Πολλοί που δεν πιστεύουν στην Αρπαγή πριν από την Θλίψη,
υποστηρίζουν ότι το Ματθ.κδ:31 διδάσκει ότι η Αρπαγή θα γίνει μετά τη
Θλίψη.
Η Αρπαγή και η Δεύτερη Έλευση είναι δύο διαφορετικά γεγονότα
που χωρίζονται από ένα χρονικό κενό.
Αυτοί που πιστεύουν ότι θα γίνει μετά την Θλίψη, λανθασμένα αναζητούν την Αρπαγή στο Ματθαίο κδ. Δεν είναι εκεί.
Αυτό το εδάφιο διδάσκει την Δεύτερη Έλευση του Χριστού.
Αυτό σημαίνει ότι το ερώτημα περιστρέφεται γύρω από το αν το
Ματθ.κδ:31 (και το παράλληλο Μάρκ.ιγ:27) είναι μια αναφορά στην αρπαγή ή
όχι.
Υποστηρίζω ότι η αρπαγή δεν φαίνεται σ’ αυτό το
απόσπασμα. Το κείμενο έχει ως εξής:
Ματθ.κδ:29-31 Ευθύς δε μετά την θλίψιν των ημερών
εκείνων ο ήλιος θέλει σκοτισθή και η σελήνη δεν θέλει δώσει το φέγγος αυτής,
και οι αστέρες θέλουσι πέσει από του ουρανού και αι δυνάμεις των ουρανών
θέλουσι σαλευθή. Και τότε θέλει φανή το σημείον του Υιού του ανθρώπου εν τω
ουρανώ, και τότε θέλουσι θρηνήσει πάσαι αι φυλαί της γης και θέλουσιν ιδεί τον
Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης
πολλής. Και θέλει αποστείλει τους αγγέλους αυτού μετά σάλπιγγος φωνής μεγάλης,
και θέλουσι συνάξει τους εκλεκτούς αυτού εκ των τεσσάρων ανέμων απ' άκρων
ουρανών έως άκρων αυτών.
ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΤΗΣ Α’ Θες.δ:17 ΚΑΙ ΤΟΥ Ματθ.κδ:31
Σε μια προσπάθεια να εξομοιώσουν το Ματθ.κδ:31 με την Α’
Θες.δ:17, σαν αναφορά στο ίδιο γεγονός, λένε ότι υπάρχει «παράλληλη ορολογία
στην προς Θεσσαλονικείς επιστολή του Παύλου για την αρπαγή της Εκκλησίας, όπου
διαβάζουμε για μια σάλπιγγα, για σύννεφα, και μια συγκέντρωση πιστών ακριβώς
όπως στην επί του όρους ομιλία.
Πράγματι, υπάρχουν ορισμένες ομοιότητες μεταξύ της αρπαγής
και της δεύτερης έλευσης. Υπάρχουν επίσης κάποιες ομοιότητες μεταξύ της πρώτης
έλευσης του Χριστού πριν από 2.000 χρόνια και της δεύτερης έλευσης Του. Αλλά δεν είναι τα ίδια γεγονότα. Γνωρίζουμε ότι δεν είναι τα ίδια, λόγω των
διαφορών.
Στην περίπτωση της σύγκρισης του Ματθ.κδ:31 και Α’ Θες.δ:17,
είναι οι διαφορές που είναι σημαντικές.
Υπάρχουν αρκετές διαφορές μεταξύ των δύο αποσπασμάτων για να
συμπεράνουμε με ασφάλεια ότι πρέπει να είναι ξεχωριστά γεγονότα.
Οι διαφορές μεταξύ των λόγων του Παύλου στην Α’
Θεσσαλονικείς και του Ματθ.κδ:30-31, υπερτερούν κατά πολύ τυχόν υποτιθέμενων
ομοιοτήτων:
Πού αναφέρει ο Παύλος ότι
ο ήλιος θέλει σκοτισθή (Ματ.κδ:29), η σελήνη δεν θέλει δώσει
το φέγγος αυτής (Ματ.κδ:29), οι αστέρες θέλουσι πέσει από του ουρανού
(Ματθ.κδ:29), αι δυνάμεις των ουρανών θέλουσι σαλευθή (Ματθ.κδ:29), θέλουσι
θρηνήσει πάσαι αι φυλαί της γης (Ματθ.κδ:30), πάσαι αι φυλαί της γης
θέλουσιν ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον (Ματθ. κδ:30), ή ότι θέλει αποστείλει τους
αγγέλους αυτού (Ματθ.κδ:31);
Προσέξτε τι γίνεται όταν εξετάζετε και τα δύο αποσπάσματα
προσεκτικά.
Στον Ματθαίο, ο Υιός του Ανθρώπου έρχεται επί των νεφελών
του ουρανού, ενώ στην Α ́ Θεσσαλονικείς οι ανερχόμενοι πιστοί είναι εν
νεφέλαις.
Στον Ματθαίο οι άγγελοι συγκεντρώνουν τους εκλεκτούς. Στην
Α’ Θεσσαλονικείς ο Ίδιος ο Κύριος συγκεντρώνει τους πιστούς.
