«τηρέω εκ»

 

Το ρήμα και η πρόθεση «τηρέω εκ» εμφανίζεται μόνο σε ένα άλλο σημείο της Κ.Δ.

Ιωάν.ιζ:15 οὐκ ἐρωτῶ ἵνα ἄρῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ κόσμου, ἀλλ' ἵνα τηρήσῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ πονηροῦ.

Ο Χριστός προσεύχεται και ζητά οι πιστοί να «τηρηθούν εκ του πονηρού».

Ο Χριστός δεν προσεύχεται οι πιστοί να μπουν σε σατανικά πράγματα και μετά να βγουν από αυτά.

Προσεύχεται να μην μπουν ποτέ σε τέτοια πράγματα και να μην βρεθούν ποτέ κάτω από την κυρίαρχη δύναμη του Σατανά.

Το Κολ.α:13 μας πληροφορεί ότι η προσευχή Του απαντήθηκε:

«όστις ηλευθέρωσεν ημάς εκ της εξουσίας του σκότους και μετέφερεν εις την βασιλείαν του αγαπητού αυτού Υιού»

«Ίσως το παρακάτω παράδειγμα, μας βοηθήσει να καταλάβουμε την υπόσχεση στη σαφή, απλή μορφή της.

Ένας δάσκαλος θέλει να βάλει διαγώνισμα στην τάξη. Ας υποθέσουμε ότι ανακοινώνει ότι θα βάλει διαγώνισμα την τάδε μέρα και ώρα.

Στη συνέχεια, ας υποθέσουμε ότι λέει, «Θέλω να δώσω μια υπόσχεση στους μαθητές των οποίων ο μέσος όρος βαθμολογίας για το εξάμηνο μέχρι στιγμής είναι 19.

Η υπόσχεση είναι: Θα σας κρατήσω από το διαγώνισμα».

Αν δεν έλεγε τίποτα περισσότερο σαν εξήγηση, νομίζω ότι οι μαθητές του 19 θα προβληματίζονταν με αυτή την υπόσχεση.

«Πρέπει να δώσουμε το διαγώνισμα ή όχι;» θα αναρωτιόταν.

Και για να είναι ασφαλείς, θα πήγαιναν την καθορισμένη ώρα γιατί δεν θα είχαν καταλάβει καθαρά τι εννοούσε.

Τώρα, θα μπορούσε να υποσχεθεί στους τους μαθητές του 19, κάπως έτσι:

Θα δώσω σέ όλους μια κόλα χαρτί, αλλά σ’ εσάς θα δώσω μια δεύτερη κόλα που θα έχει τις απαντήσεις.

Θα έδιναν το διαγώνισμα, αλλά  χωρίς άγχος αν θα γράψουν καλά.

Θα ζούσαν τον χρόνο αλλά δεν θα υπέφεραν τη δοκιμασία.

Αυτό λένε αυτοί που πιστεύουν στην Αρπαγή στα μέσα της Θλίψης. Προστασία όσο διαρκεί.

Αλλά αν έλεγε στην τάξη, Θα έχουμε εξετάσεις την επόμενη εβδομάδα. Αλλά θέλω να δώσω μια υπόσχεση σε όλους τους μαθητές του 19: «Θα σας κρατήσω από την ώρα του διαγωνίσματος».

Αμφιβάλλω αν οι μαθητές του 19 σε εκείνη την τάξη θα συζητούσαν τι εννοούσε ή αν έπρεπε ή όχι να εμφανιστούν την ώρα της εξέτασης.

Θα καταλάβαιναν ξεκάθαρα ότι το να κρατηθούν από την ώρα της εξέτασης, τους απαλλάσσει από το να είναι παρόντες κατά τη διάρκεια αυτής της ώρας.

Αυτό είναι η θέση «Αρπαγή πριν από τη Θλίψη» και αυτό είναι το νόημα της υπόσχεσης στην Αποκ.γ:10.

Και η υπόσχεση ήρθε από τον αναστημένο Σωτήρα, ο οποίος είναι ο Ελευθερωτής από την μέλλουσα οργή:

Α’ Θεσ.α:10 και να προσμένητε τον Υιόν αυτού εκ των ουρανών, τον οποίον ανέστησεν εκ νεκρών, τον Ιησούν, όστις ελευθερόνει ημάς από της μελλούσης οργής.

 

Η θέση της Αρπαγής πριν από τη Θλίψη είναι η μόνη δυνατή θέση:

1. Η πρώτη εκκλησία πίστευε στην επικείμενη επιστροφή του Κυρίου, η οποία είναι βασικό δόγμα της θέσης: Αρπαγή πριν από τη Θλίψη.

2. Η λεπτομερής ανάπτυξη της αλήθειας «Αρπαγή πριν από τη Θλίψη» κατά τη διάρκεια των τελευταίων αιώνων δεν αποδεικνύει ότι το δόγμα είναι νέο. Η ανάπτυξή του είναι παρόμοια με εκείνη άλλων σημαντικών δογμάτων στην ιστορία της εκκλησίας.

3. Είναι η μόνη άποψη που επιτρέπει την κυριολεκτική ερμηνεία όλων των περικοπών της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης για τη Θλίψη.

4. Μόνο η θέση «Αρπαγή πριν από τη Θλίψη» κάνει σαφή διάκριση μεταξύ του Ισραήλ και της εκκλησίας και των αντίστοιχων προγραμμάτων τους.

