμβίβαστη διαφορά. Αλλά δεν υπάρχει καμία αντίφαση, επειδή, προφανώς, είναι δύο ξεχωριστά και διαφορετικά γεγονότα.

Α’ Θεσ.ε:9 διότι ο Θεός δεν προσδιώρισεν ημάς εις οργήν, αλλ' εις απόλαυσιν σωτηρίας διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού [Αρπαγή]

Ματθ.κδ:29,30 Ευθύς δε μετά την θλίψιν των ημερών εκείνων ο ήλιος θέλει σκοτισθή και η σελήνη δεν θέλει δώσει το φέγγος αυτής, και οι αστέρες θέλουσι πέσει από του ουρανού και αι δυνάμεις των ουρανών θέλουσι σαλευθή. Και τότε θέλει φανή το σημείον του Υιού του ανθρώπου εν τω ουρανώ, και τότε θέλουσι θρηνήσει πάσαι αι φυλαί της γης και θέλουσιν ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής [Δεύτερη έλευση].

Η Δεύτερη Έλευση.

Η επιστροφή του Ιησού στη γη, γνωστή σαν η Δεύτερη Έλευση, θα συμβεί ακριβώς στο τέλος της επταετίας.

Πολλοί υποστήριξαν ότι ήδη έγινε η δεύτερη έλευση του Ιησού Χριστού, αλλά βρίσκονται σήμερα ακόμα μαζί μας. Αυτοί είναι όλοι, ψευδοδιδάσκαλοι. Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι αυτό που λένε είναι λάθος, επειδή η Βίβλος μας λέει σαφώς ότι ο Ιησούς θα επιστρέψει φανερά, με τον ίδιο τρόπο που αναλήφθηκε.

Πράξ.α:9-11 Και αφού είπε ταύτα, βλεπόντων αυτών ανελήφθη, και νεφέλη υπέλαβεν αυτόν από των οφθαλμών αυτών. Και ενώ ήσαν ατενίζοντες εις τον ουρανόν ότε αυτός ανέβαινεν, ιδού, άνδρες δύο με ιμάτια λευκά εστάθησαν πλησίον αυτών, οίτινες και είπον· Άνδρες Γαλιλαίοι, τι ίστασθε εμβλέποντες εις τον ουρανόν; ούτος ο Ιησούς, όστις ανελήφθη αφ' υμών εις τον ουρανόν, θέλει ελθεί ούτω καθ' ον τρόπον είδετε αυτόν πορευόμενον εις τον ουρανόν.

Η Βίβλος λέει επίσης ότι θέλει ιδεί αυτόν πας οφθαλμός, όταν επιστρέψει:

Αποκ.α:7 Ιδού, έρχεται μετά των νεφελών, και θέλει ιδεί αυτόν πας οφθαλμός και εκείνοι οίτινες εξεκέντησαν αυτόν, και θέλουσι θρηνήσει επ' αυτόν πάσαι αι φυλαί της γης. Ναι, αμήν.

Ενώ ανακρινόταν από τον Καϊάφα, τον αρχιερέα του Ισραήλ, ο Ιησούς αναγνώρισε τον εαυτό Του σαν Γιο του Θεού και μίλησε για την επιστροφή του.

Ματθ.κς:63,64 Ο δε Ιησούς εσιώπα. Και αποκριθείς ο αρχιερεύς είπε προς αυτόν· Σε ορκίζω εις τον Θεόν τον ζώντα να είπης προς ημάς αν συ ήσαι ο Χριστός ο Υιός του Θεού. Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Συ είπας· πλην σας λέγω, Εις το εξής θέλετε ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου καθήμενον εκ δεξιών της δυνάμεως και ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού.

 

Ο Ιησούς θα επιστρέψει πριν από την Χιλιετή Βασιλεία

Η επόμενη βιβλική αρχή, θεμελιώδης για την θέση ότι η Αρπαγή θα γίνει πριν την Θλίψη, είναι το γεγονός ότι η Δεύτερη Έλευση θα συμβεί πριν από την Χιλιετή Βασιλεία του Χριστού στην γη (Αποκ.ιθ:11–κ:6).

Έρχεται σε αντίθεση με τη διδασκαλία κάποιων, ότι ο Χριστός θα επιστρέψει αφού έχει βασιλέψει πνευματικά από τον θρόνο Του στον ουρανό για μεγάλο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια αυτής της οικονομίας.