Η προς Θεσσαλονικείς
μιλά μόνο για φωνήν αρχαγγέλου.
Στην επί του όρους ομιλία, τίποτα δεν λέγεται για ανάσταση,
ενώ στην Θεσσαλονικείς είναι το κεντρικό σημείο:
Α’ Θεσ.δ:15-17 Διότι τούτο σας λέγομεν διά του
λόγου του Κυρίου, ότι ημείς οι ζώντες, όσοι απομένομεν εις την παρουσίαν του
Κυρίου, δεν θέλομεν προλάβει τους κοιμηθέντας· επειδή αυτός ο Κύριος θέλει
καταβή απ' ουρανού με κέλευσμα, με φωνήν αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού, και
οι αποθανόντες εν Χριστώ θέλουσιν αναστηθή πρώτον, έπειτα ημείς οι ζώντες όσοι
απομένομεν θέλομεν αρπαχθή μετ' αυτών εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις
τον αέρα, και ούτω θέλομεν είσθαι πάντοτε μετά του Κυρίου.
Α' Κορ.ιε:51,52 Ιδού, μυστήριον λέγω προς εσάς·
πάντες μεν δεν θέλομεν κοιμηθή, πάντες όμως θέλομεν μεταμορφωθή, εν μιά στιγμή,
εν ριπή οφθαλμού, εν τη εσχάτη σάλπιγγι· διότι θέλει σαλπίσει, και οι νεκροί
θέλουσιν αναστηθή άφθαρτοι, και ημείς θέλομεν μεταμορφωθή.
Όταν ο Ιησούς αναστήθηκε, δεν χρειαζόταν αγγέλους για να Τον
βοηθήσουν να αναληφθεί στον ουρανό:
Πράξ.α:9-11 Και αφού είπε ταύτα, βλεπόντων αυτών
ανελήφθη, και νεφέλη υπέλαβεν αυτόν από των οφθαλμών αυτών. Και ενώ ήσαν
ατενίζοντες εις τον ουρανόν ότε αυτός ανέβαινεν, ιδού, άνδρες δύο με ιμάτια
λευκά εστάθησαν πλησίον αυτών, οίτινες και είπον· Άνδρες Γαλιλαίοι, τι ίστασθε
εμβλέποντες εις τον ουρανόν; ούτος ο Ιησούς, όστις ανελήφθη αφ' υμών εις τον
ουρανόν, θέλει ελθεί ούτω καθ' ον τρόπον είδετε αυτόν πορευόμενον εις τον
ουρανόν.
Με το αναστημένο σώμα Του, ο Ιησούς μπορούσε να εμφανιστεί
στο δωμάτιο που ήταν οι μαθητές Του, παρόλο που οι πόρτες ήταν κλειστές:
Ιωάν.κ:26 Και μεθ' ημέρας οκτώ πάλιν ήσαν έσω οι
μαθηταί αυτού και Θωμάς μετ' αυτών. Έρχεται ο Ιησούς, ενώ αι θύραι ήσαν
κεκλεισμέναι, και εστάθη εις το μέσον και είπεν· Ειρήνη υμίν.
Όταν πάρουμε τα ένδοξα σώματά μας στην Αρπαγή, θα έχουμε ένα
υπερφυσικό σώμα όπως ο Ιησούς:
Α’ Ιωάν.γ:2 Αγαπητοί, τώρα είμεθα τέκνα Θεού, και
έτι δεν εφανερώθη τι θέλομεν είσθαι· εξεύρομεν όμως ότι όταν φανερωθή, θέλομεν
είσθαι όμοιοι με αυτόν, διότι θέλομεν ιδεί αυτόν καθώς είναι.
Θα έχουμε επίσης τις ίδιες ικανότητες με τους αγγέλους.
Ματθ.κβ:30 Διότι εν τη αναστάσει ούτε νυμφεύονται
ούτε νυμφεύουσιν, αλλ' είναι ως άγγελοι του Θεού εν ουρανώ.
Γιατί ο Ιησούς να στείλει αγγέλους για να συγκεντρώσουν
ανθρώπους που βρίσκονται με ένδοξα, αναστημένα σώματα;
Γιατί οι άγγελοι πρέπει να συγκεντρώσουν αναστημένους
ανθρώπους που έχουν τις ίδιες ικανότητες;
Η απάντηση είναι ότι αυτοί οι πιστοί δεν έχουν αναστημένα
σώματα. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που σώζονται μετά την Αρπαγή, οι οποίοι είναι
ακόμα στα φυσικά σώματά τους και θα κατοικήσουν την γη κατά τη διάρκεια της
χιλιετούς βασιλείας του Χριστού.
Κατά την Δεύτερη Έλευση, οι άγγελοι θα σταλούν για να
συγκεντρώσουν τους άνομους:
Ματθ.ιγ:41,42 Θέλει αποστείλει ο Υιός του ανθρώπου
τους αγγέλους αυτού, και θέλουσι συλλέξει εκ της βασιλείας αυτού πάντα τα
σκάνδαλα και τους πράττοντας την ανομίαν, και θέλουσι ρίψει αυτούς εις την
κάμινον του πυρός· εκεί θέλει είσθαι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων.
