Εκεί που μαζεύονται οι αετοί

Στις παραβολές και τις προφητείες του Ιησού υπάρχουν πολλές περιγραφές των έσχατων καιρών, καθώς και σημαντικά πράγματα που οι Εβραίοι πρέπει να γνωρίζουν καθώς περιμένουν την επιστροφή Του.

Προειδοποιεί για αυξανόμενη εξαπάτηση και ψευδομεσσίες.

Προειδοποιεί επίσης για αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «ψευδοεπιστροφές», όπου φήμες κυκλοφορούν ότι ο Μεσσίας έχει επιστρέψει κρυφά.

Το γεγονός ότι ο Χριστός έκανε αυτές τις προειδοποιήσεις, σημαίνει ότι αυτοί που θα βιώσουν εκείνες τις μέρες, θα πρέπει να ξέρουν κάποια πράγματα που θα τους βοηθήσουν να μην παρασυρθούν στις απάτες των καιρών του τέλους.

Ανάμεσα στα άλλα σημάδια της επί του Όρους ομιλίας, είναι κι αυτό το ιδιαίτερα σκοτεινό:

Ματθ.κδ:26-28 Εάν λοιπόν είπωσι προς υμάς, Ιδού, εν τη ερήμω είναι, μη εξέλθητε, Ιδού, εν τοις ταμείοις, μη πιστεύσητε· διότι καθώς η αστραπή εξέρχεται από ανατολών και φαίνεται έως δυσμών, ούτω θέλει είσθαι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου. Διότι όπου είναι το πτώμα, εκεί θέλουσι συναχθή οι αετοί.

Όταν οι γύπες συγκεντρώνονται για να φάνε ένα κουφάρι, είναι σαν να ξεκινάει ένα «μοιρολόι».

Οι γύπες σπάνια επιτίθενται σε υγιή ζώα, αλλά έχουν μια έντονη αίσθηση για το πότε κάποιο είναι τραυματισμένο ή άρρωστο, σκοτώνοντας συχνά το άρρωστο ζώο αντί να περιμένουν να πεθάνει.

Το πεπτικό σύστημά τους είναι τόσο όξινο που μπορούν να καταπιούν λύσσα, χολέρα, αλλαντοτοξίνη, ακόμη και θανατηφόρο άνθρακα χωρίς να πάθουν κάτι.

Εκτελούν μια φρικτή αλλά απαραίτητη δουλειά στην διαχείριση των πτωμάτων, που διαφορετικά θα βοηθούσαν στην εξάπλωση της νόσου.

Όπως λέει ο Χριστός, όπου είναι ένα πτώμα, μια σύναξη από γύπες είναι επικείμενη.

Αυτό μας λέει κάτι, παράλληλα με το γεγονός ότι είναι απάντηση στην ερώτηση των μαθητών «τι το σημείον της παρουσίας σου και της συντελείας του αιώνος» (Ματθ.κδ:3).

Σε συνδυασμό με την αναφορά σε αστραπές, σημαίνει ότι η επιστροφή Του θα είναι ιδιαίτερα ορατή.

 

Που Κύριε;

 

Το Λουκ.ιζ:34-37 περιέχει την παράλληλη αφήγηση του πτώματος και των γυπών:

 

Λουκ.ιζ:34 Σας λέγω, Εν τη νυκτί εκείνη θέλουσιν είσθαι δύο επί μιας κλίνης, ο εις παραλαμβάνεται και ο άλλος αφίνεται·

Λουκ.ιζ:35 δύο γυναίκες θέλουσιν αλέθει ομού, η μία παραλαμβάνεται και η άλλη αφίνεται·

Λουκ.ιζ:36 δύο θέλουσιν είσθαι εν τω αγρώ, ο εις παραλαμβάνεται και ο άλλος αφίνεται.

Λουκ.ιζ:37 Και αποκριθέντες λέγουσι προς αυτόν· Που, Κύριε; Ο δε είπε προς αυτούς· Όπου είναι το σώμα, εκεί θέλουσι συναχθή οι αετοί.

Η ερώτηση των μαθητών, «Πού, Κύριε;» φαίνεται να είναι για το πού θα συνέβαιναν όλα αυτά – συμπεριλαμβανομένης της επιστροφής Του, με την οποία θα ξεκινούσε η κρίση – και όχι για το που πάνε αυτοί που «παραλαμβάνονται».

