ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ
ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ
Όπως όλες οι πτυχές της
βιβλικής διδασκαλίας, έτσι και η διδασκαλία για την Αρπαγή έχει μια πρακτική
διάσταση.
Το γεγονός ότι ο Υιός του Θεού μπορεί να έρθει ανά πάσα στιγμή, χρησιμοποιείται από τον Θεό σαν το πιο πιεστικό, αδιάκοπο κίνητρο για άγια ζωή και δυναμική διακονία (αποστολές, ευαγγελισμός και διδασκαλίας της Βίβλου) και η μεγαλύτερη θεραπεία για τον λήθαργο και την απάθεια.
Κάνει τη μεγάλη διαφορά στις αξίες, τις δράσεις, τις
προτεραιότητες και τους στόχους κάθε Χριστιανού.
Όπως γράφει ο Ιωάννης, «Και
πας όστις έχει την ελπίδα ταύτην επ' αυτόν καθαρίζει εαυτόν, καθώς εκείνος
είναι καθαρός» (Α’ Ιωάν.γ:3).
Η ελπίδα της Αρπαγής:
·
Προτρέπει για αγρύπνια και
δουλειά για τον Κύριο (Α’ Κορ.ιε:58)
·
Ενθαρρύνει την πίστη των
εργατών της εκκλησίας (Β’ Τιμ.δ:1-5)
·
Ενθαρρύνει την προσμονή των
ασθενών (Α’ Θες.α:10)
·
Οδηγεί σε προσδοκία και
αναζήτηση (Φιλ.γ:20, Τίτος β:13, Εβρ.θ:28)
·
Καλεί σε επιείκεια (Φιλ.δ:5)
·
Διεγείρει να φρονούμε τα άνω
(Κολ.γ:1-4)
·
Ευοδώνει τα έργα μας (Α’
Θες.β:19-20)
·
Μας παρηγορεί (Α’ Θες.δ:18)
·
Παροτρύνει σε σταθερότητα (Β’
Θες.β:1-2, Α’ Τιμ.ς:14, Α’ Πέτρ.ε:4)·
·
Μας προτρέπει σε επιμέλεια και
δραστηριότητα (Β’ Τιμ.δ:1-8)
·
Μας οδηγεί σε νέκρωση της
σάρκας (Κολ.γ:4-5, Τίτος β:12-13)
·
Απαιτεί εγκράτεια (Α’ Θες.ε:6,
Α’ Πέτρ.α:13)·
·
Παρρησία υπέρ του Χριστού (Α’
Ιωάν.β:28, γ:2)
·
Εργάζεται μακροθυμία και
υπομονή μέσα από τις δοκιμασίες (Ιάκ.ε:7-8)
·
Δυναμώνει την υπακοή (Β’
Τιμ.δ:1)
Η θέση της Αρπαγής πριν από τη Θλίψη δεν είναι απλά ένας ευσεβής φευγάτος πόθος.
Αντίθετα, είναι συνδεδεμένη ζωτικά
με το Χριστιανό που ζει μέσα στις δοκιμασίες του «εδώ και τώρα».
Δεν είναι περίεργο που η πρώτη
εκκλησία επινόησε τον μοναδικό χαιρετισμό: «Μαράν αθά!» που αντανακλούσε την
θέση της ευλογημένης ελπίδας στην καθημερινότητά τους, σαν μια πολύ πραγματική
παρουσία.
Μαράν αθά, κυριολεκτικά σημαίνει «ο Κύριος έρχεται»! (Α’ Κορ.ις:22).
Η ζωή της εκκλησίας σήμερα θα
μπορούσε να βελτιωθεί μόνο αν το «Μαράν αθά» επέστρεφε σαν ένας ειλικρινής χαιρετισμός στα χείλη των πιστών.
11.
Η Αρπαγή
δεν είναι ένα συμβάν που πρέπει απλά να περιμένουμε κάθε στιγμή και να το
επιζητούμε με ανυπομονησία, αλλά πρέπει να ζητάμε από τον Κύριο να έρθει τώρα!
Να, πως τελειώνει η Αγία Γραφή:
Αποκ.κβ:17 Και το Πνεύμα και η
νύμφη λέγουσιν· Ελθέ. Και όστις ακούει, ας είπη. Ελθέ. Και όστις διψά, ας έλθη,
και όστις θέλει, ας λαμβάνη δωρεάν το ύδωρ της ζωής.
Αποκ.κβ:20 Λέγει ο μαρτυρών
ταύτα· Ναι, έρχομαι ταχέως. Αμήν, ναι, έρχου, Κύριε Ιησού.
