Ματθ.κδ:37-39 Ὥσπερ γὰρ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε, οὕτως ἔσται ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. ὡς γὰρ ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις [ἐκείναις] ταῖς πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ τρώγοντες καὶ πίνοντες, γαμοῦντες και γαμίζοντες, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθεν Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ οὐκ ἔγνωσαν ἕως ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἦρεν ἅπαντας, οὕτως ἐσται ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. (Λουκ.ιζ:26-27).
Αυτή η παραβολή
διευκρινίζει το εδάφιο 36, όπως υποδηλώνει το εισαγωγικό «γάρ». Η
προηγούμενη παραβολή τόνισε τα σημεία που οδηγούν στην επιστροφή του Ιησού,
αλλά αυτή τονίζει τις αντιδράσεις σε αυτά τα σημεία και τις συνέπειές τους.
Η ζωή θα προχωράει φυσιολογικά,
όταν ο Βασιλιάς επιστρέψει για να κρίνει. Κατά τον ίδιο τρόπο, η ζωή κυλούσε όπως
συνήθως, την εποχή του Νώε, λίγο πριν ο Θεός χτυπήσει την ανθρωπότητα με κρίση
(Α’ Πέτρ.γ:20-21). Παρά τις αναταραχές, οι άνθρωποι θα συνεχίζουν τις κανονικές
ασχολίες τους. Η απόλυτη αμαρτία και η περιφρόνηση του λόγου του Θεού θα είναι
ευρέως διαδεδομένες τότε (Γέν.ς:5).
Η ιδιαιτερότητα της
αναλογίας δεν είναι ότι η γενιά που παρασύρθηκε από τον κατακλυσμό ήταν
εξαιρετικά κακιά, ούτε καμία από τις ενασχολήσεις που αναφέρθηκαν δεν είναι
αμαρτωλή, αλλά αποροφήθηκαν τόσο πολύ από τα κοσμικά ενδιαφέροντα, που δεν έδωσαν
καμία προσοχή στις σοβαρές προειδοποιήσεις.
Οι μαθητές του Ιησού
πρέπει να αγρυπνούν συνεχώς, γιατί η καθημερινότητα θα τείνει να τους εφησυχάσει
επικίνδυνα. Είναι φυσιολογικό, ακόμη και σημαντικά σημάδια μιας επικείμενης
αλλαγής, να μην έχουν καμία επίδραση στους ανθρώπους. Για παράδειγμα, όταν οι
μετεωρολόγοι ανακοινώνουν τον ερχομό ενός τυφώνα ή ανεμοστρόβιλου, υπάρχουν
πάντα μερικοί άνθρωποι στον δρόμο του, που αρνούνται να αναζητήσουν ασφάλεια.
Οι παραβολές του «ο
εις παραλαμβάνεται και ο εις αφίνεται»
Ματθ.κδ:40,41
Τότε δύο θέλουσιν είσθαι εν τω αγρώ· ο εις παραλαμβάνεται και ο εις
αφίνεται· δύο γυναίκες θέλουσιν αλέθει εν τω μύλω, μία παραλαμβάνεται και μία
αφίνεται (Λουκ.ιζ:34-35).
Αφού εξήγησε την
σημασία και την σοβαρότητα των σημείων που οδηγούν στην επιστροφή Του και τις αντιδράσεις
σε αυτά τα σημεία, ο Ιησούς εξήγησε στη συνέχεια τις αντίστοιχες συνέπειες των
δύο αντιδράσεων.
Πολλοί Χριστιανοί
που έχουν διαβάσει αυτά τα εδάφια έχουν υποθέσει ότι περιγράφουν τους πιστούς
που αρπάζονται στον ουρανό, και τους άπιστους που μένουν για να μπουν στην
Θλίψη.
Ωστόσο, το πλαίσιο
ασχολείται με την Δεύτερη Έλευση του Χριστού, όχι με την Αρπαγή. Η ακολουθία
των γεγονότων είναι: η ανάληψη του Ιησού, η οικονομία της Εκκλησίας (ξεκινώντας
από την Πεντηκοστή και τελειώνοντας με την Αρπαγή), η Θλίψη, η Δεύτερη Έλευση
και η αρχή της χιλιετούς Βασιλείας.
Θα είναι μια
απομάκρυνση κρίσης. Αυτοί που μένουν θα απολαύσουν τις ευλογίες της Βασιλείας
του Χριστού στην γη, ακριβώς όπως ο Νώε και η οικογένειά του έμειναν για να
συνεχίσουν την ζωή τους στην γη. Αυτό είναι το αντίθετο της αρπαγής, όπου
εκείνοι που μένουν μπαίνουν στην κρίση της Θλίψης.
Ο Ιησούς δεν
αναφερόταν στην Αρπαγή της εκκλησίας στο Ματθ.κδ. Όταν συμβεί αυτό το γεγονός,
όλοι οι σωσμένοι θα αρπαχτούν από την γη για να συναντήσουν τον Χριστό στον
αέρα, και όλοι οι μη σωσμένοι θα μείνουν στην γη. Έτσι, η Αρπαγή θα συμβεί
αντίστροφα από την σειρά των πραγμάτων στις ημέρες του Νώε και ως εκ τούτου,
αντίστροφα της σειράς κατά την Δεύτερη Έλευση του Ιησού, αμέσως μετά την Θλίψη.
Ορισμένοι υποθέτουν
ότι αυτό είναι μια αναφορά στην Αρπαγή, επειδή ο Ιησούς χρησιμοποίησε δύο
διαφορετικές λέξεις σ’ αυτό το απόσπασμα. Στο εδ.39, η λέξη είναι «ήρεν»
από το «αίρω», ενώ στα εδ.40 και 41, χρησιμοποίησε την λέξη «παραλαμβάνεται».
