Εκτός από την καθοδήγηση και τη
διδασκαλία, οι ποιμένες καλούνται να προστατεύουν ή να φυλάνε το ποίμνιο:
Τίτ.α:5 Διά τούτο σε
αφήκα εν Κρήτη, διά να διορθώσης τα ελλείποντα και να καταστήσης εν πάση πόλει
πρεσβυτέρους, καθώς εγώ σε διέταξα,
Τίτ.α:9 προσκεκολλημένος εις τον πιστόν λόγον της διδασκαλίας, διά να ήναι δυνατός και να προτρέπη διά της υγιαινούσης διδασκαλίας και να εξελέγχη τους αντιλέγοντας.
Τίτ.β:15 Ταύτα λάλει
και πρότρεπε και έλεγχε μετά πάσης εξουσίας· ας μη σε περιφρονή μηδείς.
Ιωάν.κα:15-19 Αφού
λοιπόν εγευμάτισαν, λέγει προς τον Σίμωνα Πέτρον ο Ιησούς· Σίμων Ιωνά, αγαπάς
με περισσότερον τούτων; Λέγει προς αυτόν· Ναι, Κύριε, συ εξεύρεις ότι σε αγαπώ.
Λέγει προς αυτόν· Βόσκε τα αρνία μου. Λέγει προς αυτόν πάλιν δευτέραν φοράν·
Σίμων Ιωνά, αγαπάς με; Λέγει προς αυτόν· Ναι, Κύριε, συ εξεύρεις ότι σε αγαπώ.
Λέγει προς αυτόν· Ποίμαινε τα πρόβατά μου. Λέγει προς αυτόν την τρίτην φοράν·
Σίμων Ιωνά, αγαπάς με; Ελυπήθη ο Πέτρος ότι είπε προς αυτόν την τρίτην φοράν·
Αγαπάς με; και είπε προς αυτόν· Κύριε, συ εξεύρεις τα πάντα, συ γνωρίζεις ότι
σε αγαπώ. Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Βόσκε τα πρόβατά μου. Αληθώς, αληθώς σοι
λέγω, ότε ήσο νεώτερος, εζώννυες σεαυτόν και περιεπάτεις όπου ήθελες· αφού όμως
γηράσης, θέλεις εκτείνει τας χείρας σου, και άλλος θέλει σε ζώσει, και θέλει σε
φέρει όπου δεν θέλεις. Είπε δε τούτο δεικνύων με ποίον θάνατον μέλλει να δοξάση
τον Θεόν. Και τούτο ειπών λέγει προς αυτόν· Ακολούθει μοι.
Επομένως, λογικά, έπεται ότι
είναι σημαντικό για τους ποιμένες να γνωρίζουν ποιοι απλά παρακολουθούν και ποιοι
είναι μέλη της εκκλησίας.
Υπάρχουν προφανώς πολλοί
πρακτικοί λόγοι γι’ αυτό, αλλά ένας είναι σίγουρα η προστασία του ποιμνίου από
πιθανή βλάβη.
Γι' αυτό σας ρωτώ: «Ποιο είναι το
πιο επικίνδυνο μέλος που έχετε στην εκκλησία;»
Δεν στοχεύω τόσο σε ένα άτομο όσο
σε έναν τύπο ανθρώπου.
Σίγουρα, όλοι μπορούμε να
εντοπίσουμε τον άπιστο που δεν μιλάει άπταιστα τη γλώσσα της Σιών, μπορούμε να
αναγνωρίσουμε το άτομο με δογματικά σαθρό υπόβαθρο.
Αλλά υποστηρίζω ότι αυτοί οι
τύποι ανθρώπων δεν είναι οι πιο επικίνδυνοι στην εκκλησία σας. Τουλάχιστον, από
την εμπειρία μου.
Αντ’ αυτού, το πιο επικίνδυνο
μέλος της εκκλησίας είναι ο φαινομενικά έξυπνος τύπος που είναι αδίδακτος.
Όταν λέω «αδίδακτος», εννοώ ότι
τα έχει καταλάβει όλα.
Είναι ο κλασικός τύπος: "Μην
μου λες εμένα τι λέει η Γραφή, ξέρω τι πιστεύω".