Θυμηθείτε ότι στην αναφορά του Ματθαίου, η αρχική τους ερώτηση ήταν για τα σημάδια του ερχομού του Χριστού και το τέλος του αιώνα, οπότε αυτό που φαίνεται να ήταν στο μυαλό τους ήταν οι λεπτομέρειες της επιστροφής Του και όχι η θέση εκείνων που «παραλαμβάνονται».

Όπως συνήθιζε, δεν απαντά άμεσα στην ερώτησή τους. Αντίθετα, η απάντησή Του ισχύει σε πολλαπλά επίπεδα.

Στις δύο αναφορές, οι μαθητές ρωτούν για το πότε και πού, αφού σαν άνθρωποι θέλουμε συγκεκριμένη ημερομηνία και τόπο, ώστε να μπορούμε να εκτιμήσουμε πώς αυτά τα πράγματα θα μας επηρεάσουν προσωπικά.

Ωστόσο, ο Θεός δίνει αρχές.

Θα εξετάσουμε δύο τρόπους για να κατανοήσουμε την απάντηση του Χριστού.

Η πρώτη εξήγηση είναι ότι η φανέρωση των γυπών είναι ένας δείκτης της κρίσης του Θεού για εξέγερση.

Στις ευλογίες και τις κατάρες που δίνονται στο Ισραήλ, ο Θεός τους προειδοποιεί:

Δευτ. 28:26 Και το πτώμά σου θέλει είσθαι τροφή εις πάντα τα όρνεα του ουρανού και εις τα θηρία της γης, και δεν θέλει είσθαι ο αποδιώκων.

Ψαλμ.οθ:1-3 Θεέ, ήλθον έθνη εις την κληρονομίαν σου· εμίαναν τον ναόν τον άγιόν σου· κατέστησαν την Ιερουσαλήμ εις σωρούς ερειπίων· έδωκαν τα πτώματα των δούλων σου βρώσιν εις τα πετεινά του ουρανού, την σάρκα των οσίων σου εις τα θηρία της γης. Εξέχεαν το αίμα αυτών ως ύδωρ κύκλω της Ιερουσαλήμ, και δεν υπήρχεν ο θάπτων.

Κάτω από αυτή την κατάρα, οι Ισραηλίτες δεν θα είχαν αξιοπρέπεια στον θάνατό τους, δεν θα είχαν κανέναν να τους θάψει.

Συμβολίζει το μέγεθος της ήττας, της ντροπής και της προσωπικής μηδαμινότητας, όταν δεν αφήνονται υπερασπιστές για να κρατήσουν τα πτωματοφάγα όρνεα από το να διαλύσουν ένα ανθρώπινο σώμα, όπως ακριβώς θα έκαναν σ’ ένα νεκρό ζώο.

Όταν ο Θεός καθαρίζει την δημιουργία Του με αυτόν τον τρόπο, ένα άτομο δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα γεύμα για ένα από τα πιο περιφρονημένα πλάσματα.

Αλλά οι Ισραηλίτες δεν είναι οι μόνοι που δέχονται αυτή την επαίσχυντη κρίση. Η ίδια μοίρα έχει προφητευθεί και για εκείνους που αγωνίζονται ενάντια στον Χριστό κατά την επιστροφή Του:

Αποκ.ιθ:17-19 Καὶ εἶδον ἕνα ἄγγελον ἐστῶτα ἐν τῷ ἡλίῳ καὶ ἔκραξεν [ἐν] φωνῇ μεγάλῃ λέγων πᾶσιν τοῖς ὀρνέοις τοῖς πετομένοις ἐν μεσουρανήματι, Δεῦτε συνάχθητε εἰς τὸ δεῖπνον τὸ μέγα τοῦ θεοῦ. ἵνα φάγητε σάρκας βασιλέων καὶ σάρκας χιλιάρχων καὶ σάρκας ἰσχυρῶν καὶ σάρκας ἵππων καὶ τῶν καθημένων ἐπ' αὐτοὺς καὶ σάρκας πάντων ἐλευθέρων τε καὶ δούλων καὶ μικρῶν καὶ μεγάλων. Καὶ εἶδον τὸ θηρίον καὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ τὰ στρατεύματα αὐτῶν συνηγμένα ποιῆσαι τὸν πόλεμον μετὰ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου καὶ μετὰ τοῦ στρατεύματος αὐτοῦ. (Δες επίσης την προφητεία ενάντια στον Γωγ στον Ιεζεκ.λθ:17-20)

Οι οπαδοί του θηρίου και του ψευδοπροφήτη θα θανατωθούν, και ο Θεός θα καλέσει συγκεκριμένα όρνεα γι’ αυτή την αποτρόπαια γιορτή.

