Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026

Γιατί ο χαρακτήρας έχει μεγαλύτερη σημασία από το χάρισμα.



Θέλω, με τη χάρη του Θεού, να δούμε την ήρεμη δύναμη μιας αξιόπιστης ζωής.

 

Ζούμε και διακονούμε σε καιρούς που επιβραβεύουν τις πλατφόρμες, αλλά το ευαγγέλιο προχωρά μέσω ενός λαού που ζει μια αληθινή ζωή.

Ο Παύλος μας υπενθυμίζει:

Α’ Θεσ.α:5 διότι το ευαγγέλιον ημών δεν έγεινεν εις εσάς εν λόγω μόνον, αλλά και εν δυνάμει και εν Πνεύματι Αγίω και εν πληροφορία πολλή, καθώς εξεύρετε οποίοι υπήρξαμεν μεταξύ σας διά σας.

Το μήνυμα είχε βαρύτητα επειδή οι μηνυτές ήταν σωστοί.

Ο Θεός δεν άλλαξε ποτέ τη μέθοδό Του. Συνδέει τον λόγο, με την ζωή:

Α’ Θεσ.β:10 Σεις είσθε μάρτυρες και ο Θεός ότι οσίως και δικαίως και αμέμπτως εφέρθημεν προς εσάς τους πιστεύοντας,

Η Γραφή είναι η αλήθεια και είναι επαρκής και έγκυρη – και μας καλεί να ταυτιστούμε με αυτό που κηρύττουμε, ώστε η αλήθεια να στολίζεται από την ζωή που ζούμε:

Τίτ.β:10 να μη σφετερίζωνται τα αλλότρια, αλλά να δεικνύωσι πάσαν πίστιν αγαθήν, διά να στολίζωσι κατά πάντα την διδασκαλίαν του σωτήρος ημών Θεού.

Το μέτρο του Θεού: Η καρδιά πάνω από την προβολή και την διαφήμιση.

Το μέτρο του Κυρίου δεν μοιάζει με τα δικά μας.

Α’ Σαμ.ις:7 διότι δεν βλέπει ο Κύριος καθώς βλέπει ο άνθρωπος· διότι ο άνθρωπος βλέπει το φαινόμενον, ο δε Κύριος βλέπει την καρδίαν.

Ζυγίζει την εσωτερική ζωή, την αόρατη πίστη, την ήρεμη υπακοή που κανένας προβολέας δεν μπορεί να παραποιήσει.

Χαρακτήρας, είναι αυτό που είμαστε όταν δεν μας βλέπουν – αυτό που αγαπάμε, αυτό που επιλέγουμε, αυτό που κάνουμε με τα μικρά πράγματα.

Ο Ιησούς είπε:

Λουκ.ις:10 Ο εν τω ελαχίστω πιστός και εν τω πολλώ πιστός είναι, και ο εν τω ελαχίστω άδικος και εν τω πολλώ άδικος είναι.

Αυτός είναι ο δρόμος προς την πραγματική εξουσία.

 

Συνηθισμένες ψευδαισθήσεις για τα χαρίσματα:

- Τα μεγάλα πλήθη ισοδυναμούν με μεγάλο καρπό:

Ματθ.ζ:16 Από των καρπών αυτών θέλετε γνωρίσει αυτούς. Μήποτε συνάγουσιν από ακανθών σταφύλια ή από τριβόλων σύκα;

- Το χάρισμα ισούται με ωριμότητα:

Α’ Κορ.γ:1-3 Και εγώ, αδελφοί, δεν ηδυνήθην να λαλήσω προς εσάς ως προς πνευματικούς, αλλ' ως προς σαρκικούς, ως προς νήπια εν Χριστώ. Γάλα σας επότισα και ουχί στερεάν τροφήν· διότι δεν ηδύνασθε έτι να δεχθήτε αυτήν. Αλλ' ουδέ τώρα δύνασθε έτι· επειδή έτι σαρκικοί είσθε. Διότι ενώ είναι μεταξύ σας φθόνος και έρις και διχόνοιαι, δεν είσθε σαρκικοί και περιπατείτε κατά άνθρωπον;

- Ταχύτητα σημαίνει σωστή ηγεσία:

Παρ.ιθ:2 Ψυχή άνευ γνώσεως βεβαίως δεν είναι καλόν· και όστις σπεύδει με τους πόδας, προσκόπτει.