Αυτός είναι ο τύπος που φαίνεται
να έχει πολλές βιβλικές γνώσεις.
Μπορεί να «πετάξει» βαρύγδουπες
λέξεις για να υποστηρίξει αποτελεσματικά την άποψή του.
Πολύ συχνά, είναι αρκετά
εμπλεκόμενος και φαίνεται να έχει πράγματα μαζί.
Ωστόσο, είναι επικίνδυνος για ένα
λόγο που δεν θα σκεφτόσασταν. Δεν δέχεται διδασκαλία.
Επιτρέψτε μου να σας δώσω
μερικούς λόγους γιατί και πώς είναι επικίνδυνος:
1. Καλύπτει
το ευαγγέλιο
Η Μεγάλη Αποστολή έχει
ενσωματωμένη τη μάθηση:
Ματθ.κη:18-20 Και
προσελθών ο Ιησούς, ελάλησε προς αυτούς, λέγων· Εδόθη εις εμέ πάσα εξουσία εν
ουρανώ και επί γης. Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες
αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος,
διδάσκοντες αυτούς να φυλάττωσι πάντα όσα παρήγγειλα εις εσάς· και ιδού, εγώ
είμαι μεθ' υμών πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος. Αμήν.
Αυτό σημαίνει ότι το να είσαι
μαθητής σημαίνει να μαθαίνεις πάντα.
Επομένως, το να τα έχεις
καταλάβει όλα είναι σαν να αρνείσαι ποιος είσαι.
Σαν χριστιανοί, πρέπει να είμαστε
άνθρωποι διδακταίοι, που μαθαίνουν. Αυτό περιλαμβάνει όλους, από τους ποιμένες
μέχρι τα παιδιά.
2. Ασκεί
συνέχεια κριτική
Εάν το πιο επικίνδυνο μέλος της
εκκλησίας σας δεν συγκινείται από τη διακονία του λόγου, πιθανότατα μαζεύει
σφαίρες για να πυροβολήσει τους εργάτες.
Κάθεται ήσυχα κατά τη διάρκεια
των κηρυγμάτων και των διδασκαλιών μόνο για να ξεχωρίσει τα πάντα σαν
στρατηγός.
Η ικανότητά του να μη δέχεται
διδασκαλία μοιάζει ακριβώς με το αντίθετο από αυτό που διδάσκει το Ιακ.α:19-21:
«Λοιπόν, αδελφοί μου αγαπητοί,
ας είναι πας άνθρωπος ταχύς εις το να ακούη, βραδύς εις το να λαλή, βραδύς εις
οργήν· διότι η οργή του ανθρώπου δεν εργάζεται την δικαιοσύνην του Θεού. Διά
τούτο απορρίψαντες πάσαν ρυπαρίαν και περισσείαν κακίας δέχθητε μετά πραότητος
τον εμφυτευθέντα λόγον τον δυνάμενον να σώση τας ψυχάς σας»
(Παρακαλώ σημειώστε ότι αυτό δεν
αποτελεί αποκήρυξη της εποικοδομητικής κριτικής. Αυτό είναι απολύτως
απαραίτητο. Ωστόσο, υπάρχει διαφορά μεταξύ εποικοδομητικής και καταστροφικής
κριτικής.)
3. Είναι
διχαστικός
Αυτό είναι επικίνδυνο για την
εκκλησία γιατί φέρνει πάντα διαίρεση
Τίτ.γ:10 Αιρετικόν
άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού,
Αυτή η κατσαρόλα που βράζει,
τελικά ξεχειλίζει, και όταν το κάνει, βλάπτει την ενότητα και τους ανθρώπους.
Από την εμπειρία μου, η διαίρεση
στην εκκλησία είναι συνήθως αποτέλεσμα κάποιου αδίδακτου.
Αυτού του είδους τα πράγματα
έχουν μακρά κληρονομιά. Σκεφτείτε πώς άρεσε στον Διοτρεφή να βάζει τον εαυτό
του πρώτο και να προκαλεί διχασμό.
Πώς το έκανε αυτό; Δεν υποτάχθηκε
στη διδασκαλία των αποστόλων (Γ ́ Ιωάν.9-10). Ήταν αδίδακτος.
