Γιατί η αγνόηση των εντολών του Θεού καταστρέφει οικογένειες;

Ένας αυξανόμενος αριθμός ενήλικων παιδιών περιθωριοποιούν ή αποκόπτουν τους ηλικιωμένους γονείς τους.

Τόσο η κοσμική όσο και η συμβιβασμένη «χριστιανική» ψυχολογία συχνά προωθούν αυτή την τάση αποκαλώντας την αποξένωση «όρια» και τον εγωισμό «αυτοφροντίδα».

Ωστόσο, ακόμη και κοσμικές πηγές αναγνωρίζουν ότι:

«Η αποξένωση των παππούδων και των γιαγιάδων είναι ένα είδος κακοποίησης ηλικιωμένων... όταν οι παππούδες και οι γιαγιάδες στερούνται αδικαιολόγητα ουσιαστικές ευκαιρίες να έχουν σχέση και να περνούν χρόνο με τα εγγόνια τους».

Ο Θεός δεν θα μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρος σχετικά με την τιμή των γονέων:

Τα παρακάτω εδάφια το προστάζουν με μια υπόσχεση που επισυνάπτεται για να τονίσει τη σημασία του.

Έξοδ.κ:12 Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, διά να γείνης μακροχρόνιος επί της γης, την οποίαν σοι δίδει Κύριος ο Θεός σου.

Εφεσ.ς:1-3 Τα τέκνα, υπακούετε εις τους γονείς σας εν Κυρίω· διότι τούτο είναι δίκαιον. Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα, ήτις είναι εντολή πρώτη με επαγγελίαν, διά να γείνη εις σε καλόν και να ήσαι μακροχρόνιος επί της γης.

Κατά την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης, ζητείτο ο θάνατος των παιδιών που επιτίθονταν ή «καταριόνταν» τους γονείς τους:

Έξοδ.κα:15 Και όστις πατάξη τον πατέρα αυτού ή την μητέρα αυτού, θέλει εξάπαντος θανατωθή…. 17 Και όστις κακολογή τον πατέρα αυτού ή την μητέρα αυτού, θέλει εξάπαντος θανατωθή.

Λευιτ.κ:9 Πας άνθρωπος, όστις κακολογήση τον πατέρα αυτού ή την μητέρα αυτού, εξάπαντος θέλει θανατωθή· τον πατέρα αυτού ή την μητέρα αυτού, εκακολόγησε· το αίμα αυτού θέλει είσθαι επ' αυτόν.

Δευτ.κα:18-21 Εάν τις έχη υιόν πεισματώδη και απειθή, όστις δεν υπακούει εις την φωνήν του πατρός αυτού ή εις την φωνήν της μητρός αυτού, και, αφού παιδεύσωσιν αυτόν, δεν υπακούη εις αυτούς, τότε ο πατήρ αυτού και η μήτηρ αυτού θέλουσι πιάσει αυτόν, και θέλουσιν εκφέρει αυτόν προς τους πρεσβυτέρους της πόλεως αυτού και εις την πύλην του τόπου αυτού· και θέλουσιν ειπεί προς τους πρεσβυτέρους της πόλεως αυτού, Ούτος ο υιός ημών είναι πεισματώδης και απειθής· δεν υπακούει εις την φωνήν ημών· είναι λαίμαργος και μέθυσος· και πάντες οι άνθρωποι της πόλεως αυτού θέλουσι λιθοβολήσει αυτόν με λίθους, και θέλει αποθάνει. Και θέλεις εξαφανίσει το κακόν εκ μέσου σου· και πας ο Ισραήλ θέλει ακούσει και φοβηθή.

Αυτοί ήταν αστικοί νόμοι της Παλαιάς Διαθήκης που δόθηκαν στο έθνος Ισραήλ κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου της ιστορίας τους, μιας εποχής που μάθαιναν να ακολουθούν τον Θεό και να διαχωρίζονται από τα ειδωλολατρικά έθνη γύρω τους.

Η θανατική ποινή δεν είναι μέρος της Καινής Διαθήκης, αλλά αυτό δείχνει πώς βλέπει ο Θεός την ασέβεια προς τους γονείς.

Τα παρακάτω εδάφια τονίζουν ακόμη περισσότερο την απόδοση τιμής στους γονείς και επιπλήττουν έντονα όσους καταριούνται, περιφρονούν ή κλέβουν τους γονείς τους.

Δευτ.ε:16 Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, καθώς προσέταξεν εις σε Κύριος ο Θεός σου· διά να γείνης μακροχρόνιος και διά να ευημερής επί της γης, την οποίαν δίδει εις σε Κύριος ο Θεός σου.

Δευτ.κζ:16 Επικατάρατος όστις κακολογήση τον πατέρα αυτού ή την μητέρα αυτού. Και πας ο λαός θέλει ειπεί, Αμήν.

Λευιτ.ιθ:3 Θέλετε φοβείσθαι έκαστος την μητέρα αυτού και τον πατέρα αυτού· και τα σάββατά μου θέλετε φυλάττει. Εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σας.

Παρ.ιθ:26 Όστις ατιμάζει τον πατέρα και απωθεί την μητέρα, είναι υιός προξενών αισχύνην και όνειδος.