- Κάθε νεωτερισμός ισούται με την αλήθεια:

Ιερ.ς:16 Ούτω λέγει Κύριος· Στήτε επί τας οδούς και ιδέτε και ερωτήσατε περί των αιωνίων τρίβων, που είναι η αγαθή οδός, και περιπατείτε εν αυτή, και θέλετε ευρεί ανάπαυσιν εις τας ψυχάς σας. Αλλ' αυτοί είπον, δεν θέλομεν περιπατήσει εν αυτή.

Τα χαρίσματα εντυπωσιάζουν, αλλά οι καρποί πείθουν.

Τα χαρίσματα είναι καλά. Ο Θεός τα δίνει για την οικοδομή του σώματος, για υπηρεσία (Α ́ Κορ.ιβ).

Αλλά ο καρπός αποδεικνύει την ιδιότητα του μαθητή:

Ιωάν.ιε:8 Εν τούτω δοξάζεται ο Πατήρ μου, εις το να φέρητε καρπόν πολύν· και ούτω θέλετε είσθαι μαθηταί μου.

Χωρίς αγάπη, απλά κάνουμε θόρυβο:

Α’ Κορ.ιγ:2,3 Και εάν έχω προφητείαν και εξεύρω πάντα τα μυστήρια και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε να μετατοπίζω όρη, αγάπην δε μη έχω, είμαι ουδέν. Και εάν πάντα τα υπάρχοντά μου διανείμω, και εάν παραδώσω το σώμα μου διά να καυθώ, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι.

Η Γραφή δίνει έμφαση στον καρπό έναντι του φυσικού ταλέντου:

Γαλ.ε:22,23 Ο δε καρπός του Πνεύματος είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια· κατά των τοιούτων δεν υπάρχει νόμος.

Ο καρπός πείθει τις καρδιές και στολίζει το ευαγγέλιο.

- Τα χαρίσματα μπορούν να προσελκύσουν ένα πλήθος για μια στιγμή.

- Ο καρπός μπορεί να μαθητεύσει έναν λαό για γενιές.

 

Σημεία ελέγχου της ηγεσίας, σύμφωνα με το λόγο του Θεού:

Ο Θεός έδωσε σαφή προσόντα για εκείνους που ποιμαίνουν τον λαό Του.

Το πρότυπο δεν είναι η δημιουργικότητα αλλά ο χαρακτήρας:

Α’ Τιμ.γ:1-7 Πιστός ο λόγος· Εάν τις ορέγηται επισκοπήν, καλόν έργον επιθυμεί. Πρέπει λοιπόν ο επίσκοπος να ήναι άμεμπτος, μιας γυναικός ανήρ, άγρυπνος, σώφρων, κόσμιος, φιλόξενος, διδακτικός, ουχί μέθυσος, ουχί πλήκτης, ουχί αισχροκερδής, αλλ' επιεικής, άμαχος, αφιλάργυρος, κυβερνών καλώς τον εαυτού οίκον, έχων τα τέκνα αυτού εις υποταγήν μετά πάσης σεμνότητος· διότι εάν τις δεν εξεύρη να κυβερνά τον εαυτού οίκον, πως θέλει επιμεληθή την εκκλησίαν του Θεού; να μη ήναι νεοκατήχητος, διά να μη υπερηφανευθή και πέση εις την καταδίκην του διαβόλου. Πρέπει δε αυτός να έχη και παρά των έξωθεν μαρτυρίαν καλήν, διά να μη πέση εις ονειδισμόν και παγίδα του διαβόλου.

 Τίτ.α:5-9 Διά τούτο σε αφήκα εν Κρήτη, διά να διορθώσης τα ελλείποντα και να καταστήσης εν πάση πόλει πρεσβυτέρους, καθώς εγώ σε διέταξα, όστις είναι ανέγκλητος, μιας γυναικός ανήρ, έχων τέκνα πιστά, μη κατηγορούμενα ως άσωτα ή ανυπότακτα. Διότι πρέπει ο επίσκοπος να ήναι ανέγκλητος, ως οικονόμος Θεού, μη αυθάδης, μη οργίλος, μη μέθυσος, μη πλήκτης, μη αισχροκερδής, αλλά φιλόξενος, φιλάγαθος, σώφρων, δίκαιος, όσιος, εγκρατής, προσκεκολλημένος εις τον πιστόν λόγον της διδασκαλίας, διά να ήναι δυνατός και να προτρέπη διά της υγιαινούσης διδασκαλίας και να εξελέγχη τους αντιλέγοντας.  

