Ο ΙΗΣΟΥΣ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΚΡΑΣΙ

Ιωάν.β:1-11

 

Αυτό ήταν το πρώτο θαύμα που ο Ιησούς έκανε στην διακονία Του.

Έγινε στην Κανά, ένα χωριό περίπου 10 χλμ. Β.Α.  της Ναζαρέτ.

Η αιτία του θαύματος ήταν μια γαμήλια γιορτή.

Είναι πολύ πιθανόν η Μαριάμ να ήταν στενή συγγενής της νύφης, κι έτσι φαίνεται να είχε κάποια ευθύνη για τον γάμο.

Ο Ιησούς και οι μαθητές Του ήταν καλεσμένοι.

Συμπεραίνουμε ότι ο Ιωσήφ είχε πεθάνει:

α) δεν γίνεται καμία αναφορά γι’ αυτόν στον γάμο  

β) την στιγμή που χρειάστηκε κάτι, η Μαριάμ στράφηκε στον Ιησού.

  

Η ανάγκη προμήθειας κρασιού ήταν επιτακτική.

Ίσως να ήλθαν περισσότεροι καλεσμένοι απ’ όσους περίμεναν, ή η οικογένεια να ήταν φτωχή και να είχε ανεπαρκείς προμήθειες.  

Όπως και να είναι, το γεγονός της έλλειψης θα ήταν μεγάλη ντροπή για την οικογένεια.

  

Το θαύμα έγινε με μια πράξη υπακοής.

Η Μαρία είπε στον υπηρέτη να κάνει ό,τι του πει ο Ιησούς.

Στον υπηρέτη ειπώθηκε να γεμίσει 6 υδρίες με νερό, να σερβίρει και να δώσει στον οινοχόο.

Αυτό έκανε ο υπηρέτης και το θαύμα έγινε.

Τέλεια και σαφής υπακοή υπήρξε και τα αγγεία γεμίστηκαν μέχρι το χείλος.

Υπολογίζεται ότι οι υδρίες αυτές χωρούσαν πάνω από 450 λίτρα νερό που έγινε κρασί. Κατά τον οινοχόο η ποιότητα του κρασιού ήταν τέλεια.

 

Μ’ αυτό το θαύμα υπηρέτησε τους προσκεκλημένους του γάμου, αλλά και διακήρυξε εν δυνάμει την δόξα Του.

Τράβηξε την προσοχή των μαθητών στην αληθινή Του ταυτότητα και αύξησε την πίστη τους προς Αυτόν.

Ιωάν.α:14  Και είδομεν την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά του Πατρός.

Το θαύμα αποκάλυψε τον Ιησού σαν τον Δημιουργό.

Κάποιος έγραψε: Το νερό είδε το πρόσωπο του δημιουργού του και κοκκίνισε.

 

Οι περισσότεροι από εμάς θυμόμαστε την ιστορία έτσι: το κρασί τελείωσε, ο Ιησούς είπε στους υπηρέτες να γεμίσουν μερικές στάμνες με νερό και μετέτρεψε το νερό σε κρασί.

Αλλά ο Ιωάννης μας δίνει μια λεπτομέρεια που μπορούμε εύκολα να παραβλέψουμε.

Ιωάν.β:6 Ήσαν δε εκεί υδρίαι λίθιναι εξ κείμεναι κατά το έθος του καθαρισμού των Ιουδαίων, χωρούσαι εκάστη δύο ή τρία μέτρα.

Αυτές οι υδρίες δεν ήταν συνηθισμένα δοχεία που βρισκόταν κάπου στο σπίτι.

Ήταν πέτρινα βάζα που χρησιμοποιούνταν για τον εξαγνισμό των Εβραίων.

Πριν από τα γεύματα και τις θρησκευτικές τελετές, οι πρακτικές εξαγνισμού αποτελούσαν σημαντικό μέρος της εβραϊκής ζωής.

Και ο Ιωάννης μας λέει επίτηδες ότι αυτά τα συγκεκριμένα πιθάρια συνδέονταν με αυτά τα έθιμα της κάθαρσης.

Αυτή η λεπτομέρεια κάνει το πρώτο καταγεγραμμένο θαύμα του Ιησού στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη ακόμη πιο σημαντικό.

Ο Ιησούς θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε δοχείο.

Αλλά το νερό που μεταμόρφωσε προήλθε από αγγεία που σχετίζονταν με τελετουργικό καθαρισμό.

Το Ευαγγέλιο του Ιωάννη παρουσιάζει επανειλημμένα τον Ιησού σαν Αυτόν που φέρνει κάτι μεγαλύτερο από αυτό που προϋπήρχε.

Αργότερα, ο Ιωάννης θα έγραφε ότι:

Ιωάν.α:17 διότι και ο νόμος εδόθη διά του Μωϋσέως· η δε χάρις και αλήθεια έγεινε διά Ιησού Χριστού.

