Το Βιβλίο των Κριτών παρέχει έναυσμα για μια ποικιλία
θεολογικών αντιπαραθέσεων. Φωτίζει μια πολύ ασυνήθιστη εποχή στη ζωή του λαού
Ισραήλ, και εξιστορεί πώς ο Θεός χρησιμοποίησε διάφορους απίθανους ήρωες για να
ελευθερώσει και να οδηγήσει τον λαό Του.
Ένας από αυτούς τους απίθανους ήρωες είναι η Δεβόρρα η
προφήτισσα.
Στους Κριτές δ & ε, ο λαός Ισραήλ φαίνεται να είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση, όσο ποτέ άλλοτε, όσον αφορά στην πολιτική συνοχή και την στρατιωτική ικανότητα.
Στην ωδή της Δεβόρρα διαβάζουμε ότι δεν υπήρχε μια ασπίς ή
λόγχη μεταξύ τεσσαράκοντα χιλιάδων εν τω Ισραήλ. Ο στρατός του Ισραήλ ήταν
ανεπαρκώς εξοπλισμένος, και δεν διέθετε ικανό ηγέτη.
Όλα αυτά όμως, έχουν να κάνουν άμεσα με τις σύγχρονες
διαμάχες σχετικά με τον ρόλο των γυναικών στην εκκλησία;
Καθ' όλη την διάρκεια της ιστορίας, οι Χριστιανοί πίστευαν
γενικά ότι οι άνδρες και οι γυναίκες είναι εξίσου σεβαστοί σε αξιοπρέπεια και
αξία, αλλά διαφορετικοί όσον αφορά στους ρόλους και τις ευθύνες.
Πίστευαν ότι, ενώ υπάρχει μεγάλη αλληλοεπικάλυψη
αρμοδιοτήτων, οι άνδρες έχουν μια ιδιαίτερη φροντίδα σε σχέση με την διακονία
του λόγου και οι γυναίκες έχουν μια ιδιαίτερη φροντίδα όσον αφορά στην ανατροφή
των παιδιών.
Στην Βίβλο, αυτοί οι ρόλοι αντιμετωπίζονται σαν εξίσου
πολύτιμοι και απαραίτητοι για την υγεία και την πρόοδο του λαού του Θεού.
Όπως ο Παύλος καθιστά σαφές στην Α’ Τιμ.β:9-15, μέρος της υπακοής
μας στον Χριστό, περιλαμβάνει την υπακοή στις ιδιαίτερες ευθύνες που μας έχουν
ανατεθεί από τον Θεό.
Αλλά περίμενε! Μήπως η ιστορία της Δεβόρρα αμφισβητεί την
ουσία αυτής της αφήγησης;
Δείτε προσεκτικά το Κριτ.δ:4 όπου λέει:
«Και η Δεβόρρα, γυνή προφήτις, γυνή του Λαφιδώθ, αύτη
έκρινε τον Ισραήλ κατά τον καιρόν εκείνον».
Είναι σαφές ότι οι γυναίκες μπορούσαν να είναι προφήτισσες
στην οικονομία της Π.Δ.
Μπορούσαν να ασκήσουν ηγεσία και κάποιοι πιστεύουν ότι αυτό
το απλό γεγονός αλλάζει τα πάντα.
Αλλά το κάνει;
Ενώ υπάρχει η θέση ότι άντρες και γυναίκες είναι ίσοι ως
προς την σωτηρία, αλλά με διαφορετικούς ρόλους, δεν ακούγονται αξιόπιστες φωνές
μέσα σ’ αυτή την κοινότητα, που να υποστηρίζουν σθεναρά ότι οι γυναίκες δεν
μπορούν να είναι σε θέση εξουσίας μέσα στην εκκλησία.
Στην πραγματικότητα, δεν είμαι σίγουρος ότι έχω ακούσει ποτέ
κανέναν να ταυτίζει στενά την «ηγεσία στην εκκλησία» με το «κήρυγμα από τον
άμβωνα».
Να λέει ότι το γεγονός ότι η Δεβόρρα ήταν προφήτης και
ηγέτης στο Ισραήλ, δεν φαίνεται να λέει τίποτα άμεσα για το αν μπορεί ή όχι μια
γυναίκα να κηρύττει στην εκκλησία.