Αυτοί οι άπιστοι είναι επίσης στο φυσικό τους σώμα και θα
χρειαστούν τους αγγέλους για να τους συγκεντρώσουν για να κριθούν.
Η ανάσταση των άδικων δεν θα συμβεί παρά μόνο μετά την
χιλιετή Βασιλεία:
Αποκ.κ:7 Και όταν πληρωθώσι τα χίλια έτη, θέλει
λυθή ο Σατανάς εκ της φυλακής αυτού,
Αποκ.κ:11-15 Και είδον θρόνον λευκόν μέγαν και τον
καθήμενον επ' αυτού, από προσώπου του οποίου έφυγεν η γη και ο ουρανός, και δεν
ευρέθη τόπος δι' αυτά. Και είδον τους νεκρούς, μικρούς και μεγάλους, ισταμένους
ενώπιον του Θεού, και τα βιβλία ηνοίχθησαν· και βιβλίον άλλο ηνοίχθη, το οποίον
είναι της ζωής· και εκρίθησαν οι νεκροί εκ των γεγραμμένων εν τοις βιβλίοις
κατά τα έργα αυτών. Και έδωκεν η θάλασσα τους εν αυτή νεκρούς, και ο θάνατος
και ο άδης έδωκαν τους εν αυτοίς νεκρούς, και εκρίθησαν έκαστος κατά τα έργα
αυτών. Και ο θάνατος και ο άδης ερρίφθησαν εις την λίμνην του πυρός· ούτος
είναι ο δεύτερος θάνατος. Και όστις δεν ευρέθη γεγραμμένος εν τω βιβλίω της
ζωής, ερρίφθη εις την λίμνην του πυρός.
Στα δύο εδάφια οι διαφορές σε ό, τι θα συμβεί πριν από την
εμφάνιση του Χριστού είναι εντυπωσιακή.
Επιπλέον, η σειρά της αρπαγής απουσιάζει από τον Ματθαίο
παρά το γεγονός ότι είναι το κεντρικό μέρος της επιστολής.
Εκτός από τις παραπάνω διαφορές, η σειρά των γεγονότων είναι
διαφορετική μεταξύ των δύο αποσπασμάτων.
Στην Α’ Θεσσαλονικείς οι πιστοί συγκεντρώνονται στον αέρα
και μεταφέρονται στον ουρανό, ενώ στο Ματθαίο συγκεντρώνονται μετά την άφιξη
του Χριστού στην γη.
Αν λοιπόν θέλουν να αποδείξουν την άποψη ότι το Ματθ.κδ:31
αναφέρεται στην αρπαγή, πρέπει να ταιριάξουν τις διαφορές, όχι απλά να
αναφέρουν μερικές ομοιότητες. Επομένως, οι διαφορές στα δύο εδάφια υποστηρίζουν
την αρπαγή πριν από την Θλίψη, γιατί μιλούν για δύο διακριτά γεγονότα.
Η Αρπαγή πριν από την Θλίψη, δεν είναι στο Ματθ.κδ:40-41.
«Τότε δύο θέλουσιν είσθαι εν τω αγρώ· ο εις
παραλαμβάνεται και ο εις αφίνεται· δύο γυναίκες θέλουσιν αλέθει εν τω μύλω, μία
παραλαμβάνεται και μία αφίνεται».
Πολλοί που πιστεύουν στην Αρπαγή πριν από την Θλίψη, βλέπουν
λανθασμένα αυτά τα εδάφια να είναι απόδειξη της Αρπαγής.
Αυτοί που
«παραλαμβάνονται» σε αυτά τα εδάφια είναι άπιστοι - δεν είναι Χριστιανοί.
Στα προηγούμενα εδάφια, αυτοί που σηκώθηκαν στον κατακλυσμό
του Νώε ήταν άπιστοι άνθρωποι: «και δεν ενόησαν, εωσού ήλθεν ο κατακλυσμός
και εσήκωσε πάντας» (εδ.39).
Στο παράλληλο απόσπασμα (Λουκ.ιζ:34-37), οι μαθητές ρώτησαν
«Που, Κύριε;». Ο Ιησούς απάντησε: «Όπου είναι το σώμα, εκεί θέλουσι συναχθή
οι αετοί». Αυτοί είναι άπιστοι, όχι πιστοί.
Η Αρπαγή δεν βρίσκεται στο Ματθαίο κδ. Επίσης, δεν βρίσκεται
στην Αποκάλυψη ιθ ή στον Ζαχαρία ιδ, ή σε άλλα κεφάλαια που περιγράφουν την
Δεύτερη Έλευση.
Η Αρπαγή της Εκκλησίας θα έρθει σε μια στιγμή γνωστή μόνο στον Θεό, αλλά δεν θα είναι κατά τη Δεύτερη Έλευση.
