Για να κατανοήσουμε καλύτερα τι συμβαίνει εδώ, πρέπει να πάμε να διαβάσουμε από το Λουκ.ιζ:20, όπου ο Ιησούς διδάσκει το τέλος αυτών των παγκόσμιων γεγονότων και την ένδοξη επιστροφή Του:
"Ερωτηθείς δε υπό των Φαρισαίων, πότε έρχεται η βασιλεία του Θεού, απεκρίθη προς αυτούς και είπε· Δεν έρχεται η βασιλεία του Θεού ούτως ώστε να παρατηρήται".
Αυτά τα γεγονότα συγκρίνονται με τις μέρες του Νώε και την
καταστροφή των Σοδόμων.
Στη συνέχεια, το Λουκ.ιζ:34-36
γίνεται πραγματικά ενδιαφέρον:
«Σας λέγω, Εν τη νυκτί
εκείνη θέλουσιν είσθαι δύο επί μιας κλίνης, ο εις παραλαμβάνεται και ο άλλος
αφίνεται· δύο γυναίκες θέλουσιν αλέθει ομού, η μία παραλαμβάνεται και η άλλη
αφίνεται· δύο θέλουσιν είσθαι εν τω αγρώ, ο εις παραλαμβάνεται και ο άλλος αφίνεται..»
Οι μαθητές σε αυτό το σημείο είναι συγχυσμένοι και ρωτούν: «Πού
Κύριε;» Ο Ιησούς τους δίνει την απάντηση στο Λουκ.ιζ:37:
«Όπου είναι το σώμα, εκεί θέλουσι συναχθή οι αετοί».
Οι μαθητές θέλουν να μάθουν πού έχουν πάει οι «παραληφθέντες».
Η απάντηση δείχνει προς καταστροφή, οι γύπες είναι σύμβολο καταδίκης.
Η έννοια του «παραλαμβάνονται» είναι «παραλαμβάνονται σε παγίδα»
ένα κοινό σύμβολο στην Π.Δ. του έργου της κρίσης (Ιερ.μη:43, 44, Ιεζ.ιβ:13, ιζ:20,
Αμώς γ:5).
Σε αντίθεση με την δημοφιλή άποψη ότι αυτό το εδάφιο μιλάει
για την Αρπαγή, όπου αυτός που παραλαμβάνεται υποτίθεται ότι είναι ο σωσμένος,
εδώ ο Ιησούς λέει καθαρά ότι αυτοί που μένουν είναι οι σωσμένοι και οι «παραληφθέντες»
θα είναι «Όπου είναι το σώμα, εκεί θέλουσι συναχθή οι αετοί».
Αυτό ταιριάζει με τον Νώε και την οικογένειά του που έμειναν
και τους χαμένους που «σηκώθηκαν»: «και
δεν ενόησαν, εωσού ήλθεν ο κατακλυσμός και εσήκωσε πάντας, ούτω θέλει είσθαι
και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου» (Ματθ.κδ:39).
Ο ένας παραλαμβάνεται και ο άλλος αφήνεται, ισχύει για τα
γεγονότα της Δεύτερης Έλευσης, όταν γίνεται ο πλήρης διαχωρισμός μεταξύ του σίτου
και των ζιζανίων (Ματθ.ιγ:24-30)