Οποιαδήποτε υποτιθέμενη επιστροφή του Μεσσία που δεν περιλαμβάνει αυτή την κρίση για τους εχθρούς του Θεού είναι ψέμα.

Αυτές είναι φρικιαστικές περιγραφές αλλά απαραίτητες υπενθυμίσεις για το πώς βλέπει ο Θεός την αμαρτία, την ανυπακοή και την εξέγερση εναντίον Του.

Ο Χριστός θα επιστρέψει σε μια εποχή που η αντίσταση σ’ Εκείνον θα έχει φτάσει στο αποκορύφωμά της και σε ένα τόπο όπου οι ανθρώπινες κυβερνήσεις θα έχουν συγκεντρωθεί εναντίον Του.

Επιπλέον, θα υπάρξει μια συγκέντρωση όρνεων σαν ένδειξη της κρίσης του Θεού.

 

Όρνεα ακάθαρτα και μισητά.

 

Υπάρχει άλλος ένας τρόπος για να κατανοήσουμε την απάντηση του Χριστού σχετικά με την σύναξη των γυπών, κάτι που μπορούμε να δούμε να συμβαίνει και τώρα: Η συγκέντρωση γυπών φανερώνει μια άρρωστη πνευματική κατάσταση.

Στην Αποκ.ιη:2, η Βαβυλώνα η Μεγάλη περιγράφεται σαν «κατοικητήριον δαιμόνων και φυλακή παντός πνεύματος ακαθάρτου και φυλακή παντός ορνέου ακαθάρτου και μισητού».

Οι γύπες είναι αναμφίβολα στην κορυφή της λίστας των ακάθαρτων και μισητών ορνέων!

Η Βαβυλώνα των έσχατων καιρών είναι το σημείο εστίασης των δαιμονικών πνευμάτων, τα οποία παρομοιάζονται με ακάθαρτα πουλιά. Και τα δύο κυνηγούν τους άρρωστους και τους τραυματίες, και μαζεύονται εκεί που είναι ο θάνατος.

Αυτό είναι κάτι που αφορά τους Εβραίους. Η μεγαλύτερη απειλή δεν είναι η Θλίψη αυτή καθ’ αυτή!

Όσο κακή κι αν είναι, πολύ χειρότερο είναι να είσαι πνευματικά απροετοίμαστος όταν ο Χριστός επιστρέψει και να κριθείς ανάξιος να μπεις στην Βασιλεία.

Αυτό περιγράφουν η Παραβολή των Δέκα Παρθένων και η Παραβολή της Γαμήλιας Γιορτής. Αυτή είναι η ουσία των προειδοποιήσεων σχετικά με την επιστροφή του Χριστού σαν κλέφτης μέσα στη νύχτα- που έρχεται εντελώς απροσδόκητα.

Ο Ιησούς τους προειδοποιεί για να τους κρατήσει στον δρόμο της ζωής, έτσι ώστε να μην πέσουν στα αρπακτικά πουλιά που καταδιώκουν όσους πεθαίνουν πνευματικά.

Δίνεται η εντολή να εξέλθουν από την Βαβυλώνα, «διά να μη συγκοινωνήσητε εις τας αμαρτίας αυτής, και να μη λάβητε εκ των πληγών αυτής» (Αποκ.ιη:4).

Αν έχουμε μια διορατική καρδιά, θα πρέπει να ξέρουμε τι προσελκύει τα όρνεα, καθώς θα αναδύεται η μυρωδιά του πνευματικού θανάτου.

Ο Θεός μας δίνει αυτή την διορατική καρδιά, ώστε να μπορούμε να κάνουμε καλές επιλογές.

Έχουμε διαβάσει στο λόγο του Θεού για την ταχύτητα της επιστροφής του Χριστού, αλλά το πιστεύουμε πραγματικά;

Είναι εύκολο να εξετάζουμε τα παγκόσμια γεγονότα και να τα συγκρίνουμε σύμφωνα με την κατανόησή μας για την προφητεία.

Ξέρουμε ότι τα πράγματα είναι άσχημα και συνεχώς χειροτερεύουν - αλλά το τέλος φαίνεται ακόμα να είναι μπροστά.