Α' Πέτρ.ε:1-4 Τους μεταξύ σας πρεσβυτέρους παρακαλώ εγώ ο συμπρεσβύτερος και μάρτυς των παθημάτων τον Χριστού, ο και κοινωνός της δόξης, ήτις μέλλει να αποκαλυφθή, ποιμάνατε το μεταξύ σας ποίμνιον του Θεού, επισκοπούντες μη αναγκαστικώς αλλ' εκουσίως, μηδέ αισχροκερδώς αλλά προθύμως, μηδέ ως κατακυριεύοντες την κληρονομίαν του Θεού, αλλά τύποι γινόμενοι του ποιμνίου. Και όταν φανερωθή ο αρχιποιμήν, θέλετε λάβει τον αμαράντινον στέφανον της δόξης.

Πράξ.ς:3 Σκέφθητε λοιπόν, αδελφοί, να εκλέξητε εξ υμών επτά άνδρας μαρτυρουμένους, πλήρεις Πνεύματος Αγίου και σοφίας, τους οποίους ας καταστήσωμεν επί της χρείας ταύτης·

Το κείμενο δεν είναι ευέλικτο. Είναι απόλυτο.

 

Γιατί το χάρισμα μπορεί να γίνει επικίνδυνο

Το χάρισμα μπορεί να ξεπεράσει τον χαρακτήρα.

Ο Σαούλ ήταν πολύ ψηλός, αλλά μικρός στην ψυχή (Α ́ Σαμ.θ-ιε).

Ο Αβεσσαλώμ έκλεψε καρδιές με γοητεία και ομορφιά, όχι με πίστη (Β’ Σαμ.ιε).

Ο Διοτρεφής ήταν «φιλοπρωτεύων» αλλά έβλαπτε την εκκλησία (Γ’ Ιωάν.9).

Το χάρισμα μπορεί να καλύψει τη σήψη.

Ο Ιησούς προειδοποιεί για την επιτυχία της διακονίας χωρίς στενή σχέση:

Ματθ.ζ:22,23 Πολλοί θέλουσιν ειπεί προς εμέ εν εκείνη τη ημέρα, Κύριε, Κύριε, δεν προεφητεύσαμεν εν τω ονόματί σου, και εν τω ονόματί σου εξεβάλομεν δαιμόνια, και εν τω ονόματί σου εκάμομεν θαύματα πολλά; Και τότε θέλω ομολογήσει προς αυτούς ότι ποτέ δεν σας εγνώρισα· φεύγετε απ' εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν.

Οι λύκοι μιλούν σαν ποιμένες:

Β’ Πέτρ.β, Υπήρξαν όμως και ψευδοπροφήται μεταξύ του λαού, καθώς και μεταξύ σας θέλουσιν είσθαι ψευδοδιδάσκαλοι, οίτινες θέλουσι παρεισάξει αιρέσεις απωλείας….

Ιούδ.α:12 Ούτοι είναι κηλίδες εις τας αγάπας σας, συμποσιάζοντες αφόβως, βόσκοντες εαυτούς, νεφέλαι άνυδροι υπό ανέμων περιφερόμεναι, δένδρα φθινοπωρινά άκαρπα, δις αποθανόντα, εκριζωθέντα,

Κίνδυνοι όταν βάζουμε πρώτα τα χαρίσματα:

-         Εικόνα χωρίς ακεραιότητα (δεν ξέρεις τι κρύβεται από πίσω)!

-         Πλήθη χωρίς ευθύνες.

-         Ταχύτητα χωρίς βάθος.

-         Αποτελέσματα χωρίς αγιότητα.

Πρακτικές που χτίζουν ανθεκτικό χαρακτήρα

Ο χαρακτήρας διαμορφώνεται με την υπακοή και μια ζωή πλήρη χάρης.

Η διαδικασία είναι αργή, σωρευτική και βαθιά θεολογική

Μορφώνεται στην ένωση με τον Χριστό και την υποταγή στον λόγο Του.

- Προσωπική ζωή με τον Θεό: Η Γραφή πριν από τις οθόνες, προσευχή πριν από τις πλατφόρμες:

Ψαλ.α:1,2 Μακάριος ο άνθρωπος, όστις δεν περιεπάτησεν εν βουλή ασεβών, και εν οδώ αμαρτωλών δεν εστάθη, και επί καθέδρας χλευαστών δεν εκάθησεν· αλλ' εν τω νόμω του Κυρίου είναι το θέλημα αυτού, και εν τω νόμω αυτού μελετά ημέραν και νύκτα.