Παρ.κ:20 Ο λύχνος του κακολογούντος τον πατέρα αυτού ή την μητέρα αυτού θέλει σβεσθή εν βαθεί σκότει.

Παρ.κη:24 Ο κλέπτων τον πατέρα αυτού ή την μητέρα αυτού, και λέγων, Τούτο δεν είναι αμαρτία, αυτός είναι σύντροφος του ληστού.

Παρ.λ:17 Τον οφθαλμόν, όστις εμπαίζει τον πατέρα αυτού και καταφρονεί να υπακούση εις την μητέρα αυτού, οι κόρακες της φάραγγος θέλουσιν εκβάλει και οι νεοσσοί των αετών θέλουσι φάγει.

Τα παρακάτω εδάφια απαριθμούν τις κακές πρακτικές των διεφθαρμένων ανθρώπων και η ασέβεια προς τους γονείς είναι και στις δύο λίστες:

Ρωμ.α:28-32 Και καθώς απεδοκίμασαν το να έχωσιν επίγνωσιν του Θεού, παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εις αδόκιμον νούν, ώστε να πράττωσι τα μη πρέποντα, πλήρεις όντες πάσης αδικίας, πορνείας, πονηρίας, πλεονεξίας, κακίας, γέμοντες φθόνου, φόνου, έριδος, δόλου, κακοηθείας· ψιθυρισταί, κατάλαλοι, μισόθεοι, υβρισταί, υπερήφανοι, αλαζόνες, εφευρεταί κακών, απειθείς εις τους γονείς, ασύνετοι, παραβάται συνθηκών, άσπλαγχνοι, αδιάλλακτοι, ανελεήμονες· οίτινες ενώ γνωρίζουσι την δικαιοσύνην του Θεού, ότι οι πράττοντες τα τοιαύτα είναι άξιοι θανάτου, ουχί μόνον πράττουσιν αυτά, αλλά και συνευδοκούσιν εις τους πράττοντας.

Β΄Τιμ.γ:1-3 Γίνωσκε δε τούτο, ότι εν ταις εσχάταις ημέραις θέλουσιν ελθεί καιροί κακοί· διότι θέλουσιν είσθαι οι άνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, απειθείς εις τους γονείς, αχάριστοι, ανόσιοι, άσπλαγχνοι, αδιάλλακτοι, συκοφάνται, ακρατείς, ανήμεροι, αφιλάγαθοι,

Η Α ́ Τιμ.ε:3-4,8 εξηγεί το καθήκον των παιδιών να φροντίζουν για τις ανάγκες των γονέων τους.

Τας χήρας τίμα τας αληθώς χήρας. Εάν δε τις χήρα έχη τέκνα ή έκγονα, ας μανθάνωσι πρώτον να καθιστώσιν ευσεβή τον ίδιον αυτών οίκον και να αποδίδωσιν αμοιβάς εις τους προγόνους αυτών. Διότι τούτο είναι καλόν και ευπρόσδεκτον ενώπιον του Θεού.

Αλλ' εάν τις δεν προνοή περί των εαυτού και μάλιστα των οικείων, ηρνήθη την πίστιν και είναι απίστου χειρότερος.

Και στο Ματθ.ιε:1-9, ο Χριστός επιπλήττει τους Φαρισαίους επειδή ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να δώσουν προτεραιότητα στην εκκλησία πάνω από τους γονείς τους:

Τότε προσέρχονται προς τον Ιησούν οι από Ιεροσολύμων γραμματείς και Φαρισαίοι, λέγοντες· Διά τι οι μαθηταί σου παραβαίνουσιν την παράδοσιν των πρεσβυτέρων; διότι δεν νίπτονται τας χείρας αυτών όταν τρώγωσιν άρτον. Ο δε αποκριθείς είπε προς αυτούς· Διά τι και σεις παραβαίνετε την εντολήν του Θεού διά την παράδοσίν σας; Διότι ο Θεός προσέταξε, λέγων· Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα· και, Ο κακολογών πατέρα ή μητέρα εξάπαντος να θανατόνηται· σεις όμως λέγετε· Όστις είπη προς τον πατέρα ή προς την μητέρα, Δώρον είναι ό,τι ήθελες ωφεληθή εξ εμού, αρκεί, και δύναται να μη τιμήση τον πατέρα αυτού ή την μητέρα αυτού· και ηκυρώσατε την εντολήν του Θεού διά την παράδοσίν σας.

Αναφέρεται σε αυτό ως κακολογία των γονιών, ενημερώνοντάς μας ότι το να βρίζουν τους γονείς δεν είναι μόνο με λόγια.

Και τελειώνει με αυτή την δυνατή δήλωση:

«Ο λαός ούτος με πλησιάζει με το στόμα αυτών και με τα χείλη με τιμά, η δε καρδία αυτών μακράν απέχει απ' εμού. Εις μάτην δε με σέβονται, διδάσκοντες διδασκαλίας, εντάλματα ανθρώπων».

Αν ατιμάζουμε τους γονείς μας, ατιμάζουμε και τον Θεό, βλάπτοντας την ψυχή μας.