Στην Κανά, ο Ιησούς δεν έσωσε απλά μια γαμήλια γιορτή από μια ενοχλητική έλλειψη.

Το θαύμα αποκάλυπτε ποιος είναι.

Οι παλιές υδρίες εξαγνισμού μπορούσαν να κρατήσουν νερό, αλλά ο Ιησούς πρόσφερε κάτι νέο και άφθονο.

Έξι υδρίες που χωρούσαν 76 έως 115 λίτρα η κάθε μία σημαίνει ότι το θαύμα μπορεί να παρήγαγε περίπου 454 έως 680 λίτρα κρασιού.

Αυτή δεν ήταν μικρή προμήθεια.

Και ο Ιωάννης μας λέει ακριβώς γιατί αυτό το θαύμα είχε σημασία:

Ιωάν.β:11 Ταύτην την αρχήν των θαυμάτων έκαμεν ο Ιησούς εν Κανά της Γαλιλαίας και εφανέρωσε την δόξαν αυτού, και επίστευσαν εις αυτόν οι μαθηταί αυτού.

Το νόημα της Κανά δεν ήταν ποτέ απλά, «Ο Ιησούς μπορεί να μετατρέψει το νερό σε κρασί».

Ήταν ένα σημάδι.

Ένα σημάδι προορίζεται να δείχνει κάτι πέρα από το σημάδι.

Αυτές οι πέτρινες υδρίες, το νερό του καθαρισμού, η αφθονία του κρασιού και ο γαμήλιος εορτασμός στρέφουν την προσοχή μας στον Ιησού.

Μερικές φορές οι λεπτομέρειες που προσπερνάμε γρήγορα στη Γραφή είναι αυτές που μας βοηθούν να δούμε την ιστορία πιο καθαρά.

Αυτές οι υδρίες δεν ήταν τυχαίες.

Και ούτε ήταν η απόφαση του Ιωάννη να μας πει σε τι χρησίμευαν.

Το θαύμα στην Κανά δεν αφορούσε απλώς το τι μπορούσε να κάνει ο Ιησούς.

Αποκάλυπτε ποιος είναι ο Ιησούς.

 

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί ο Ιησούς, ο δημιουργός του σύμπαντος, αφιέρωσε χρόνο για να φτιάξει κρασί για ένα γαμήλιο συμπόσιο;

Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι ο Ιησούς ήθελε αυτό να είναι το πρώτο θαύμα που εγκαινίασε τη διακονία Του.

Ωστόσο, τίποτα σχετικά με τον Ιησού ή τα λόγια της Γραφής δεν είναι ποτέ ελλιπές.

Επομένως, πρέπει να είναι η ελλιπής κατανόησή μου που με εμποδίζει να καταλάβω τα εκπληκτικά βάθη αυτής της συναρπαστικής ιστορίας. 

Γιατί ο Ιωάννης αφιέρωσε χρόνο για να πει στον αναγνώστη τον αριθμό, τον σκοπό και τη χωρητικότητα των δοχείων νερού; 

Ο Ιωάννης θέλει να γνωρίζουν οι αναγνώστες του ότι αυτές οι έξι στάμνες είχαν θεϊκό σκοπό να παρέχουν στους Ιουδαίους έναν τελετουργικό εξαγνισμό που απαιτούσε ο νόμος για να ξεπλένουν τις ακαθαρσίες τους.

Επιπλέον, ο Ιωάννης σημειώνει στο εδάφιο 7 ότι ο Ιησούς δίνει εντολή στους υπηρέτες να γεμίσουν τις στάμνες με νερό. 

Αυτές οι λεπτομέρειες επισημαίνουν τις προφανείς ατέλειες που είχαν τα δοχεία νερού στην ικανότητά τους να εξαγνίζουν τους ανθρώπους.

Πρώτον, υπήρχαν μόνο 6, που είναι ένα λιγότερο από τον αριθμό 7, που σημαίνει ότι δεν έχουν ολοκληρώσει ή τελειοποιήσει.

Επιπλέον, έλειπε αυτό που περιείχαν τα βάζα. Με άλλα λόγια, υστερούσαν τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά για την κάθαρση των ανθρώπων.

Σκεφτείτε τον πλούσιο συμβολισμό που αντιπροσώπευαν αυτά τα βάζα στους θεατές τους.

Είχαν σκοπό να καθαρίσουν τους ανθρώπους από ακαθαρσίες, αλλά δεν είχαν τη δύναμη να τους εξαγνίσουν από μέσα προς τα έξω.

Εβρ.θ:22 Και σχεδόν με αίμα καθαρίζονται πάντα κατά τον νόμον, και χωρίς χύσεως αίματος δεν γίνεται άφεσις.