5. Διατηρεί τη βιβλική διάκριση μεταξύ της Θλίψης και των θλίψεων γενικά των πιστών.

6. Η Θλίψη ερμηνεύεται σωστά σαν περίοδος προετοιμασίας για την αποκατάσταση του Ισραήλ (Δευτ.δ:29-30, Ιερ.λ:4-11). Δεν είναι ο σκοπός της Θλίψης να προετοιμάσει την εκκλησία για τη δόξα.

7. Κανένα από τα εδάφια της Παλαιάς Διαθήκης για τη Θλίψη δεν αναφέρει την Εκκλησία (Δευτ.δ:29-30, Ιερ.λ:4-11, Δαν.θ:24-27, ιβ:1-2).

8. Κανένα από τα εδάφια της Καινής Διαθήκης για τη Θλίψη δεν αναφέρει την Εκκλησία (Ματθ.κδ:15-31, Α ́ Θες.α:9-10, ε:4-9, Αποκ.δ-ιθ).

9. Σε αντίθεση με την άποψη «Αρπαγή στη μέση της Θλίψης», η άποψη «Αρπαγή πριν από την Θλίψη» αποδεικνύεται επαρκής εξήγηση για την αρχή της Θλίψης στην Αποκ.ς. Η άποψη «Αρπαγή στη μέση της Θλίψης», διαψεύδεται από την ξεκάθαρη διδασκαλία της Γραφής ότι η Θλίψη αρχίζει πολύ πριν από την έβδομη σάλπιγγα της Αποκ.ια.

10. Η σωστή διάκριση διατηρείται στις προφητικές σάλπιγγες της Γραφής από την θέση «Αρπαγή πριν από τη Θλίψη». Δεν υπάρχει βάση για το κεντρικό επιχείρημα των μεσοθλίψιων ότι η έβδομη σάλπιγγα της Αποκάλυψης είναι η τελευταία σάλπιγγα, καθώς δεν υπάρχει αποδεδειγμένη σύνδεση μεταξύ της έβδομης σάλπιγγας της Αποκ.ια, της τελευταίας σάλπιγγας της Α ́ Κορ.ιε:52 και της σάλπιγγας του Ματθ.κδ:31. Είναι τρία διαφορετικά γεγονότα.

11. Η ενότητα της εβδομηκοστής εβδομάδας του Δανιήλ διατηρείται από τους προθλιψιακούς. Αντίθετα, οι μεσοθλίψιοι καταστρέφουν την ενότητα της εβδομηκοστής εβδομάδας του Δανιήλ και συγχέουν το πρόγραμμα του Ισραήλ με την εκκλησία.

12. Η Αρπαγή της εκκλησίας δεν αναφέρεται ποτέ σε κανένα απόσπασμα που ασχολείται με τη δεύτερη έλευση του Χριστού μετά τη Θλίψη.

13. Η εκκλησία δεν είναι καταδικασμένη σε οργή (Ρωμ.ε:9, Α ́ Θες.α:9-10, ε:9). Η εκκλησία επομένως δεν μπορεί να εισέλθει στην «ημέρα τη μεγάλη της οργής αυτού» (Αποκ.ς:17).

14. Η εκκλησία δεν θα ξεπεραστεί από την Ημέρα του Κυρίου (Α ́ Θεσ. ε:1-9) που περιλαμβάνει τη Θλίψη.

15. Η πιθανότητα ενός πιστού να ξεφύγει τη Θλίψη αναφέρεται στο Λουκ.κα:36.

16. Στην εκκλησία της Φιλαδέλφειας υποσχέθηκε απελευθέρωση:

Αποκ.γ:10 Επειδή εφύλαξας τον λόγον της υπομονής μου, και εγώ θέλω σε φυλάξει εκ της ώρας του πειρασμού, ήτις μέλλει να έλθη επί της οικουμένης όλης, διά να δοκιμάση τους κατοικούντας επί της γης.

17. Είναι χαρακτηριστικό της θείας τάξης να ελευθερώνει τους πιστούς πριν επιβληθεί μια κρίση στον κόσμο, όπως φαίνεται από την απελευθέρωση του Νώε, του Λωτ, της Ραάβ κ.λπ. (Β ́ Πέτρ.β:6-9).

18. Κατά τη στιγμή της Αρπαγής της εκκλησίας, όλοι οι πιστοί πηγαίνουν στον οίκο του Πατέρα στον ουρανό (Ιωάν.ιδ:3) και δεν επιστρέφουν αμέσως στη γη αφού συναντήσουν τον Χριστό στον αέρα, όπως διδάσκουν οι μεταθλιψιακοί.

19. Το ευσεβές υπόλοιπο της Θλίψης είναι Ισραηλίτες, όχι μέλη της εκκλησίας όπως υποστηρίζεται από τους μεταθλιψιακούς.

20. Η προθλιψιακή ερμηνεία είναι η μόνη άποψη που διδάσκει ότι ο ερχομός του Χριστού είναι πραγματικά επικείμενος.

21. Η προτροπή να παρηγορηθούμε από τον ερχομό του Κυρίου (Α ́ Θεσ.δ:18) είναι σημαντική μόνο στην προθλιψιακή άποψη και αντικρούεται ιδιαίτερα από την μεταθλιψιακή..