Αυτό είναι προφανώς επικίνδυνο
για την ψυχή του, αλλά και για την εκκλησία. Ακριβώς όπως ο Διοτρεφής είχε
επιρροή σε εκείνη την εκκλησία, έτσι και ο αδίδακτος τύπος αναμφίβολα έχει
επιρροή στην τοπική σας συνάθροιση. Η επιρροή ενός αδίδακτου είναι ένα όχημα
για διχοστασίες.
4. Κλέβει
τη χαρά
Μια εκκλησία που μπορεί να
διδαχθεί φέρνει χαρά στους ηγέτες της.
Μια εκκλησία ή ένα επικίνδυνο
μέλος της εκκλησίας που δεν είναι, τους στερεί τη χαρά. Είναι τόσο απλό (Εβρ.ιγ:7,10).
Μπορώ να επιβεβαιώσω ότι αυτό
είναι απολύτως αληθές.
5. Είναι
χάσιμο χρόνου
Επιτρέψτε μου να προσέξω πώς το
λέω αυτό. Δεν εννοώ ότι η δουλειά στη διακονία είναι χάσιμο χρόνου. Αλλά αυτό
που εννοώ είναι ότι ο αδίδακτος τύπος είναι αυτός που συνεχίζει να κλέβει το
χρόνο της ποιμαντικής ηγεσίας με επιχειρήματα.
Απλώς συνεχίζει να επαναφέρει το
ίδιο ζήτημα ξανά και ξανά. Μπορεί να βρει οτιδήποτε για να το επικρίνει. Έτσι,
με αυτή την έννοια, είναι χάσιμο χρόνου. Ή, όπως θα έλεγε ο Παύλος, ο κόπος
είναι μάταιος (Φιλ.β:16, Β ́ Θες.γ:5).
Τι κάνετε λοιπόν μαζί του;
Προσευχηθείτε γι’ αυτόν.
Ο ποιμένας δεν είναι ανάλγητος
και ασυγκίνητος! Η επιθυμία είναι να αυξηθεί στο Ευαγγέλιο.
Γι' αυτό, προσευχηθείτε (Κολ.α:9-14,
Β ́ Πέτρ.γ:18).
Ελαχιστοποιήστε την επιρροή
του.
Οι ποιμένες πρέπει πάντοτε να
είναι προσεκτικοί σχετικά με τις θέσεις εξουσίας που δίδονται στην εκκλησία.
Σε αυτή την περίπτωση, θα ήταν
προφανώς λογικό να μην βάλουμε ένα τέτοιο άτομο υπεύθυνο για θέματα διδασκαλίας
και ηγεσίας.
Παρακολουθήστε αυτόν αλλά και
τα πρόβατα.
Αν αυτός ο τύπος είναι
χριστιανός, τότε πρέπει να τον φροντίζουμε κι αυτόν. Ο ποιμένας πρέπει να το
κάνει αυτό ενώ φυλάει και φροντίζει το ποίμνιο.
·
Στοχεύστε στοργικά να τον διδάξετε.
·
Συνεχίστε να προτρέπετε (Τίτ.β:15).
·
Αντιμετωπίστε με την αλήθεια όπου χρειάζεται.
·
Όταν υπάρχει αμαρτία, ο Ιησούς είναι ξεκάθαρος
(Ματθ.ιη:15-18).
Αυτές οι καταστάσεις βαραίνουν
τόσο τους ποιμένες όσο και τα μέλη της εκκλησίας. Επομένως, ακόμη και η εξέταση
τέτοιων πραγμάτων θα πρέπει να μας κάνει να σταματήσουμε για λίγο, να
αξιολογήσουμε την καρδιά μας και να προσευχηθούμε για δεκτικότητα του λόγου του
Χριστού:
Ιακ.α:20 διότι η οργή
του ανθρώπου δεν εργάζεται την δικαιοσύνην του Θεού.
Κολ.γ:15 Και η ειρήνη
του Θεού ας βασιλεύη εν ταις καρδίαις υμών, εις την οποίαν και προσεκλήθητε εις
εν σώμα· και γίνεσθε ευγνώμονες.