Ο Πρετεριστής (παρελθόν) πιστεύει ότι οι περισσότερες, αν όχι όλες οι προφητείες έχουν ήδη εκπληρωθεί, συνήθως σε σχέση με την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ.

Ο Ιστορικός (παρών) βλέπει μεγάλο μέρος της τρέχουσας Εποχής της Εκκλησίας σαν ίσο με την περίοδο της Θλίψης.

Έτσι, η προφητεία έχει εκπληρωθεί ή θα εκπληρωθεί κατά τη διάρκεια της τρέχουσας οικονομίας της Εκκλησίας.

Ο μελοντολόγος (μέλλον) πιστεύει ότι σχεδόν όλα τα προφητικά γεγονότα δεν θα συμβούν στην τρέχουσα οικονομία της Εκκλησίας, αλλά θα συμβούν στο μέλλον: Θλίψη, Δεύτερη Έλευση, Χιλιετία.

Ο ιδεαλιστής (διαχρονικός) δεν πιστεύει ούτε ότι η Βίβλος δείχνει το χρονοδιάγραμμα των γεγονότων ούτε ότι μπορούμε να γνωρίζουμε πριν συμβούν.

Ως εκ τούτου, οι ιδεαλιστές πιστεύουν ότι τα προφητικά μέρη διδάσκουν κυρίως μεγάλες ιδέες ή αλήθειες για τον Θεό που πρέπει να εφαρμόζονται ανεξάρτητα από το χρονοδιάγραμμα.

Η θέση ότι η Αρπαγή θα συμβεί πριν από την Θλίψη, μπορεί να οικοδομηθεί μόνο πάνω στην συνεπή, κυριολεκτική ερμηνεία της προφητείας σαν μελλοντικά ιστορικά γεγονότα που δεν έχουν ακόμη συμβεί.

 

Ο Ιησούς θα επιστρέψει ένδοξα και θα εκχύσει την οργή Του.

Ματθ.ις:27 Διότι μέλλει ο Υιός του ανθρώπου να έλθη εν τη δόξη του Πατρός αυτού μετά των αγγέλων αυτού, και τότε θέλει αποδώσει εις έκαστον κατά την πράξιν αυτού.

Η Αποκ.ιθ:11-21 μας λέει ότι ο Ιησούς θα αφήσει τον ουρανό πάνω σε ένα άσπρο άλογο και θα ακολουθείται από τις στρατιές του ουρανού. Θα νικήσει τα έθνη και θα κυβερνήσει τον κόσμο με ράβδο σιδηρά. Θα νικήσει τους βασιλείς της γης και τους στρατούς τους που προετοιμάζονταν για να κάνουν πόλεμο εναντίον Του. Θα συλλάβει τον Αντίχριστο, (γνωστό σαν το θηρίο) και τον ψευδοπροφήτη και θα τους ρίξει στη λίμνη του πυρός (κόλαση).

Το Ματθ.κε:31-46 μας λέει ότι ο Ιησούς θα καθίσει πάνω σε ένα ένδοξο θρόνο, για να κρίνει και να καταδικάσει το κακό και να ανταμείψει τους δίκαιους. Τελικά, η Αποκ.κ:1-2 μας λέει ότι ο Χριστός θα δέσει το Σατανά για χίλια χρόνια έτσι δεν θα είναι σε θέση να παραπλανήσει κανέναν.

Τι λαμπρή μέρα που θα είναι, όταν ο Ιησούς τελικά εξαλείψει το κακό από τον κόσμο.

Έχω διαβάσει το τέλος του βιβλίου και λέει ότι ο Θεός κερδίζει!

 

23. Οι σάλπιγγες στην Α ́ Θεσσαλονικείς & Α ́ Κορινθίους ΔΕΝ είναι οι ίδιες με τις σάλπιγγες της Αποκάλυψης.

 

Αυτοί που διδάσκουν ότι η Εκκλησία πρέπει να περάσει από τη Θλίψη και να αντιμετωπίσει την οργή του Θεού που έρχεται στη γη, προσπαθούν να ταυτίσουν την έσχατη σάλπιγγα της Α’ Κορ.ιε με την έβδομη σάλπιγγα στο Βιβλίο της Αποκάλυψης.

Όμως, υπάρχουν μεγάλες δυσκολίες στον παραλληλισμό αυτών των δύο σαλπίγγων.