Αντίθετα,
η Δεύτερη Έλευση δεν είναι τέτοιας φύσης, ούτε έχει αυτό το χρονικό στίγμα που
θα μπορούσαμε να ζητήσουμε τον Χριστό να το κάνει αμέσως τώρα.
Δεδομένου
ότι ο Χριστός προφανώς δεν μπορεί να επιστρέψει στη γη με κρίση, να ελευθερώσει
τον Ισραήλ, να σταματήσει την καταστροφή στον Αρμαγεδδώνα και να διαλύσει τον
Αντίχριστο, το βασίλειό του και τα στρατεύματά του μέχρι το τέλος της Θλίψης,
το να κράξουμε εμείς «Έλα, Κύριε Ιησού!» είναι σαν να ζητάμε πληρωμή για ένα
χρέος που πρέπει να εξοφληθεί σε εφτά χρόνια.
Ακόμα,
«Το πνεύμα και η νύφη» κράζουν, «Έλα, Κύριε Ιησού.» Μπορούμε μόνο να
συμπεράνουμε ότι πρέπει να υπάρχει ένας ερχομός του Χριστού που θα μπορούσε να
συμβεί ανά πάσα στιγμή. Δεν μπορεί να είναι η Δεύτερη Έλευση ή η Αρπαγή στο
τέλος της Θλίψης. Μπορεί να είναι μόνο η Αρπαγή πριν από την Θλίψη.
Η θέση ότι η Αρπαγή θα γίνει πριν από την Θλίψη έχει
ένα δυναμισμό, μια καθαρτήρια επίδραση σ’ εκείνους που έχουν αυτή την ελπίδα.
Το γεγονός ότι είναι αναμενόμενη οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να σημαίνει μόνο ότι
θα συμβεί πριν αποκαλυφθεί ο Αντίχριστος και πριν από την δοκιμασία της Θλίψης.
Αν ο Χριστός μπορεί να έρθει ανά πάσα στιγμή, δεν
υπάρχει χρόνος για χάσιμο, καμία καθυστέρηση όσο αφορά στην μαρτυρία μας, δεν
υπάρχει χρόνος να αμαρτάνει κανείς με το σκεπτικό ότι θα μετανοήσει και θα αλλάξει τρόπο ζωής
αργότερα:
Α’ Ιωάν.β:28 Και τώρα, τεκνία,
μένετε εν αυτώ, ίνα όταν φανερωθή, έχωμεν παρρησίαν και μη αισχυνθώμεν απ'
αυτού εν τη παρουσία αυτού.
Α’ Ιωάν.γ:3 Και πας όστις έχει
την ελπίδα ταύτην επ' αυτόν καθαρίζει εαυτόν, καθώς εκείνος είναι καθαρός.
Αντίθετα,
η προσδοκία της Δευτέρας Παρουσίας (ή της Αρπαγής αυτόν τον καιρό) δύσκολα θα
μπορούσε να έχει καθαρτήρια επίδραση, γιατί δεν μπορεί να συμβεί πριν περάσουν
τουλάχιστον 7 χρόνια – αρκετός καιρός ώστε να μην βιάζεσαι για ομολογία, θα
τακτοποιηθείς με τον Κύριο αργότερα, και θα ζήσεις μια άγια ζωή αργότερα….
Στην
πραγματικότητα, ο Κύριος είπε ότι αν κάποιος πιστεύει ότι δεν μπορεί να έρθει
ανά πάσα στιγμή, θα έχει το αντίθετο αποτέλεσμα από τον καθαρισμό του πιστού:
Ματθ.κδ:48-50 Εάν δε είπη ο κακός
εκείνος δούλος εν τη καρδία αυτού, Βραδύνει να έλθη ο κύριός μου, και αρχίση να
δέρη τους συνδούλους, να τρώγη δε και να πίνη μετά των μεθυόντων, θέλει ελθεί ο
κύριος του δούλου εκείνου καθ' ην ημέραν δεν προσμένει και καθ' ην ώραν δεν
εξεύρει,
Λουκ.ιβ:45,46 Εάν δε είπη ο δούλος
εκείνος εν τη καρδία αυτού, Βραδύνει να έλθη ο κύριός μου· και αρχίση να δέρη
τους δούλους και τας δούλας, και να τρώγη και να πίνη και να μεθύη, θέλει ελθεί
ο κύριος του δούλου εκείνου, καθ' ην ημέραν δεν προσμένει και καθ' ην ώραν δεν
εξεύρει, και θέλει αποχωρίσει αυτόν, και το μέρος αυτού θέλει θέσει μετά των
απίστων.
12.