Επειδή δεν έφτασε ήδη, είναι εύκολο να συμπεράνουμε, ακόμη και υποσυνείδητα, ότι δεν υπάρχει καμία ανάγκη να σοβαρευτούμε ακόμα.

Ωστόσο, το συμπέρασμα αυτό είναι γεμάτο με υποθέσεις:

1.    Η κατανόησή μας για τα εσχατολογικά είναι σωστή.

2.    Ακόμη και αν κατανοούμε σωστά, δεν θα πλανηθούμε ποτέ.

3.    Η πίστη μας θα παραμείνει σταθερή μέχρι το τέλος.

4.    Όταν αποφασίσουμε να σοβαρευτούμε, θα έχουμε αρκετό χρόνο για να γίνουμε κατά την ομοίωση του Θεού και να ολοκληρώσουμε τον αγιασμό μας.

5.    Ο Δημιουργός μας θα συμφωνήσει με την ατζέντα μας να Τον απορρίψουμε μέχρι την τελευταία στιγμή.

Αυτές είναι πολλές υποθέσεις! Αν παρερμηνεύουμε αυτά τα πράγματα, μπορεί να ακούσουμε αυτά τα τρομερά λόγια:

Ματθ.ζ:23 …ποτέ δεν σας εγνώρισα· φεύγετε απ' εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν.

Αν καθυστερούμε να εκζητήσουμε τον Θεό, οι γύπες μπορεί να μας βλέπουν σαν άτομα που μπορεί να μην επιβιώσουν πνευματικά. Ίσως όλοι μας έχουμε δει να συμβαίνει αυτό σε ανθρώπους που νοιαζόμαστε. Αν είμαστε πνευματικά άρρωστοι ή τραυματίες, είναι η καλύτερη στιγμή για να ζητήσουμε από τον Θεραπευτή και Προστάτη μας να διώξει τα μισητά πουλιά!

 

Μωρές Παρθένες

 

Στην Παραβολή των Δέκα Παρθένων, οι μωρές νόμιζαν ότι είχαν περισσότερο χρόνο. Πιθανότατα γνώριζαν ότι τα αποθέματα ελαίου τους δεν ήταν αρκετά όσο θα μπορούσαν να είναι, αλλά μπορεί να υπέθεσαν ότι θα μπορούσαν να το φροντίσουν αργότερα. Δεν υπολόγιζαν ότι θα αποκοιμηθούν. Δεν υπολόγιζαν τα συμβάντα της ζωής, ότι ίσως κάτι δεν θα τους επέτρεπε να φροντίζουν τις προετοιμασίες που είχαν αναβάλει.

Ένα μάθημα που μπορούμε να πάρουμε είναι ότι, αν δεν φροντίζουμε όλα όσα έχουμε σχετικά με την κλήση μας αυτή τη στιγμή, το πόσος χρόνος απομένει δεν έχει σημασία.

Αν συμβαίνει αυτό, μπορεί να βρεθούμε όπως οι ανόητες παρθένες, να ξυπνήσουμε ξαφνικά και να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν μπορούμε να προετοιμαστούμε εγκαίρως. Αυτό που ισχυριζόμασταν ότι θέλαμε θα έχει ξεφύγει από τον έλεγχό μας.

Η κρίση έρχεται στον κόσμο, αλλά τώρα είναι στον οίκο του Θεού (Α’ Πέτρ.δ:17).

Μια συγκέντρωση αετών – ένας ξεσηκωμός από γύπες – είναι το σύμβολο της κρίσης του Θεού σε εκείνους που αντιστέκονται πεισματικά να ευθυγραμμιστούν μαζί Του.

Οι γύπες θα συγκεντρωθούν κυριολεκτικά για εκείνους που επαναστατούν εναντίον του Θεού στην τελική μάχη, και ήδη περικυκλώνουν μεταφορικά αυτούς που δεν μπορούν να απομακρυνθούν από την Βαβυλώνα – εκείνους που έχουν τόσο καλή σχέση με τον κόσμο, που βγάζουν την μυρωδιά του πνευματικού θανάτου.

Το πλήθος των προειδοποιήσεων και των προφητειών σημαίνει ότι είναι μια πιθανότητα και για εμάς, επειδή είναι μια βεβαιότητα για ορισμένους. Ωστόσο, με όλα όσα ο Θεός μας προσφέρει, δεν υπάρχει κανένας καλός λόγος αυτή η κρίση να πέσει πάνω μας.