Υπάρχουν πράγματα που συνεχίζουμε
να φέρνουμε πίσω στον Θεό ακόμα και αφού μας έχει ήδη πει να τα αφήσουμε.
· Μια σχέση.
· Ένα όνειρο.
· Ένα άτομο.
· Μια θέση.
· Ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
Προσευχόμαστε ξανά και ξανά,
ελπίζοντας ότι ο Θεός θα αλλάξει γνώμη:
«Κύριε, σε παρακαλώ άσε αυτό να
λειτουργήσει».
«Κύριε, σε παρακαλώ φέρε το
πίσω».
«Κύριε, σε παρακαλώ δώσε μου άλλη
μια ευκαιρία».
Αλλά βαθιά μέσα μας, γνωρίζουμε
ήδη τι μας ζητάει ο Θεός να κάνουμε.
Άφησέ το.
Και εκεί είναι που η παραχώρηση
γίνεται δύσκολη.
Γιατί μερικές φορές δεν θέλουμε
το θέλημα του Θεού.
Θέλουμε ο Θεός να ευλογήσει το
θέλημά μας.
Του ζητάμε να μας δώσει αυτό που
μας έχει ήδη ζητηθεί να παραδώσουμε.
Συνεχίζουμε να αποκαλούμε κάτι
«πίστη» όταν μπορεί στην πραγματικότητα να είναι η αδυναμία μας να δεχτούμε την
απάντηση του Θεού.
Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να
περιμένεις τον Θεό και στο να αρνείσαι να αφήσεις αυτό που ο Θεός σου έχει ήδη
ζητήσει να απελευθερώσεις.
Η πίστη λέει, «Κύριε, Σε
εμπιστεύομαι ακόμα κι όταν δεν καταλαβαίνω».
Ο έλεγχος λέει, «Κύριε, θα
συνεχίσω να ζητάω μέχρι να μου δώσεις αυτό που θέλω».
Μερικές φορές νομίζουμε ότι το να
κρατιόμαστε αποδεικνύει πόσο νοιαζόμαστε.
Αλλά μερικές φορές το να
κρατιόμαστε απλώς αποκαλύπτει πόσο φοβόμαστε να εμπιστευτούμε τον Θεό χωρίς
αυτό.
Ο Αβραάμ έπρεπε να είναι πρόθυμος
να επιστρέψει τον Ισαάκ στα χέρια του Θεού.
Ο ίδιος ο Ιησούς προσευχήθηκε στη
Γεθσημανή, «Όχι το θέλημά μου, αλλά το δικό σου, ας γίνει».
Αυτό είναι παράδοση.
Όχι να προσποιείσαι ότι δεν το
θέλεις.
Όχι να προσποιείσαι ότι δεν
πονάει.
Αλλά επιλέγοντας το θέλημα του
Θεού ακόμα και όταν η καρδιά σου θέλει κάτι άλλο.
Ίσως ζητούσες από τον Θεό μια
πόρτα που έχει ήδη κλείσει.
Ίσως προσεύχεσαι για κάποιον που
σου ζήτησε να τον αφήσεις.
Ίσως προσπαθείς να αναβιώσεις
κάτι που ο Θεός σου ζητά να θάψεις.
Και ίσως σήμερα, ο Θεός δεν σου
ζητά να προσευχηθείς πιο πολύ γι' αυτό. Σου ζητά να Τον εμπιστευτείς αρκετά για
να το βάλεις κάτω.
Δεν χρειάζεται να καταλάβεις τα
πάντα πριν παραδοθείς.
Δεν χρειάζεται να ξέρεις τι θα
ακολουθήσει.
Απλά πρέπει να εμπιστευτείς Αυτόν
που το κάνει.
Γιατί μερικές φορές η ευλογία δεν
είναι να το πάρεις πίσω. Μερικές φορές η ευλογία είναι να απελευθερωθείς
επιτέλους από το να το χρειάζεσαι.
Σταμάτησε λοιπόν να ζητιανεύεις
για αυτό που ο Θεός σας είπε ήδη να αφήσεις.
Σταμάτησε να πολεμάς για αυτό που
σου ζητά να παραδοθείς.
Σταμάτησε να ανοίγεις ξανά τις
πόρτες που έκλεισε.
Άνοιξε τα χέρια σου.
Άφησέ το να φύγει.
Και να εμπιστεύεσαι πως ό,τι έχει
ο Θεός για σένα δεν θα απαιτήσει ποτέ να Τον παρακούσεις για να το πάρεις.
Αυτό που σου ζητά ο Θεός να αποχωριστείς
δεν αξίζει να χάσεις την ειρήνη σου.