Υπάρχουν
τουλάχιστον δύο γεγονότα που συμβαίνουν στον ουρανό για τα οποία η εκκλησία
πρέπει να είναι παρούσα και συνεπώς δεν μπορεί να γίνουν μέχρι να γίνει η
Αρπαγή: το βήμα του Χριστού και ο γάμος του Αρνίου:
Ρωμ.ιδ:10 επειδή πάντες ημείς
θέλομεν παρασταθή εις το βήμα του Χριστού.
Β’ Κορ.ε:10 Διότι πρέπει πάντες
να εμφανισθώμεν έμπροσθεν του βήματος του Χριστού, διά να ανταμειφθή έκαστος
κατά τα πεπραγμένα διά του σώματος καθ' α έπραξεν, είτε αγαθόν είτε κακόν.
Αποκ.ιθ:7,8 Ας χαίρωμεν και ας
αγαλλιώμεθα και ας δώσωμεν την δόξαν εις αυτόν, διότι ήλθεν ο γάμος του Αρνίου,
και η γυνή αυτού ητοίμασεν εαυτήν. Και εδόθη εις αυτήν να ενδυθή βύσσινον
καθαρόν και λαμπρόν· διότι το βύσσινον είναι τα δικαιώματα των αγίων.
Αυτά
τα δύο γεγονότα συμβαίνουν πριν από την επιστροφή του Χριστού στην γη και
απαιτούν να έχει γίνει η Αρπαγή.
Είναι
σαφές ότι η Δεύτερη Έλευση δεν μπορεί να συμβεί μέχρι αυτά τα ζωτικής σημασίας
δύο γεγονότα, που απαιτούν την παρουσία της εκκλησίας στον ουρανό, έχουν
πραγματοποιηθεί. Μόνο αφού το Αρνίο παντρευτεί την νύφη Του, μπορεί να Τον
συνοδεύσει πίσω στην γη για να σώσει τον Ισραήλ και να καταστρέψει τον
Αντίχριστο και τα στρατεύματά του:
Αποκ.ιθ:14 Και τα στρατεύματα τα
εν τω ουρανώ ηκολούθουν αυτόν εφ' ίππων λευκών, ενδεδυμένοι βύσσινον λευκόν και
καθαρόν.
13. Η Αρπαγή παρουσιάζεται σαν μια
ευλογημένη ελπίδα, ενώ η Δεύτερη Έλευση είναι περίοδος κρίσης που πρέπει να
φοβόμαστε πάρα πολύ.
Είναι η μόνη διαφορά που παραβλέπεται στις μελέτες των
διαφορών μεταξύ της Αρπαγής και της δεύτερης έλευσης.
Στα καθαρά εδάφια της Αρπαγής, ο ερχομός του Κυρίου
παρουσιάζεται σαν μια έλευση ευλογίας για τους αγίους. Καμία κρίση δεν
αναφέρεται σ’ αυτό τον ερχομό. Από την άλλη μεριά, τα αποσπάσματα για τη
δεύτερη έλευση μιλούν για τον ερχομό του Κυρίου για την κρίση των εχθρών Του
(Αποκ.ιθ:11, Ιωήλ γ:12-16, Ζαχ.ιδ:3-5).
Στον Τίτο β:13,
μιλώντας για την Αρπαγή, ο Παύλος την ονομάζει «μακαρίαν ελπίδα», μια μέρα μεγάλης άνεσης και χαράς.
Αλλά στον
Αμώς ε:18, μιλώντας για την ημέρα
του Κυρίου, ο Θεός μας λέει ότι πρόκειται για μια ημέρα «μεγάλης θλίψης», και
να την φοβόμαστε αρκετά! Τώρα, πώς μπορεί η Αρπαγή και η δεύτερη έλευση να
είναι το ίδιο γεγονός; Διαβάστε το Ιωήλ γ για περισσότερες πληροφορίες σχετικά
με την αγριότητα και την θλίψη της δεύτερης έλευσης.
Τίτ.β:13 προσμένοντες την μακαρίαν ελπίδα και επιφάνειαν της δόξης του μεγάλου
Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, [Αρπαγή]
Άμ.ε:18 Ουαί εις τους
επιθυμούντας την ημέραν του Κυρίου· προς τι θέλει είσθαι αύτη διά σας; η ημέρα
του Κυρίου είναι σκότος και ουχί φως [Δεύτερη έλευση].
Ησ.ιγ:9 Ιδού, η ημέρα του
Κυρίου έρχεται, σκληρά και πλήρης θυμού και οργής φλογεράς, διά να καταστήση
την γην έρημον· και θέλει εξαλείψει απ' αυτής τους αμαρτωλούς αυτής
[Δεύτερη έλευση].
Σε κάθε εδάφιο που μιλάει για την Αρπαγή, δεν υπάρχει καμία
αναφορά δοκιμασίας ή θλίψης πριν από το γεγονός. Αντίθετα, υπάρχει η καθαρή
υπόσχεση της επιστροφής του Χριστού για τους δικούς Του.