Εστιάζουν στην σάλπιγγα που ακούγεται στην Α’ Θες.δ:16 και λένε:  Βλέπεις, αυτή είναι η 7^η σάλπιγγα κρίσης στην Αποκάλυψη. Έτσι καταλήγουν ψευδώς στο συμπέρασμα ότι η Εκκλησία ΠΡΕΠΕΙ να περάσει από την Θλίψη. Την συγκρίνουν επίσης με την Α’ Κορ.ιε:52.

Είναι όντως η 7^η σάλπιγγα της Αποκάλυψης, έτσι ώστε η εκκλησία να περάσει έστω ένα μέρος της Θλίψης;

ΠΡΩΤΟΝ: Η σάλπιγγα στην Αρπαγή ονομάζεται «σάλπιγγα Θεού».

ΑΛΛΑ Η 7^η σάλπιγγα στην Αποκάλυψη, σαλπίζεται από άγγελο!

Αποκ.ια:15 Και ο έβδομος άγγελος εσάλπισε και έγειναν φωναί μεγάλαι εν τω ουρανώ, λέγουσαι· Αι βασιλείαι του κόσμου έγειναν του Κυρίου ημών και του Χριστού αυτού, και θέλει βασιλεύσει εις τους αιώνας των αιώνων.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Η σάλπιγγα στην Αρπαγή ανακοινώνει ένα γεγονός που συμβαίνει σε μια στιγμή, σε ένα ανοιγόκλειμα του ματιού.

ΑΛΛΑ Η 7^η σάλπιγγα στην Αποκάλυψη καλύπτει μια περίοδο ημερών.

Αποκ.ι:7 αλλ' εν ταις ημέραις της φωνής του εβδόμου αγγέλου, όταν μέλλη να σαλπίση, τότε θέλει τελεσθή το μυστήριον του Θεού, καθώς εφανέρωσε προς τους εαυτού δούλους τους προφήτας.

ΤΕΛΙΚΑ: Η τελευταία σάλπιγγα της Α' Κορ.ιε και της Α’ Θες.δ, θα είναι μια σάλπιγγα δόξας. Θα μεταμορφωθούμε, θα γίνουμε κατά την εικόνα Του και θα αρπαχτούμε για να συναντήσουμε τον Κύριο στον αέρα.

ΑΛΛΑ η έβδομη σάλπιγγα του Βιβλίου της Αποκάλυψης αναφέρεται συνεχώς σαν «ουέ». Στην Αποκ.η:13 ο άγγελος είπε: «Ουαί, ουαί, ουαί εις τους κατοικούντας επί της γης διά τας λοιπάς φωνάς της σάλπιγγος των τριών αγγέλων των μελλόντων να σαλπίσωσι». Ο άγγελος το λέει αυτό στο τέλος της τέταρτης σάλπιγγας. Έτσι, τα τρία «ουέ» αναφέρονται στην πέμπτη, έκτη και έβδομη σάλπιγγα. Στο τέλος της πέμπτης σάλπιγγας (Αποκ.η:12), ο άγγελος δηλώνει: «Ουαί, ουαί, ουαί εις τους κατοικούντας επί της γης διά τας λοιπάς φωνάς της σάλπιγγος των τριών αγγέλων των μελλόντων να σαλπίσωσι». Αυτό αναφέρεται στην έκτη και την έβδομη σάλπιγγα.

Στην Αποκ.ια:14 ο άγγελος δηλώνει ότι «Η ουαί η δευτέρα απήλθεν· ιδού, η ουαί η τρίτη έρχεται ταχέως». Μετά πάμε κατευθείαν στο εδ.15, την έβδομη σάλπιγγα, που είναι στην πραγματικότητα το τρίτο «ουέ».

Η Αρπαγή της Εκκλησίας και η μεταμόρφωση σε ένδοξα σώματα κατά την ομοιότητα του Κυρίου, δεν έχει να κάνει τίποτα με τα «ουέ»!!

Θα ήταν «ουέ» μόνο αν δεν ήμουν στην Αρπαγή! Έτσι, βλέπω μεγάλη δυσκολία στην ταύτιση της έβδομης σάλπιγγας της Αποκάλυψης και της σάλπιγγας της Α’ Κορ.ιε, επειδή τα αποτελέσματα και χρονικοί παράγοντες είναι τόσο διαφορετικοί.

Σίγουρα εντελώς διαφορετικές σάλπιγγες!

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