Μάρκ.α:35 Και το πρωΐ ενώ ήτο όρθρος βαθύς, σηκωθείς εξήλθε· και υπήγεν εις έρημον τόπον και εκεί προσηύχετο.

- Ειλικρίνεια και εξομολόγηση:

Β’ Κορ.δ:2 αλλ' απηρνήθημεν τα κρυπτά της αισχύνης, μη περιπατούντες εν πανουργία μηδέ δολόνοντες τον λόγον του Θεού, αλλά με την φανέρωσιν της αληθείας συνιστώντες εαυτούς προς πάσαν συνείδησιν ανθρώπων ενώπιον του Θεού.

Α’ Ιωάν.α:7 εάν όμως περιπατώμεν εν τω φωτί, καθώς αυτός είναι εν τω φωτί, έχομεν κοινωνίαν μετ' αλλήλων, και το αίμα του Ιησού Χριστού του Υιού αυτού καθαρίζει ημάς από πάσης αμαρτίας.

- Πιστότητα στα λίγα: Διαχειριστείτε χρήματα, χρόνο και λόγια:

 Λουκ.ις:10 Ο εν τω ελαχίστω πιστός και εν τω πολλώ πιστός είναι, και ο εν τω ελαχίστω άδικος και εν τω πολλώ άδικος είναι.

Παρ.κζ:2 Ας σε επαινή άλλος και μη το στόμα σου· ξένος, και μη τα χείλη σου.

- Αγνότητα και όρια: Παραιτηθείτε από τα νεανικά πάθη, επιδιώξτε τον αγιασμό:

Β’ Τιμ.β:22 Τας δε νεανικάς επιθυμίας φεύγε και ζήτει την δικαιοσύνην, την πίστιν, την αγάπην, την ειρήνην μετά των επικαλουμένων τον Κύριον εκ καθαράς καρδίας.

Α’ Θεσ.δ:3-8 Επειδή τούτο είναι το θέλημα του Θεού, ο αγιασμός σας, να απέχησθε από της πορνείας, να εξεύρη έκαστος υμών να κρατή το εαυτού σκεύος εν αγιασμώ και τιμή, ουχί εις πάθος επιθυμίας καθώς και τα έθνη τα μη γνωρίζοντα τον Θεόν, να μη υπερβαίνη τις και αδική τον αδελφόν αυτού εις το πράγμα τούτο, διότι ο Θεός είναι εκδικητής διά πάντα ταύτα, καθώς και σας προείπομεν και διά μαρτυριών εβεβαιώσαμεν. Διότι ο Θεός δεν εκάλεσεν ημάς προς ακαθαρσίαν, αλλά προς αγιασμόν. Όθεν ο αθετών ταύτα δεν αθετεί άνθρωπον, αλλά τον Θεόν, όστις και έδωκε το Πνεύμα αυτού το Άγιον εις ημάς.

- Ικανοποίηση στον καταναλωτισμό:

Α’ Τιμ.ς:10 Διότι ρίζα πάντων των κακών είναι η φιλαργυρία, την οποίαν τινές ορεγόμενοι απεπλανήθησαν από της πίστεως και διεπέρασαν εαυτούς με οδύνας πολλάς.

Εβρ.ιγ:5 Ο τρόπος σας έστω αφιλάργυρος, αρκείσθε εις τα παρόντα, διότι αυτός είπε· Δεν θέλω σε αφήσει ουδέ σε εγκαταλείψει·

- Αγαπήστε τον τρόπο που ο Θεός μας φτιάχνει:

Ο Θεός μας ωριμάζει μέσα από δοκιμασίες:

Α’ Πέτρ.α:6,7 διά το οποίον αγαλλιάσθε, αν και τώρα ολίγον, εάν χρειασθή, λυπηθήτε εν διαφόροις πειρασμοίς, ίνα η δοκιμή της πίστεώς σας, πολύ τιμιωτέρα ούσα παρά το χρυσίον το φθειρόμενον διά πυρός δε δοκιμαζόμενον, ευρεθή εις έπαινον και τιμήν και δόξαν όταν φανερωθή ο Ιησούς Χριστός,

Ιακ.α:2-4 Πάσαν χαράν νομίσατε, αδελφοί μου, όταν περιπέσητε εις διαφόρους πειρασμούς, γνωρίζοντες ότι η δοκιμασία της πίστεώς σας εργάζεται υπομονήν. Η δε υπομονή ας έχη έργον τέλειον, διά να ήσθε τέλειοι και ολόκληροι, μη όντες εις μηδέν ελλιπείς.