Το νερό δεν είχε ποτέ την ικανότητα να εξαγνίσει εσωτερικά τους ανθρώπους.

Μόνο το αίμα του Ιησού μπορεί να το κάνει αυτό επειδή

Εβρ.θ:14 το αίμα του Χριστού, όστις διά του Πνεύματος του αιωνίου προσέφερεν εαυτόν άμωμον εις τον Θεόν, θέλει καθαρίσει την συνείδησίν σας από νεκρών έργων εις το να λατρεύητε τον ζώντα Θεόν;

Αφού οι υπηρέτες γέμισαν το νερό, μέχρι το χείλος, και στις έξι στάμνες, ο Ιησούς τους είπε: «Αντλήσατε τώρα και φέρετε προς τον αρχιτρίκλινον».

Το έκαναν, και ο αρχιτρίκλινος δοκίμασε το νερό που είχε μετατραπεί σε κρασί.

Δεν κατάλαβε από πού είχε έρθει, αν και οι υπηρέτες που είχαν βάλει το νερό ήξεραν.

Μετά πήρε τον γαμπρό σε μια άκρη και του είπε: «Πας άνθρωπος πρώτον τον καλόν οίνον βάλλει, και αφού πίωσι πολύ, τότε τον κατώτερον· συ εφύλαξας τον καλόν οίνον έως τώρα».

Ιωάν.β:11 Ταύτην την αρχήν των θαυμάτων έκαμεν ο Ιησούς εν Κανά της Γαλιλαίας και εφανέρωσε την δόξαν αυτού, και επίστευσαν εις αυτόν οι μαθηταί αυτού.

Ο Ιησούς, το Ζωντανό Νερό, ήρθε δίπλα στις έξι, ατελείς στάμνες και μόνο Αυτός τελειοποίησε αυτό που έλειπε.

Πήρε το νερό, που δεν είχε τη δύναμη να καθαρίσει τους ανθρώπους από την αδικία, και το μετέτρεψε σε κρασί.

Αυτή η στιγμή προμήνυε το αίμα που θα χυνόταν από τον Ιησού κατά τον θάνατό Του στο σταυρό:

Λουκ.κβ:20 Ωσαύτως και το ποτήριον, αφού εδείπνησαν, λέγων· Τούτο το ποτήριον είναι η καινή διαθήκη εν τω αίματί μου, το υπέρ υμών εκχυνόμενον.

Η τέλεια θυσία Του θα είχε τη δύναμη να καθαρίσει τους ανθρώπους από τις αμαρτίες τους μια για πάντα, από μέσα προς τα έξω.

Ο Ιησούς όχι μόνο εγκαινίαζε τη διακονία Του στη γη, αλλά έδειχνε επίσης στο λαό Του μια νέα και διαρκή διαθήκη για τη συγχώρεση των αμαρτιών, η οποία θα αντικαθιστούσε την προηγούμενη που ήταν ελλιπής.  

Είναι αρκετά βαθύ αν το καλοσκεφτείς.

Ο Ιησούς εγκαινίασε τη διακονία Του στη γη παρέχοντας κρασί στους καλεσμένους του γάμου στην Κανά, και στο τελευταίο βιβλίο της Βίβλου, στην Αποκ.ιθ:6-8, το φέρνει σε πλήρη κύκλο με τον γάμο του Αρνίου στον Ουρανό.

Αποκ.ιθ:6-8 Και ήκουσα ως φωνήν όχλου πολλού, και ως φωνήν υδάτων πολλών, και ως φωνήν βροντών ισχυρών, λεγόντων· Αλληλούϊα· διότι εβασίλευσε Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ. Ας χαίρωμεν και ας αγαλλιώμεθα και ας δώσωμεν την δόξαν εις αυτόν, διότι ήλθεν ο γάμος του Αρνίου, και η γυνή αυτού ητοίμασεν εαυτήν. Και εδόθη εις αυτήν να ενδυθή βύσσινον καθαρόν και λαμπρόν· διότι το βύσσινον είναι τα δικαιώματα των αγίων.

Εμείς, οι πιστοί στον Ιησού, είμαστε η νύφη του Χριστού, και σύμφωνα με αυτό το απόσπασμα θα είμαστε στο γάμο του Αρνίου, ντυμένοι με λαμπερό και καθαρό λινό που έχει πλυθεί όχι με νερό, αλλά με το πολύτιμο αίμα του Ιησού.

Εκείνη τη θαυμάσια ημέρα, η εξιλέωση του Ιησού για τις αμαρτίες μας θα έχει τιμήσει τον Κύριό μας, προς δόξα του Νυμφίου μας, του Ιησού του Μεσσία μας.

Και όλα αυτά επειδή ο Ιησούς μετέτρεψε το νερό σε κρασί για τους καλεσμένους του γάμου Του.