Το επιχείρημα είναι
ότι το «παραλαμβάνω» είναι μια λέξη που περιγράφει τον Ιησού να παίρνει κάτι
δικό Του. Ωστόσο, εμφανίζεται επίσης και με κακή έννοια (δ:5,8). Πιθανώς ο
Ιησούς χρησιμοποίησε το «παραλαμβάνω» επειδή απεικονίζει πιο γραφικά την
απομάκρυνση σε μια πλημμύρα.
Ίσως ο Ιησούς
χρησιμοποίησε δύο απεικονίσεις για να δείξει ότι: ούτε το φύλο, ούτε το
επάγγελμα, ούτε η στενή σχέση, θα αποτρέψουν το διαχωρισμό για την κρίση (ι:35-36).
Συνήθως δύο γυναίκες --συχνά αδελφές, μια μητέρα και μια κόρη, ή δύο υπηρέτριες–
κάθονταν η μία απέναντι στην άλλη, γυρίζοντας τον μικρό χειρόμυλο που είχαν
ανάμεσά τους.
Παρότρυνση για
επαγρύπνηση
Ματθ.κδ:42 Αγρυπνείτε
λοιπόν, διότι δεν εξεύρετε ποία ώρα έρχεται ο Κύριος υμών (Μάρκ.ιγ:33-37,
Λουκ.κα:34-36).
Αυτό το εδάφιο
ισχύει για όλα όσα είπε ο Ιησούς ξεκινώντας από το εδ.32. Οι μαθητές του Ιησού
πρέπει να παραμείνουν προσεκτικοί, διότι ο ακριβής χρόνος της επιστροφής του
Βασιλιά είναι άγνωστος, παρόλο που τα σημάδια του ερχομού Του θα υποδεικνύουν
την προσέγγισή Του.
Η παραβολή του άγρυπνου οικοδεσπότη
Ματθ.κδ:43-44 Τούτο δε γινώσκετε ότι εάν ήξευρεν ο
οικοδεσπότης εν ποία φυλακή της νυκτός έρχεται ο κλέπτης, ήθελεν αγρυπνήσει και
δεν ήθελεν αφήσει να διορυχθή η οικία αυτού. Διά τούτο και σεις γίνεσθε
έτοιμοι, διότι καθ' ην ώραν δεν στοχάζεσθε, έρχεται ο Υιός του ανθρώπου.
Ο Ιησούς ολοκλήρωσε τις οδηγίες Του σχετικά με τη σημασία
της επαγρύπνησης, ενόψει της επιστροφής Του, δίνοντας μια παραβολή που προτρέπει
σε επαγρύπνηση.
Ο Ιησούς είναι σαν «κλέφτης» από μία μόνο άποψη, ότι δηλαδή οι
άνθρωποι δεν θα περιμένουν τον ερχομό Του. Το σημείο αυτής της παραβολής είναι
ότι: εάν ένας οικοδεσπότης ξέρει πότε περίπου θα μπουκάρει ο κλέφτης στο σπίτι,
θα προετοιμαστεί αναλόγως. Τα σημεία των καιρών κατά τη διάρκεια της Θλίψης που
αποκάλυψε ο Ιησούς (εδ.5-22) θα επιτρέψουν στους πιστούς να γνωρίζουν περίπου
την ώρα που θα επιστρέψει. Κατά συνέπεια, οι πιστοί στη θλίψη θα πρέπει να
προετοιμαστούν.
Η ημέρα του τέλους του κόσμου πρέπει να κρυφτεί για λόγους πρόνοιας,
όπως και η ημέρα του θανάτου κάποιου.
Αυτό ολοκληρώνει την έμφαση στην επαγρύπνηση που σηματοδοτεί
το πρώτο μέρος των οδηγιών του Ιησού προς τους μαθητές Του, προβλέποντας την
επιστροφή Του και το τέλος του παρόντα αιώνα.
Ο Ιησούς χρησιμοποίησε τον Νώε για να προειδοποιήσει ότι οι
άνθρωποι δεν θα γνωρίζουν την ημέρα, και χρησιμοποίησε την εικόνα του διαρρήκτη
για να προειδοποιήσει ότι δεν θα γνωρίζουν την ώρα.
Φαίνεται σαφές, λοιπόν, ότι ο Ιησούς μιλούσε για την Δεύτερη Έλευσή Του και για τα σημάδια της Θλίψης που θα προηγείτο, καθώς και για την επερχόμενη καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. Αυτό επεδίωξε, και η κατανόηση αυτού που είπε με αυτόν τον τρόπο, είναι η σωστή ερμηνεία των λόγων Του, πιστεύω.
Ωστόσο, οι Χριστιανοί που ζούμε στην Οικονομία της Εκκλησίας, μπορούμε να εφαρμόσουμε αυτό το απόσπασμα στην κατάστασή μας, επειδή αυτό που αντιμετωπίζουμε τώρα είναι παρόμοιο με αυτό που θα αντιμετωπίσουν οι Άγιοι της Θλίψης στο μέλλον.
Και εμείς προσβλέπουμε σε μια επιστροφή του Κυρίου (Αρπαγή)
που θα προηγηθεί των 7 χρόνων της Θλίψης (Α’ Τιμ.δ, Β’ Τιμ.γ). Είναι τόσο
σημαντικό για εμάς να είμαστε προσεκτικοί όσο θα είναι για τους αγίους που θα
ζήσουν κατά τη διάρκεια της Θλίψης.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