Τα αποσπάσματα της Δεύτερης Έλευσης, βρίσκονται στο πλαίσιο
της εγκαθίδρυσης της Χιλιετούς Βασιλείας, ενώ τα αποσπάσματα της Αρπαγής δεν
κάνουν καμία αναφορά στην Χιλιετή Βασιλεία (π.χ. Ματθ.κδ:31…, Ζαχ.ιδ, Ιωήλ γ,
Αποκ.ιθ-κ).
Η δεύτερη έλευση είναι προπαρασκευαστική για την εγκαθίδρυση
της Χιλιετούς Βασιλείας. Από την άλλη πλευρά, τα καθαρά εδάφια της Αρπαγής δεν
δίνουν καμία ένδειξη ότι μετά την Αρπαγή ο Κύριος εγκαθιδρύει την Βασιλεία.
14. Στην
Αρπαγή, δίνεται στους πιστούς ένα ένδοξο σώμα, κατά την δεύτερη έλευση
παραμένουν στα γήινα σώματα καθώς μπαίνουν στην Χιλιετή Βασιλεία.
Κατά την
αρπαγή της εκκλησίας, θαυμαστές αλλαγές συμβαίνουν στον πιστό. Η Βίβλος λέει
ότι ο αναγεννημένος πιστός λαμβάνει ένα νέο σώμα που είναι ακριβώς όπως το
«ένδοξο σώμα» που ο Ιησούς Χριστός είχε με την ανάστασή Του.
Φαντάσου
το αυτό! Πόσο συναρπαστικό για τον πιστό να είναι σε θέση να προσβλέπει σε
εκείνη την ημέρα!
Είναι ξεκάθαρο από την Α ́ Θες.δ:13-18 και την Α’ Κορ.ιε:51…,
ότι στην Αρπαγή, όσοι αρπαχτούν από τον Κύριο, θα έχουν ένδοξα σώματα. Από την
άλλη πλευρά, τα εδάφια της Δεύτερης Έλευσης δεν λένε τίποτα ότι κάποιος
(ζωντανός ή νεκρός) έλαβε ένδοξο σώμα.
Κατά την
Δεύτερη Έλευση, καθώς ο Ιησούς στήνει την γήινη κυβέρνησή Του από την
Ιερουσαλήμ, οι άνθρωποι που έφτασαν μέχρι εκεί μέσα από την Θλίψη, δεν έχουν
κανένα ιδιαίτερο σώμα και είναι δυνατό να πεθάνουν. Οι Χριστιανοί που παίρνουν
τα ένδοξα σώματα, δεν μπορούν να πεθάνουν ποτέ.
Φιλ.γ:20,21 Διότι το πολίτευμα
ημών είναι εν ουρανοίς, οπόθεν και προσμένομεν Σωτήρα τον Κύριον Ιησούν
Χριστόν, όστις θέλει μετασχηματίσει το σώμα της ταπεινώσεως ημών, ώστε να γείνη
σύμμορφον με το σώμα της δόξης αυτού κατά την ενέργειαν, διά της οποίας δύναται
και να υποτάξη τα πάντα εις εαυτόν [Αρπαγή].
Ησ.ξε:17-21 Επειδή ιδού, νέους
ουρανούς κτίζω και νέαν γήν· και δεν θέλει είσθαι μνήμη των προτέρων ουδέ
θέλουσιν ελθεί εις τον νούν. Αλλ' ευφραίνεσθε και χαίρετε πάντοτε εις εκείνο το
οποίον κτίζω· διότι, ιδού, κτίζω την Ιερουσαλήμ αγαλλίαμα και τον λαόν αυτής
ευφροσύνην. Και θέλω αγάλλεσθαι εις την Ιερουσαλήμ και ευφραίνεσθαι εις τον
λαόν μου· και δεν θέλει ακουσθή πλέον εν αυτή φωνή κλαυθμού και φωνή κραυγής.
Δεν θέλει είσθαι πλέον εκεί βρέφος ολιγοήμερον και γέρων όστις δεν επλήρωσε τας
ημέρας αυτού· διότι το παιδίον θέλει αποθνήσκει εκατόν ετών, ο δε εκατόν ετών
αμαρτωλός θέλει είσθαι επικατάρατος. Και θέλουσιν οικοδομήσει οικίας και
κατοικήσει, και θέλουσι φυτεύσει αμπελώνας και φάγει τον καρπόν αυτών
[Δεύτερη έλευση].
Καμία αναφορά για συνάντηση στον αέρα, στα εδάφια της
Δεύτερης Έλευσης.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