Ας πούμε ότι έχω μια γάτα που την λένε Μιάου.
Ας πούμε ότι σας λέω ότι, επειδή η Μιάου είναι γάτα και
επειδή οι γάτες είναι ζώα και επειδή τα σκυλιά είναι ζώα, άρα η Μιάου είναι
σκύλος.
Δεν είμαι σίγουρος ότι θα το βρίσκατε πειστικό γιατί, ενώ
όλες οι γάτες είναι ζώα, δεν είναι όλα τα ζώα γάτες.
Το επιχείρημά μου βασίζεται σε ένα σημαντικό σφάλμα
κατηγορίας.
Κατά τον ίδιο τρόπο, δεν είναι αλήθεια να πούμε ότι επειδή η
Δεβόρρα ήταν προφήτης και οι προφήτες είναι ηγέτες, άρα οι γυναίκες μπορούν να
είναι οποιοδήποτε είδος ηγέτη, συμπεριλαμβανομένου του ποιμένα μιας εκκλησίας.
Η διαφορά μεταξύ ενός προφήτη και του ποιμένα μιας εκκλησίας
μπορεί κάλλιστα να είναι τόσο μεγάλη όσο η διαφορά μεταξύ μιας γάτας και ενός
σκύλου.
Ως εκ τούτου, το επιχείρημα απλά δεν είναι σχετικό ούτε ακαταμάχητο.
Αυτό που γνωρίζουμε για τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης,
φαίνεται να δείχνει ότι λειτουργούσαν εκτός των επίσημων ορίων της δομής
ηγεσίας αυτής της οικονομίας.
Ουσιαστικά, η πραγματική αξία του προφήτη στην Παλαιά
Διαθήκη είναι η ικανότητά του να λέει την αλήθεια στην εξουσία.
Ο προφήτης αποστελλόταν συχνά από τον Θεό για να επιπλήξει
εκείνους που βρίσκονταν σε επίσημο αξίωμα.
Το μόνο που μπορούμε να πούμε στα σίγουρα, είναι ότι η Δεβόρρα ήταν κάποιου είδους ηγέτης στο
Ισραήλ.
Φαίνεται ότι οδήγησε μαζί με τον Βαράκ και ότι η διακονία
τους ήταν στρατιωτική άμυνα και απελευθέρωση.
Η Δεβόρρα ήταν ηγέτης – ο ποιμένας είναι ηγέτης, αλλά αυτό
δεν σημαίνει ότι Δεβόρρα ήταν ποιμένας.
Δεν κήρυξε κήρυγμα, δεν πειθάρχησε κάποιο μέλος ή δεν
καθόρισε κάποιο δόγμα.
Η ιστορία της, αν και ενδιαφέρουσα και εμπνευσμένη, δεν έχει
καμία σχέση με αυτή της σύγχρονης διαμάχης.
Μας υπενθυμίζει, ωστόσο, ότι ο Θεός μας έκανε άνδρες και
γυναίκες και ότι μια χώρα επωφελείται και από τα δύο φύλα, ακριβώς όπως σε μια
οικογένεια.
Στους Κριτές ε:7, η Δεβόρρα λέει: «Εξέλιπον οι ηγεμόνες
εν τω Ισραήλ, εξέλιπον, εωσού εγώ η Δεβόρρα εσηκώθην, εσηκώθην μήτηρ εν τω
Ισραήλ».
Η Δεβόρρα είχε μια αξιοσημείωτη ικανότητα να εμπνεύσει
γενναιότητα και πίστη στους προηγουμένως διάσπαρτους πολεμιστές του Ισραήλ.
Κρ.ε:13 Τότε κατέβη το εγκαταλελειμμένον του λαού
εναντίον των ισχυρών· ο Κύριος κατέβη μετ' εμού εναντίον των δυνατών.
Οι γυναίκες μπορούν να ηγούνται με κάποιους τρόπους που οι
άνδρες δεν μπορούν.
Ενώ το κείμενο δεν λέει όλα όσα κάποιοι θα ήθελαν να λέει,
αυτό που λέει αξίζει να το θυμόμαστε.
